Ιερές παραινέσεις

Να καθαρίσουμε την ομίχλη που σκεπάζει τα μάτια μας. Εκεί που σαπίζει η πληγή, εκεί χρειάζεται και μεγαλύτερη θεραπεία, για να καθαρισθεί (Κλίμακα, Λόγος Α, σελ. 34)

Τα πάθη είναι φιλεπίστροφα (αγαπούν δηλαδή να επιστρέφουν πίσω σ' αυτόν που τα είχε (Κλίμακα, Λόγος Γ, 8)

Προνοοῦ καλὰ ἐνώπιον Κυρίου καὶ άνθρώπων (Παρ. γ,4): Να προνοείς ώστε να είναι επαινετή η διαγωγή σου κι από το Θεό κι από τους ανθρώπους. 

Ἐλεημοσύναι καὶ πίστεις μὴ ἐκλιπέτωσάν σε (Παροιμ. γ,3): Φρόντιζε να μη σου λείψουν ποτέ οι ελεημοσύνες προς τους δυστυχισμένους και η εμπιστοσύνη σου στην πρόνοια του Θεού.
Ἐπὶ τῇ σῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου (Παροιμ. γ,5): Μην υπερηφανεύεσαι για τις πολλές σου γνώσεις και τη σοφία σου.  

Μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ (Παροιμ. γ,7): Μη σχηματίζεις για τον εαυτό σου την ιδέα ότι είσαι συνετός κι έχεις όλη τη γνώση, ώστε να μη χρειάζεσαι του άλλου τη συμβουλή.   

Υἱέ, μὴ ὀλιγώρει παιδείας Κυρίου μηδὲ ἐκλύου ὑπ' αὐτοῡ ἐλεγχόμενος (Παροιμίες, γ, 11): Παιδί μου, μη παραμελείς την ωφέλεια που φέρνει η παιδαγωγία του Θεού (δια μέσου δοκιμασιών και θλίψεων) και μην καταβάλλεσαι, όταν ελέγχεσαι από Εκείνον.  

Μὴ τέκταινε ἐπὶ σὸν φίλον κακά, παροικοῦντα καὶ πεποιθότα ἐπὶ σοί (Παροιμ. γ,29): Είναι άνανδρο και ποταπό να σχεδιάζεις κρυφά εναντίον του φίλου σου, ο οποίος είναι γείτονάς σου και έχει εμπιστοσύνη σε σένα. 

Ὁδῷ βασιλικεῖ πορεύθητι (Παροιμίες δ, 27)

Η κατάνυξη μας αποπλένει από τον ρύπο της αμαρτίας.

Ἐὰν ἐγγυήσῃ σὸν φίλον, παραδώσεις σὴν χεῖρα ἐχθρῷ (Παροιμ. στ.1): Εάν γίνεις εγγυητής σε χρέος φίλου, θα παραδώσεις το χέρι σου σε εχθρό.

Κατὰ τὴν ἰσχύν σου στόχασαι τοὺς πλησίον καὶ μετὰ σοφῶν συμβουλεύου( Σοφία Σειράχ θ, 14): Όσο μπορείς να εξετάζεις και να ψυχολογείς αυτούς που σε πλησιάζουν, να συμβουλεύεσαι βέβαια μόνο ανθρώπους συνετούς και σοφούς. 

Ἀκήκοας λόγον, συναποθανέτω σου θάρσει, οὐ μὴ σε ρήξει (Σοφία Σειράχ, ιθ, 10): Να είσαι εχέμυθος. Άκουσες κάποιον λόγο μυστικό; Ας πεθάνει μαζί σου χωρίς να τον φανερώσεις. Έχε θάρρος και μη φοβάσαι. Δεν υπάρχει κίνδυνος να σε διαρρήξει, εάν δεν τον πεις.  

Ἐν στόματι μωρῶν ἡ καρδία αὐτῶν, καρδία δὲ σοφῶν στόμα αὐτῶν (Σοφία Σειράχ, 21,26): Η καρδιά των μωρών είναι στο στόμα τους και ό, τι έχουν στο νου τους το λέγουν απερίσκεπτα. Του σοφού όμως στόμα είναι η καρδιά και ο νους, με τον οποίο πρώτα αυτός θα σκεφθεί κι έπειτα θα μιλήσει. 

Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως (Κολασσαείς, γ,16): Η διδασκαλία του Χριστού ας διαμένουν μέσα σας (όχι επιπόλαια και ρηχά, αλλά) με αφθονία.

Πρόσεχε, ώστε το βιβλίο του Νόμου να μη φύγει ποτέ από τα χέρια σου, από την  καρδιά σου και από το στόμα σου. Μη σταματήσεις ποτέ να το μελετάς με πόθο, με προσοχή και αυτοσυγκέντρωση ημέρα και νύκτα, για να μάθεις να συμμορφώνεσαι πλήρως και να εφαρμόζεις πιστά όλα, όα γράφονται σε αυτό (Ιησούς του Ναυή, α, 8). 

 Αν καίει μέσα στην ψυχή σου σαν αναμμένη λαμπάδα η επιθυμία της Ουράνιας βασιλείας, να είσαι βέβαιος πως γρήγορα θα γίνεις κληρονόμος της (Αββάς Υπερέχιος) 

Καλημέρα! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα! 

Προγονικές σοφίες

Ἀπό ὁμονοίης τὰ μεγάλ' ἔργα καὶ ταῖς πόλεσι τοὺς πολέμους δυνατὸν κατεργάζεσθαι, ἄλλως δ' οὔ (Δημόκριτος): Με την ομόνοια είναι δυνατόν να γίνουν μεγάλα έργα και στον πόλεμο και στην ειρήνη, αλλιώς δεν γίνεται τίποτα. 

Μέγα πρὸς ἀλυπίαν φάρμακον τὸ μελετᾶν (Πλούταρχος): Η συστηματική επιμελής μελέτη είναι φάρμακο που διώχνει τη λύπη.

Μὴ κρῖν' ὀρῶν τὸ κάλλος, ἀλλὰ τὸν τρόπον (αρχαίο ρητό): Μην  κρίνεις τον άλλο από την εξωτερική ομορφιά του, αλλά από τον χαρακτήρα του και το ήθος του.

Ἀνὴρ χρηστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ (Σοφοκλής): Ο έντιμος και καλοκάγαθος άνθρωπος αγαπά να αισθάνεται ντροπή για κάθε λόγο κι ενέργειά του ανέντιμη. 

Χρὴ τολμᾶν ἐν ἄλγεσι κείμενον ἄνδρα (Θέογνις): Ο άνθρωπος που βρίσκεται σε συμφορές και αντιμετωπίζει δυσκολίες πρέπει να τις αντιμετωπίζει με τόλμη και ανδρεία. 

Στερρῶς φέρειν χρὴ συμφορὰς τὸν εὐγενῆ(Μένανδρος): Ο ευγενής πρέπει να υπομένει τις συμφορές χωρίς να λυγίζει. 

Τοῖς ἐναντιουμένοις ταῖς ὑμετέραις γνώμαις προσέχειν τὸν νοῦν ἤ τοῖς χαριζομένοις (Ισοκράτης): Να προσέχετε αυτούς που αντιτίθενται στη γνώμη σας, παρά σε αυτούς που λένε τα ίδια με εσάς, για να σας ευχαριστήσουν και να σας κολακεύσουν.  

Σύμβουλος ἀγαθὸς ἐστι χρησιμώτατον ἁπάντων τῶν πραγμάτων (Ισοκράτης): Ο καλός σύμβουλος, δηλαδή ο μυαλωμένος και συνετός, είναι το πιο χρήσιμο από όλα τα πράγματα. 

Ὑπόνοια δεινὸν έστιν ἀνθρώποις κακόν (Μένανδρος): Η καχυποψία είναι φοβερό κακό στους ανθρώπους.  

Ὕπνος πέφυκεν σωμάτων σωτηρία (Μένανδρος): Ο ύπνος είναι από τη φύση του σωτηρία και ξεκούραση για τα σώματα. 

Δύναται τὸ πλουτεῖν καὶ φιλανθρώπως ποιεῖν (Μένανδρος): Μπορεί τα πλούτη που κατέχει κάποιος να τον παρακινήσουν και σε φιλανθρωπίες.  

Κρίνει φίλους ὁ καιρὸς ὡς χρυσὸν τὸ πῦρ (Αρχαίο ρητό): ο καλός και γνήσιος φίλος δοκιμάζεται στο χρόνο, όπως και η φωτιά δοκιμάζει το χρυσό για τη γνησιότητά του.

Φιλοχρηματοσύνη μήτηρ κακότητος ἁπάσης (Αρχαίο ρητό): Η άπληστη αφοσίωση στα χρήματα γεννά όλα τα κακά.  

Λύπης πάσης ἰατρὸς γίνεται χρόνος (Αρχαίο ρητό): Ο χρόνος θεραπεύει κάθε λύπη.  

Μὴ πολλοῖς ἐμβάλλειν δεξιάν (Πυθαγόρας): Μην είσαι εύκολος να τείνεις χέρι φιλίας σε πολλούς.  

Φαῦλον, κἄν μόνος ἤ μήτε λέξῃς μήτ' ἑργάσῃ· μάθε δὲ πολὺ μᾶλλον τῶν ἄλλων σεαυτὸν αἰσχύνεσθαι (Δημόκριτος): Πρόστυχο πράγμα ούτε ποτέ να το πεις, ούτε και να κάνεις έστω και εάν μόνος σου βρεθείς. Μάθε πιο πολύ να ντρέπεσαι τον εαυτό σου παρά τους άλλους.  

Μὴ ἐπὶ μικροῖς αὐτὸς αὐτὸν ὀξύθυμον δείκνυε (Επίχαρμος): Μη δείχνεις τον εαυτό σου οξύθυμο για ασήμαντα και χωρίς αξία πράγματα. 

Οἱ ἀκρόχολοι ὀξεῖς (Αριστοτέλης): Οι γεμάτοι οργή άνθρωποι είναι και παράφοροι (παραφέρονται).  

Εύχομαι η Θεία Σοφία να βαδίζει στη ζωή σας, αλλά και η προστασία του Ιησού να αγκαλιάζει όλους σας! Χρόνια πολλά σε όλες τις εορτάζουσες σήμερα!

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 

 

Μαθητικά μαργαριτάρια Μέρος 2ο

Σε συνέχεια της προηγούμενης δημοσίευσης, τα σημερινά είναι γραπτά από τμήματα της Α Γυμνασίου και στο τέλος υπάρχει μόνο μια παρατήρηση από γραπτά Γλώσσας της Β Γυμνασίου. Τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν προτάσεις αποδίδοντας τη σημασία των λέξεων. Στην παρένθεση παρατίθενται τα δικά μου σχόλια, πάντα με αγάπη και διάθεση σάτιρας:

Πολίτευμα (σύστημα διακυβέρνησης μιας χώρας):

1. Τα Τρίκαλα έχουν αναπτυγμένο πολίτευμα (κοίτα εξέλιξη η πόλη!!!! Η Αθήνα όχι ε;)

2. Το πολίτευμα είναι πολύ μεγάλο εξωτερικά (εσωτερικά, φαντάζομαι έχει κάνει δίαιτα ε;)

3. Έχω ένα μεγάλο πολίτευμα (από πού το βρήκες, δικό σου;) και σήμερα πρέπει να πάω να πω κάποια πράγματα, για να γίνει καλύτερη η νέα γενιά (Μην πεις άλλα, άφησέ το για αύριο, πουλάκι μου!)

4. Το ελληνικό πολίτευμα πήρε λάθος δρόμο. (Κατρακύλησε στην κατηφόρα, το ανήθικο!)

5. Το πολίτευμα βγάζει νέους νόμους που δεν αρέσουν στους ανθρώπους (Και ανήθικο και με κακία το άτιμο πολίτευμα!)

6. Οι τύραννοι ασκούν ολιγαρχικά(!) πολιτεύματα (οι τριάκοντα τύραννοι έκαναν επίδειξη δύναμης να υποθέσω!)

 

Πολιούχος (ο προστάτης άγιος μιας πόλης):

1. Ο πολιούχος της Ελλάδας έφτιαξε ένα καινούριο πολίτευμα (αχ, πλούσιε πολιούχε μου!)

2. Όλοι οι πλούσιοι είναι πολιούχοι! (πολυούχοι, δηλαδή με λεφτά  οι πολιούχοι!)

3. Ο πολιούχος της πόλης δεν ήταν δίκαιος. (Στο σκαμνί της δικαιοσύνης γρήγορα!)

4. Ο ξάδερφός μου είναι πολιούχος (να και άγιος o ξάδερφος!)

5. Δεν έχω γνωρίσει ποτέ μου κάποιον πολιούχο (Μη βιάζεσαι, καμάρι μου! Περίμενε να τον συναντήσεις στη βασιλεία του Θεού!)

6. Κάθε πολιούχος κάνει ό, τι καλύτερο μπορεί (Έτσι εξηγούνται τα πλούσια τάματα των ευλαβών χριστιανών!)

7. Πολιούχος είναι αυτός που έχει πολλά πτυχία (άγιε Νεκτάριε, δώσε μας τη χάρη σου!)

8. Είμαι πολιούχος. Έχω επιτρέψει (να και τα δικαιώματα!) σε όσους θέλουν να πάνε να χτίσουν σπίτια και να μείνουν εκεί. (Επίγειος θεός είσαι, καλό μου!)

9. Τελικά εκείνος ο κύριος έγινε και τυπικά πολιούχος (γιατί ουσιαστικά ήταν προστάτης, αλλά όχι της γνώσης σου, μάλλον!)

10. Πολιούχος είναι εκείνος που έχει πολλά κτήματα (αγροτεμάχια και οροφοδιαμερίσματα δεν κάνει;)

11. Οι πολιούχοι εκμεταλλεύονται τα υπάρχοντά τους (εμ βέβαια, υπάρχει σύστημα ασφαλείας στις εκκλησίες!)

12. Ο πατέρας μου έχει φίλο έναν πολιούχο (Ζήτησέ του να σε φωτίσει, πλάσμα μου!)

13. Η πολιούχος πόλη της Ελλάδας είναι η Αθήνα (της Βόρειας Ελλάδας η Θεσσαλονίκη, μήπως;)

14. Ως προς το πολίτευμά του ήταν πολιούχος (βέβαια, αριστοκράτης θα ήταν!)

15. Σήμερα υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι πολιούχοι (όταν είσαι άγιος, έχεις κι ευθύνη για τα τάματα!)

16. Ο πολιούχος έχει και εξουσία (επίγεια ή ουράνια;)

17. Όταν κάποιος είναι πολιούχος, βρίσκεται σε μια προνομιακή θέση (τη δική σου να δούμε ποιος πολιούχος θα βοηθήσει!)

Πολεοδομία (κρατική υπηρεσία που ασχολείται με το σχεδιασμό και την οργάνωση τμημάτων ενός οικισμού):

1. Στο Αιγαιοπελαγίτικο νησί έφτιαξαν μια καινούρια πολεοδομία (η παλιά κατεδαφίστηκε ή έπεσε από μόνη της;)

2. Απόψε το βράδυ θα ενεργήσει η Πολεοδομία (απονενοημένο διάβημα αυτοκτονίας; Ωχ , Παναγιά μου!)

3. Σε πολλές περιοχές συναντάμε πολεοδομία (με πρασινάδα βγαίνει ή έχει όζον;)

4. Η πολεοδομία της πόλης κράτησε 10 χρόνια (εάν ήταν για τη δόμηση της πόλης,θα έμοιαζε με τη δημιουργία της Κωνσταντινούπολης!)

5. Η πολεοδομία κράτησε πολλές εβδομάδες (το μυαλό σου βλέπει στον ακάλυπτο, πουλάκι μου!)

Πολιορκία (αποκλεισμός οχυρωμένης τοποθεσίας από στρατιωτικές δυνάμεις με σκοπό την κατάληψη/ερωτική ή φορτική συνήθως ενόχληση):

1. Ομάδα ανθρώπων που ασκούν βία ή πρόκειται να ασκήσουν (κάτω η βία της πολιορκίας!)

2. Η τουρκική πολιορκία υπέφερε πολλά προβλήματα. (Α, η ελληνική χαμογελούσε να υποθέσω;) 

Αντιπολίτευση (οι πολιτικές δυνάμεις του κοινοβουλίου που δεν στηρίζουν την κυβέρνηση/εναντίωση):

1. Η αδερφή μου είναι στο αντιπολίτευμα(νέα λέξη!!!!)  και προσπαθεί να βγάλει τα λεφτά, για να ζήσει, χωρίς να είναι στο πολίτευμα. (Τι θέλει να πει ο ποιητής;)

2. Στις μέρες μας ο κόσμος κάνει αντιπολίτευση μεταξύ τους (όχι κι εγώ που νόμιζα πως ήταν χώρια! Μεταξύ τους ήταν!)

3. Η αντιπολίτευση είναι το αντίθετο της πολιτείας και σημαίνει ότι δεν έχει σχέση με το πολίτευμα (το κεφάλι μου να το χτυπήσω τώρα ή μετά στον τοίχο;)

Γλώσσα Β Γυμνασίου: Από πού προέρχεται η λέξη χασομέρης (αυτός που χάνει τη μέρα του--> χάνω+μέρα):

1. χασός+μέρα (ο χασός.. τα έχει χάσει δηλαδή με τη μέρα!)

2. χασός+μέρης (τα έχει χάσει ο μέρης, μπερδεύομαι!)

3. χαζός+μέρος (είναι το μέρος που η καθηγήτρια έχει κάτω από τη γλώσσα για σένα, πουλάκι μου!)

4. χαζός+μερίζει (ααααα.... αυτός που με χαζομάρα κάνει μοιρασιά)

5. χαμένο+μέρος (πάμε σε άγνωστα νεράαααα!)

(Αναρωτιέμαι: Μήπως τελικά διδάσκω στη Ζιμπάμπουε; )

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 

 

Μαθητικά μαργαριτάρια Μέρος 1ο

Τα κείμενα που ακολουθούν προέρχονται από μαθητικά γραπτά Εξετάσεων Ιουνίου 2012. Αν και λατρεύω τα παιδιά, άλλοτε γελώ με τα μαργαριτάρια τους κι άλλοτε κλαίω με τα χάλια της εκπαίδευσης. Σήμερα θα δείτε το πρώτο μέρος της δημοσίευσης, ενώ τη Δευτέρα 27/8 θα αναρτηθεί το 2ο και τελευταίο μέρος των σχολικών γραπτών. 
Τα σημερινά είναι γραπτά από τμήμα της Β Γυμνασίου: τα παιδιά κλήθηκαν να γράψουν προτάσεις αποδίδοντας τη σημασία των λέξεων. Ακολουθούν φράσεις από την Ιστορία της Α Γυμνασίου. Στην παρένθεση παρατίθενται τα δικά μου σχόλια, πάντα με αγάπη και διάθεση σάτιρας: 

Κοσμοπολίτης (πολυταξιδεμένος, εκείνος που θεωρεί πατρίδα του ολόκληρη τη γη):

1. Αυτός ο άνθρωπος είναι ο κοσμοπολίτης του κόσμου (του πάνω ή του κάτω;)

2. Ο θείος μου είναι κοσμοπολίτης, πιστεύει δηλαδή ότι έχει την  εξουσία του κόσμου (γήινου ή άυλου, άραγε;)

3. Ο κοσμοπολίτης πρέπει να σέβεται το περιβάλλον (να τον εγγράψουμε  στους Οικολόγους;)

4. Εύχομαι για λίγο να γίνω κοσμοπολίτης όλου του κόσμου (αμ τι του μισού;) και να πληρώνω φόρους, για να τους βοηθώ. (Όπα, το λύσαμε το οικονομικό πρόβλημα της χώρας!)

5. Κάθε κοσμοπολίτης πρέπει να πληρώσει φόρους (αμέ τι νομίζατε, μόνο οι απλοί φορολογούμενοι έλληνες πολίτες;)

Κοσμιότητα (ευπρέπεια, ευγένεια):

1. Εγώ φτιάχνω με κοσμιότητα το δωμάτιό μου (από πού την πουλάνε να αγοράσω κι εγώ;)

2. Η κοσμιότητα της πόλης μας είναι η πιο ωραία από όλες (φαντάσου των άλλων πόλεων δηλαδή!)

3. Η συμπεριφορά των παιδιών είναι κοσμιότητα (κι εγώ που νόμιζα το αντίθετο!)

4. Στην Αθήνα υπάρχει λίγη κοσμιότητα και πολλή ασέβεια (να και η θρησκευτική έκλαμψη!)

Απόκοσμος (αντικοινωνικός, που ζει μακριά από τον κόσμο):

1. Σήμερα ο περισσότερος πληθυσμός της Ελλάδας ζει στον απόκοσμο της Αθήνας (οι μετανάστες είναι μέσα;)

2. Ο απόκοσμός μας φαίνεται ωραίος από πάνω (γιατί από κάτω μυρίζει; Φτου να πάρει!)

3. Ο απόκοσμος είναι βρώμικος (πουφ... φέρτε μου αρωματικά χαρτομάντιλα! )

4. Στον απόκοσμο(εννοούσε υπόκοσμο) γίνεται παράνομο εμπόριο (φαντάσου και στο διάκοσμο τι γίνεται!)

5. Το κέντρο της Αθήνας γεμίζει με απόκοσμο (επιχείρηση σκούπα της Αστυνομίας.... τώρα!)

6. Στον απόκοσμο μιλιούνται πολλές και διαφορετικές γλώσσες! (Βαβέλ μας βγήκε ο απόκοσμος!)

Ιστορικές φράσεις των παιδιών:

1. Ο ιστορικός πρέπει να ψύχει (εννοούσε ψέγει, κατακρίνει) τους φίλους και τους συγγενείς του, όποτε οι πράξεις τους το αποδεικνύουν (Στην κατάψυξη όλο το σόι γρήγορα!)

2. Οικιστής είναι ο κύριος του σπιτιού (οικοδεσπότης δηλαδή!)

3. Οικιστής είναι ο υπεύθυνος για το σπίτι (μπερδεύτηκα, ο οικοδεσπότης ή ο θαλαμηπόλος;)

4. Οικιστής είναι εκείνος που ικετεύει (λίγα ψίχουλα διαβάσματος γυρεύω!)

5. Οικιστής είναι εκείνος που μάθαινε τη ρητορική τέχνη και την ορθή στάση (!), αυτός που τους έκανε αληθινούς άντρες (!!) και ήταν μορφωμένος Έλληνας (Άμα σου έμοιαζε, καμάρι μου, τα πιάσαμε τα λεφτά μας! Το παιδάκι μου μάλλον εννοούσε τους σοφιστές!)

6. Οι γυναίκες στη Σπάρτη μορφώνονταν, για να μπορούν να γίνουν ικανές μητέρες και καλές νοικοκυρές (ναι, δούλες και κυρές!), αλλά και να μπορούν να κάνουν όλες τις δουλειές του σπιτιού (αναρωτιέμαι οι οικιακές δούλες τι υπηρεσίες παρείχαν....!)

7. Μέτοικοι ήταν όσοι είχαν τον ένα γονιό Έλληνα (δηλαδή οι άλλοι ήταν απότοκοι;)

8. Μέτοικοι ήταν άνθρωποι της πόλης, οι σημερινοί δημότες (το πολίτες δηλαδή θα σε χαλούσε ως έννοια;)

9. Θολωτοί τάφοι ήταν κάτι μαρμάρινοι τάφοι, σκαλισμένοι στο χέρι. Απέξω γράφανε το χαρακτήρα του πολεμιστή που είχε πεθάνει. Δυο από τους θολωτούς τάφους ήταν της Κλυταιμνήστρας και του Αντρέα (όχι του Ατρέα, τον κάναμε απόστολο το βασιλιά!)

10. Χορηγία είναι όταν κάποιος δίνει λεφτά, για να παρουσιάσει την εκπομπή του (εξέπεμπε-η εκπομπή του Σωκράτη- δορυφορικά μέσω digea, άραγε;)

11. Ηλιαία ήταν ένα ποίημα (του Σεφέρη ή του Ρίτσου; ή μήπως του Πίνδαρου; α... το βρήκα της χύτρας, γιατί εκεί μέσα θα πέσεις! )

12. Η σεισάχθεια ήταν ένας νόμος που δημιούργησε ο Σολομώντας (ο Σόλωνας που ξέρω εγώ μάλλον λάθος είναι ε;) 

Ελπίζω να ζείτε ακόμη! Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 

 

Απανθίσματα αρχαίας ελληνικής σοφίας

Ἀνδρείας οὐδὲν ὄφελος μὴ παρούσης δικαιοσύνης

(Αγησίλαος): Η ανδρεία δεν ωφελεί σε τίποτα, όταν απουσιάζει η δικαιοσύνη. 

Μὴ χρήμασιν, ἀλλ' ἀνδρείᾳ καὶ ἀρετῇ σπουδάζειν πλουτεῖν (Αγησίλαος): Να μην επιζητείτε τον πλούτο στα χρήματα, αλλά στην ανδρεία και την αρετή. 

Οὐχ οἱ τόποι τοὺς ἄνδρας ἐντίμους, ἀλλ' οἱ ἄνδρες τοὺς τὸπους ἐπιδεικνύουσιν (Αρχαίο ρητό): Δεν καθιστούν εντίμους οι θέσεις, τα αξιώματα και οι τόποι τους ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι αναδεικνύουν τις θέσεις και τους τόπους περιφανείς. 

Σ' αὐτοῦ μὴ ἀμέλει (Περίανδρος): Να μην παραμελείς κι αδιαφορείς για τον εαυτό σου.

Ἀμελοῦντα τοῦ ζῆν, οὐκ ἔστιν ἀσχημονεῖν (Αρχαίο ελληνικό ρητό): Όποιος ζει με αμέλεια (αδιαφορεί για τις υποθέσεις) στη ζωή του, αυτός δεν μπορεί να ζει με ευπρέπεια. 

Ἐν φρεσὶ θέσθε αἰδὼ καὶ νέμεσιν (Πίνδαρος): Να βάλετε βαθιά στη σκέψη σας την αρετή του σεβασμού (της ντροπής) και της δικαιοσύνης. 

Ὁ ἐλαχίστοις ἀρκούμενος πλουσιώτατὸς ἐστι (Σωκράτης): Αυτός που αρκείται στα ελάχιστα είναι υπερβολικά πλούσιος.

Μέθης δὲ καὶ πολυοινίας τὸ παράπαν τὸν νέον (δεῖ) ἀπέχεσθαι (Πλάτων): Ο νέος πρέπει τελείως να απέχει από μεθύσια και κραιπάλες. 

Ἔχει κίνδυνον ἡ ἀκαιρία μέγαν (Πλούταρχος): Όταν κάτι δεν γίνεται στην κατάλληλη ώρα και στιγμή, τότε είναι εκτεθειμένο σε μεγάλο κίνδυνο.

Βαρύ ἀπαιδευσία (Πιττακός ο Μυτιληναίος): Είναι ανυπόφορο(βαρύ) πράγμα η έλλειψη μόρφωσης (αγραμματοσύνη). 

Oἱ ἀνόητοι καὶ παρόντα τὰ χρηστὰ παρορῶσι καὶ ἀμελοῦσι (Πλούταρχος): Οι ανόητοι, ακόμα κι αν είναι μπροστά τους τα ωφέλιμα, τα παραβλέπουν (παραμελούν) κι αδιαφορούν γι' αυτά. 

Οἱ παρὰ τοῖς εἰδόσι ἀλαζονευόμενοι εἰκότως γέλωτα ὀφλισκάνουσι (Αίσωπος): Αυτοί που υπερηφανεύονται μπροστά σε ανθρώπους που τους γνωρίζουν καλά ποιοι είναι, φυσικό είναι να γελοιοποιούνται.

Μὴ σπεῦδ' ἅ μὴ δεῖ σπεύδειν, μηδ' ἅ δεῖ σπεύδειν μένε (Μένανδρος): Μη βιάζεσαι να κάνεις όσα δεν πρέπει, ούτε να καθυστερείς όσα πρέπει να βιαστείς να κάνεις.  

Παῖς ὤν, κόσμιος ἴσθι, ἠβῶν ἐγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτερος εὔλογος (Ηράκλειτος): Όταν είσαι παιδί να είσαι κόσμιος, όταν είσαι έφηβος να είσαι εγκρατής. Όταν είσαι μεσήλικας να είσαι δίκιαος. Όταν γεράσεις να είσαι λογικός.  

Οὐκ ἐστιν σιγᾶν αἰσχρὸν, ἀλλ' εἰκῆ λαλεῖν (Αρχαίο ρητό): Ντροπή δεν είναι να σιωπάς, αλλά να φλυαρείς άσκοπα και παράλογα. 

Οὐ γὰρ ἀργίας ὤνιον ἡ ὑγίεια καὶ ἀπραξίας, ἅ γὲ δὴ μέγιστα κακῶν τοῖς νόσοις πρόσεστι (Πλούταρχος): Η υγεία δεν εξαγοράζεται με την αργία και την αδράνεια. Διότι αυτά τα δυο (δηλαδή η αργία και η αδράνεια) αποτελούν δυο μέγιστα καλά που σχετίζονται με τις ασθένειες. 

Πυθαγόρας ἐρωτηθεὶς πῶς δεῖ ἀγνωμονούσῃ πατρίδι  προσφέρεσθαι, εἶπεν ὡς μητρί. (Αρχαία φράση): Ο Πυθαγόρας όταν τον ρώτησαν πώς πρέπει να συμπεριφέρεται κάποιος στην πατρίδα του, όταν αυτή του δείχνεται αχάριστη, είπε όπως και στη μητέρα του. 

Γυναικὶ κόσμος ὁ τρόπος, οὐ τὰ χρυσία (Μένανδρος): στολίδι στη γυναίκα είναι οι καλοί τρόποι, το ήθος της κι όχι τα χρυσαφικά της. 

Ἡ ἐν τῷ ποιεῖν εὐχέρεια καὶ ταχύτης οὐκ ἐντίθησι βάρος ἔργον μόνιμον, οὐδέ κάλλους ἀκρίβειαν (Πλούταρχος): Η ευχέρεια και η ταχύτητα στην εκτέλεση κάποιου έργου δεν δίνει στο έργο μονιμότητα, ούτε και ακρίβεια ομορφιάς-δηλαδή να αφήνει ανέπαφη την ομορφιά στους αιώνες. 

Διογένης ἐρωτηθεὶς τὶ τῶν θηρίων κάκιστα δάκνει, ἔφη· τῶν μὲν ἀγρίων συκοφάντης, τῶν δὲ ἡμέρων κόλαξ: Όταν ο Διογένης ερωτήθηκε ποιο από τα θηρία δαγκώνει χειρότερα, είπε από τα άγρια ο συκοφάντης, ενώ από τα ήμερα ο κόλακας.  

 Λόγω ολιγοήμερης απουσίας μου, η προβλεπόμενη ανάρτηση της Δευτέρας 23/7 γίνεται σήμερα. Και να θυμάστε: ο Κύριος είναι πάντα ο προστάτης μας! Καλό καλοκαίρι σε όλους!