Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)

Δευτέρα, 10 Μαΐου 2021

Φράσεις για προβληματισμό 58ο μέρος

Είμαστε τα εγγόνια εκείνων των Μεγάλων. Εκείνοι ήταν Ελεύθεροι. Είμαστε λαός της μνήμης, οι Έλληνες. Και σε τούτον εδώ τον τόπο μόνο μεγάλες και ελεύθερες ψυχές ταιριάζει να ζουν. Ψυχές που δεν προδίδουν τους ατίμητους θησαυρούς της σεπτής παραδόσεώς τους, την Πίστη και την Ελευθερία, φυσική και ηθική, αντί ευτελών ανταλλαγμάτων μιας ζωής παραδομένης στην καλοπέραση και τον εφησυχασμό. Ψυχές που γνωρίζουν να λένε ΟΧΙ σε καθετί που αντιστρατεύεται την πνευματική και αυτή την εθνική ελευθερία τους. Μόνο έτσι μπορούμε να ζούμε οι Νεοέλληνες. Όπως πάντα οι Έλληνες. Ελεύθεροι! (Σπουδαία σκέψη). 

Οι πραγματικά αξιόλογοι άνθρωποι, όσοι ουσιαστικά προσφέρουν στην κοινωνία, αποφεύγουν να εμπλακούν στα πλοκάμια της εξουσίας. Αυτοί εργάζονται αθόρυβα και παράγουν όλα αυτά που έχουμε ανάγκη και χαροποιούν τη ζωή μας. Αρνούνται την εξουσία. Έτσι συνήθως μένουν να κυβερνούν άκαρπα δέντρα γεμάτα αγκάθια. Διψούν για εξουσία. Κι όταν καταλάβουν την εξουσία, ξεκλέβοντας την αφελή εμπιστοσύνη του λαού, θεωρούν πρώτη υποχρέωσή τους να μην τηρήσουν τις υποσχέσεις τους· καμιά απολύτως (Σπουδαία σκέψη). 

Η ιστορία διδάσκει ότι ο εγωισμός πάντοτε ταπεινώνεται. Πως η αμάθεια, η οκνηρία, η ολιγωρία, η ευπιστία, η ανανδρία, πάντα οδηγούν στην καταστροφή. Αντίθετα η επιμέλεια, η δραστηριότητα, η φρόνηση, η ευφυΐα, η γενναιότητα, η τόλμη, η σωφροσύνη, η σταθερότητα, η ψυχραιμία είναι πολύ ωφέλιμα και σωτήρια στη ζωή των ανθρώπων (Πολύβιος). 

Ο εγωισμός συγκεντρώνει τον κόσμο στον εαυτό του. Ο αλτρουιστής δίνει τον εαυτό του σε όλο τον κόσμο, δηλαδή έχει έμπρακτη αγάπη..... Υπάρχει μετριοφροσύνη που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο μανδύας της υπερηφάνειας και του εγωισμού.... Η ευκαμψία είναι χάρη για το σώμα, αρετή για το πνεύμα, αλλά ελάττωμα για τη συνείδηση (Στοβαίος). 

"Βεζίρ Αλή, σε καρτερούμε. Η πατρίδα μας είναι απείρως γλυκυτέρα και από τα άσπρα σου (δηλαδή τα χρήματά σου) και από τους ευτυχείς τόπους, όπου υπόσχεσαι να μας δώσεις. Όθεν ματαίως κοπιάζεις, επειδή η ελευθερία μας δεν πωλείται, ούτε αγοράζεται με όλους τους θησαυρούς της γης, παρά μόνον με το αίμα και με τον θάνατον και του υστέρου (δηλαδή του τελευταίου)" (Απάντηση Σουλιωτών) 

Κράτιστον χρημάτων εὐβουλία: το να σκέπτεται κάποιος σωστά, ορθά είναι το καλύτερο από όλα (Αρχαίο ελληνικό ρητό). 

Σώριαζε να' χεις στο σπίτι σου, αν σ' αρέσει, άμετρα πλούτη, πήγαινε να είσαι βασιλιάς, αν από αυτά λείπει η χαρά, εγώ τα άλλα δεν θα ήθελα να τα αγόραζα ούτε με μια σκιά καπνού, μπρος στης χαράς τη γλύκα (Σπουδαία σκέψη). 

Ἐλπίς ἡ βόσκουσα τούς πολλούς τῶν βροτῶν: η ελπίδα είναι που τρέφει και συντηρεί τους περισσότερους από τους θνητούς (Σοφοκλής). 

Η ανατροφή των παιδιών είναι όμοια με τα πλάσματα των κεραμέων, διότι αυτοί τον απαλό πηλό τον πλάθουν όπως θέλουν, τον δε ψημένο πηλό δεν μπορούν να τον μεταπλάσουν. Έτσι και τους νέους, εφόσον είναι ακόμη παιδιά, μπορούν οι γονείς να τους μορφώσουν όπως θέλουν, όταν όμως μεγαλώσουν και γίνουν άνδρες, δεν μπορούν  (Πλούταρχος).  

Χρειάζεται προσοχή να μη ζητούμε από τα παιδιά περισσότερα από αυτά που μπορούν, ούτε να τα πιέζουμε να επαναλάβουν τη δική μας επαγγελματική καριέρα ή να πραγματοποιήσουν τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας. Κάθε παιδί έχει τα δικά του προσωπικά χαρίσματα. Να τα βοηθήσουμε, ώστε να τα καλλιεργήσουν και να τα αξιοποιήσουν, ανάλογα με τις δυνάμεις τους (Σπουδαία σκέψη). 

Η νηστεία δεν ορίστηκε για να πιέσει την ελευθερία του ανθρώπου, όπως υποστηρίζουν μερικοί. Η νηστεία και η προσευχή οδηγούν σε μεγάλα κατορθώματα. Βοηθείται ο Χριστιανός να δαμάσει τη λαιμαργία και όλα του τα πάθη, ιδιαίτερα τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (Σπουδαία σκέψη). 

Όπως ένα λιμάνι γαλήνιο και υπήνεμο προσφέρει στα αραγμένα πλοία ασφάλεια, έτσι και ο οίκος του Θεού αυτούς που εισέρχονται, τους αρπάζει από τα κοσμικά πράγματα, σαν μέσα από θύελλα και τους δίνει τη δυνατότητα με πολλή γαλήνη και ασφάλεια να στέκονται και να ακούνε τα λόγια του Θεού (Ιωάννης Χρυσόστομος, ΕΠΕ 26, 446). 

Η Θεοτόκος, ως κατεξοχήν διάκονος του μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Υιού του Θεού μετέχει στη διπλή δραστικότητα του Υιού της: "Καταλάμπει" τους πιστούς και "καταπλήττει" τους εχθρούς της ψυχής και του Έθνους. Να καταφεύγουμε κι εμείς στην προστασία της Παναγίας μας με πραγματική μετάνοια ως Έθνος και ως λαός. Η Υπέρμαχος Στρατηγός θα κάνει το θαύμα της (Σπουδαία σκέψη). 

Πολλοί αντίχριστοι σήμερα, πολλοί που πολεμούν το έργο του Χριστού, αρνούνται τη θεότητά Του και δεν δέχονται τη σωτηρία που προσφέρει ως ο μόνος Θεάνθρωπος, ο μόνος Λυτρωτής και Σωτήρας του κόσμου και του ανθρώπου. Να μην παρασυρθούμε από τα διάφορα ρεύματα και τους ανέμους της κοσμικής νοοτροπίας που επικρατεί σήμερα. Να μένουμε αμετακίνητοι, σταθεροί και αφοσιωμένοι ακόλουθοι του Χριστού (Σπουδαία σκέψη). 

Ο άγιος Θεός δεν θέλει να πλησιάζουμε την Ιερή Τράπεζα της Θείας Κοινωνίας με ένοχη συνείδηση και ρυπαρούς λογισμούς, αλλά θέλει να είμαστε άγιοι, λευκοί και ωραίοι. Τον άγιο δεν τον κάνει μόνο η απαλλαγή από τις αμαρτίες, αλλά και η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, όπως και ο πλούτος των αγαθών έργων (Ιω. Χρυσόστομος PG 63, 133). Με πίστη και πόθο, με συστολή και ευλάβεια, με τεταμένη την προσοχή και ψυχική ανάταση, με καθαρή καρδιά και αγνά χείλη να προσερχόμαστε στη Θεία κοινωνία (Σπουδαία σκέψη). 

Η συγχωρητικότητα δίνει φτερά στην ψυχή. Το έλεος ελκύει έλεος.... Επίσης, να αποφεύγουμε τα περιττά και άσκοπα λόγια. Είναι ώρες που πρέπει να σιωπούμε και να βάζουμε χαλινάρι στη γλώσσα μας (Σπουδαίες σκέψεις). 

Οι πιστοί Χριστιανοί οφείλουμε να αποφεύγουμε την αδιακρισία. Ο λόγος μας να είναι μετρημένος, σεμνός, καρπός ώριμης σκέψης. Οι ενέργειές μας να μην είναι βιαστικές και με συναισθηματική φόρτιση. Ο πραγματικά πιστός θα προσέχει πολύ τα λόγια και τις κρίσεις του, ώστε να μη θίξει κανέναν (Σπουδαία σκέψη). 

Ο Κύριος μας καλεί σε συνοδοιπορία μαζί Του. Μας υπενθυμίζει ότι εδώ στη γη βρισκόμαστε και εμείς σε πορεία. Πορεία όχι προς μια Ιθάκη επίγεια, αλλά προς την Ιερουσαλήμ την ουράνια. Κι αφού βρισκόμαστε σε πορεία, δεν δικαιούμαστε να σταματήσουμε σε κανέναν ενδιάμεσο, γήινο σταθμό, να κολλήσουμε σε καμιά περιοχή βαλτώδη. Και η πορεία αυτή να μη γίνεται ανέμελα, χαλαρά, άτονα. Με νωθρότητα και αδιαφορία. Όχι. Αλλά με περισσότερη αυστηρότητα στον εαυτό μας, με βαρύτητα ήθους, με αντρειοσύνη καρδιάς (Προς τη Νίκη, τ. 710). 

Ο Εσταυρωμένος Κύριος Ιησούς εγκαταλελειμμένος ανάμεσα στους δύο ληστές. Πιστοί Χριστιανοί προσέλθετε! Προσέλθετε χωρίς να ντραπείτε τη γύμνωσή Του, την εγκατάλειψή του και την καταισχύνη Του. Είναι ο Θεάνθρωπος Κύριός μας, είναι ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας. Ασπασθείτε με κάθε σεβασμό τις πληγές Του, προσφέρατε τη λατρεία και την προσκύνησή σας (Π. Ν. Τρεμπέλα, Από το πάθος του Κυρίου, εκδόσεις Σωτήρ). 


Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!

Ας έχουμε καλή αρχή, δύναμη και κουράγιο με την επιστροφή στα σχολεία! 



Δευτέρα, 3 Μαΐου 2021

Πανδημία: πόσο πιστεύουμε στον Θεό; (μέρος 6ο - τελευταίο)

 


Μήνες τώρα ταλαιπωρείται η Πατρίδα μας και όλος ο κόσμος από την πανδημία του κορωνοϊού. Επιστημονικές μελέτες των ειδικών ιατρών, συσκέψεις των υπευθύνων πολιτικών, στατιστικές, προγράμματα, σχέδια, προοπτικές, συστηματικές προσπάθειες να βρεθεί το κατάλληλο εμβόλιο για την πρόληψη του κακού και το φάρμακο για την αποτελεσματική αντιμετώπισή του. 

Οπωσδήποτε φιλότιμες προσπάθειες. Αλλά ανθρώπινες προσπάθειες. Μικρές και χωρίς βέβαια αποτέλεσμα. Και ενημερώσεις, δηλώσεις και αλλεπάλληλα διαγγέλματα. Πουθενά λόγος περί Θεού. Ποτέ δεν ακούσθηκε η μικρή πρόταση: "Με τη βοήθεια του Θεού". Ο Θεός αγνοήθηκε πλήρως. Αυτός που "ἰᾶται πάσας τάς νόσους", Αυτός που συνέτριψε και το κράτος του θανάτου, δεν γιορτάσθηκε στη μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου, το Πάσχα. Όλοι υποχρεωτικά κλεισμένοι στα σπίτια τους. Κανείς στο σπίτι του Θεού. Το ίδιο επανελήφθη και στο δεύτερο κύμα της πανδημίας, τους τελευταίους μήνες του 2020.  Η Εκκλησία Του, το μοναδικό ιατρείο ψυχών και σωμάτων, με πάμπολλα περιστατικά θαυμαστών ιάσεων μέσα στη μακρά ιστορία της, όχι μόνο δεν έγινε καταφύγιο όλων, όχι μόνο δεν της επετράπη να προσφέρει τα ιερά Μυστήριά της "εἰς ἴασιν ψυχῆς καί σώματος", αλλά αντιμετωπίσθηκε ως χώρος επικίνδυνος, που θα έδινε έκταση στον μολυσμό! Και έκλεισαν και πάλι οι ναοί και υποτιμήθηκαν με περισσή απιστία και πρωτοφανή ασέβεια τα θειότατα Μυστήρια. 

Η φωνή του μεγάλου Προφήτου έρχεται από τα βάθη των αιώνων, φθάνει ελεγκτική και αφυπνιστική μέχρις εμάς και ακούγεται ιδιαίτερα επίκαιρη σήμερα: "Οὐαί οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπί βοήθειαν, οἱ ἐφ' ἵπποις πεποιθότες καί ἐφ' ἅρμασι..... καί οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπί τό ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ καί τόν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν". 

Σε παλαιότερες εποχές, σε περιπτώσεις μεγάλων δοκιμασιών, και οι πολιτικοί άρχοντες προέτρεπαν τον λαό να καταφεύγει στον Θεό, στην Παναγία και τους αγίους και τον καλούσαν στην εκκλησία. Στην εποχή μας υπήρξαν και εκκλησιαστικοί άνδρες που απέτρεψαν τον λαό από την εκκλησία! Τόσο καιρό ταλαιπωρείται όλος ο κόσμος, ταλαιπωρείται η από την παράδοσή της θεοσεβούμενη Πατρίδα μας, θα έπρεπε να κυριαρχεί παντού ένα σύνθημα πάνδημης καταφυγής στην προστασία του Θεού πάντοτε και ιδίως στον καιρό της πανδημίας. 

Μέσα στις σελίδες της Αγίας Γραφής παρουσιάζεται ο πανάγαθος και παντοδύναμος Θεός να μας διαβεβαιώνει ότι Αυτός είναι ο μόνος Σωτήρας και Λυτρωτής του ανθρώπινου γένους: ".... ἐγώ είμι, καί ἕως ἄν καταγηράσετε, ἐγώ εἰμι· ἐγώ ἀνέχομαι ὑμῶν, ἐγώ ἐποίησα καί ἐγώ ἀνήσω, ἐγώ ἀναλήψομαι καί σώσω ὑμᾶς (Ησ. μσ, 4)". Δηλαδή: Εγώ είμαι ο ίδιος πάντοτε και ως ότου φθάσετε στα βαθιά γεράματά σας. Εγώ είμαι αμετάβλητος. Εγώ σας ανέχομαι. Εγώ σας δημιούργησα και Εγώ θα σας απολύσω και ανακουφίσω. Εγώ θα σας ξαναπάρω στην αγκάλη μου και θα σας σώσω. Η φωνή των προφητών του Θεού που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και απηχεί το νόημα των δικών του λόγων, ας ακουσθεί στα βάθη της ψυχής μας και στα πέρατα του κόσμου, για να μας οπλίζει με αίσθημα βεβαιότητας και ασφάλειας, το οποίο να φυγαδεύει κάθε φόβο, κάθε ανησυχία και άγχος. 

"Ὁ Θεός μου μέγας ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριος· κριτής ἡμῶν Κύριος, ἄρχων ἡμῶν Κύριος, βασιλεύς ἡμῶν Κύριος, οὗτος ἡμᾶς σώσει (Ησ. λγ, 22)". Ο Θεός μου είναι μέγας· δεν θα με παραβλέψει ούτε θα με παρατρέξει αδιάφορος ο Κύριος. Ο Κύριος είναι Κριτής μας, ο Κύριος είναι άρχων και νομοθέτης μας, ο Κύριος είναι βασιλιάς· Αυτός θα μας σώσει. 

(Αρχιμ. Αστερίου Χ. Χατζηνικολάου, Με πίστη στον καιρό της πανδημίας, Εκδόσεις Σωτήρ, Αθήνα 2020)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Μάϊος! 

Η Ανάσταση του Κυρίου ας φωτίσει με τη φλόγα της όλο τον κόσμο, απαλλάσσοντάς τον από την πανδημία!



Δευτέρα, 26 Απριλίου 2021

Πανδημία: πόσο πιστεύουμε στον Θεό; (μέρος 5ο)

 


Στα τέλη του 8ου π.Χ. αιώνα οι Ιουδαίοι επαναστάτησαν κατά των Ασσυρίων, οι οποίοι τους είχαν φόρου υποτελείς. Για να ενισχυθούν στο εγχείρημά τους και να προστατευθούν από την επίθεση των Ασσυρίων, ζήτησαν τη συμμαχία των Αιγυπτίων που είχαν πανίσχυρο ιππικό και άρματα πολλά. Βασιλιάς των Ιουδαίων ήταν τότε ο Εζεκίας. 

Αυτή όμως η ενέργειά τους προκάλεσε την αντίδραση του μεγάλου προφήτη, του Ησαΐα. Αυτός, ως εκπρόσωπος του Θεού, θεώρησε την καταφυγή στη βοήθεια των Αιγυπτίων ως προσβολή κατά του Θεού, ο οποίος κατά το παρελθόν είχε βοηθήσει και σώσει από πολλές δεινές περιστάσεις τον λαό του. 

"Οὐαί οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπί βοήθειαν, οἱ ἐφ ἵπποις πεποιθότες καί ἐφ ἅρμασι (Ησ λα, 1)".

Αλίμονο σ' εκείνους που κατεβαίνουν στην Αίγυπτο, για να ζητήσουν βοήθεια, οι οποίοι στηρίζουν την πεποίθησή τους στους ίππους και στα πολεμικά άρματα. Αλίμονό τους, διότι "οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπί τόν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ καί τόν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν". Δεν στήριξαν την πεποίθησή τους στον άγιο Θεό του Ισραήλ και δεν ζήτησαν από τον Κύριο να τους βοηθήσει και προστατεύσει. 

Στη συνέχεια ο θεόπνευστος προφήτης παρουσιάζει δυο εικόνες που του αποκάλυψε ο Θεός και οι οποίες φανερώνουν τον τρόπο με τον οποίο προστατεύει τον λαό του. Η πρώτη εικόνα δείχνει ότι ο λαός είναι τρομερός και ακαταγώνιστος, όταν προστατεύει τον λαό του.

Όπως βρυχάται δυνατά το λιοντάρι ή ο σκύμνος για το θήραμα που συνέλαβε, και φωνάζει ώστε να αντηχούν τα βουνά από τους βρυχηθμούς του και να πανικοβάλλονται και πτοούνται εκείνοι που θέλουν να απελευθερώσουν το θήραμα, "οὕτως καταβήσεται Κύριος σαβαώθ", έτσι θα σπεύσει ο Κύριος των Δυνάμεων, για να πολεμήσει κατά των εχθρών του λαού του. 

Η δεύτερη εικόνα είναι ήρεμη και τρυφερή. Όπως τα πτηνά πετούν γύρω από τις φωλιές τους, για να υπερασπισθούν τους νεοσσούς τους, "οὕτως ὑπερασπιεῖ Κύριος σαβαώθ ὑπέρ Ἱερουσαλήμ". 

Ο Κύριος των Δυνάμεων θα απλώσει σαν άλλα φτερά την προστασία Του πάνω από την Ιερουσαλήμ. "Ὑπερασπιεῖ καί ἐξελεῖται καί περιποιήσεται καί σώσει". Τέσσερα ρήματα, τέσσερις διαβεβαιώσεις: "Ὑπερασπιεῖ", θα υπερασπίσει, για να φαίνεται η πατρική φιλοστοργία Του, όπως λένε οι ιεροί ερμηνευτές. "Ἐξελεῖται", θα ελευθερώσει από τους εχθρούς, για να φανερώσει την πολλή φιλανθρωπία Του. "Περιποιήσεται ", θα προστατεύσει, για να δείξει την κηδεμονία, την ανύστακτη φροντίδα Του. Και "σώσει", για να αποδεικνύεται ακαταγώνιστη η δύναμή Του. 

Με φιλοστοργία, με φιλανθρωπία, με διαρκή φροντίδα και δύναμη υπερασπίζεται, ελευθερώνει, προστατεύει και σώζει την Ιερουσαλήμ, σώζει και την νοητή Σιών, την αγία Του Εκκλησία ο παντοδύναμος και πανάγαθος Θεός.  Πόσο επίκαιρη ακούγεται ύστερα από αυτά η προτροπή του Προφήτη: "Ἐπιστράφητε, οἱ τήν βαθεῖαν βουλήν βουλευόμενοι καί ἄνομον (Ησ. λα, 1-6)". Να επιστρέψετε προς τον Κύριο με μετάνοια εσείς που σκέπτεστε και συζητείτε τις βαθιές, όπως νομίζετε, σκέψεις και αποφάσεις, που όμως είναι και παράνομες, διότι αγνοούν τον μόνο αληθινό Θεό και στηρίζονται μόνο στις ανθρώπινες δυνάμεις.

συνεχίζεται .........

(Αρχιμ. Αστερίου Χ. Χατζηνικολάου, Με πίστη στον καιρό της πανδημίας, Εκδόσεις Σωτήρ, Αθήνα 2020)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη Μεγάλη εβδομάδα! 

Ας είναι ευφρόσυνος ο πνευματικός αγώνας μας, αδέρφια! 



Δευτέρα, 19 Απριλίου 2021

Πανδημία: πόσο πιστεύουμε στον Θεό; (μέρος 4ο)


Πόλεμοι, εγκλήματα, απειλές, άνομα νομοθετήματα, διαστροφές, λατρεία των ειδώλων, του χρήματος, της παράνομης ηδονής. Ξέφρενη πορεία στο χάος, στην απώλεια, στην αιώνια καταδίκη. Γι' αυτό οι θλίψεις και οι δοκιμασίες. Γι' αυτό οι ποικίλες ταλαιπωρίες και τα βάσανα. Γι' αυτό η παγκόσμια δοκιμασία, η πανδημία και οι φόβοι και ο παγκόσμιος πανικός του τελευταίου καιρού. 

Μία η λύτρωση· η μεγάλη επιστροφή. Η επιστροφή στην οικία του Πατρός. με μετάνοια, με βαθιά και ειλικρινή μετάνοια. Όπως στους αρχαίους καιρούς, έτσι και τώρα ακούγεται βροντερή η φωνή του Θεού: "Καί νῦν λέγει Κύριος ὁ Θεός ὑμῶν· ἐπιστράφητε πρός με ἐξ' ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καί ἐν νηστείᾳ καί ἐν κλαυθμῷ καί ἐν κοπετῷ· καί διαρρήξατε τάς καρδίας ὑμῶν καί μή τά ἱμάτια ὑμῶν καί ἐπιστράφητε πρός Κύριον τόν Θεόν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καί οἰκτίρμων ἐστί, μακρόθυμος καί πολυέλεος καί μετανοῶν ἐπί ταῖς κακίαις (Ιωήλ β, 12-13)". 

Ναι! Είναι σπλαχνικός ο Θεός, μακρόθυμος και πολυέλεος και συγχωρεί τις αμαρτίες των ανθρώπων. Όταν βέβαια αυτοί επιστρέφουν  ''ἐξ' ὅλης τῆς καρδίας αὐτῶν'', όταν μετανοούν όχι με εξωτερικές εκδηλώσεις μετανοίας, αλλά ειλικρινά, με συντριβή της καρδιάς, με νηστείες και δάκρυα και αλλάζουν νοοτροπία και ζωή. Είναι τραγικό να έρχονται αλλεπάλληλες οι δοκιμασίες για τον σωφρονισμό των ανθρώπων, και οι άνθρωποι να μη μετανοούν, αντίθετα δε να σκληρύνονται περισσότερο. Στο ιερό προφητικό βιβλίο της Αποκαλύψεως, το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, ο θεόπτης ευαγγελιστής Ιωάννης περιγράφει με συγκλονιστικές εικόνες τις διάφορες "πληγές", τις δοκιμασίες τις οποίες περνά η ανθρωπότητα διά μέσου των αιώνων λόγω  της αμαρτίας και αποστασίας της και τις οποίες επιφέρει ο Θεός, για να οδηγηθούν οι άνθρωποι στη μετάνοια και σωτηρία.

Όμως υπάρχουν περιπτώσεις που το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν έρχεται. Όπως αναφέρει ο ιερός ευαγγελιστής στο θ' κεφάλαιο (στ. 20-21), "οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων, οἵ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν", οι υπόλοιποι από τους ανθρώπους, όσοι δεν φονεύθηκαν από τα χτυπήματα των πληγών που υπέστησαν, δεν μετανόησαν από τη λατρεία των θεών που έφτιαχναν με τα χέρια τους, ώστε να μην προσκυνούν πια τα δαιμόνια και τα είδωλα, τα άψυχα, τα αναίσθητα και νεκρά. "Οὐ μετενόησαν" οι άνθρωποι αυτοί και δεν απομακρύνθηκαν από τους φόνους, από τις μαγείες, από την πορνεία και τις κλοπές τους. 

Και σε επόμενο κεφάλαιο (ιστ 9-11) αναφέρονται και άλλες πληγές, παιδαγωγικές τιμωρίες του Θεού, από τις οποίες δεν συνετίζονται οι άνθρωποι, οι οποίοι αντί να σωφρονισθούν, "ἐβλασφήμησαν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπί τάς πληγάς ταύτας, καί ού μετενόησαν δοῦναι αυτῷ δόξαν". Νέα φρικτή πληγή ακολουθεί στη συνέχεια, και πάλι οι άνθρωποι "ἐβλασφήμησαν τόν Θεόν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καί έκ τῶν ἑλκῶν αυτῶν, καί ού μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν". Τέσσερις φορές η θλιβερή διαπίστωση: οι άνθρωποι "οὐ μετενόησαν". 

Να βρισκόμαστε άραγε σ' αυτά τα χρόνια της σκληρύνσεως, της πωρώσεως, της αναλγησίας; Να μας συγκλονίζει ο Θεός με ποικίλες δοκιμασίες, τώρα και με παγκόσμια δεινά, και εμείς να μην ξυπνούμε; Να θέλει Εκείνος με την άπειρη αγάπη Του να μας συνετίσει και ξαναφέρει κοντά Του και εμείς να επιμένουμε απερίσκεπτοι να κινούμαστε με ξέφρενους ρυθμούς στην τροχιά της αποστασίας και της ανεπανόρθωτης καταστροφής; 

Οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, όπως είδαμε, κήρυξαν βροντόφωνα τη μετάνοια, την ανάγκη επιστροφής στον ζώντα Θεό. Ο Τίμιος Πρόδρομος, στο μεταίχμιο της εποχής της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, κηρύττει: "Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν". Αυτό ακριβώς ήταν το κήρυγμα με το οποίο άρχισε το έργο Του και ο Χριστός (Ματθ. γ,2, δ, 17). Και το πρώτο κήρυγμα των Αγίων Αποστόλων, μόλις άρχισαν το έργο τους, ήταν πρόσκληση σε μετάνοια: "Μετανοήσατε, καί βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπί τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.... (Πράξεις, β, 38)". 

Το κήρυγμα της μετανοίας το συνεχίζει μέχρι σήμερα η Εκκλησία μας και καλεί όλους μας, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της νέας και πρωτοφανούς δοκιμασίας, που έχει παγκόσμιες διαστάσεις, να μετανοήσουμε, για να θεραπευθούμε από τον θανατηφόρο ιό της αμαρτίας και από κάθε επικίνδυνο ιό. "Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας (Β. Κορ. στ, 2)".Τώρα είναι καιρός μετανοίας. Καιρός για τη μεγάλη επιστροφή. 

συνεχίζεται .........

(Αρχιμ. Αστερίου Χ. Χατζηνικολάου, Με πίστη στον καιρό της πανδημίας, Εκδόσεις Σωτήρ, Αθήνα 2020)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 



Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Πανδημία: πόσο πιστεύουμε στον Θεό; (μέρος 3ο)

Ήταν ένα πλάσμα υπέροχο, πλάσμα της αγάπης του Θεού, αποτέλεσμα αμέσου επεμβάσεως και ειδικής δημιουργικής ενεργείας του. Ήταν το κόσμημα του κόσμου, ο βασιλιάς της ορατής κτίσεως, ο στολισμένος με κάθε αρετή και προικισμένος με έξοχα χαρίσματα και ιδιαίτερη χάρη. Ο άνθρωπος!

Τέτοιος ήταν όταν βγήκε από τα χέρια του Θεού. Όταν όμως έπεσε στα νύχια του διαβόλου και έδωσε σε εκείνον την εμπιστοσύνη του, χάθηκε η πρώτη ομορφιά, σκορπίσθηκε ο πλούτος, έσβησε το φως που φώτιζε την ψυχή του. Ο άνθρωπος έφυγε από τον παράδεισο του Θεού, απομακρύνθηκε από τον πανάγαθο Δημιουργό Του. Όλη η ανθρωπότητα από τότε κινείται σε τροχιά αποστασίας. Και αυτός ακόμη ο εκλεκτός λαός του Θεού, ο ευλογημένος Ισραήλ, συχνά αποστατεί, εγκαταλείπει τον ευεργέτη του Θεό, προσκυνεί τα είδωλα, πέφτει σε ζωή αμαρτίας και υποδουλώσεως σε πλήθος ανόμων παθών. 

Αλλά ο Θεός δεν παύει να ενδιαφέρεται και να προσπαθεί. Στέλνει τους προφήτες Του, ανθρώπους με θαυμαστό ζήλο και ακλόνητη πίστη, αφοσιωμένους σ' Αυτόν και στην τήρηση του Νόμου Του. Τους στέλνει να μεταφέρουν στον αποστατημένο λαό την πρόσκλησή του: "Ἐπιστράφηθι Ἰσραήλ, πρός Κύριον, τόν Θεόν σου". "Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπιστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων (Ωσηέ ιδ, 2, Ζαχ. α, 3, Μαλαχ. γ, 7)". Ο Κύριος των αγγελικών δυνάμεων, ο Θεός του ουρανού, ο παντοκράτωρ, καλεί τους ανθρώπους να αλλάξουν ζωή, να παύσουν τη διαρκή και ολοένα μεγαλύτερη απομάκρυνσή τους από Αυτόν που είναι η πηγή της ζωής, να εγκαταλείψουν την κίνησή τους στην τροχιά του θανάτου

Να κάνουν επιτέλους τη μεγάλη στροφή, να επιστρέψουν με ειλικρινή μετάνοια στον Θεό. "Ἐπιστρέψατε πρός με". Γυρίστε κοντά μου. Ελάτε και πάλι στον Πατέρα που σας περιμένει. Αλλά γιατί με τόση επιμονή ζητεί επανειλημμένα ο Θεός την επιστροφή μας σ' Εκείνον; Γιατί στέλνει τους προφήτες τον ένα μετά τον άλλον να κηρύττουν στον λαό Του και να τον καλούν να μεταβάλει την πορεία του, να αλλάξει τη ζωή του; Τι ανάγκη μας έχει ο Θεός;

Δεν έχει ανάγκη ο Θεός. Αγάπη έχει και από αγάπη απέραντη απευθύνεται στους ανθρώπους και τους καλεί: ''ἐπιστρέψατε πρός με''. Από αγάπη πονεί όταν μας βλέπει να απομακρυνόμαστε και να χανόμαστε στα σκοτάδια της αμαρτίας και του θανάτου. Μας παιδαγωγεί τότε με θλίψεις και δοκιμασίες, με πόνους και ταλαιπωρίες,  με κτυπήματα ισχυρά, για να ξυπνήσουμε και να σκεφτούμε σοβαρά το συμφέρον μας. Και να επιστρέψουμε. 

Και τότε δεν θα έλθει με πρόσωπο αυστηρό να μας συναντήσει, αλλά θα μας επισκεφθεί με δώρα και ευλογίες, με την αναγεννητική, τη σωτήρια και χαροποιό Χάρι Του. "Ἐπιστρέψατε πρός με καί ἐπιστραφήσομαι πρός ὑμᾶς, λέγει Κύριος παντοκράτωρ". Επιστρέψτε με μετάνοια σε μένα και εγώ θα αποσύρω την οργή μου και θα έλθω σε σας με ελεήμονα και σπλαχνική διάθεση. Μια κίνηση επιστροφής, ένα βήμα να κάνετε εσείς, και εγώ θα κάνω εκατό. Δεν θα αποστρέψω το πρόσωπό μου, όπως όταν αμαρτάνετε και πέφτετε στο κακό, αλλά "ἐπιστραφήσομαι πρός ὑμᾶς", θα έλθω με αγάπη να συγχωρήσω τα λάθη σας, να σβήσω τις αμαρτίες σας, να θεραπεύσω τις πληγές σας. Να δώσω χαρά και ειρήνη στις ψυχές σας, δύναμη και ζωή. 

Η επιστροφή του ανθρώπου! Η επιστροφή του Θεού! Ο γυρισμός του ασώτου υιού στην πατρική οικία. Και η έξοδος του οικτίρμονος πατρός για την υποδοχή του επιστρέφοντος αμαρτωλού. Η μεγάλη συνάντηση, η συμφιλίωση, η αποκατάσταση. Ο καθένας μας, η πατρίδα μας, όλος ο κόσμος, όλοι πρέπει να επιστρέψουμε. Περίσσεψε το κακό. Πλήθυνε η αμαρτία. Μας πνίγει το σκοτάδι της αποστασίας. 

συνεχίζεται .........

(Αρχιμ. Αστερίου Χ. Χατζηνικολάου, Με πίστη στον καιρό της πανδημίας, Εκδόσεις Σωτήρ, Αθήνα 2020)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 





Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021

Πανδημία: πόσο πιστεύουμε στον Θεό; (μέρος 2ο)

 


Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι ότι ὁ προφήτης καθορίζει με σαφήνεια την αιτία των δεινών που κατά καιρούς πλήττουν την ανθρωπότητα: «Ἡ γῆ ἠνόμησε διά τούς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τόν νόμον καί ἤλλαξαν τά προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. διά τοῦτο ἀρά ἔδεται τήν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν» (στίχ. 5). Δηλαδή: Η γη γέμισε με τις ανομίες και  αμαρτίες εκείνων που κατοικούν σ’ αυτήν, διότι αυτοί περιφρόνησαν τον Νόμο του Θεού και άλλαξαν τα θεία προστάγματα και κατήργησαν αυτά που αποτελούν διαθήκη παλιά και αιώνια. Γι’ αυτό η κατάρα θα καταφάει τη γη, διότι αμάρτησαν οι κάτοικοί της.

Κάθε θλίψη που αντιμετωπίζουμε, οφείλεται στην πτώση μας στην αμαρτία. Κάθε γενική δοκιμασία, μάλιστα μια παγκόσμια, όπως αυτή που περνούμε τώρα, οφείλεται στη γενική αποστασία του κόσμου. Εγκαταλείπει ο κόσμος τον Θεό και τις εντολές Του. Πορεύεται περιφρονώντας το άγιο θέλημά Του. Ψηφίζει νόμους αντίθετους προς τον άγιο Νόμο Του. Σ’ όλη την οικουμένη επικρατεί το άνομο συμφέρον, η εγκληματικότητα, η ανηθικότητα, ἡ διαστροφή, η βαριά αμαρτία με πολλές μορφές.

Όμως ο πανάγαθος Πατέρας Θεός δεν μας εγκαταλείπει. Έρχεται με αυστηρές κάποτε παιδαγωγίες, με θλίψεις και ταλαιπωρίες, να μας ξυπνήσει, εμάς τα δύστροπα παιδιά Του, από τον λήθαργο. Προσπαθεί με τις διάφορες δοκιμασίες της ζωής να μας συνετίσει και να μας οδηγήσει στη μετάνοια και σωτηρία. Επιτρέπει δηλαδή κάτι κακό ο Θεός, για να δώσει τελικά ένα μεγάλο καλό. 

Γι΄ αυτό συμβαίνουν, λέει ο Μέγας Βασίλειος, οι ασθένειες των πόλεων και των εθνών, η ξηρασία των ανέμων και η ακαρπία της γης και οι ακόμη πιο δύσκολες περιστάσεις στη ζωή του καθενός, οι οποίες περικόπτουν την αύξηση της κακίας. Ώστε όλα αυτά από τον θεό έρχονται, για να αποτρέπουν τη δημιουργία των αληθινά κακών. Διότι και οι κακώσεις του σώματος και οι ταλαιπωρίες που περνούμε από εξωτερικές αιτίες, "πρός άποχήν τῆς ἁμαρτίας ἐπινενόηνται". Όλα γίνονται, για να αποφύγουμε την αμαρτία..... 

Οι αφανισμοί δε των πόλεων και οι σεισμοί και οι πλημμύρες και οι απώλειες των στρατευμάτων και τα ναυάγια και όλες οι πολυάνθρωπες καταστροφές, είτε από τη γη, είτε από τη θάλασσα, είτε από τον αέρα ή από τη φωτιά, ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία προκαλούνται, γίνονται για τον σωφρονισμό εκείνων που επιζούν, καθώς ο Θεός με γενικές μάστιγες σωφρονίζει την κακία του λαού. Η κακία μας λοιπόν απαιτεί τον σωφρονισμό μας. Η αμαρτία φέρνει τη δοκιμασία. 

Αλλά ο προφήτης Ησαΐας με λόγους του οποίου αρχίσαμε, τονίζει και κάτι ακόμη (στίχ. 14-16): ότι οι ευσεβείς που θα απομείνουν στη γη, θα ευφρανθούν με τη δόξα του Κυρίου, που θα φανερωθεί, καθώς τελικά θα επικρατήσει το θέλημά Του, θα λάμψει η δικαιοσύνη Του και θα δοξασθεί η αγιότητά Του. «Ἐλπίς τῷ εὐσεβεῖ». Μέσα στη μεγάλη δοκιμασία υπάρχει ελπίδα για τον ευσεβή άνθρωπο. «Οὐαί τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τόν νόμον», προειδοποιεί ὁ θεόπνευστος προφήτης. Αλίμονο σ’ εκείνους που παραβαίνουν· ναι, δυστυχία σ’ εσάς που αθετείτε τον Νόμο. Η αθέτηση του θείου Νόμου έχει συνέπεια τη δυστυχία. Η αμαρτία είναι η αιτία της δοκιμασίας.......

Στους δίσεκτους καιρούς μας, που τα πάντα αμφισβητούνται, μετακινούνται από τα αιώνια βάθρα τους και ανατρέπονται, που ο Θεός λησμονείται, το πνεύμα χάνεται και μόνη η ύλη φαίνεται να κυριαρχεί, με συνέπεια και ο άνθρωπος να υποβιβάζεται σε ένα εξελιγμένο ζώο χωρίς αιώνια προοπτική και αξία, "ψυχή και Χριστός μας χρειάζονται", όπως έχει πει ο ισαπόστολος και εθναπόστολος άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. 

Είναι ανάγκη να υπερασπισθούμε με κάθε τρόπο την αθάνατη ψυχή μας, να διεκδικήσουμε ανυποχώρητα τα δικαιώματά της, να ικανοποιήσουμε τους πόθους και τις ανώτερες αναζητήσεις της, προπάντων τον πόθο τη λυτρώσεως και αιωνίου χαράς και ευτυχίας. Γι' αυτό μας χρειάζεται ο Χριστός, ο ενανθρωπήσας Θεός, ο μόνος Σωτήρ και Λυτρωτής του γένους των ανθρώπων. 

Μας χρειάζεται η Εκκλησία Του, που δεν είναι ένας πρόσκαιρος ανθρώπινος οργανισμός, αλλά το αιώνιο, το ακατάλυτο και ιερό καθίδρυμα της σωτηρίας, το μόνο ασφαλές καταφύγιο των ασθενών, το ιατρείο των ψυχών και των σωμάτων, ο τόπος ο άγιος στον οποίο ο άνθρωπος συναντά τον Θεό, καθαίρεται, φωτίζεται, αγιάζεται και αναδεικνύεται Θεός κατά Χάριν. 

συνεχίζεται .........

(Αρχιμ. Αστερίου Χ. Χατζηνικολάου, Με πίστη στον καιρό της πανδημίας, Εκδόσεις Σωτήρ, Αθήνα 2020)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 




 


Related Posts with Thumbnails