Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Φράσεις για προβληματισμό 9ο μέρος


Μπροστά Σου, Παναγία μου, τα χέρια μου σταυρώνω και στο παιδάκι που κρατάς τα μάτια μου υψώνω. Είμαι μικρούλι, κοίτα με, μικρός σαν το παιδί Σου, μπερδεύω τα λογάκια μου σαν στέκω άντικρύ Σου. Μα ξερεις Συ, Παρθένα μου, τι θέλω, όταν σιμώνω και μπρος στην Άγια Εικόνα Σου τα χέρια μου σταυρώνω (Αλφαβητάριο, Τα παιδάκια, 1939).
Γλυκειά Μητέρα του Χριστού, Μεγάλη Παναγία, η χάρη σου η Αγία ας μου χαρίζει τη χαρά. Ελπίδα ουρανόσταλτη, παρθενικό λουλούδι, ένα μικρό τραγούδι θα πω για προσευχή. Σκέπασε με τη χάρη Σου την όμορφη πατρίδα, της δόξας την αχτίδα ας έχει πάντα συντροφιά. Κάνε την πάλι Δέσποινα σαν πρώτα δοξασμένη, δαφνοστεφανωμένη και πάλι να φανεί (Προς τη Νίκη).
Κανονικά η γλώσσα θα έπρεπε να διδάσκεται μ' έναν ενιαίο τρόπο. Να ξεκινούσαμε από το σήμερα, να πηγαίναμε προς τα πίσω στα κείμενα της Τουρκοκρατίας, μετά στα Βυζαντινά, μετά στα πρώτα χριστιανικά κείμενα - που είναι οι επιστολές του Παύλου και η Αποκάλυψη- και στα αρχαία κείμενα. ... Τα παιδιά θα καταλάβουν τι γίνεται, προχωρώντας προς τα πίσω, θα βλέπουν ότι η ετυμολογία είναι η ίδια ... (Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, Νέα, 3/4/2010).

Μ' αρέσουν τα στολίδια σαν είναι γιορτινά, μ' αρέσουν τα παιχνίδια, σαν δεν έχω δουλειά· μα βέβαια απ' τα δύο μ' αρέσει πιο πολύ το όμορφο βιβλίο που τέρπει κι ωφελεί (Γεώργιος Βιζυηνός). 

Να μιλάς λίγο γι' αυτά που ξέρεις και καθόλου γι' αυτά που μισοξέρεις (Σπουδαία σκέψη).  
Όσοι φοβούνται να γίνουν δούλοι στον Θεό και ζητούν την χειραφέτηση και την αυτονομία απ' τον Θεό πατέρα, φεύγουν μακριά απ' την πραγματικότητα και στήνουν ψεύτικα είδωλα και τα προσκυνούν. Όσοι σκύβουν και γονατίζουν μπροστά στον Κύριο και τον προσφωνούν "Κύριέ μου", αυτοί γνωρίζουν και τον Θεό και τον άνθρωπο. Υποτάσσονται και ανυψώνονται. Αυτός που είναι δούλος του Θεού είναι ο αληθινά ελεύθερος (Σπουδαία σκέψη). 
Ο καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η αγάπη, η χαρά που προέρχεται από την αγαθή συνείδηση, ηειρήνη που είναι αχώριστη απ' αυτήν, η ανοχή και η πλατιά καρδιά στις αδικίες που μας κάνουν οι άλλοι. Κι ακόμα η αγαθή διάθεση και καλοσύνη, η ευεργετική διάθεση και συμπεριφορά, η πίστη και αξιοπιστία στα λόγια και στις υποσχέσεις μας, η πραότητα, η εγκράτεια σε οτιδήποτε πονηρό (Προσέγγιση στην Προς Γαλάτας ε, 22-23)

Ας μη μας ανησυχούν τα εμπόδια που συναντούμε στην πορεία της ζωής μας. Ας μη μας τρομάζουν οι κίνδυνοι. Ας μην κοιτάζουμε μονομερώς προς τη γη. Ο Κύριος μας υπέδειξε τον τρόπο αντιμετώπισης των δυσκολιών. Να κάμπτουμε τα γόνατα και να αναβλέπουμε στον ουρανό και να ζητούμε την ευλογία του Θεού. Ο φιλάνθρωπος Κύριός μας θα δίνει την ευλογία του, όπως και με τη διατροφή των πέντε χιλιάδων ανθρώπων (Κυριακοδρόμιο, τόμος 2ος, εκδόσεις Σωτήρ).

Να περιφρονείς τη σάρκα διότι παρέρχεται. Να φροντίζεις την ψυχή διότι είναι πράγμα αθάνατο. Να επιβλέπεις με κάθε προσοχή τον εαυτό σου, για να γνωρίζεις να απονέμεις στον καθένα ό, τι προσφέρεται γι' αυτό· στη σάρκα τροφές και σκεπάσματα, ενώ στην ψυχή τα δόγματα της ευσέβειας (Μέγας Βασίλειος). 


Τοῖς πλουσίοις παράγγελλε... ἀγαθοεργεῖν, πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς, εὐμεταδότους εἶναι, κοινωνικούς: τους πλούσιους να προτρέπεις να κάνουν το καλό, να γίνονται πλούσιοι σε καλά έργα, να είναι πρόθυμοι να δίνουν και σ' άλλους από τα αγαθά τους, να είναι απλοί και καταδεκτικοί (Α΄ Τιμ. στ, 17-18).
Να αγαπάς και να πονάς. Να πονάς γι' αυτόν που αγαπάς. Η αγάπη κάνει κόπο για τον αγαπημένο. Κάνει θυσίες, δε λογαριάζει τίποτε, ούτε απειλές, ούτε δυσκολίες εξαιτίας της αγάπης. Η αγάπη πριν τον Χριστός είναι άλλο πράγμα, απείρως ανώτερο (Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης). 
Μή γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες: ας μη γινόμαστε ματαιόδοξοι, προκαλώντας ο ένας τον άλλο σε φιλονικίες και φθονώντας ο ένας τον άλλο (Προς Γαλ. ε, 26).


Οὐδέν ἀθεεί γίγνεται: τίποτε δεν συμβαίνει στον κόσμο τυχαία, αλλά κατ' ευδοκίαν ή κατά παραχώρησιν Θεού (Γρηγόριος Θεολόγος).
Ο καθένας μας θερίζει ανάλογα με το τι, πώς και πόσο έσπειρε (Σπουδαία σκέψη). 

Κύριε, δεν πρόφτασε να βγει ο ήλιος και τα βήματά μου μ' έφεραν σε Σένα, όχι τα λόγια των ανθρώπων, οι προφητείες και οι προτροπές. Ποιος είσαι, καλά δεν ξέρω. Γιατί σε ακολούθησα; Κύριε πού μένεις; Τόπος δικός Σου είναι όλη η γη, ας γίνει κι η καρδιά μου. Μαζί Σου να' μαι Κύριε κάθε στιγμή, κάθε στιγμή να ζω θέλω μαζί Σου ( Προς τη Νίκη, τεύχος 732). 

Εάν θέλετε να δείτε το 1ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 2ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 3ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 4ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 5ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 6ο μέρος δείτε εδώ 

Εάν θέλετε να δείτε το 7ο μέρος δείτε εδώ

Εάν θέλετε να δείτε το 8ο μέρος δείτε εδώ


        Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!



Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Η θέση της γυναίκας στην Ορθοδοξία (μέρος 2ο- τελευταίο)


Στα δύσκολα χρόνια των διωγμών οι γυναίκες αξιώνονται να δώσουν μαρτυρία Ιησού Χριστού, να μαρτυρήσουν για το όνομά Του και πολλές φορές "ν' αγωνιστούν περισσότερο από τους άνδρες και να στήσουν λαμπρότερα τρόπαια νίκης (Ιωάννης Χρυσόστομος)". Η τιμητική θέση την οποία ο Θεός έδωσε στη γυναίκα, γίνεται τιμημένη από τις μεγάλες άγιες γυναικείες μορφές που έζησαν και ζουν στην Εκκλησία Του, δείχνοντας στις γυναίκες όλων των εποχών τον τρόπο ζωής που αληθινά τις καταξιώνει.
Ανάμεσά τους κορυφαία μια γυναικεία μορφή. Εκείνη που, όταν ο Θεός ζήτησε την ανθρώπινη συγκατάθεση για την πραγμάτωση του σχεδίου της σωτηρίας μας, την έδωσε και έγινε ο μοναδικός και άξιος συνεργός Του στο έργο της φανέρωσής Του στον κόσμο. 
Η απλή μα πάναγνη, κεχαριτωμένη κόρη της Ναζαρέτ, η ταπεινή δούλη του Κυρίου, η Μαριάμ, δέχεται το χαρούμενο αγγελικό μήνυμα. Αποδέχεται τη θεϊκή κλίση, εξαγιάζεται από το Πανάγιο Πνεύμα και γίνεται παλάτι και θρόνος του Παμβασιλέως, αλλά και Βασίλισσα πιο τιμημένη απ' όλες τις αγγελικές δυνάμεις. Γύρω της νέφος Αγίων γυναικών που με τις σεπτές μορφές τους στολίζουν τα συναξάρια και τους τοίχους των ναών στην Εκκλησία μας.
Βαδίζουν με σταθερότητα το δρόμο της αγιότητας κι αποδεικνύουν πραγματικό, τον πατερικὀ λόγο. " Το όνομα άνθρωπος είναι κοινό για τους άνδρες και τις γυναίκες, γιατί και για τους δύο κοινή είναι η ζωή, κοινή η χάρη, κοινή η σωτηρία, κοινή κι η αγιότητα (Κλήμης Αλεξανδρεύς)". Τότε γιατί δεν είναι κοινή η δυνατότητα μετοχής στο μυστήριο της Ιεροσύνης; Γιατί οι γυναίκες δε γίνονται ιερείς;
•Μέσα στην Εκκλησία ο Μέγας Αρχιερέας και μόνος Λειτουργός των μυστηρίων είναι ο Χριστός. Το
Θεανδρικό Του πρόσωπο αντιπροσωπεύει ο κάθε ιερέας.
•Ο Χριστός ανέθεσε το ιερατικό λειτούργημα στους Αγίους Αποστόλους, δίνοντάς τους την εξουσία να μεταδίδουν στους πιστούς τη θεία χάρη τελώντας τα ιερά Μυστήρια, που ο Ίδιος συνέστησε.
•Στο υπερώο της Πεντηκοστής "ἐπλήσθησαν Πνεύματος ἁγίου" όλοι όσοι ήταν εκεί συναγμένοι, οι μαθητές και οι γυναίκες μαθήτριες.
•Όταν όμως εκεί είχε γίνει ο Μυστικός Δείπνος, παρόντες ήταν μόνο οι δώδεκα Απόστολοι. Σ' αυτούς παραδίδει το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας με την παραγγελία να το τελούν. Δεν ήταν παρούσες οι μαθήτριες, ούτε η Παναγία Μητέρα Του. Μολονότι Εκείνη που πρόσφερε την ανθρώπινη φύση μας στον Θεό ήταν πολύ ανώτερη των Αποστόλων και υπεράξια να προσφέρει την ύψιστη θυσία.
•Αν οι γυναίκες είχαν την κλήση να γίνονται ιερείς, η πρώτη θα έπρεπε να είναι η Υπεραγία Θεοτόκος. Ούτε εκείνη όμως ούτε καμία άλλη γυναίκα είχε την ειδική Ιεροσύνης, αφού οι άγιοι Απόστολοι, κατά το παράδειγμα του Κυρίου δε χειροτόνησαν γυναίκες.
•Στην πρωτοχριστιανική Εκκλησία  υπήρχε ο θεσμός των διακονισσών. Οι διακόνισσες δε σχετίζονταν με τη θέληση μυστηρίων. Βοηθούσαν στη βάπτιση και διδασκαλία των γυναικών και μετέφεραν, σε περίπτωση ανάγκης, τη θεία Κοινωνία στα σπίτια τους, για να μη δοθεί αφορμή συκοφαντίας των πρεσβυτέρων και των διακόνων. Πρωτοστατούσαν επίσης στα έργα αγάπης μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα.
Η χριστιανή γυναίκα συνειδητοποιεί την ιδιαιτερότητα και τη διαφορετικότητα του φύλου της, γι' αυτό δε μειονεκτεί ούτε παραπονείται που στερείται την ειδική Ιεροσύνη, την οποία εξάλλου δεν έχουν όλοι οι άνδρες. Δέχεται το μεγάλο της χάρισμα να δίνει μέσα στα σπλάχνα της ζωή στην εικόνα Του, τον μικρό άνθρωπο, κι ύστερα να τον πλάθει μέσα στην αγκαλιά της χαριτωμένο παιδί Του.
Γίνεται μάνα η γυναίκα, που σημαίνει ευτυχισμένη, αν βέβαια κατανοεί πως τότε πραγματώνει την πρώτη και μεγάλη αποστολή της. Αυτή αληθινά την καταξιώνει, καθώς την κάνει αναντικατάστατη για την οικογένειά της και για τον κόσμο ολόκληρο, ενώ παράλληλα δεν την αποκλείει από τη θέση του καλού εργάτη στον αμπελώνα του Κυρίου.
Αυτή η κοινή τιμητική κλήση του γυναικείου φύλου και δίπλα της -σε μια άλλη συχνότητα- μια άλλη κλήση. Αυτή όταν γίνει αποδεκτή, κάνει τη γυναίκα ν' αγωνίζεται σκληρά να καθαρίσει την εικόνα του Χριστού μέσα της, για να μπορεί να δώσει τον εαυτό της στη διακονία όλων των παιδιών του Θεού με την προσευχή και τα έργα της φιλανθρωπίας και της ιεραποστολής. Μέσα στην Εκκλησία του Χριστού η πιστή γυναίκα προσπαθεί να βρει τον προσωπικό της δρόμο, αυτόν που θα την οδηγήσει όχι εύκολα, ούτε άκοπα, αλλά με ασφάλεια και σιγουριά στην πιο τιμητική θέση: στη δίκη της θέση στη βασιλεία Του.

(Μαρίας Δ. Παναγοπούλου, ΥποΤΙΜΗΤΙΚΗ η θέση της γυναίκας στην Εκκλησία;, 8:15 π.μ. μαθήματα εκτός ύλης, Εκδόσεις Ο Σωτήρ, Αθήνα 2016) 


 Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!
Η Παναγιά μας ας μας σκεπάζει με τη χάρη Της! 
Χρόνια πολλά σε όσες και όσους εορτάζουν!   

 

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Η θέση της γυναίκας στην Ορθοδοξία (μέρος 1ο)




- "Γιατί η Εκκλησία υποτιμά τη γυναίκα;", διατυπώνεις την απορία σου πολύ συχνά, άλλοτε με αντίδραση και άλλοτε με παράπονο. Μελετώντας τις πηγές της πίστης μας, την Αγία Γραφή και την Ιερή Παράδοση, αλλά και τη ζωή της συνειδητής χριστιανής γυναίκας του χθες και του σήμερα, παίρνουμε απάντηση.
Στην Παλαιά Διαθήκη, από τις συμβολικές και ανθρωπομορφικές διηγήσεις της δημιουργίας μέσα στον τέλειο κόσμο του Θεού, βασίλισσα δίπλα στο βασιλιά του, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου η γυναίκα.
Ο Δημιουργός Θεός, επειδή δε θα ήταν καλό να μείνει στον Παράδεισο μόνος ο πρωτόπλαστος, αποφασίζει να δημιουργήσει κάποιον βοηθό. Ο βοηθός αυτός δε θα είναι ένα κατώτερό του, βοηθητικό ον. Θα έχει την ίδια μ' αυτόν ουσία και την ίδια αξία. Θα είναι διαφορετικός απ' όλα τ' άλλα δημιουργήματα και ικανός να του προσφέρει τη βοήθεια που χρειαζόταν.
Και οι δύο άνθρωποι με τη δημιουργική πνοή του Θεού αποκτούν τις ίδιες ιδιότητες και τις ίδιες δυνατότητες, αφού κι οι δύο είναι "κατ' εἰκόνα" και "καθ' ὁμοίωσίν" Του. Ο Αδάμ στο πρόσωπο της γυναίκας αναγνωρίζει έναν άνθρωπο που είναι σάρκα από τη σάρκα του, έχει την ίδια φύση και την ίδια αξία, ταυτόχρονα όμως είναι και διαφορετικός από αυτόν. Θα έχει στον κόσμο ένα μοναδικό ρόλο: θα είναι μητέρα όλων των γενεών των ανθρώπων. Γι' αυτό και την ονομάζει Εύα, που σημαίνει ζωή.
Οι πρωτόπλαστοι είναι μια σάρκα σε δύο πρόσωπα, μέχρι που στη ζωή τους μπαίνει η αμαρτία. Αυτή διασπά την ενότητα και καταστρέφει την ομοτιμία που ο Δημιουργός είχε ορίσει. Μιλώντας για τις συνέπειες της παρακοής, λέει στην Εύα ο Θεός: Όλη σου η ζωή θα είναι ζυμωμένη με λύπες, και με ωδίνες θα φέρνεις στον κόσμο τα παιδιά σου. Στα βάσανα και στους κινδύνους σου όμως θα καταφεύγεις στην προστασία του άνδρα σου, κι ενώ αυτός θα είναι η καταφυγή σου, θα γίνει και κύριος και εξουσιαστής σου.
Τα θεϊκά λόγια επαληθεύονται. Στη μεταπτωτική κοινωνία η γυναίκα, κατά κανόνα, είναι κατώτερη του άνδρα και ζει σε εξευτελιστικές συνθήκες, μέχρι που φθάνει η στιγμή να πραγματοποιηθεί το σχέδιο της σωτηρίας μας. Απαραίτητη γι' αυτό η συγκατάθεση του ανθρώπου. Αυτή δόθηκε από μια γυναίκα. 
Η νέα Εύα, η Παναγία, με την υπακοή της θεραπεύει την παρακοή της προμήτορος Εύας και προσφέρει στον Θεό την ανθρώπινη φύση μας, για να την ενώσει με τη δική Του, τη θεία,και να έρθει ανάμεσά μας ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής μας. Στα τρία χρόνια του δημόσιου έργου Του στη γη ο Κύριος έχει και μαθήτριες. Δέχεται, εκτός από τους δώδεκα μαθητές, να Τον ακολουθούν,να ακούν τη διδασκαλία Του, και να Τον διακονούν ευλαβείς γυναίκες. 
Κι ενώ οι Ιουδαίοι νομοδιδάσκαλοι απαξίωναν τις γυναίκες και δεν δίδασκαν τον νόμο σ' αυτές, ο ουράνιος Διδάσκαλος δεν διστάζει ν΄ αποκαλύψει μεγάλες αλήθειες, ακόμα και το Μεσσιακό πρόσωπό Του, σε μια γυναίκα που είχε στο παρελθόν σκοτεινή ζωή κι ιστορία, αλλά στο μέλλον φωτεινή ψυχή και πορεία. Την ώρα της ύψιστης θυσίας, οι γυναίκες μένουν κάτω από τον Σταυρό, κοντά στη Μητέρα Του. 
Κι ενώ το κλίμα της τρομοκρατίας έκλεισε τους μαθητές στα σπίτια τους, εκείνες τολμούν να φθάσουν στον πανάγιο Τάφο, για να αποδώσουν λατρευτική τιμή στο νεκρό σώμα του Διδασκάλου τους. Εκεί πρώτες βλέπουν άδειο τον Τάφο, ακούν από τον Άγγελο ότι "Χριστός ἀνέστη" και γίνονται εκείνες απόστολοι των Αποστόλων κομίζοντάς τους "χαρᾶς εὐαγγέλια". Κι όταν το Σώμα του Χριστού, η Εκκλησία, συνεχίζει το έργο Του στη γη, οι πολύτιμοι συνεργοί των Αποστόλων στην ιεραποστολή και στη φιλανθρωπία γίνονται οι γυναίκες. Η έξυπνη και δυναμική, έμπορος πορφύρας, Λυδία, γίνεται ο πρώτος άνθρωπος που δέχεται το χριστιανικό βάπτισμα, και το σπίτι της η πρώτη χριστιανική Εκκλησία στην Ευρώπη. 

(Μαρίας Δ. Παναγοπούλου, ΥποΤΙΜΗΤΙΚΗ η θέση της γυναίκας στην Εκκλησία;, 8:15 π.μ. μαθήματα εκτός ύλης, Εκδόσεις Ο Σωτήρ, Αθήνα 2016)

συνεχίζεται.... 

  Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 
Ας είναι δημιουργικός και ευφρόσυνος ο μήνας Αύγουστος! Καλή Παναγιά! 

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Φράσεις για προβληματισμό 8ο μέρος



1. Σε ξέχασαν; Δεν σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει και προπαντός μην παραπονιέσαι. 2. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το. 3. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι. 4. Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις. 5. Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς. 6. Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή. 
7. Σου αφαιρούν τον λόγο, σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι. 8. Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι. 9. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου, οι συγγενείς σου, οι δικοί σου άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι. 10. 
Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος. 11. Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό. 12. Σε ειρωνεύονται; Να μακροθυμείς. 
13. Δεν ακούν τις συμβουλές σου, ιδίως δεν ακούνε τις συμβουλές σου τα παιδιά σου; Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή. 14. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο; Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος. 15. Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη. 16. Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη. 
17. Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεό. 18. Έχεις αρρώστια, έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξαζε τον Θεό. 19. Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευε, αγρύπνησε, κάνε προσευχή. 20. Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή, διότι "τοτο τό γένος τν παθν καί τν δαιμόνων οκ κπορεύεται παρά μόνο μέ νηστεία καί προσευχή". (Πρωτ. π. Κ. Αναγνωστοπούλου)
Ένας παππούλης έλεγε σ' ένα νιόπαντρο ζευγάρι: "όπως δεν μπορείς να έχεις ουράνιο τόξο χωρίς βροχή και ήλιο, έτσι δεν μπορείς να έχεις καλό κι ευτυχισμένο γάμο χωρίς δάκρυα και γέλια" (Φράση γέροντα).
Δεν λέμε στο παιδί "είσαι τεμπέλης". Λέμε "δεν προσπάθησες πολύ" (Σπουδαία σκέψη). 
Δεν σκέφτονται την αιωνιότητα οι σημερινοί άνθρωποι. Η φιλαυτία τους κάνει να ξεχνούν ότι θα χαθούν τα πάντα. Δεν 
έχουν συλλάβει το βαθύτερο νόημα της ζωής. Δε νιώσαμε άλλες, ουράνιες χαρές (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης).
Μη λησμονείς ποτέ ότι η ελεημοσύνη σώζει τον άνθρωπο από τον αιώνιο θάνατο και δεν αφήνει την ψυχή του να βυθισθεί στο σκοτάδι του Άδη. Διότι η ελεημοσύνη, για όσους την ασκούν, θεάρεστο είναι δώρο, πολύτιμο (Τωβ. δ, 8-11).
Οποίος ενθυμείται τα προηγούμενα σφάλματά του προφυλάσσεται από τα μέλλοντα (Όσιος Μάρκος).
Όταν ο αδερφός μας σφάλλει, εμείς πρέπει να βαστάξουμε τον πειρασμό του. Η αληθινή αγάπη μας εμπνέει να κάνουμε θυσίες χάριν του πλησίον. Χωρίς θυσία, με την κατάκρισή μας, σπρώχνουμε τον αδελφό μας, που αμάρτησε, να πέσει πιο χαμηλά, ενώ με τη σιωπηλή θυσία της αγάπης μας και τη μυστική προσευχή μας για εκείνον, ξυπνάμε τη συνείδησή του που σηκώνεται και τον κατηγορεί κι έτσι μετανοεί και διορθώνεται. Με τη σιωπή σου βοήθησες το παιδί (Άγιος Πορφύριος 
Καυσοκαλυβίτης).
Όπου υπάρχει αληθινή αγάπη, γίνονται θαύματα (Σπουδαία σκέψη).
Όποιος παινιέται μόνος του και δεν τον επαινούνε, ας 
είναι παραβέβαιος ότι τον εγελούνε (Παροιμία Επτανήσου, από το Περιοδικό Προς τη Νίκη). 
Η ομορφιά αρέσει στα μάτια, η καλοσύνη στην καρδιά. Η πρώτη είναι κόσμημα, η δεύτερη θησαυρός (Σπουδαία σκέψη).
Η καλοσύνη μεταξύ των ανθρώπων είναι ό, τι το άρωμα μεταξύ των λουλουδιών, ό, τι το τραγούδι μεταξύ των πουλιών, ό, τι ο αέρας μεταξύ των φύλλων κι ό, τι ο ήλιος στη μέση ενός κάμπου (Ποιήματα Λεζάρ, μετάφραση Κώστα και Εριέττας Διαμαντοπούλου, εκδόσεις Πουρνάρα).
"Παρακάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπό τῶν ὁρίων αὐτῶν": δεν ικέτευσαν τον Κύριο οι Γεργεσηνοι να μείνει. Δεν επιδίωξαν πλατύτερη και βαθύτερη γνωριμία μαζί του. Διατύπωσαν παράκληση ν' απομακρυνθεί απ' την πόλη τους. Το δράμα των Γεργεσηνών έγινε δράμα ψυχών. Όσοι λατρεύουμε τον Κύριο και έχουμε γευτεί τις δωρεές Του να μείνουμε "παρά τοὺς πόδας Του" ισόβιοι μαθητές Του. Να βοηθήσουμε και τους ανύποπτους να ξυπνήσουν και να μείνουν και αυτοί κοντά στον Κύριό μας Ιησού Χριστός (Σπουδαία σκέψη).
Δεν μας σώζει ούτε η άσκηση, ούτε η αγρυπνία, ούτε η νηστεία, αλλά μόνο η αληθινή ταπεινοφροσύνη. Και αυτό το ομολόγησαν σε κάποιον μεγάλο ασκητή οι ίδιοι οι δαίμονες (Αγία Θεοδώρα).
Κύριε, ευδόκησε στην άλλη όχθη σαν τραβώ, κάποιοι που μ' αγαπούν πολύ να' ναι κοντά μου,  να τους κρατώ το χέρι στήριγμα ακριβό και να' ναι τα μάτια τους σαν φως στο πέρασμά μου. Για κατευόδιο στείλε συντρόφους πιστούς, μα αν ζητώ παρά πολλά, ας έρθει κι ένας. Δε θέλω, Κύριε, να πεθάνω σαν αυτούς που δεν αγάπησε κανένας (Βασ. Μοσκόβης).
Όταν ο άνθρωπος φτάσει να χαίρεται με την πρόοδο των άλλων, τότε ο Θεός θα του δώσει όλη την πρόοδο των άλλων (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης).
Φθέγγου μέν ε τι κρεττον σιωπς χεις· γάπα δέ συχίαν νθα κρεττον λόγου τό σιωπν: να μιλάς αν έχεις κάτι καλύτερο από τη σιωπή. Αλλά να παραμένεις ήσυχος (να μη μιλάς) εκεί όπου η σιωπή είναι προτιμότερη από το λόγο (Γρηγόριος Θεολόγος, PG 36, 189).
Μήπως ό, τι θαρρούμε βασίλεμα γλυκοχάραμ' αυγής είναι πέρα, κι αντί να' ρθει μια νύχτ' αξημέρωτη ξημερώνει μι' αβράδιαστη μέρα; (Γ. Δροσίνης)
Σαν τα ηλιοτρόπια που θωρούν κατάματα τον ήλιο και στρέφουν πάντα προς αυτόν την ύπαρξη τους πλέρια όμοια κι εμεις βλασταίνοντας  στης Χάρης το Βασίλειο σε Σένα υψώνουμε άπαντα ψυχή και νου και χέρια μες στους χειμώνες της ζωής και μες στα καλοκαίρια (Γ. Βερίτης ).

Εάν θέλετε να δείτε το 1ο μέρος δείτε εδώ
Εάν θέλετε να δείτε το 2ο μέρος δείτε εδώ
Εάν θέλετε να δείτε το 3ο μέρος δείτε εδώ
Εάν θέλετε να δείτε το 4ο μέρος δείτε εδώ
Εάν θέλετε να δείτε το 5ο μέρος δείτε εδώ
Εάν θέλετε να δείτε το 6ο μέρος δείτε εδώ 
Εάν θέλετε να δείτε το 7ο μέρος δείτε εδώ

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Related Posts with Thumbnails