Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)



Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Φράσεις για προβληματισμό 110ο μέρος

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου που μαύροι τη μαράνανε χειμώνες μιας άνοιξης αυγή γλυκοχαράζει κι ανθίζουν μενεξέδες κι ανεμώνες. Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου που τη σπαράξαν άγρια οι στείροι πόνοι, ολόδροσο, ουρανόσταλτο βλαστάρι θεϊκής χαράς αρχίζει να φυτρώνει. Θεϊκής χαράς! Ω Σταυρωμένη Ελπίδα! καθώς σε βλέπω αναστημένη πάλι, αθάνατη, απροσμάχητη, μεγάλη, κάμε το θαύμα που ποτέ δεν είδα! Ό, τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου, παρακαλώ Σε, ανάστησέ το εμπρός μου (Γ. Βερίτης). 

Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια με εκείνα στο Μάη, που σήμερα προβάλλει στη γη. Οι κήποι που στόλισαν το κάθε κλωνάρι, ευθύς μοσχοβόλησαν κι ανθίσαν για χάρη του Μάη, που σήμερα προβάλλει στη γη (Ι. Πολέμης, Αναγνωστικό Γ τάξης, 1966). 

Ο καλύτερος γιατρός είναι η ευθυμία, η δίαιτα και η ησυχία (Σπουδαία σκέψη). 

Αυτός που θεραπεύει μια ασθένεια είναι ο ικανότερος γιατρός, αλλά αυτός που προλαμβάνει την ασθένεια είναι ο ασφαλέστερος (Σπουδαία σκέψη). 

Ό, τι είναι αντικείμενο της πίστης δεν μπορεί να είναι αντικείμενο της λογικής και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να υποταχθεί σ' αυτή (Σκέψεις του Blaise Pascal, σε μετάφραση από τοβ Φαν. Παπαδημητράκη). 

Ξίφους πληγή κουφοτέρα γλώσσης· τό μέν γάρ τό σῶμα, ἡ δέ τήν ψυχήν τιτρώσκει: η πληγή την οποία προξενεί το ξίφος είναι ελαφρότερη, απαλότερη από την πληγή που προξενεί η κακή γλώσσα. Γιατί το μεν ξίφος πληγώνει το σώμα, ενώ η κακή γλώσσα τραυματίζει την ψυχή (Πυθαγόρας). 

- Γιατί, μαμά μου, τη στιγμή που κάνω ελεημοσύνη νιώθω στα στήθη μου γλυκιά κι ατέλειωτη χαρά κι όταν το χέρι μου κρυφά τον οβολό του δίνει, γιατί νομίζω πως πετώ μ' αγγελικά φτερά; - Παιδί μου, κάθε άνθρωπος, όπου στον κόσμο μένει, απ' τη στιγμή που έρχεται στη γη να γεννηθεί, ως τη στιγμή την ύστερη που φεύγει και πεθαίνει, έχει έναν φύλακα άγγελο που τον ακολουθεί. Και κάθε πράξη του καλή ο άγγελος την κρίνει και γελαστός, χαρούμενος σκύβει και τον φιλεί, κι όση χαρά έχει ο άγγελος, τόση χαρά του δίνει μ' εκείνο το γλυκύτατο κι αγγελικό φιλί. Γι' αυτό κι εσύ να χρεωστείς μεγάλη ευγνωμοσύνη, ευγνωμοσύνη στους φτωχούς θερμή και περισσή, που πάντα γίνοντ' αφορμή, με την ελεημοσύνη να χαίρεται ο άγγελος, να χαίρεσαι κι εσύ (Ι. Πολέμη, Αναγνωστικό Ε τάξης, 1964).

Απάρνηση του εαυτού ζητά ο Κύριος. Το να μη ζούμε δηλαδή με τον εαυτό μας και για τον εαυτό μας. Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο. Απάρνηση για τον Χριστό σημαίνει να κόψουμε τις γέφυρες με τον εαυτό μας, τον εγωισμό μας, τη φιλαυτία μας. Να μη ζούμε με κέντρο του ενδιαφέροντός μας, το "εγώ" μας, την άνεση, την καλοπέραση, την ηδονή, την ευχαρίστησή μας - αυτά που κατεξοχήν επιδιώκει ο κόσμος γύρω μας - αλλά με κέντρο τον Χριστό και την αγάπη των συνανθρώπων μας (Αρχιμ. Αποστόλου Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Παντοκρατορική εξουσία του Χριστού μας. Εγώ σε διατάζω, λέει στον διάβολο. Βγες και ποτέ μην ξαναμπείς μέσα στο παιδί. Αυτό το "ποτέ" δείχνει ότι το πονηρό πνεύμα θα επιθυμούσε να κάνει επανάκτηση του "χαμένου εδάφους " του. Το βλέπουμε στη ζωή μας. Πάμε στον πνευματικό, εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας και απαλλασσόμαστε από αυτές. Μετά από λίγο να' σου πάλι ο πειρασμός να μας αιχμαλωτίσει. Στο χέρι μας είναι. Η δύναμη υπάρχει, η θεϊκή εξουσία είναι δική μας. Ας τη χρησιμοποιήσουμε με την ελεύθερη θέλησή μας και θα μείνουμε πάντα ελεύθεροι (Αρχιμ. Αποστ. Χ. Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Ἐγώ ἐκοιμήθην καἰ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου (Ψαλμός γ, 6): Κοιμάται ο Δαβίδ βαθιά, χορταστικά και σηκώνεται το πρωί γεμάτος θάρρος και ελπίδα. Είχε την πεποίθηση ότι ο Κύριος θα τον βοηθήσει και θα τον προστατεύσει. Αυτή την ηρεμία και την απόλυτη βεβαιότητα χαρίζει η πίστη και στον κάθε πιστό χριστιανό. Μένει ο χριστιανός ειρηνικός και ατάραχος και στις πιο δύσκολες συνθήκες της ζωής και τίς αντιμετωπίζει νικηφόρα. Προχωρεί σταθερά με τη βοήθεια και την παντοδύναμη προστασία του Πανάγαθου και Φιλανθρώπου Κυρίου (Σπουδαία σκέψη).

Να ξεκινάμε την κάθε μέρα μας με στροφή της ψυχής μας προς τον Θεό. Οι σκέψεις, οι πόθοι, η μελέτη της ψυχής μας να αναφέρονται από τις πρώτες ώρες του Όρθρου προς Αυτόν. Με δίψα και πόθο να Τον αναζητάμε. Σ' αυτόν να βρίσκουμε την αληθινή χαρά, την αδιατάρακτη ειρήνη, την πραγματική ζωή, το πλήρωμα όλων των βαθύτερων πόθων της ψυχής μας (Σπουδαία σκέψη). 

Πόσο ακριβή εκφράζεται η ευγνωμοσύνη της Μαρίας προς τον Κύριο, που είχε αναστήσει τον αδελφό της, τον Λάζαρο. Το πικρόχολο σχόλιο του Ιούδα μας αποκαλύπτει την αξία του μύρου που έχυσε στο κεφάλι και στα πόδια του Χριστού. Μια λίτρα ανόθευτου νάρδου κόστιζε 300 δηνάρια, δηλαδή 300 ημερομίσθια του καιρού εκείνου. Ο μισθός ενός έτους περίπου! Στον Χριστό πρέπει να δίνουμε ό, τι πιο πολύτιμο διαθέτουμε. Τα πιο θερμά μας αισθήματα, τους πιο ακριβούς χτύπους της καρδιάς μας, τους πιο αγνούς πόθους μας. Πρόθυμοι να θυσιάσουμε κάποιες άλλες επιλογές μας, αποφάσεις, δικαιώματα, επιθυμίες, όνειρα, όταν αυτά θέτουν σε δεύτερη μοίρα την αγάπη μας προς τον Χριστό (Αρχιμ. Αποστόλου Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Μακάριοι οἱ μή ἰδόντες καί πιστεύσαντες: δηλαδή όλοι εμείς, που πιστεύουμε, ενώ δεν έχουμε δει με τα σωματικά μάτια μας τον Κύριο. Εμείς, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, είμαστε σε πλεονεκτικότερη θέση από τον Θωμά, διότι η πίστη είναι μια αίσθηση εσωτερική πολύ πιο δυνατή από την όραση. Τα μάτια μπορεί κάποτε να μας απατήσουν, η πίστη όμως ποτέ. Όπως έγραψε κι ο Γεώργιος Δροσίνης: Πίστη έχεις όταν κάθε σου όνειρο το ανάφτεις στο βωμό της τάμα, κι αν κάποιο τάμα σου είναι αδύνατο, προσμένεις να γενεί το θάμα (Σπουδαία σκέψη). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 



Δευτέρα 13 Μαΐου 2024

Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 72ο

 

Η θεία λατρεία αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο στην πνευματική μας ζωή. Λέγεται ότι εάν λατρεύουμε τον Θεό έτσι όπως πρέπει, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο για την πνευματική μας πρόοδο. Ο ίδιος ο Κύριος είχε διδάξει στη Σαμαρείτιδα ότι πρέπει να λατρεύουμε τον Θεό "ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ (Ιω. δ, 23)", δηλαδή με τον εσωτερικό μας κόσμο, με το πνεύμα μας και με επίγνωση της Λατρείας που Του αρμόζει. Τι σημαίνει όμως αυτό; 

Ο άγιος Ιάκωβος ο αδελφόθεος, αναφερόμενος στην επιστολή του στα ολισθήματα της γλώσσας, γράφει: "Ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τόν Θεόν καί πατέρα, καί ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τούς ἀνθρώπους τούς καθ' ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότος· ἐκ τοῦ αυτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καί κατάρα. Οὐ χρή, ἀδελφοί μου, ταῦτα οὕτω γίνεσθαι, μήτι ἡ πηγή ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τό γλυκύ καί το πικρόν; μή δύναται, αδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἤ ἄμπελος σῦκα: οὕτως ούδεμία πηγή ἁλυκόν καί γλυκύ ποιῆσαι ὕδωρ (Ιακ. γ, 9-12)". 

Με άλλα λόγια μας διδάσκει ο Άγιος ότι δεν είναι δυνατόν η ίδια πηγή να αναβλύζει γλυκό και πικρό νερό· δηλαδή, από το ίδιο στόμα να βγαίνουν λόγια δοξολογίας προς τον Θεό, αλλά και -έστω κι αν συμβαίνει σε άλλη περίσταση- λόγια κατάρας προς τους συνανθρώπους μας, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί, για να μοιάσουν στον Θεό. Οφείλουμε δηλαδή να κρατούμε καθαρό το στόμα μας όχι μόνο από την κατάρα, αλλά και από οποιαδήποτε ρυπαρό, εφάμαρτο λόγο. Η παραπάνω επισήμανση του Αγίου ισχύει πολύ περισσότερο για τον νου και την καρδιά μας, στην περίπτωση της λατρείας του Θεού. 

Στη θεία λατρεία συμμετέχουμε κατ' εξοχήν με τον εσωτερικό μας κόσμο. Πώς όμως θα μιλήσουμε στον Κύριο με την καρδιά μας, η οποία ολόκληρη την εβδομάδα ενδεχομένως αδιαφόρησε για το θέλημα του Θεού, στράφηκε στα γήινα, επιθύμησε αμαρτωλά, θύμωσε, δεν ανέπεμψε καμιά δοξολογία στον Κύριο, ασχολήθηκε με εμπάθεια με το ελάττωμα του συνανθρώπου και γενικά έζησε χωρίς ιδιαίτερο φόβο Θεού και νήψη;

Όποιος έχει το ελάχιστο φιλότιμο και τη στοιχειώδη γνώση της θείας λατρείας, θα νιώσει ντροπή να παραστεί ενώπιον του Θεού. Η "ἐν πνεύματι" λοιπόν ''καί ἀληθείᾳ" λατρεία του Θεού κατ' αρχάς σημαίνει συναίσθηση του ποιος είναι ο Θεός στον Οποίο απευθυνόμαστε και ποιοι είμαστε εμείς που προσήλθαμε στον ναό, για να Τον λατρεύσουμε. Ο Θεός είναι άγιος, "ὁ πάσης ἐπέκεινα καθαρότητος". Οι άγιοι Άγγελοι, ασύγκριτα μεγαλύτερης καθαρότητας από εμάς, ποτέ δεν συνηθίζουν το θείο μεγαλείο, αλλά αδιάλειπτα, νύχτα και ημέρα, δοξολογούν την Αγία Τριάδα, με συνεχή και αδιάπτωτο ενθουσιασμό και με ευφρόσυνο τρόμο! 

Η αληθινή αυτογνωσία επομένως μας υποδεικνύει ένα πρώτο στοιχείο της θεάρεστης λατρείας: τη συντριβή, την ειλικρινή μετάνοια· τη βαθιά συναίσθηση ότι κανονικά δεν έχουμε δικαίωμα να μιλήσουμε στον Κύριο και να παραστούμε ενώπιόν Του, διότι στην καθημερινή μας ζωή δεν συμπεριφερόμαστε σαν παιδιά του, είμαστε αμαρτωλοί, εμπαθείς, ακάθαρτοι. Το λέει τόσο όμορφα ένα τροπάριο που διαβάζουμε στο Μέγα Απόδειπνο: 

"Κύριε, εἰ μή τούς ἁγίους σου εἴχομεν πρεσβευτάς καί τήν ἀγαθότητά σου συμπαθοῦσαν ἡμῖν, πῶς ἐτολμῶμεν, Σῶτερ, ὑμνῆσαι σε, ἄν εὐλογοῦσιν ἀπαύστως ἄγγελοι; Καρδιογνῶστα, φεῖσαι τῶν ψυχῶν ἡμῶν". Κύριε, αν δεν είχαμε τους αγίους σου να πρεσβεύουν για μας και την αγαθότητά σου να μας συμπαθεί, πώς θα τολμούσαμε, Σωτήρα, να υμνήσουμε Εσένα, τον Οποίο ακατάπαυστα δοξολογούν οι Άγγελοι; Εσύ, που γνωρίζεις τις καρδιές μας, λυπήσου τις ψυχές μας. Το να μιλάμε στον Θεό χωρίς ταπείνωση, χωρίς μετάνοια, δείχνει αναισθησία και μας απομακρύνει από τον Θεό. 

Ο Κύριος βδελύσσεται και αποστρέφεται τον υπερήφανο, ενώ ελεεί τον συντετριμμένο. Στο βιβλίο του Ησαΐα, ο Κύριος ελέγχει τους Ιουδαίους για τις θυσίες τους, γιατί ναι μεν γίνονταν  κατά το τυπικό που είχε ορίσει ο Θεός, η ζωή τους όμως δεν ήταν σύμφωνη με το θείο θέλημα. Τους έλεγε λοιπόν ο Κύριος: Τι να τις κάνω τις πολλές θυσίες που μου προσφέρετε; Αν μου προσφέρετε σιμιγδάλι, θα είναι αυτό μάταιο· το  θυμίαμα που μου προσφέρετε είναι σιχαμερό για μένα. Μισώ τις γιορτές σας. Όταν απλώνετε τα χέρια σας σ' εμένα ικετευτικά, θα αποστρέφω τα μάτια μου από σας κι αν μακρύνετε τη δέησή σας, δεν θα σας ακούω. Γιατί; Διότι τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα. 

Μετανοήστε για τις αδικίες που κάνετε σε βάρος των συνανθρώπων σας, σπλαχνισθείτε τους πονεμένους συνανθρώπους σας και τότε θα σας ακούσω.... Ενώ ακόμη θα με επικαλείσθε, εγώ αμέσως θα έρχομαι κοντά σας, βοηθός και συμπαραστάτης σας (Ησ. α, 1-2, νη [58] 1-11). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 








Δευτέρα 6 Μαΐου 2024

Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 71ο

Δεχόμαστε ειδική ενίσχυση οι πιστοί Χριστιανοί στο να σηκώνουμε το βάρος των ασθενειών μας από την τέλεση του αγίου Ευχελαίου. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Κύριος, όσο βρισκόταν στη γη, θεράπευε πολλούς "κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις (Ματθ. δ, 24)". Πήγαινε από τόπο σε τόπο "εὐεργετῶν καί ἰὠμενος πάντας τούς καταδυναστευομένους ὑπό τοῦ διαβόλου (Πραξ. ι, 38)". Όταν έστειλε για πρώτη φορά τους μαθητές Του στο κήρυγμα, τους προέτρεψε να κάνουν κι αυτοί το ίδιο: "Ἀσθενοῦντας θεραπεύετε (Ματθ. ι, 8)". Με τη δύναμή μου από εδώ και πέρα να θεραπεύετε τους ασθενείς, οι οποίοι με πίστη θα σας το ζητήσουν. 

Μετά τη λαμπροφόρο Ανάστασή Του, πριν αναληφθεί στους ουρανούς, ανανέωσε την εξουσία που έδωσε στους Μαθητές Του να φθάσουν στα πέρατα της οικουμένης, να κηρύττουν το Ευαγγέλιο και να θεραπεύουν με την επίκληση του Ονόματός Του ασθενείς: ".... ἐπί ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσι καί καλῶς  ἕξουσιν (Μάρκου ιστ, 18)". Θα βάζουν τα χέρια τους πάνω σε αρρώστους και εκείνοι θα γίνονται καλά. 

Με τη δύναμη αυτή που έδωσε ο Κύριος στους Αγίους Αποστόλους Του, θεράπευσε ο απόστολος Πέτρος τον χωλό που βρισκόταν έξω από τον ναό του Σολομώντος, λέγοντας: "ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου ἔγειρε καί περιπάτει (Πραξ. γ, 6)". Με την ίδια δύναμη του Αναστάντος πολλοί Άγιοι της Εκκλησίας μας θαυματουργούν μέχρι σήμερα, χαρίζοντας τη θεραπεία σε πλήθος αρρώστων. Επιπλέον, άφησε ο Κύριος στην Εκκλησία Του το θεοσύστατο μυστήριο του αγίου Ευχελαίου, που έχει ορισθεί ειδικά για τις περιπτώσεις των ασθενών. 

Ο αδελφόθεος Ιάκωβος γράφει στην Καθολική επιστολή του: "Ἀσθενεῖ τις ἐν ἡμῖν; προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας καί προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτόν ἀλείψαντες ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· καί ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα, καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος· κἄν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς ἀφεθήσεται αὐτῷ (Ιακ. ε, 14-15)". Είναι κανείς μεταξύ σας άρρωστος; Ας προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας κι ας προσευχηθούν επάνω του· συγχρόνως δε ας τον αλείψουν με λάδι, επικαλούμενοι το όνομα του Κυρίου. Και η προσευχή αυτή που γίνεται με πίστη θα σώσει από τη σωματική ασθένεια τον άνθρωπο και θα τον σηκώσει ο Κύριος από την κλίνη της ασθένειας. Και αν ο ασθενής έχει διαπράξει αμαρτίες, οι οποίες και προκάλεσαν την ασθένειά του, ο Κύριος θα του τις συγχωρήσει. 

Η Χάρις κι η ευλογία που δίνεται στους ασθενείς, για την υγεία των οποίων τελείται το άγιο Ευχέλαιο, είναι πολύ μεγάλη. Από την τέλεση του αγίου Ευχελαίου θεραπεύθηκαν τελείως πάρα πολλοί ασθενείς που με πίστη παρακάλεσαν για αυτό τον Θεό. Μια υπερπολύτεκνη νέα πιστή μητέρα προσβλήθηκε από ανίατη ασθένεια. Κάλεσαν κληρικό που τέλεσε με ευλάβεια το Μυστήριο του αγίου Ευχελαίου, επικαλέστηκαν με πίστη τη Χάρι του Παναγίου Πνεύματος και μετά την επάλειψη με το ευλογημένο έλαιο, η ασθενής θεραπεύθηκε παντελώς. Αλλά και όσοι δεν θεραπεύονται αμέσως από την ασθένειά τους κι αυτοί ωφελούνται, διότι το άγιο Ευχέλαιο τους μεταδίδει Χάρι και αγιασμό. Ενισχύονται πνευματικά, για να αντέξουν στη δοκιμασία τους.

Ένας αρχαίος ερευνητής λέει ότι "πάντα πειρασμόν,  ὅν ἔμελλον οἱ ἄνθρωποι πειράζεσθαι, πρῶτον ἐπειράσθη ὁ Σωτήρ κατά τό άνθρώπινον". Εφόσον ο Κύριος και Θεός μας, ο Λυτρωτής και Σωτήρας μας πειράστηκε ως προς την ανθρώπινη φύση Του, γιατί παραξενευόμαστε που κι εμείς αντιμετωπίζουμε θλίψεις; Δοκιμασίες και θλίψεις θα αντιμετωπίσουμε όλοι οπωσδήποτε. Η αντίδραση του διαβόλου και των οργάνων του στη ζωή του πνεύματος είναι αναπόφευκτη. Αργά η γρήγορα θα έρθουμε με τους πειρασμούς. Ας μη λησμονούμε όμως, αρχικά, ότι ο πειρασμός δεν συνιστά αμαρτία. Αμαρτία συνιστά η συγκατάθεσή μας στον πειρασμό και η υποχώρησή μας στο κακό. 

Εμείς "ὡς καλοί στρατιῶται Ἰησοῦ Χριστοῦ" να δίνουμε τη μάχη ενάντια στους πειρασμούς, με τη βεβαιότητα ότι ο αγώνας που κάνουμε έχει πάντοτε του Θεού τη Χάρι και την ευλογία. Αρκεί ως ζωντανά μέλη της Εκκλησίας να ντυνόμαστε την πανοπλία του Χριστού και να κάνουμε καλή χρήση των πνευματικών όπλων που υπάρχουν άφθονα στη διάθεσή μας. 

Επιπλέον να θυμόμαστε ότι ο Κύριος με τον αδιάψευστο λόγο Του μας βεβαιώνει πως όσο μεγάλο κι αν είναι το καμίνι των θλίψεων και των δοκιμασιών μας στη ζωή αυτή, θα είναι ο Ίδιος το παντοτινό στηριγμά μας. Ο πειραστής διάβολος θα καταισχύνεται. Το τονίζει ξεκάθαρα κι ο θείος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του: Να είστε "σοφοί εἰς τό ἀγαθόν καί ἀκἐραιοι εἰς τὀ κακόν.. καί ο Θεός τῆς εἰρἠνης συντρἰψει τόν σατανᾶν ὑπό τούς πόδας ἡμῶν ἐν τάχει (ιστ, 19-20)". Εμπρός λοιπόν με καρδιά και με πίστη. Ο ευαγγελιστής της αγάπης σαλπίζει ενθαρρυντικά για όλους τους πιστούς μέσα στους αιώνες τον παιάνα της νίκης: 

"Ἰσχυροί ἐστε καί νενικήκατε τόν πονηρόν (Α. Ιω. β, 14)". Ο αετός της Αποκαλύψεως με τον διορατικό οφθαλμό του βλέπει ακόμη και γράφει προφητικά και εσχατολογικά ότι και από αυτή τη θλίψη τη μεγάλη των τελευταίων ημερών νικητές θα εξέλθουν οι αγωνιζόμενοι Χριστιανοί, χάρη στη δύναμη της σταυρικής θυσίας του Κυρίου: "Αὐτοί ἐνίκησαν αὐτόν διά τό αἷμα τού ἀρνίου καί διά τόν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν (Αποκ. ιβ, 11)". Ας δώσει ο Θεός κι εμείς με τη δική του Χάρι στους νικητές να ανήκουμε! Αμήν. 

Καλημέρα σας! Χρόνια ευλογημένα! 

Το Αναστάσιμο Φως ας σκορπίσει τη λάμψη του σε κάθε ανθρώπινη ψυχή δια των πρεσβειών του Αγίου Γεωργίου!




Δευτέρα 29 Απριλίου 2024

Φράσεις για προβληματισμό 109ο μέρος

Η πορεία του Χριστού προς τα Ιεροσόλυμα υπενθυμίζει και σε μας ότι εδώ στη γη βρισκόμαστε κι εμείς σε πορεία. Πορεία δε προς μια Ιθάκη επίγεια, αλλά προς την Ιερουσαλήμ την ουράνια. Κι αφού βρισκόμαστε σε πορεία, δεν δικαιούμαστε να σταματήσουμε σε κανέναν ενδιάμεσο γήινο σταθμό, δεν μπορούμε να κολλήσουμε σε καμιά περιοχή βαλτώδη. Και η πορεία μας αυτή να μη γίνεται ανέμελα, χαλαρά, άτονα. Αντίθετα, με περισσότερη αυστηρότητα στον εαυτό μας, με βαρύτητα ήθους και αντρειοσύνη καρδιάς (Αρχ. Αποστ. Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Ήρθε πάλι η άνοιξη, ήρθαν τα λουλούδια. Πράσινα η γη φορεί κι ανθίζει το κλαρί και παντού χαρές, χοροί και παντού τραγούδια. Έλιωσαν στις κορυφές των βουνών τα χιόνια. Άνοιξ΄ η τριανταφυλλιά και στην πρώτη τους φωλιά ήρθαν πάλι τα πουλιά, ήρθαν και τ' αηδόνια (Αλφαβητάριο, "Τα παιδάκια", 1939). 

Άκου πριν μιλήσεις. Σκέψου πριν πράξεις. Δοκίμασε πριν εγκαταλείψεις. Κέρδισε πριν ξοδέψεις. Ζήσε πριν πεθάνεις (Χρυσοί κανόνες της ζωής). 

Ετοίμασε με σοβαρή σκέψη τον λόγο τον οποίο θα πεις κι έτσι παρασκευασμένος, όπως θα είσαι, θα ακουστείς με προσοχή από τους ακροατές σου. Δέσε σφιχτά τις σκέψεις σου και τα νοήματά σου και τότε δώσε απάντηση. Το εσωτερικό του μωρού και ασύνετου μοιάζει με τον τροχό άμαξας. Και σαν άξονας που στρέφεται διαρκώς, έτσι άστατος είναι και ο διαλογισμός του άστατου κι οι σκέψεις και οι αποφάσεις του (Σοφία Σειράχ, λγ, 4-5). 

.... Όσοι θεωρούν ότι προσβάλλεται η θρησκευτική τους ελευθερία από τη θέα των θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους, σημαίνει ότι δεν ανέχονται τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των συμπολιτών τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παραβιάζοντας το άρθρο 9 της ΕΣΔΑ, στάση που εγκυμονεί τον κίνδυνο της μισαλλοδοξίας, Η ύπαρξη και η θέα θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους της Ε. Ε. αποτελεί μέρος της πολιτισμικής και πνευματικής παραδόσεώς της (Απόσπασμα επιστολής Ευρωπαίων πολιτών στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου).  

Αν το κακό πάψει να σε ενοχλεί, σημαίνει πως αρχίζεις να του μοιάζεις (Σπουδαία σκέψη). 

Μή πᾶσιν, ἀλλά τοῖ δοκίμοισι πιστεύειν· τό μέν γάρ εὔηθες, τό δέ σωφρονέοντος: να μην εμπιστεύεσαι εύκολα όλους. Να έχεις εμπιστοσύνη σ' αυτούς που τους έχεις δοκιμάσει και αποδείχθηκαν αξιόπιστοι. Γιατί το ένα είναι μωρία κι ανοησία, το άλλο είναι φρόνηση, δείχνει άνθρωπο συνετό (Δημόκριτος). 

Από τον Πλούταρχο αναφέρεται για τον βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο: Ο βασιλιάς Φίλιππος ήταν για μέρες ξαπλωμένος με τραύμα (κάταγμα κλειδός). Ο γιατρός που τον περιποιόταν κάθε μέρα απαιτούσε νέα αμοιβή. Η απάντηση του βασιλιά ήταν: "πάρε όσα θέλεις, αφού εσύ διαθέτεις το κλειδί" (Πλούταρχος, για τα φακελάκια στην αρχαιότητα). 

Επιμελείᾳ πάντα δοῦλα γίγνεται: όλα κατορθώνονται στη ζωή με την εργατικότητα και την επιμέλεια (Αρχαίο ρητό). 

Έρχονται στιγμές που όλα μας φαίνονται μαύρα και σκοτεινά. Είναι όμως; Πολλές φορές όχι. Άλλοτε είναι, αλλά όχι στο μέγεθος και τις διαστάσεις που τους δίνουμε. Μην ξεχνάμε όμως. Εμείς βλέπουμε το κέντημα που ετοιμάζει για μας ο Θεός από την ανάποδη! Ξεφτίδια και κλωστές σκόρπιες. Όταν όμως το δούμε από την καλή, τότε... (Σπουδαία σκέψη). 

Ποτέ δεν έκανα τίποτα τυχαία, ούτε κάποια από τις εφευρέσεις μου έγινε στην τύχη. Όλα τα πέτυχα με σκληρή εργασία (Παστέρ). 

Ρωτήθηκε κάποτε ο φιλόσοφος Θεόφραστος από την Ερεσό της Λέσβου τι είναι εκείνο που συνέχει και προάγει τον ανθρώπινο βίο. Κι εκείνος απάντησε: Η τιμή και η τιμωρία. Δηλαδή η τιμή των αγαθών ανθρώπων της προσφοράς και η τιμωρία των κακών και αδιάφορων (Αρχαία θυμοσοφία). 

Πώς μας θωρείς ακίνητος;… Πού τρέχει ο λογισμός σου, τα φτερωτά σου τα όνειρα;… Γιατί στο μέτωπό σου να μη φυτρώνουν, γέροντα, τόσες χρυσές αχτίδες,....Τι θέλεις, γέροντ’, από μας;… Δε νιώθεις μια ματιά σου πόσες θα εφλόγιζε καρδιές κι’ από τα σωθικά σου πόση θα εβλάσταινε ζωή;…Πώς δεν ξυπνάς, πατέρα;…Δε φέγγει μες το μνήμα σου ούτε μια τέτοια μέρα;… (Απόσπασμα από το ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, Ύμνος προς τον αδριάντα του Γρηγορίου Ε')
Κύριε, αφού η αδυναμία μου κατέστησε αναγκαίο τον σταυρό μου, αφού Εσύ τον παραχώρησες, που ξέρεις τις αντοχές μου, αφού θα είσαι δίπλα μου ως βοηθός μου, να είναι ευλογημένο (Προσευχή). 

Εκατόν σαράντα και πλέον φορές συνολικά στη θεόπνευστη αγία Γραφή γίνεται λόγος για την αρετή της υπομονής. Χωρίς υπομονή, ο βίος μας γίνεται αβίωτος· "ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τάς ψυχάς ἡμῶν (Λουκά ια, 9)". Ας παρακαλούμε τον Θεό της υπομονής, όπως τον ονομάζει ο απόστολος Παύλος (Ρωμ.  ιε, 5), να μας χαρίζει την τόσο απαραίτητη για τη ζωή μας αρετή της υπομονής (Σπουδαία σκέψη). 

Πρέπει να είμαστε άνθρωποι της χάριτος και όποιος μας πλησιάζει να ξεκουράζεται. Να τους βλέπουμε όλους ανώτερους από εμάς, όσες αδυναμίες κι αν παρουσιάζουν. Να μη φερόμαστε με σκληρότητα, αλλά πάντοτε να έχουμε στον νου μας ότι κι οι άλλοι είναι του ίδιου με μας προορισμού (Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Εβδομάδα! 

Με το καλό να εορτάσουμε το Άγιον Πάσχα! Καλή Ανάσταση!



Δευτέρα 22 Απριλίου 2024

Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 70ο

Σε μεγάλο βαθμό ενισχυόμαστε στον προσωπικό αγώνα των δοκιμασιών μας και από το φιλάνθρωπο Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως. Ο Θεός επιτρέπει τις θλίψεις διότι περιμένει την μετάνοιά μας και  "τήν καλλίστην ἐπιστροφήν" μας. Στο φιλάνθρωπο Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως συγχωρούνται οι αμαρτίες μας και γίνεται η αποκατάστασή μας στη θέση του υιού. Πηγαίνουμε στον πνευματικό, εξομολογούμαστε εκ βαθέων τα αμαρτήματά μας, γονατίζουμε κάτω από το πετραχήλι του και ακούμε τη συγχωρητική ευχή της αφέσεως των αμαρτιών μας:

"Ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διά τῆς ἐμῆς ἐλαχιστότητος ἔχει σέ λελυμένον καί συγκεχωρημένον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι καί ἐν τῷ μέλλοντι ". Κι ενώ πριν από λίγο ήμασταν ανήσυχοι και ταραγμένοι, μετά από την ιερά Εξομολόγηση ανακουφίζεται η ταλαίπωρη ψυχή μας, ειρηνεύει το εσωτερικό μας, ηρεμούν τα τσακισμένα νεύρα μας, επανέρχεται το χαμόγελο στο πρόσωπό μας, παράδεισος φυτρώνει στην καρδιά μας. 
Επιστρέφουμε στο σπίτι μας ανάλαφροι, χαρούμενοι, ευδιάθετοι, αναπαυμένοι, με τη δοξολογία του Θεού στα χείλη μας και την ειρήνη του Χριστού στην καρδιά μας. Στην ακοή μας ηχεί μελωδικά το γλυκό τραγούδι της αγάπης του Θεού που όλα τα συγχωρεί. Κι όχι μόνο με τον Θεό ειρηνεύουμε, αλλά και με τους συνανθρώπους μας, τα άλογα ζώα, με τη δημιουργία ολόκληρη. "Εἰρήνευσον ἐν σεαυτῷ καί εἰρηνεύσει σοι ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ". Έρχονται και συνάπτουν ειρήνη μαζί μας ο ουρανός και η γη, τα δημιουργήματα όλης της κτίσεως, ακόμη και τα άγρια θηρία, τα οποία αφοπλίζονται, όταν η Χάρις του Θεού μας επισκιάζει! 

Κατόπιν, με την άδεια του Πνευματικού προσερχόμαστε στο Ποτήριο της ζωής και κοινωνούμε τα άχραντα Μυστήρια. Γινόμαστε σύσσωμοι και σύννομοι Χριστού. Χριστοφόροι και θεοφόροι! Ο ιερός Χρυσόστομος σημειώνει ότι ο διάβολος μετά τη θεία Κοινωνία δεν τολμά να μας πλησιάσει. Διότι "ὡς λέοντες πῦρ πνέοντες οὕτως ἀναχωρῶμεν ἀπό τῆς τραπέζης ἐκείνης, φοβεροί τῷ διαβόλῳ γινόμενοι". 

Σαν τα λιοντάρια, που βγαίνει από τα ρουθούνια τους φωτιά, έτσι αναχωρούμε από την Τράπεζα της θείας Κοινωνίας. Γινόμαστε φοβεροί στον αντίδικο διάβολο! Στην άλλη Ομιλία του "Εἰς τήν γενέθλιον ἡμέραν τοῦ Σωτῆρος...", ο χρυσορρήμων Πατήρ σημειώνει ότι η θεία Κοινωνία είναι φάρμακο σωτήριο για τα ψυχικά μας τραύματα: "Φάρμακόν ἐστι σωτήριον τῶν ἡμετέρων τραυμάτων". Και ο όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης λέει ότι "όταν κοινωνούμε, παίρνουμε το ισχυρότερο ιατρικό φάρμακο, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού".  

Αλλά και το πρώτο τροπάριο από τον Κανόνα της Ακολουθίας της θείας Μεταλήψεως περιγράφει θαυμάσια ότι το άχραντο Σώμα και το τίμιο Αίμα του Κυρίου διώχνει μακριά κάθε ψυχική ή σωματική νόσο μας: "Ἄρτος ζωῆς αἰωνιζούσης, γενέσθω μοι, τό Σῶμα σου τό ἅγιον, εὔσπλαχνε Κύριε, καί τό τίμιον Αἷμα καί νόσων πολυτρόπων ἀλεξητήριον". Οι πολέμιοι της πίστεως μας εμποδίζουν να προσευχόμαστε στο Ποτήριο της ζωής, διαδίδοντας ψευδώς ότι θα μεταδοθούν μικρόβια από τη θεία Κοινωνία, ενώ οι πιστοί Χριστιανοί ζούμε ένα διαρκές θαύμα.
Κοινωνούμε "θείου Σώματος καί Αἵματος" και αφθαρτοποιούμαστε. "Ὧ φρικτοῦ μυστηρίου! ὦ εὐσπλαχνίας Θεοῦ! πῶς θείου Σώματος καί Αἵματος ὁ πηλός μετέχω καί ἀφθαρτοποιοῦμαι!". Κοινωνούμε τον Χριστό που είναι η Ζωή και γινόμαστε "μέτοχοι ζωῆς αἰωνίου". Κοινωνούμε τον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων και γίνεται η θεία Κοινωνία που λαμβάνουμε "νόσων πολυτρόπων ἀλεξητήριον"!

Ας παρακαλούμε τον Κύριο και Θεό μας, όταν προσερχόμαστε στα άχραντα Μυστήρια, να μην κοινωνούμε "εἰς κρῖμα ἤ εἰς κατάκριμα", "ἀλλ' εἰς σωφροσύνην ψυχῆς, εἰς ἀγάπην, εἰς ἀρετήν, καί καταλλαγήν τἠν πρός τόν Θεόν, εἰς εἰρήνην βεβαίαν καί μυρίων ἀγαθῶν ὑπόθεσιν". Να κοινωνούμε, για να μας χαρίζει ο Θεός φρόνηση και σεμνότητα ψυχής, αγάπη, αρετή, συνδιαλλαγή μαζί Του, σταθερή και μόνιμη ειρήνη και αναρίθμητα αγαθά. Για να αντέχουμε στη δοκιμασία των θλίψεων και να βγαίνουμε από το στάδιο του καλού αγώνα νικητές!

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!




Related Posts with Thumbnails