Γλωσσομάθεια: γνώση ή ανάγκη;

Η γλώσσα είναι ένα σημαντικό μορφωτικό στοιχείο που αντιπροσωπεύει την πολιτιστική κληρονομιά της κάθε χώρας. Στη σημερινή εποχή, οι περισσότεροι Έλληνες και όχι μόνο δεν περιορίζονται απλώς και μόνο στην εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας ή έστω της μητρικής τους, αλλά δείχνουν ενδιαφέρον και για άλλες γλώσσες, οι οποίες μπορεί ακόμα να είναι και σπάνιες στη χώρα μας. Λόγου χάρη, πόσοι Έλληνες γνωρίζουν κινέζικα;

Παλιότερα, οι ξένοι με δυσκολία μπορούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους στον χώρο εργασίας ή όταν κατέφευγαν σε ταξίδια, καθώς δεν υπήρχε αυτή η ευχέρεια για τη γνώση μιας ξένης γλώσσας. Σε αντίθεση με σήμερα, που η γλωσσομάθεια αποτελεί έναν βασικό πυλώνα της επαγγελματικής αποκατάστασης.

Ειδικά, σε μια τουριστική χώρα, όπως η Ελλάδα, οι ξένες γλώσσες είναι ένα βασικό στοιχείο, για να επικοινωνήσει κάποιος με έναν ξένο. Παρόλα αυτά, η άπταιστη γνώση μιας ή περισσότερων ξένων γλωσσών ανοίγουν τις πύλες για ανώτερη μόρφωση, όπως σπουδές ή μεταπτυχιακό σε μια ξένη χώρα.

Τώρα πια οι εργοδότες ψάχνουν άτομα με πλούσιο βιογραφικό, κυρίως στα πτυχία των ξένων γλωσσών. Ωστόσο, ένας άλλος λόγος ο οποίος είναι εξίσου σημαντικός είναι η δυνατότητα κάποιου να ταξιδέψει, για να γνωρίσει μια ξένη χώρα. Πέρα από τη διεθνή γλώσσα, την αγγλική, η γνωριμία με μια άλλη γλώσσα είναι "εκμαίευση πληροφοριών" για την κουλτούρα της χώρας, ενώ μπορούμε να αναρωτηθούμε για τις ομοιότητες ή διαφορές των ξένων γλωσσών, καθώς και να μυηθούμε στις παραδόσεις της κάθε χώρας. 

Φυσικά, άλλος ένας λόγος που ωθεί τους ανθρώπους στη γλωσσομάθεια είναι η εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά και η ξενομανία, αφού στον ηλεκτρονικό υπολογιστή ή ακόμα και στα βιντεοπαιχνίδια η βασική γλώσσα είναι τα αγγλικά.

Ακόμα, ένα διαδεδομένο για την Ελλάδα φαινόμενο είναι η αναζήτηση επαγγελματικής στέγης στο εξωτερικό, εφόσον λόγω της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης, οι περισσότεροι άνθρωποι μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, ώστε να συντηρήσουν την οικογένεια ή τους εαυτούς τους.

Πολλές φορές ένα παιδί αναγκάζεται να μάθει δυο ξένες γλώσσες λόγω της διαφορετικής εθνικότητας των γονιών του. Για αυτό, κανένας νέος στην εποχή μας δεν περιορίζεται στη μητρική του γλώσσα.  Άλλωστε, κάθε γλώσσα κρύβει μια παράδοση και μια ιστορία πίσω της, πράγματα που αξίζει να μάθει ή να μελετήσει κάποιος, γνωρίζοντας τα ήθη και έθιμα των άλλων λαών. 
(Μαθητικές σκέψεις)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ο Ρατσισμὀς μέσα από τα σχολικά μάτια (μέρος 4ο-τελευταίο)

Όταν ξημερώνει η 21η Μαρτίου κάθε χρόνου, παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού, σκέφτομαι πόσο εμείς οι άνθρωποι έχουμε παραμελήσει την ισότητα, την αλληλεγγύη, αλλά και όλα αυτά τα ατομικά ή κοινωνικά δικαιώματα, τα οποία παραβιάζονται ανάλογα με τη φυλή, το θρήσκευμα, το χρώμα δέρματος, τη χώρα καταγωγής, κ.α. 

Η καταπάτηση των ανθρωπίνων, πολιτικών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων γίνεται από θύτες του ρατσισμού, οι οποίοι, έχοντας μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, υποβαθμίζουν το διαφορετικό, το ξένο.

Στερούν κάθε δικαίωμα έκφρασης προσωπικών απόψεων και αντιλήψεων, κάνοντας τα θύματά τους να νιώθουν εντελώς μειονεκτικά, με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και το αποκλεισμό τους από κοινωνικά δρώμενα.

Έτσι σπάει η κοινωνική συνοχή και διαταράσσεται η ήρεμη κοινωνική ζωή, εφόσον μετά την προσβολή, ακολουθεί η επίθεση και η εξέγερση των ομάδων, οι οποίες με βίαιο τρόπο αντιδρούν στις προκαταλήψεις, δημιουργώντας έτσι μια χαοτική κατάσταση, αφού ολοένα και με αυξανόμενους ρυθμούς αναπτύσσεται η εγκληματικότητα.  

Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η κατάργηση ανθρωπιστικών και ηθικών αξιών, η απέχθεια και το μίσος να γίνονται τα κυρίαρχα συναισθήματα από τους θύτες προς τα θύματα και αντίστροφα, ενώ παράλληλα ξεθωριάζει το μοναδικό προσοδοφόρο συναίσθημα: η αγάπη. Αυτό σημαίνει ότι η έννοια του σεβασμού είναι ανύπαρκτη, καθώς η κοινωνία μας είναι διαβρωμένη από ρατσιστικές συμπεριφορές. 

Προκειμένου να ελαττωθεί η οξύτητα του ρατσιστικού φαινομένου και να τεθούν βάσεις για την αποδοτικότερη εμπέδωση της έννοιας του ανθρώπου, κρίνεται απαραίτητη η ευαισθητοποίηση όλων μας στην εκτίμηση του διαφορετικού, χωρίς όμως να κριτικάρουμε ή να αντιδρούμε. Το να είσαι εξάλλου άνθρωπος με Α κεφαλαίο, σημαίνει ότι δεν προσβάλλεις ούτε απειλείς την ταυτότητα ή την ιδιαιτερότητα του διπλανού σου. 

Ένας εξίσου αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης των προκαταλήψεων είναι ο διάλογος. Με την περιθωριοποίηση του εγωισμού μας, αλλά και την προσπάθεια κατανόησης ή την κίνηση διεύρυνσης προς τον συνάνθρωπο επιτυγχάνεται η μείωση των ατομικιστικών διαθέσεων, εφόσον μιλάς απλά και είσαι δεκτικός με όσους είναι κοντά σου.

Έτσι, διαχρονικά το κύρος των σχέσεων αμβλύνει τις οποιεσδήποτε διαφορές των ανθρώπων, αφού μέσα στην οικογένεια ο ρόλος των γονέων λειτουργεί ως πρότυπο. Μπορεί η σημερινή εποχή να κατακλύζεται από έντονη πνευματική αδράνεια, όμως κρίνεται επιβεβλημένη η όποια ατομική ή συλλογική προσπάθεια καταπολεμά τις παγιωμένες αντιλήψεις, οι οποίες σχετίζονται με τη διεύρυνση του χάσματος των κοινωνικών τάξεων.

 

(Μαθητικές σκέψεις)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 
Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Ιούνιος! 

Ο Ρατσισμός μέσα από τα σχολικά μάτια (μέρος 3ο)

Τα τελευταία χρόνια είναι αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο η έκφραση ρατσιστικών αντιλήψεων. Ρατσισμός νοούνται κατά βάση στερεότυπα και προκαταλήψεις, αλλά και κάθε μορφή δυσμένειας σε μια ομάδα ανθρώπων, σύμφωνα με προσωπικές εμπάθειες και ατομικά συμφέροντα. Παρατηρώντας λοιπόν την οικονομική, αλλά και πολιτική κατάσταση της χώρας μας, δεν είναι λίγες οι φορές που αντιτασσόμεθα ο ένας εναντίον του άλλου. 

Ένα παράδειγμα είναι η διάκριση και ο διαχωρισμός των ανθρώπων ανάλογα με το χρώμα ή την καταγωγή τους. Πιο συνηθισμένα και με τις ανάλογες καταστάσεις που ζούμε, τείνουμε όμως ολοένα και περισσότερο να στρεφόμαστε κατά των μεταναστών, πραγματοποιώντας φυλετικό ρατσισμό, κάτι που αποτελεί κοινό τόπο και σε πολλές χώρες, καθώς εκεί παρατηρείται μαζική προσέλευση ατόμων από άλλες χώρες. 

Στην Ελλάδα εξάλλου, όλοι αυτοί οι ξένοι κατηγορούνται για έλλειψη σεβασμού στα πατροπαράδοτα ήθη κι έθιμα, καθώς και για την έξαρση της εγκληματικότητας. Φυσικά, η ολοένα αυξανόμενη ανεργία των νέων αποδίδεται στους μετανάστες, εφόσον δουλειές του κράτους καλύπτονται με φτηνό εργατικό δυναμικό των ξένων, καλύπτοντας αντίστοιχες ελληνικές θέσεις. 

Πολλοί βέβαια από αυτούς ενοχοποιούνται λόγω των δημοσιογραφικών ειδήσεων για τη ροπή της κοινωνίας προς το έγκλημα. Όμως όλοι από αυτούς πρέπει να στιγματίζονται; Τι σημαίνει ανώτερες και κατώτερες τάξεις; Με ποιο σκεπτικό δεν αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα; 

Το πιο σημαντικό θέμα που αφορά στην ελληνική κοινωνία τελικά είναι η έλλειψη παιδείας, αλλά και κριτικού πνεύματος, εφόσον είναι οφθαλμοφανής η έντονη ειδησεογραφική προπαγάνδα μέσα από τα ΜΜΕ. Με βάση όλα αυτά, δεν δημιουργούνται μόνο κοινωνικά προβλήματα, όσο και απομόνωση πληθυσμών από το χώρο της εκπαίδευσης, ενώ, είναι συνηθισμένη η τάση κατηγοριοποίησης των ανθρώπων, ανάλογα με σοβινιστικές ή εθνικιστικές τάσεις.

Θα χρειαστεί καιρός, ίσως και δεκαετίες, για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το κύμα του ρατσισμού. Είναι πολύ δύσκολο να επικρατήσει σεβασμός και ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα των ανθρώπων ή η προώθηση του ανθρωπισμού από τα ΜΜΕ.

Ένας τρόπος θα ήταν η επιβολή κυρώσεων, αλλά μάλλον είναι αναποτελεσματικός στη χώρα, στην οποία ξεγλιστράς από το παραθυράκι. Οι νέοι έτσι μεγαλώνουν σε ένα ρατσιστικό περιβάλλον, το οποίο σπάνια κατορθώνουν να ξεπεράσουν. 

Χρειάζεται παιδεία για αυτό, όχι μόνο μέσα στο χώρο του σχολείου, αλλά και από την ανεξέλεγκτη προβολή των ΜΜΕ, μια και δεν υπάρχει εκεί παρά μόνο συμφέρον κι όχι συνείδηση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας στην οποία ζούμε. Ίσως η ενεργοποίηση πνευματικών ανθρώπων, όσο και η υλική ή και ηθική κρατική βοήθεια έκανε τις μειονότητες να υποφέρουν λιγότερο από την εξάπλωση του ρατσισμού.  

Το πιο σπουδαίο όμως είναι η νεολαία να διαπλαστεί με σωστό κριτικό πνεύμα, ώστε να μάθει να μην φανατίζεται ασύστολα από διαφορετικές αξίες και αντιλήψεις. Εμείς οι νέοι πραγματικά πρέπει να αγωνιστούμε για την κατάργηση των όποιων αντιλήψεων, και να απαλείψουμε τις φυλετικές διακρίσεις από την κοινωνία μας, ώστε να οικοδομήσουμε έναν καλύτερο κόσμο.

(Μαθητικές σκέψεις)
συνεχίζεται....

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!  

Χρόνια πολλά! Το Άγιο Πνεύμα να σκορπίζει παντού και ευλογημένα τις δωρεές Του! 

 

Ο Ρατσισμός μέσα από τα σχολικά μάτια (μέρος 2ο)

 

Ο ρατσισμός είναι η θεωρία που δέχεται και υποστηρίζει την ανισότητα, με βάση τις φυλετικές διακρίσεις. Σύμφωνα με αυτή, υπάρχουν «καθαρές» και μη φυλές, ανώτερες, οι οποίες οφείλουν να περιφρουρήσουν την υπεροχή τους σχετικά με τις άλλες, θεωρητικά «κατώτερες». Στην ουσία λειτουργεί ως κοινωνικός δαρβινισμός, ο οποίος κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους ανάλογα με τα "καλά" ή τα "κακά" γονίδια που διαθέτουν. 

Στην εποχή μας το φαινόμενο του ρατσισμού είναι ιδιαίτερα έντονο κοινωνικά, θρησκευτικά, φυλετικά, πολιτισμικά. Αρχικά τα ΜΜΕ παρουσιάζουν λανθασμένα πρότυπα, ενώ ιεραρχούν τους ανθρώπους ανάλογα με την ταυτότητα των ανθρωπίνων χαρακτηριστικών, αφού η διαφορετικότητα αποτελεί κοινωνικό μίασμα. Στην ουσία όμως αυτή η πολυπολιτισμικότητα έχει τη δική της ομορφιά, εφόσον η ομοιομορφία είναι πρακτικώς αδύνατη. 

Ταυτόχρονα η οικογένεια σε μερικές περιπτώσεις μετατρέπει τα παιδιά σε φερέφωνο των προσωπικών τους αντιλήψεων. Στερεότυπα και προκαταλήψεις διαιωνίζονται, μια και οι έφηβοι έχουν μάθει να δέχονται τις απόψεις των άλλων, χωρίς να ασκούν κριτική σ’ αυτές. Ως απόρροια αυτού του γεγονότος, ιδέες και σκέψεις οι οποίες ουσιαστικά είναι αβάσιμες μεταφέρονται στην επόμενη γενιά και οδηγούμαστε στο φαινόμενο του ρατσισμού.

Επίσης, το σχολείο φέρει ιδιαίτερη ευθύνη στη δημιουργία του φαινομένου αυτού. Η έλλειψη ουσιώδους παιδείας και της προσπάθειας δημιουργίας κριτικής σκέψης των παιδιών κατέχουν πρωταρχικό ρόλο στην εξάπλωση του φαινομένου. Τα παιδιά στον σχολικό χώρο μαθαίνουν τη διαφορετικότητα, λόγω της πολυπολιτισμικής κοινωνίας στην οποία ζούμε, αλλά δεν γνωρίζουν τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς, όταν σχετίζονται με κάτι διαφορετικό. 

Παράλληλα, η κρίση την οποία υφίσταται ο άνθρωπος της σύγχρονης κοινωνίας τον μετατρέπει σε ένα δυσάρεστο ον, προσπαθώντας να επιδειχθεί ανώτερος σε σχέση με κάποιον άλλο. Έτσι κατηγοριοποιεί συγκεκριμένες ομάδες από τις οποίες θεωρεί ότι είναι καλύτερος, με αποτέλεσμα τη στοχοποίηση συγκεκριμένων ανθρώπων, αλλά και τη δημιουργία μιας καταστροφικής αλυσίδας. 

Επίσης, έχει αυξηθεί ραγδαία το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης, εξαιτίας των διαφόρων πολεμικών συγκρούσεων. Ο σύγχρονος Έλληνας κάτοικος νιώθει έντονα τον φόβο αυτών των «ξένων» ανθρώπων, οι οποίοι, αφού έχουν στερηθεί όλα τα δικαιώματά τους, είναι ικανοί να κάνουν οτιδήποτε, για να επιβιώσουν. Έτσι, αυτές οι ομάδες απομονώνονται, εξαιτίας του φόβου που αισθάνονται οι άλλοι προς αυτές. 

Για την αποφυγή του ρατσιστικού φαινομένου θα έπρεπε τα ΜΜΕ να προβάλουν το διαφορετικό, εξοικειώνονται τον άνθρωπο με όλους τους ανθρώπινους τύπους, κάτι που θα σήμαινε ότι η κακία, αλλά και ο φόβος θα εξαλείφονταν ή έστω θα μειώνονταν σημαντικά. 

Επίσης, η οικογένεια έχει την υποχρέωση να μεταλαμπαδεύσει στα παιδιά της αξίες και τις αντιλήψεις που θα τα βοηθήσουν να αναπτυχθούν σημαντικά στο πνεύμα και την ψυχή. Η διαιώνιση ανούσιων στερεοτύπων και προκαταλήψεων, τα οποία είναι ανεδαφικά, καταστρέφουν το παιδί και το μετατρέπουν σε ένα άβουλο ον, το οποίο έχει μάθει να υπακούει σε ό, τι του λένε οι άλλοι. Ταυτόχρονα, η παροχή ουσιώδους παιδείας ως στόχο έχει τον σεβασμό, την καλλιέργεια κριτικής σκέψης. 

Μιλώντας γενικά, δεν υπάρχουν ράτσες ανθρώπων, αλλά ενιαίο ανθρώπινο γένος: ένα όμορφο και ανεπανάληπτο οικοδόμημα, που λέγεται ανθρωπότητα, η διαφύλαξη του οποίου αποβάλλει την καταστροφή και την περιθωριοποίηση από ό, τι ο καθένας θεωρεί διαφορετικό.

(Μαθητικές σκέψεις)

συνεχίζεται.... 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Να χαιρόμαστε όσους κι όσες σήμερα γιορτάζουν! 

Ο Ρατσισμός μέσα από τα σχολικά μάτια (μέρος 1ο)

Τα τελευταία χρόνια συνηθισμένη στη χώρα μας είναι η έκφραση ρατσιστικών αντιλήψεων. Το φαινόμενο αυτό στηρίζεται στη διαφορετικότητα. Άραγε έχετε βρεθεί στη θέση να αντιμετωπίζεστε από τους γύρω σας σαν να είστε κατώτερός τους; 

Οι κοινωνικοί αποκλεισμοί βέβαια πάντοτε υπήρχαν στη χώρα μας και εκφράζονταν κυρίως κατά των μουσουλμανικών πληθυσμών, αλλά προσφάτως το φαινόμενο έγινε εντονότερο για πρώτη φορά εναντίον οικονομικών μεταναστών από την Ανατολική Ευρώπη. Οι κατηγορίες με τις οποίες βαρύνονται είναι αύξηση της εγκληματικότητας, ακόμη και ανεργίας.

Οι άνθρωποι αυτοί ενοχοποιούνται σήμερα με διάκριση κι αυτό για να δικαιολογηθούν τα οικονομικά ή κοινωνικά προβλήματα. Κανείς δεν βλέπει το χαμηλό ποσοστό παιδείας, την έλλειψη κριτικού πνεύματος, αλλά και τα κοινωνικά στερεότυπα που εμποδίζουν την ειρηνική συμβίωση. 

Ο ρατσισμός είναι πλέον μια συνήθεια. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να κατακρίνουν άτομα λόγω του ότι έχουν διαφορετικό χρώμα, είναι άλλης φυλής, ακόμη και για τη θρησκεία τους και για τον σωματότυπο του καθενός.

Δυστυχώς υπάρχουν στερεότυπα μεταξύ των ανθρώπων, τα οποία δεν μας αφήνουν να σκεφτόμαστε λογικά και να έχουμε τη δική μας γνώμη. Είναι πραγματικά εκνευριστική η ρατσιστική συμπεριφορά κάποιων, γιατί η κοινωνία μας αποτελείται από προκατειλημμένα άτομα. Συμπεριφορά διακρίσεων συνιστά ανεπίτρεπτη στάση, καθώς στερεί σε ορισμένους το δικαίωμα να καλλιεργήσουν το ταλέντο τους. Τελικά ποιος είναι ο απόλυτα φυσιολογικός άνθρωπος;

Πολλά και ποικίλα είναι τα περιστατικά ρατσισμού. Δεν μιλάμε με ξένους ανθρώπους, δεν καθόμαστε ποτέ δίπλα τους μην μας κολλήσουν κάποια αρρώστια και δεν νιώθουμε λύπη για τον εαυτό μας, όταν προσβάλουμε κάποιον, ο οποίος δεν μας ενοχλεί. Το να λέμε σε κάποιον "φύγε βρομιάρη, πήγαινε στη χώρα σου", δεν συνιστά πολιτισμό στην Ελλάδα του 2018.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ  Προσωπικά έχω ζήσει τον ρατσισμό και δεν θα έλεγα πως είναι και το καλύτερο συναίσθημα. Από τις αρχές του δημοτικού δεχόμουν ρατσιστικές επιθέσεις για τα κιλά μου. Μπορεί  για την ηλικία μου να είμαι ψηλή, αλλά είχα και κάποια παραπανίσια κιλά. Τα αγόρια της τάξης μου μού έβγαζαν διάφορα παρατσούκλια όπως γουρούνι, αρκούδα, κ.α. Στην αρχή δεν έδινα σημασία. Πίστευα ότι το έλεγαν για πλάκα, μετά όμως συνειδητοποίησα ότι δεν ήταν αστείο, αλλά ότι εννοούσαν όσα έλεγαν.

Γυρνούσα στο σπίτι κλαίγοντας. Οι γονείς με ρωτούσαν συνέχεια τι συμβαίνει κι εγώ απλώς τους έλεγα ότι δεν είχα διαβάσει καλά και ότι με μάλωνε η δασκάλα. Κλεινόμουν στο δωμάτιό μου και έκλαιγα. Ρωτούσα τον εαυτό μου μήπως τους έκανα κάτι και μου συμπεριφέρονται έτσι. Για δυο μήνες ήμουν σε αυτή την κατάσταση. Αποφάσισα τελικά να αγνοήσω αυτά τα σχόλια και να μην ξαναδώσω σημασία. Δεν αξίζει σε κανέναν να κλαίει, επειδή κάποια άτομα κατακρίνουν την εμφάνισή του, ενώ δεν ξέρουν καν πόσο όμορφος/η είναι στον εσωτερικό του/της κόσμο.

Ο ρατσισμός επινοήθηκε από όσους έχουν ανασφάλεια για τον ίδιο τους τον εαυτό. Δείχνει αδυναμία και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Όλοι είμαστε ίσοι, αν και διαφορετικοί. Όλοι είμαστε άνθρωποι και έχουμε ίσα δικαιώματα. Εύχομαι οι επόμενες γενιές να εξαλείψουν το φαινόμενο αυτό, αλλά και να αφανιστεί κάθε είδος ρατσισμού που μπορεί να ειπωθεί. Ας αφήσουμε κατά μέρος τις προκαταλήψεις κι ας κάνουμε πιο όμορφο ή αισιόδοξο τον κόσμο μας. 

συνεχίζεται.... 

(Μαθητικές σκέψεις) 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!