Αγιολόγιο και Ιστορία

2000 χρόνια τώρα η Εκκλησία διώκεται. Το κήρυγμα του Ευαγγελίου αντιμετωπίζει αμφισβητήσεις, σατανικές συκοφαντίες, ύπουλες ή και κατά μέτωπον επιθέσεις. Ωστόσο, τίποτε δεν μπορεί να σταματήσει τη διάδοσή του. Διότι ο λόγος του Θεού κρύβει μέσα του δύναμη μυστική. Μεταδίδει πνεύμα και ζωή στις καρδιές των ανθρώπων. Αναγεννά τις ψυχές και επιτελεί θαυμαστές μεταβολές.

Το έτος 325 μΧ στη Νίκαιας της Βιθυνίας οι Άγιοι Πατέρες της Α Οικουμενικής Συνόδου έδωσαν βαρύτητα στο ότι ο Κύριος Ιησούς είναι Υιός Θεού, ομοούσιος και ομότιμος με τον Θεό Πατέρα. Να μαθητεύσουμε στο Πνεύμα του Ευαγγελίου και τη διδαχής των θεοφώτιστων Αγίων Πατέρων, για να μείνουμε σταθεροί και αμετακίνητοι στην πίστη και την παράδοση της Εκκλησίας (Σπουδαία σκέψη).

Ο Μέγας Βασίλειος ήταν το πρόσωπο της υποχωρητικότητας, της καρτερίας, της λιτότητας, της εγκρατείας, της σωφροσύνης, του ασκητισμού, της αγνότητας, της κοινωνικότητας, της φιλανθρωπίας, της αγάπης, της πίστεως, της υπομονής, της ελπίδας....της μεγαλοψυχίας, της μακροθυμίας, της προς εαυτόν αυστηρότητας, της προς τους άλλους γλυκύτητας.... (Νικόλαος Μπρατσιώτης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αθηνών).

Ο Ευαγγελιστής Μάρκος ονομαζόταν αρχικά Ιωάννης. Στο σπίτι τους, στα Ιεροσόλυμα, γίνονταν συγκεντρώσεις για τις ανάγκες λατρείας των πρώτων χριστιανών. Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι η μητέρα του λεγόταν Μαρία, ο Απόστολος Βαρνάβας ήταν συγγενής του, ο ίδιος ακολούθησε τον Απόστολο Παύλο και τον Απόστολο Βαρνάβα σε περιοδείες. Στη Ρώμη συναντήθηκε με τον Απόστολο Πέτρο, του οποίου το κήρυγμα διέσωσε στο Ευαγγέλιό του. Θεωρείται ιδρυτής της εκκλησίας της Αλεξανδρείας και πολιούχος της Βενετίας, όπου κτίστηκε και περίλαμπρος ναός προς τιμήν του (Προς τη Νίκη).

Μερικοί επικρίνουν την Εκκλησία, γιατί ανακήρυξε άγιο τον Μ. Κων/νο μετά από τόσους πολέμους και φόνους, Ξεχνούν όμως ότι πολλοί Άγιοι της Εκκλησίας ήταν πρώην μεγάλοι αμαρτωλοί. Η μετάνοιά τους και η αλλαγή της ζωής τους είναι που μέτρα κι όχι τα αμαρτήματα της άγνοιάς τους, Έτσι, ο Απόστολος Παύλος, μέγας διώκτης των χριστιανών, ο ληστής με τα πολλά εγκλήματα, η Μαρία η Αιγυπτία, μεγάλη πρώην πόρνη, χάρη στη μετάνοιά τους ευαρέστησαν τον Θεό και τιμώνται ως Άγιοι (Προς τη Νίκη).

Όπου κορφή, πλαγιά, καρδιά, η Ελλάδα, η Ορθοδοξία ως πέρα, τον ένθεο Προφήτη της γιορτάζει αυτή τη μέρα! Ο ένσαρκος Άγγελος, των Προφητών η κρηπίς! Τον πύρινο ζήλο σου ζητάμε και μεις! Και ως λάμπει το άρμα σου στην κάθε Εκκλησιά μας κι η φλόγα της Πίστης σου ας λάμπει βαθιά μας! (Α. Αυγερινού)

Στη χάρη σου γονατιστή, απόψε στη γιορτή σου κερί ανάβει ευλαβικά σκέτο, αγνό, η ψυχή μου, για τα πολλά τα δώρα σου στης ζήσης μου τα χρόνια· πλήθος οι μνήμες κι άσωστες τώρα πάντα κι αιώνια, τάμα το δάκρυ δέξαι μου, Άγια Παρασκευή μου (Ανθή Λιβάνη).

Ας παρακαλούμε λοιπόν τον Άγιο Παντελεήμονα που βοήθησε τόσους ανθρώπους να βρουν την οδό της σωτηρίας να πρεσβεύει και για τη δική μας πνευματική αναγέννηση, αλλά και για τη σωτηρία πολλών ψυχών προς δόξαν Θεού (Προς τη Νίκη).

Οι κάρες των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου σώζονται στη βασιλική του Αγίου Ιωάννου του Λατερανού. Ένα μέρος του σκηνώματος του Αγίου Παύλου βρίσκεται κάτω από το θυσιαστήριο της βασιλικής του Αγίου Παύλου, ενώ το άλλο -μαζί με το σκήνωμα του Αγίου Πέτρου- κάτω από το θυσιαστήριο της βασιλικής του Αγίου Πέτρου του Βατικανού (Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου).

Ο Απόστολος Παύλος είναι ο κατεξοχήν απόστολος της Ελλάδος. Αυτός αποκάλυψε στους Έλληνες τον άγνωστο Θεό. Δίκαιο λοιπόν είναι να διατρανώσουμε οι Ορθόδοξοι Έλληνες τη βαθιά ευγνωμοσύνη μας και την οφειλόμενη υιική στοργή προς τον πνευματικό μας πατέρα, τον μεγάλο της οικουμένης διδάσκαλο, τον θείο Παύλο. "'Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας (Α' Κορ. δ, 15)"(Κυριακοδρόμιο, τόμος 5ος, εκδόσεις Σωτήρ).

Ο Απόστολος Παύλος την πίστη στον Χριστό έβαλε ως θεμέλιο της ζωής του και αυτήν έταξε ως σκοπό της μελλοντικής σταδιοδρομίας του. Αυτό το διακηρύττει: "Δεν ζω πλέον εγώ, ο παλαιός δηλαδή άνθρωπος, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Και τη φυσική ζωή που ζω μέσα στο σώμα μου τώρα που επέστρεψα στον Χριστό, τη ζω με την έμπνευση και την κυριαρχία της πίστης στον Υιό του Θεού, ο οποίος με αγάπησε και παρέδωσε τον εαυτό του για τη σωτηρία μου." Αυτό ας είναι και το δικό μας θεμέλιο της πίστης μας και ο σκοπός της ζωής μας (Κυριακοδρόμιο, τόμος 5ος, Εκδόσεις Σωτήρ). 

Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι ένα από τα τρία ζεύγη Αναργύρων, με τα ονόματα Κοσμάς και Δαμιανός. Το 1ο γιορτάζει 1η Ιουλίου, το 2ο 17 Οκτωβρίου και το 3ο 1η Νοεμβρίου. Ήταν δίδυμα αδέλφια. Ζούσαν στη Ρώμη ως γιατροί. Επειδή για τις υπηρεσίες τους δεν έπαιρναν χρήματα, άλλοι γιατροί τους φθόνησαν, τους κατηγόρησαν στον αυτοκράτορα και τελικά τους σκότωσαν (Προς την Νίκην).

Ο Άγιος Νεκτάριος συνέθεσε τον ύμνο «Αγνή Παρθένε Δέσποινα», ο οποίος θεωρείται από τους πιο κατανυκτικούς της ορθοδοξίας. Η παράδοση θέλει την Παναγία να εμφανίζεται ενώπιον του Αγίου Νεκταρίου στο μοναστήρι της Αίγινας, και να του ζητάει να καταγράψει σε χαρτί τον ύμνο. Μετά την Κοίμησή του (8 Νοεμβρίου 1920) ετάφη εκεί, κάτω από την σκιά ενός πεύκου που είχε φυτέψει ο ίδιος και που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Καθημερινά, δεκάδες πιστοί προσέρχονται στον τάφο του και πολλοί υποστηρίζουν ότι έχουν ακούσει τον Θαυματουργό Άγιο, να μετακινεί ή να χτυπάει από μέσα με τη Ράβδο του, υποδηλώνοντας με τον τρόπο αυτόν τη ζωντανή Παρουσία του ανάμεσά μας, ενώ το ίδιο Θαύμα συμβαίνει και στη Μεγάλη Εκκλησία του Αγίου όπου φυλάσσεται το χέρι του.

Ο Ιωάννης ο ευαγγελιστής είναι ο μαθητής "ὅν ἠγάπα ὁ Ίησοῦς''. Είναι ο μόνος μαθητής από τους δώδεκα που ακολούθησε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό μέχρι και τον Σταυρό. Σ' αυτόν εμπιστεύθηκε και την μητέρα Του, όταν του είπε:"Ἰδού ἡ μήτηρ σου (Ιωάννη, ιθ, 27)". Αλλά και την αγάπη δίδαξε μέχρι τα βαθιά του γεράματα (Προς την Νίκην)

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρείται ο πρύτανης των χριστιανών ρητόρων. Σήκωσε το βαρύ σταυρό δυο εξοριών και καθαίρεση από Σύνοδο επισκόπων αγόγγυστα. Τον καταδίωξε η αυτοκράτειρα Ευδοξία, γιατί ήλεγχε τη ζωή της. Ορισμένοι επίσκοποι συμμάχησαν μαζί της και τελικά τον καθήρεσαν.

Πέθανε καθηρημένος, εξόριστος, με υψηλό πυρετό στα βάθη της Αρμενίας με τους λόγους «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν», σε ηλικία περίπου 60 ετών. Ύστερα από 30 χρόνια επανέφεραν το όνομά του στα δίπτυχα της Εκκλησίας, για να μνημονεύεται  (Περιοδικό Σωτήρ, 2103 15.1.2015).
Μέσα στη νύχτα έρχομαι στον Τάφο Σου Χριστέ μου κι έχω ένα μύρο που κρατώ και το φυλάω για Σένα και μια καρδιά που Σ' αγαπά κι άλλο δε θέλει, Θεέ μου, μόνο να ζει κάθε στιγμή κάτω απ' το θείο Σου βλέμμα (Προς τη Νίκη, τεύχος 734).

Η Αγία Νόννα ήταν η ευεργετική εστία της οικογένειάς της. Ο σύζυγός της, επίσκοπος Ναζιανζού, τη βρήκε στήριγμα Ορθοδοξίας. Τα τρία παιδιά της (Γοργονία, Γρηγόριος, Καισάριος) σ' αυτήν οφείλουν τη χριστιανική τους ανατροφή και το σμίλευμα του εξαιρετικού χαρακτήρα τους (Προς τη Νίκη).

Την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού η Εκκλησία μας εορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου. Τον Τίμιο του Κυρίου μας Σταυρό ύψωσε για πρώτη φορά στις 14 Σεπτεμβρίου 335 μ.Χ. ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος. Τότε που η αγία Ελένη τον βρήκε και τον ανέσυρε από τα σπλάχνα της γης. Τον ύψωσε ο Πατριάρχης μέσα στον περίλαμπρο ναό της Αναστάσεως. Οι πιστοί με ρίγη συγκινήσεως σκύβουν και τον προσκυνούν και ύμνος ως ιερή ιαχή βγαίνει από τις καρδιές και τα στόματα όλων: "Κύριε ελέησον!" (Περιοδικό Προς τη Νίκη, τ. 327).

Μακάρι όλοι οι Άγιοι και ειδικά ο Τίμιος Σταυρός να φροντίζουν όλους μας (γονείς, καθηγητές, μαθητές) και ειδικά τη νεολαία, με την ευκαιρία έναρξης του νέου σχολικού έτους αύριο! 

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ο Τίμιος Σταυρός και η σημασία Του

Στο σημερινό μου κήρυγμα, αδελφοί μου χριστιανοί, θα σας μιλήσω για τον Τίμιο Σταυρό, το ιερό σύμβολο της πίστης μας. Τα πάντα στην Εκκλησία μας τελετουργούνται διά του Σταυρού. Κάνοντας τον Σταυρό μας δηλώνουμε ότι πιστεύουμε στον Ιησού Χριστό και ότι ανήκουμε στην Αγία Του Εκκλησία. Όταν οι ειδωλολάτρες βασιλείς και αυτοκράτορες έλεγαν στους χριστιανούς να πουν τί πιστεύουν, αυτοί έκαναν το Σταυρό τους και δήλωναν με αυτό την πίστη τους.

Η Εκκλησία μας τιμά τον Τίμιο Σταυρό με μεγάλη εορτή στις 14 Σεπτεμβρίου, την λεγομένη «Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού». Αλλά θέλω σήμερα, αδελφοί μου, να σας μιλήσω για μία άλλη εορτή του Σταυρού, που την έχουμε λησμονήσει. Ξέρετε ότι ο Σταυρός πάνω στον Οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός μας, ήταν καταχωμένος στον Γολγοθά και με την έρευνα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης βρέθηκε θαυματουργικά. Πότε έγινε αυτό το μεγάλο γεγονός; Έγινε το έτος 326 μ.Χ. στις 6 Μαρτίου. Και γιατί δεν το γιορτάζουμε με καμπανοχτύπια και μεγάλη πανήγυρη το θαυμαστό και μεγάλο και λαμπρό αυτό γεγονός της πίστης μας; Το θέμα αυτό, αγαπητοί μου, κρύβει μια αλήθεια, λειτουργική και πνευματική αλήθεια.

Παρακαλώ να την ακούσετε: Η 6η Μαρτίου πέφτει την Μ. Τεσσαρακοστή, γιατί «δεν λείπει ο Μάρτης από την Τεσσαρακοστή», όπως λέγει ο λαός μας. Την Τεσσαρακοστή όμως δεν επιτρέπεται Θεία Λειτουργία, παρά μόνο το Σάββατο και την Κυριακή. Γιατί αυτό; Γιατί η Τεσσαρακοστή έχει πένθιμο χαρακτήρα – πάμε για τα πάθη του Χριστού την Μ. Εβδομάδα – η δε Θεία Λειτουργία έχει χαρμόσυνο, έχει αναστάσιμο χαρακτήρα. Δεν μπορούμε λοιπόν να τελέσουμε Θεία Λειτουργία στις 6 Μαρτίου, γιατί συνήθως αυτή η ημέρα πέφτει μεσοβδόμαδα, και χωρίς Θεία Λειτουργία δεν μπορούμε να κάνουμε πανήγυρη. Αλλά και δεν έπρεπε να χαθεί η εορτή αυτή της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού για να τον προσκυνήσουμε λαμπρά στην Εκκλησία μας. 

Ακούστε, χριστιανοί μου, τί κάνει η Εκκλησία μας: Ὅταν την Μ. Τεσσαρακοστή πέφτει μιά σημαντική γιορτή, που θέλει να την προβάλει, την παίρνει από την ημέρα που τιμάται – γιατί είναι καθημερινή η ημέρα αυτή – και την μεταθέτει σε κάποια Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής, που γίνεται Θεία Λειτουργία. Έτσι, λοιπόν, η Εκκλησία μας καθόρισε η εορτή της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού στις 6 Μαρτίου, καθόρισε, λέγω, να εορτάζεται μία Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής. Ποιά Κυριακή; Για πνευματικό λόγο η Εκκλησία την προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού για την εύρεσή Του (6 Μαρτίου) καθόρισε να την εορτάζουμε την Γ´ Κυριακή των Νηστειών. 

Γιατί την Γ´ Κυριακή; Γιατί η Κυριακή αυτή είναι το μέσον της Μ. Τεσσαρακοστής. Και οι χριστιανοί, που κάνουν έντονο πνευματικό αγώνα την περίοδο αυτή, δυναμώνονται βλέποντας τον Σταυρό του Κυρίου και συνεχίζουν με μεγαλύτερη προθυμία τον πνευματικό τους αγώνα για το υπόλοιπο μισό της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Τον παίρνει όμως πάλι τον Σταυρό η Εκκλησία, τον κρύπτει στο ιερό Βήμα, και τον παρουσιάζει πάλι την Μ. Παρασκευή, την μεγάλη αυτή Ημέρα της Σταυρώσεως του Χριστού μας. Είναι μεγάλη, αγαπητοί μου, η τιμή της Εκκλησίας μας στον Τίμιο Σταυρό, γιατί είναι μεγάλη η θεολογία Του. 

Δύο πράγματα, πράγματα και θάματα, στην Εκκλησία μας έχουν την πιό μεγάλη τιμή και την πιό μεγάλη και βαθειά θεολογία. Όποιος τα γνωρίζει αυτά τα δύο, γνωρίζει όλη την θεολογία της Εκκλησίας μας. Όλη, όλη! Αυτά τα δύο είναι: Ο ΣΤΑΥΡΟΣ και η ΠΑΝΑΓΙΑ! Η ΠΑΝΑΓΙΑ και ο ΣΤΑΥΡΟΣ! Η θεολογία του Σταυρού και η Θεοτοκολογία, είναι δύο μεγάλα μυστήρια, στα οποία συγκεφαλαιώνεται όλη η πίστη μας. Και ακριβώς επειδή και τα δύο αυτά είναι μεγάλα, γι᾽ αυτό και παραλληλίζονται: Ό,τι λέγεται για τον Σταυρό λέγεται για την Παναγία· και ό,τι λέγεται για την Παναγία λέγεται για τον Σταυρό! Θα σας αναφέρω ένα-δύο παραδείγματα: 

Τί είναι ο Σταυρός; Είναι το δέντρο εκείνο, που έχει βαθειά την ρίζα του στο χώμα, το δέντρο, που έχει ως γλυκό Καρπό την Θεία Κοινωνία και κάτω από την σκιά του δέντρου αυτού αναπαύονται τα παιδιά του Σταυρού. Και για την Παναγία μας ομοίως λέμε: «Χαίρε δένδρον αγλαόκαρπον, εξ ου τρέφονται πιστοί· χαίρε ξύλον ευσκιόφυλλον υφ᾽ ου σκέπονται πολλοί»! Ο Σταυρός πάλι ήταν το κλειδί εκείνο που άνοιξε τον Παράδεισο. Χιλιάδες χρόνια ήταν κλεισμένος ο Παράδεισος, αλλά με την Σταύρωση του Χριστού μας, σαν με κλειδί, άνοιξε ο Παράδεισος και ο πρώτος που μπήκε σ᾽ αυτόν ήταν ένας αμαρτωλός, ένας πολύ αμαρτωλός, ο ληστής. Και για την Παναγία μας ομοίως λέμε: «Χαίρε, δι᾽ ης ηνοίχθη Παράδεισος· χαίρε η κλεις της Χριστού Βασιλείας»!

Σας είπα, χριστιανοί μου, ότι ο Σταυρός έχει γενικά όλη την πίστη μας. Ακούστε ερμηνεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού για τον Σταυρό: Τα τρία δάχτυλα, με τα οποία κάνουμε το Σταυρό μας, δηλώνουν την Αγία Τριάδα: Τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Με το ότι τα δάχτυλα αυτά τα έχουμε ενωμένα, δηλώνουμε ότι τα Τρία Θεία Πρόσωπα, είναι ομοούσια. «Τριάδα, ομοούσιος και αχώριστος». Με το ότι το χέρι μας το βάζουμε στο κεφάλι και έπειτα στην κοιλιά δηλώνουμε ότι ο Χριστός κατέβηκε από τα ουράνια στην Κοιλία της Παναγίας μας και σαρκώθηκε. Έγινε άνθρωπος για μας. Αυτό είναι η Πρώτη Παρουσία του Χριστού κάτω στην γη. 

Και με το ότι έπειτα το χέρι μας το βάζουμε στον δεξί και στον αριστερό ώμο δηλώνουμε την Δεύτερη Παρουσία του Χριστού και σαν να ευχόμαστε μυστικά: Χριστέ μου, στην Δεύτερή Σου Παρουσία, που θα κρίνεις τον κόσμο, πάρε με στα Δεξιά Σου, στον Παράδεισο, και όχι αριστερά στην Κόλαση. Βλέπετε, λοιπόν, χριστιανοί μου, ότι κάνοντας το σημείο του Σταυρού δηλώνουμε την Αγία Τριάδα, την Παναγία μας, και την Πρώτη και Δεύτερη έλευση του Χριστού μας. Αλλά και με το σχήμα του Σταυρού που κάνουμε δηλώνουμε την πίστη μας στον σταυρικό θάνατο του Χριστού, από τον οποίο ήρθε η σωτηρία μας.

Χριστιανοί μου, όλοι πάνω σας να έχετε Σταυρό. Προτού να κοιμηθείτε το βράδυ να σταυρώνετε το μαξιλάρι τρεις φορές «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Θα σας πω και κάτι άλλο: Οτιδήποτε πράγμα παίρνετε, μικρό ή μεγάλο, να το σταυρώνετε, όταν το βάζετε στο σπίτι σας. Το έκαναν οι παλαιοί αυτό, οι άγιες γιαγιάδες μας, οι οποίες μάλιστα σταύρωναν με την λαμπάδα του Πάσχα και το ανώφλιο της πόρτας του σπιτιού. Όλο το σπίτι τους ήταν σταυρωμένο και γι᾽ αυτό ευλογημένο και έτσι το φύλαγε ο Σταυρός του Χριστού.

Οι αιρετικοί δεν κάνουν Σταυρό! Ο χιλιαστής κόβει το χέρι του, αλλά Σταυρό δεν κάνει. Και ο Πάπας με τους παπικούς του, σαν αιρετικοί που είναι, κάνουν αιρετικά τον Σταυρό τους. Τον κάνουν με τέσσερα δάχτυλα!... Αφού έχουν άλλη Αγία Τριάδα, αφού δηλαδή έχουν άλλο Θεό, πολύ φυσικό να έχουν και άλλο σταυρό. Ας τους φωτίσει ο Θεός να αρνηθούν τις αιρέσεις τους και να μάθουν τουλάχιστον, αυτό που ξέρει και ένα δικό μας μικρό ορθόδοξο παιδάκι: Το να κάνουν σωστά το Σταυρό τους. Σας εύχομαι, χριστιανοί μου, να έχετε κουράγιο στην ζωή σας παίρνοντας δύναμη από τον Παντοδύναμο Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ΑΜΗΝ. 

(Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως Ιερεμία, Ο Σταυρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού)

 

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ 
Όσο πιο μεγάλος είναι ο σταυρός, τόσο μεγαλύτερο θα είναι και το ρόδο που θα ανθίσει επάνω του.

ΠΑΙΔΙΚΗ ΒΡΑΔΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Πέφτω κάνω το σταυρό μου
κι άγγελο έχω στο πλευρό μου, δούλος του Θεού λογιούμαι και κανέναν δε φοβούμαι.

Ο σταυρός είναι το όπλο μας ! Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν!

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!