Καλωσορίσματα νέας χρονιάς

Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία: είναι η ώρα της προσευχής, όταν ηχούν οι χριστιανικές καμπάνες. Ολόκληρη η χριστιανοσύνη δέχεται με αγάπη τον Σωτήρα της γης... Χριστούγεννα! Χριστούγεννα! Η μεγάλη γιορτή του ρήματος αγαπώ! (Μεταφραση Κώστα και Εριέττας Διαμαντοπούλου)

Ὥσπερ ὁ ἰός σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τήν ἔχουσαν αὐτόν ψυχήν ἐξαναλίσκει: όπως η σκουριά κατατρώει το σίδηρο, έτσι και ο φθόνος κατατρώει την ψυχή του φθονερού (Μ. Βασίλειος).
Ο σκοπός μας δεν είναι να καταδικάζουμε το κακό, αλλά να το διορθώνουμε. Με την καταδίκη ο άνθρωπος μπορεί να χαθεί, με την κατανόηση και βοήθεια θα σωθεί (Άγιος Πορφύριος).

Κάποτε ένα αεροπλάνο δοκίμασε να απογειωθεί. Τελευταία στιγμή ένας από τους κινητήρες του δεν δούλεψε. Ο ένας κινητήρας δεν συμμετέσχε στην προσπάθεια για ανέβασμα. Το αεροπλάνο βρυχήθηκε, έκανε μια προβληματική τροχιά πάνω στο έδαφος και σωριάστηκε λαβωμένο. Αυτό συμβαίνει και στη ζωή μας. Είναι ανάγκη να λειτουργήσει ολόκληρη η πνευματική μας υπόσταση, για να μας δώσει δύναμη για το ανέβασμα. Να ζητάμε αληθινά τη βασιλεία του Θεού, αλλά και την αιωνιότητα του Θεού. Να προσπαθούμε. Τότε θα γευόμαστε τις ευλογίες του Θεού (Σπουδαία σκέψη).

Ονειρεύομαι μια Κοινωνία των Εθνών που θα είναι προικισμένη με αρετές. Δίκαιη και Σοφή, και στην οποία τα έθνη θα φέρνουν τις δυσκολίες τους και τις διχόνοιές  τους, όπως οι δυο γυναίκες της Ιερουσαλήμ έφεραν στον Σολομώντα το μικρό παιδί που καθεμία έλεγε ότι ήταν δικό της. Και όπως ο Σολομών μπόρεσε να λύσει το πρόβλημα των δυο μητέρων, γιατί ήταν ενάρετος και σοφός απέναντι του Θεού, έτσι και η Κοινωνία των Εθνών θα βρει δίκαιη λύση, γιατί θα είναι δίκαιη και ενάρετη απέναντι του Θεού (Ποιήματα Λεζάρ, μετάφραση Κώστα και Εριέττας Διαμαντοπούλου, εκδόσεις Πουρνάρα).

Οι ισχυροί της γης φροντίζουν να έχουν ισχυρή προσωπική ασφάλεια. Οι πιστοί, γνωρίζουμε, ότι έχουμε την προστασία του Θεού στην πορεία της ζωής μας. Μας προστατεύει με τους αοράτους φρουρούς, που είναι οι Άγγελοι. Έχουμε Άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημων. Τι υπέροχος φίλος! Θαυμαστός προστάτης, ακαταμάχητος υπερασπιστής και άμεσος βοηθός μας! Δώρο ανεκτίμητο στη ζωή μας! (Σωτήρ, 2005, σελ. 402)

Τα σχολικά βιβλία χρόνο με τον χρόνο ελάττωσαν επικίνδυνα τα κείμενα που τονίζουν τις βασικές αξίες, οι οποίες είναι ο ακρογωνιαίος λίθος κάθε ελεύθερης δημοκρατικής κοινωνίας. Η τιμιότητα, το θάρρος, η καλοσύνη, η γενναιοδωρία, ο πατριωτισμός έχουν ξεριζωθεί η ελαττωθεί αισθητά από τα σχολικά εγχειρίδια («Ζωή»).

Τα παιδιά και τα εγγόνια ας μαθαίνουν να δείχνουν σεβασμό πρώτα στην ίδια τους την οικογένεια και να ανταποδίδουν αμοιβές στους προγόνους τους για όσα μόχθησαν και θυσίασαν αυτοί, όταν τα εγγόνια τους αυτά ή τα παιδιά τους είχαν ανάγκη περιθάλψεως. Και πρέπει να μάθουν τον σεβασμό ή την ανταπόδοση αυτή, διότι αυτό είναι καλό κι ευάρεστο ενώπιον του Θεού (Ά Τιμ. ε, 4).

Να το πάρουμε απόφαση. Η χριστιανική ζωή θα έχει και δοκιμασίες. Ο πιστός όμως άνθρωπος δεν εκπλήσσεται, δεν τα ταράσσεται, δεν αδημονεί, δεν γογγύζει. Επειδή αγαπά τον Χριστό, αγαπά και τον σταυρό που επιτρέπει ο Χριστός να βαστάει. Και τον σηκώνει με υπομονή, χωρίς να λησμονεί και το αιώνιο βραβείο της Βασιλείας του Θεού. Θάρρος λοιπόν. «Θαρσεῖτε• ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον», μας είπε. Και μας βεβαίωσε. «Ἰδού ἐγώ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αιῶνος (Σπουδαία σκέψη για το Κατά Ματθαίον, κη, 20).

Η αγάπη προς τον πλησίον μας γίνεται όχημα που μας φέρνει στον Θεό. Οι δυο διαστάσεις της ανθρώπινης προσφοράς, η κάθετη και η οριζόντια, δένονται στη μια εντολή "Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ' ὅλης τῆς καρδίας σου καἰ ἐξ' ὅλης τῆς ψυχῆς σου καί ἐξ' ὅλης τῆς ἰσχύος σου καί ἐξ' ὅλης τῆς διανοίας σου, καί τόν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν (Λουκά, ι, 27)". Η πρόσβαση στον Θεό γίνεται ένα μονοπάτι για την ανακάλυψη του πλησίον. Και "ὁ πλησίον" γίνεται ένα όχημα που μας φέρνει στον Θεό (Σπουδαία σκέψη). 

Δώσε γαλήνη, βασιλιά μας, παντού και μέσα στην καρδιά μας. Στείλε γλυκιά παρηγοριά σε πολιτείες και χωριά. Δέξου, Χριστέ, την προσευχή μας κι ας γίνει φάτνη Σου η ψυχή μας, κάνε ν’ ανθίσουν άσπροι κρίνοι όπου περίσσεψαν οι θρήνοι (Γ. Βερίτης). 

Η υπεροψία του χωματένιου ανθρώπου θα τον ταπεινώσει, αλλά αυτός που έχει ταπεινό πνεύμα θα απολαύσει δόξα (Σολομώντας).

Μια κακόγουστη φάρσα είναι η ζωή μας, αν δεν υπάρχει άλλη ζωή. Η μόνη ελπίδα να μην είναι σκηνοθεσία η ζωή μας είναι ο Χριστός. Ο Χριστός ήρθε να εξουδετερώσει τη μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο. Η απάντηση σ’ όλα αυτά που σε τρομάζουν είναι ο Χριστός (Χρήστος Μπίντας, Νάουσα).

Όταν προσεύχεσαι, να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια, να την αποδέχεσαι σαν κανόνα, σαν επιτίμιο για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα μην ανησυχείς, άφησέ τα στον Θεό κι ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του. Να προσεύχεσαι χωρίς αγωνία, ήρεμα, με εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού (Άγιος Πορφύριος).  

Ευτυχισμένο το 2018! Δημιουργική κι ευφρόσυνη χρονιά, πλούσια σε αγάπη Χριστού! 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Σοφές προτροπές για τη νέα χρονιά

Όταν πλησιάζει η μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων, η Αγία μας Εκκλησία θέλει να μας ετοιμάσει να τη γιορτάσουμε όπως πρέπει. Μας καλεί να συμμετάσχουμε στο Μεγάλο Δείπνο, να προσέλθουμε στην Αγία Μετάληψη. Ας προετοιμαστούμε με τη βαθιά μετάνοιά μας, την ειλικρινή εξομολόγησή μας και να ανταποκριθούμε στη θεία πρόσκληση (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ). 

Θυμήσου, παιδί μου, (για τη μητέρα σου) ότι αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους για χάρη σου, τότε που σε είχε μέσα στην κοιλιά της. Όταν πεθάνει κι εκείνη να τη θάψεις κοντά μου στον ίδιο τάφο. Σε όλη σου τη ζωή να φέρεσαι με δικαιοσύνη και να μην ακολουθείς ποτέ δρόμους αδικίας και παρανομίας (Τωβ. δ, 4-6).

Η περιπέτεια της φυγής του βρέφους Ιησού στην Αίγυπτο και της προστασίας και σωτηρίας αυτού από την επιβουλή  του Ηρώδη, είναι σπουδαίο δίδαγμα. Δυσκολίες και κινδύνους πάντοτε θα συναντάμε στη ζωή μας. Ποτέ όμως δεν πρέπει να δειλιάζουμε και να απελπιζόμαστε. Στο Θεό να καταφεύγουμε πάντοτε με πίστη θερμή και να ζητάμε τη στοργική επέμβασή Του (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ).

Το δεξιό του μετώπου μας καταρρέει.Το αριστερό διαλύεται. Το κέντρο υποχωρεί. Εμείς μαχόμεθα! (Σκέψεις ιεράρχη). 
Ο συνετός σημειώνει τις αρετές που βλέπει στους άλλους. Ο ανόητος βλέπει μόνο τα ελαττώματα (Σκέψεις ιεράρχη). 
Να θυμάσαι την ευεργεσία που σου έγινε και όχι αυτήν που έκανες (Σκέψεις ιεράρχη).
Ο άνθρωπος, όταν νιώθει πόνο, είναι ζωντανός. Αλλά, όταν νιώθει τον πόνο του άλλου... τότε ναι.... είναι άνθρωπος (Σκέψεις ιεράρχη).  

Ο πόνος είναι για τις ψυχές ό, τι τα κάρβουνα για το λιβάνι. Τις κάνει να ευωδιάζουν (Σκέψεις ιεράρχη).
Σε λίκνο που δεν ψελλίζονται προσευχές, νανουρίζονται τρομοκράτες (Σκέψεις ιεράρχη).
Το νόημα της ζωής είναι να δίνεις εσύ νόημα. Και νόημα είναι ο Χριστός (Σκέψεις ιεράρχη). 

Τι ωραίο πράγμα είναι να νικάει κανείς τα πάθη του! Μετά τη νίκη νιώθει στην καρδιά του φως, ειρήνη, δόξα! (Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, 1908)
Όπως με το να θυμάσαι τη φωτιά, δεν ζεσταίνεσαι, έτσι και με το να πιστεύεις χωρίς να εργάζεσαι την αγάπη, δεν σώζεσαι (Σκέψεις ιεράρχη). 

Μη σταματάς! Αγάπα και προχώρα! Ο δρόμος  της αγάπης δεν έχει τελειωμό. Αυτή μονάχα ζει και στου ουρανού τη χώρα! (Αγάπη Τίτου)
Ο χρόνος "μεγαλώνει", όταν γίνεται ένας καλός προγραμματισμός του. Το να ξέρει κάποιος τι έχει να κάνει μέσα στην ημέρα του, στην εβδομάδα, στον μήνα, στον χρόνο βοηθάει ανυπολόγιστα στην αξιοποίησή του, στο "μεγάλωμά του" (Περιοδικό Προς τη Νίκη, τεύχος 779). 

Ο χρόνος "μεγαλώνει", όταν τον προγραμματισμό που κάναμε τον τηρήσουμε και δεν αφήσουμε να τον καταφάει το σαράκι της αναβλητικότητας, της δειλίας της τεμπελιάς (Περιοδικό Προς τη Νίκη, τεύχος 779). 
Η επίγεια ζωή μας θα είναι ένας πολύπλευρος και συνεχής αγώνας. Δεν είναι μόνο η βιοπάλη, η προσπάθεια για την εξοικονόμηση του επιούσιου άρτου, αγώνας. Αγώνας είναι και η φροντίδα για τον πνευματικό μας καταρτισμό και τη διαφύλαξη ανόθευτης της ορθόδοξης πίστης μας (Κυριακοδρόμιο, τόμος 6ος, εκδόσεις Σωτήρ).

Αυτός που υπάρχει στο παρόν -σήμερα. Αυτός που υπήρχε στο παρελθόν -προαιώνια. Αυτός που θα υπάρχει στο μέλλον -στην αιωνιότητα. Ο Κύριός μας, Ιησούς Χριστός, νικητής του χρόνου, ρυθμιστής της ιστορίας του κόσμου! Όσοι Tον ακολουθούν ζουν μέσα στο σύντομο χρόνο της ζωής με αιώνιες προοπτικές. Και είναι πάντα νέοι (Προς τη Νίκη, αρ. τεύχους 767, 2014). 

Στο τέλος της παλιάς χρονιάς, στο κατώφλι της καινούργιας, προσεύχομαι. Για να είναι οι άνθρωποι ενωμένοι, να απαρνούνται τις διχόνοιες, να παύσουν να αλληλοσκοτώνονται. Ω Θεέ! Ξέρεις τι λείπει, για να είναι η ζωή ωραία, για να είναι όμορφος ο κόσμος! Δώσε σε κάθε καρδιά ανθρώπου λίγη ευτυχία (Α. Degallier, μετάφραση Κώστα και Εριέττας Διαμαντοπούλου).  

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη χρονιά! 

Δημιουργική και ελπιδοφόρα νέα εβδομάδα! 

Θείες παραινέσεις

Κάποιος ιερέας, ερμηνεύοντας τα λόγια του Αποστόλου Παύλου, έλεγε: "Η ζηλοτυπία τρέφεται με τις αμφιβολίες. Παρεξηγεί ή παρανοεί ενέργειες και αγαθές κινήσεις των άλλων. Φτάνει στο σημείο ό, τι υπαγορεύει η παραφροσύνη να το πιστεύει η ζηλοτυπία. Ανάμεσα στη φιλία ή τα αδέρφια γίνεται φοβερό παράσιτο. Η ζηλοτυπία δεν έχει σχέση με την αγάπη, αλλά είναι φιλαυτία. Δείχνει έλλειψη εμπιστοσύνης στο πρόσωπο που αγαπάμε."

Όποιος ζει εγωιστικά και με ιδιοτέλεια ως υλιστής και σαρκολάτρης επί της γης, όποιος κατασπαταλά τον πλούτο του-τον πλούτο που κυρίως είναι του Θεού-σε μάταιες επιδείξεις και καθημερινές διασκεδάσεις....θα αντικρίσει μετά θάνατον την φρικώδη και ατελείωτη δυστυχία του Άδη. (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ)

Ὁ ἥλιος μή ἐπιδυέτω ἐπί τῷ παροργισμῷ ὑμῶν: αν συμβεί να οργισθείτε και να έρθετε σε ρήξη μεταξύ σας, σπεύδετε να συνδιαλλαγείτε, ώστε να μη σας προφθάσει η δύση του ήλιου, αλλά να συμφιλιώνεστε προτού έλθει η νύχτα (Προς Εφεσίους, δ, 26)

Ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς, εὐλογεῖτε τούς καταρωμένους ὑμῖν: να αγαπάτε τους εχθρούς σας, να ευεργετείτε αυτούς που σας μισούν, να εύχεσθε γι' αυτούς που σας καταριούνται. Όπως ο Άγιος Διονύσιος είναι παράδειγμα εφαρμογής αυτών! (Λουκά, στ, 27-28)

Γνωρίζεις ότι κάθε άνθρωπος είναι σαν το χορτάρι και κάθε δόξα ανθρώπου μοιάζει σαν το άνθος του χορταριού. Ξεραίνεται το χορτάρι και το άνθος θα ξεραθεί. Έτσι ο πλούτος και η δόξα και οι απολαύσεις και όλα όσα προερχόμενα από αυτά εξαφανίζονται. Τίποτε δεν ήρθε στον κόσμο αυτό μαζί μας, ούτε θα αναχωρήσει μαζί μας. Γυμνοί βγήκαμε από την κοιλιά της μητέρας μας, γυμνοί και θα φύγουμε (Μέγας Βασίλειος).

Ο Θεός είναι μαζί μας, αυτό σημαίνει το όνομα Εμμανουήλ. Κατέβηκε Εκείνος από τον ουρανό στη γη, για να υψώσει εμάς από τη γη στον ουρανό. Δοξασμένος και τρισευλογημένος ας είναι ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, του οποίου τη θεία Γέννηση ας ετοιμαστούμε να εορτάσουμε με μετάνοια, εξομολόγηση και Θεία κοινωνία, με χαρά και αγαλλίαση πνευματική (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, Σωτήρ)

Όσοι λένε ότι ανήκουν στον Χριστό, θα το δείξουν απ' όσα κάνουν. Είναι καλύτερο να σιωπά κανείς και να είναι, παρά να μιλεί και να μην είναι (Ιγνάτιος ο Αντιοχείας, ο Θεοφόρος)
Οι πραγματικοί άθεοι, εάν υπάρχουν, αποτελούν εκτροπές της φυσικής τάσεως και στροφής της ανθρώπινης ψυχής προς τον Θεό. Η ψυχή στρέφεται προς τον Θεό, όπως η μαγνητική βελόνα προς τον βορρά (Γρηγόριος Παπαμιχαήλ). 

Νομίζει ο Ηρώδης ότι τις φονικές διαθέσεις του εναντίον του Ιησού κανείς δεν τις γνωρίζει. Τις γνωρίζει ο καρδιογνώστης, ο παντοδύναμος Θεός. Αναλαμβάνει εξ' ολοκλήρου την προστασία ο Παντοκράτωρ Κύριος. Αυτός οδηγεί τους Μάγους να μην επιστρέψουν στον Ηρώδη. 

Αυτός στέλνει άγγελο στον Ιωσήφ και του δίνει εντολή να φύγει στην Αίγυπτο. Δυσκολίες και κινδύνους πάντοτε θα συναντούμε στη ζωή μας. Ποτέ όμως δεν πρέπει να δειλιάζουμε και να απελπιζόμαστε. Στον Θεό να καταφεύγουμε πάντοτε με πίστη θερμή και να ζητούμε τη σωτήρια επέμβασή Του (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ).

Δεν έχω χρόνο, πνίγομαι, έχω δουλειές στο σπίτι, στο μαγαζί στο κτήμα. Μόλις που προλαβαίνω την Κυριακή να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητες της εβδομάδας. Όταν πάρω τη σύνταξή μου θα ασχοληθώ με τα θρησκευτικά καθήκοντά μου: προσευχή, εκκλησιασμό, μελέτη του λόγου του Θεού, κηρύγματα, ομιλίες. Έτσι λένε πολλοί από εμάς. Είναι όμως όλες αυτές οι δικαιολογίες πραγματικές ή αποτελούν, όπως λέγεται στον 120ο Ψαλμό, "προφάσεις εν αμαρτίαις"; (Σκέψεις ιεράρχη) 

Δεν είναι άδικος ο Θεός, για να ξεχάσει όλη τη χριστιανική διαγωγή σας και τον κόπο που καταβάλατε δείχνοντας έμπρακτη αγάπη για το όνομά Του, με το να προσφέρετε υπηρεσίες και ευεργεσίες στους χριστιανούς, τις οποίες εξακολουθείτε και τώρα να προσφέρετε. (Προς Εβραίους, στ, 10) 

Να δαπανάσαι για τους άλλους και να έχεις την δύναμη να μη ζητάς αναγνώριση από τους ανθρώπους, αλλά να την περιμένεις από τον Θεό. Αυτό είναι Αρετή. Να συκοφαντείσαι, να αδικείσαι, να παραμερίζεσαι αδίκως, να ταπεινώνεσαι από άλλους οικτρά και να διατηρείς τη γαλήνη και να χαμογελάς διαρκώς και να μην αισθάνεσαι αντιπάθεια δια κανένα. Αυτό είναι Αρετή.

Να μπορείς να συμμορφώνεσαι αδιαμαρτυρήτως με υποδείξεις, που σου φαίνονται λανθασμένες, που αντιτίθενται στον χαρακτήρα σου, που δημιουργούν προς στιγμήν τρικυμία και να προχωράς με την σταθεράν απόφασιν να υποτάξεις το ίδιον θέλημα. Αυτό είναι Αρετή.

Να βλέπεις άλλους να ευδοκιμούν, να προτιμώνται, να προηγούνται και να χαίρεται η ψυχή σου, διότι εκείνοι βραβεύονται. Αυτό είναι Αρετή (Μάρθα Φαραζούλη)

Δεν θα είμαστε απλώς οι κλητοί, οι προσκαλεσμένοι στο Μέγα Δείπνο, αλλά οι '''εκλεκτοί', που έχουν εκτιμήσει την αξία του Δείπνου και συναισθάνθηκαν τη δική τους αμαρτωλότητα και κατέφυγαν στο θείο έλεος, ζητώντας την άφεση των αμαρτιών τους με τη βαθιά και ειλικρινή μετάνοιά τους (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ) 

Οι χρυσοχόοι έχουν μία πέτρα πολύτιμη, που την ονομάζουν «λυδία λίθο». Η πέτρα αυτή έχει την ιδιότητα να ξεχωρίζει το πραγματικό χρυσάφι από το κίβδηλο. Αλλά μια τέτοια πέτρα, μια «λυδία λίθος», με την οποία μπορούμε να ξεχωρίσουμε την αρετή από την κακία, τους πραγματικούς χριστιανούς από τους ψεύτικους, είναι η Αγία Γραφή. 

Θέλεις να δεις αν είσαι γνήσιος ή ψεύτικος χριστιανός; Σε συμβουλεύω ν’ αγοράσεις αυτήν την «λυδία λίθο», την Γραφή, και ν’ αρχίσεις να την μελετάς προσεκτικά. Κάθε φορά που θα διαβάζεις έναν στίχο, να ελέγχεις τον εαυτόν σου και να τον ρωτάς: Αυτό που γράφεται εδώ, το εφάρμοσα; Από τη στιγμή αυτή θ’ αρχίσεις να μπαίνεις στο μεγάλο νόημα του Χριστιανισμού και να γίνεσαι συνειδητός χριστιανός (Ιωάννης Χρυσόστομος).

Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει και σβήνεται και χάνεται ο παλιός. Μαζί του να σβηστούν κι όλοι οι πόνοι, το δάκρυ μας, η λύπη ο στεναγμός.
Καινούργιος χρόνος πάλι ξημερώνει και λάμπει ο σκοτισμένος ουρανός.  

Μ' ελπίδες ο Θεός να τον χρυσώνει και να'ν' ευτυχισμένος και καλός.
Ελάτε, να γυρίσουμε και πάλι στην πίστη του Χριστού σαν αδελφοί, κι ο χρόνος ο καινούριος θα μας βγάλει στης δόξας την ολόφωτη μορφή.

Χριστέ, μεγαλοδύναμε Θεέ μας,
Χριστέ γεμάτ' αγάπη και στοργή,
χαρούμενο το χρόνο χάρισέ μας
και στείλε την ειρήνη σου στη γη! (Γ. Βερίτης)

Ο χρόνος δουλεύει για την αιωνιότητα. Κάθε χρόνος της ζωής μας, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο, κάθε στιγμή, είναι προθάλαμος της αιωνιότητας. Στη ζωή αυτή είμαστε ταξιδιώτες. Σκοπός μας είναι να φτάσουμε στον προορισμό μας. ''Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν (Προς Εβραίους, ιγ, 14). 

Το Βάπτισμα είναι η πύλη της σωτηρίας. Το πρώτο και βασικό Μυστήριο με το οποίο γίνεται ο πιστός μέλος της Εκκλησίας και ενσωματώνεται κατά τρόπο υπερφυσικό στο θεανθρώπινο σώμα του Χριστού που είναι η Εκκλησία Του. Ονομάζεται και "φωτισμός και φώτισμα...χάρισμα... φυλακτήριον όχημα προς τον ουρανόν" (Π. Ν. Τρεμπέλα, Δογματική, Γ τόμος)

Προαιώνιε και αθάνατε Κύριε! Ευχαριστώ την μεγαλοσύνη σου για τη ζωή που μου χάρισες μέχρι σήμερα.... Δώσε μου, Κύριε, τη χάρη Σου να μη σπαταλώ το χρόνο της ζωής μου σε επιθυμίες ανόητες και βλαβερές, αλλά να εργάζομαι με προθυμία για τη σωτηρία μου. Πανάγαθε Κύριε, άπλωσε το δυνατό χέρι Σου και κράτησε με καλά, για να μην απομακρυνθώ ποτέ από κοντά Σου... (Προσεύχεσθε, εκδόσεις Σωτήρ)

Πολλές ευχές για μια όμορφη και ευλογημένη χρονιά! 
Καλό φωτισμό από αύριο και κάθε μέρα! 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!