Τι μου χρειάζονται τα Αρχαία;

Αναμφισβήτητα, για τη σημερινή νεολαία, η γνώση της Αρχαίας Ελληνικής είναι ''Ο λαβύρινθος του Μινώταυρου". Αναρωτιούνται γιατί να μάθουν αρχαία ελληνικά και σε τι θα τους χρησιμεύσουν. Και βέβαια πίσω από τη φράση ''Τι μου χρειάζονται τα Αρχαία'', εύκολα κάποιος αντιλαμβάνεται ότι εννοούν: ''Δεν μου αρέσουν τα Αρχαία". Να και τι λένε:

1." Γιατί να μάθω αρχαία; Άντε να μελετήσω κάνω κειμενάκι, αλλά γιατί να κάτσω να μάθω πώς τα απαρέμφατα μερικές φορές χρησιμοποιούνται ως υποκείμενα σε απρόσωπα ρήματα;
Γιατί να μάθω όλες εκείνες τις εγκλίσεις, όλα εκείνα τα είδη μετοχών, όλα τα ρήματα που παίρνουν κατηγορηματικές;Ε;Ε;
Μα γιατί θα μου χρειαστούνε στο άμεσο μέλλον... Βέβαια... Για να γράψω έκθεση, για να γίνω καλύτερη στην γλώσσα... (όχι δεν θέλω,  εγώ θετική ή τεχνολογική θα πάω)"

2. "  O λόγος που φαντάζομαι ότι μαθαίνουμε αρχαία είναι καθαρά ιστορικός, για να έχουμε μια ιδέα για την χώρα μας για την ιστορία και τις ρίζες της γλώσσας μας. Όμως αυτό δεν θα μας χρησιμεύσει στην ζωή μας.Οπότε θα έπρεπε να είναι στα δευτερεύοντα μαθήματα. Λάθος του Υπουργείου παιδείας που το έβαλε στα πρωτεύοντα. "" 

3. "  Να πω κι εγώ ότι στο Λύκειο με το ζόρι πέρναγα τα Αρχαία. Αλλά  μετέπειτα, όταν μέσα από συζητήσεις σε παρέες ανακάλυψα τον πλούτο που κρύβεται στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, χτύπαγα το κεφάλι μου, που δεν έμαθα Αρχαία Ελληνικά. Βέβαια φταίει μέχρι ένα σημείο ο τρόπος διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών. Θυμάμαι όλοι λέγαμε τότε: Τι μας χρειάζονται τα Αρχαία Ελληνικά; Τα μιλάει κανείς στις μέρες μας; Αλλά δεν βρέθηκε ένας καθηγητής να μας πει για τον πραγματικό πλούτο που υπάρχει στην Ελληνική Γλώσσα και να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον να ασχοληθούμε μαζί της. Βέβαια, αυτό γινόταν και σε πολλά άλλα μαθήματα...."

Οι γονείς συνηγορούν με τις μαθητικές θέσεις: 
1. "Δεν μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου στα Αρχαία. Καλά-καλά ούτε κι εγώ δεν ξέρω. Μου έφερε ο γιος μου τις ασκήσεις στη Γραμματική. Δύσκολα πράγματα! Άντε τώρα να θυμάσαι πώς κάνει ο Παρακείμενος Μέσης φωνής στο ρήμα βλάπτομαι!!! "

2. '' Η εισαγωγή των Αρχαίων στο γυμνάσιο πάντα βασιζόταν στο επιχείρημα της λεγόμενης λεξιπενίας ή γενικά της φθοράς και της έκπτωσης της νέας ελληνικής. Σ' αυτό έρχονται οι γλωσσολόγοι και λένε ότι τα παιδιά όχι μόνο δεν μαθαίνουν καλύτερα τα νέα ελληνικά μέσω αρχαίων, αλλά μπερδεύονται κιόλας."

3. "  Πιστεύω πως είναι διαφορετικό μάθημα η διδασκαλία των αρχαίων κειμένων από μετάφραση συγκριτικά με τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ,που ως γνωστόν γίνεται στα σχολεία με επιτηδευμένο και αναλυτικό τρόπο. Ο τρόπος που διδάσκονται τα αρχαία στα σχολεία δεν είναι καλός. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταργηθεί το μάθημα ή ότι πρέπει να αλλάξει η μέθοδος διδασκαλίας; Και μην μου πείτε βέβαια ότι είναι το μόνο μάθημα που διδάσκεται με άσχημο τρόπο;"

Τι διακηρύττουν οι συγγραφείς και το Υπουργείο Παιδείας στο βιβλίο της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας της Α Γυμνασίου;

Είναι καιρός να πάψουν να θεωρούνται τα " Αρχαία Ελληνικά" μάθημα στην καλύτερη περίπτωση δύσκολο και στη χειρότερη περίπτωση άχρηστο. Είναι οι ρίζες της γλώσσας μας και πρέπει να τα φροντίζουμε (τα " Αρχαία Ελληνικά"  δηλαδή), γιατί η γλώσσα μας τα έχει ανάγκη, όπως ακριβώς κάθε ζωντανός οργανισμός έχει ανάγκη τις ρίζες του. [Αρχαία Ελληνικά Α Γυμνασίου, σελ. 7];

Οι φιλόλογοι υποστηρίζουν:

1. Τα Αρχαία δε χρειάζεται να διδάσκονται έτσι όπως τα μαθαίνουμε στα παιδιά, που μένουμε σε τύπους γραμματικούς, σε μορφές γραμματικές, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές γλωσσικές μας ανάγκες  και  που δε μας αφήνουν να δούμε τι θησαυρό πραγματικό κρατούμε στα χέρια μας, δηλαδή το περιεχόμενο των γραπτών κειμένων, που μας άφησαν οι  Αρχαίοι Έλληνες, οι πρόγονοί μας: τον πλούτο ιδεών τους θαυμάζουν όλοι οι ξένοι και εμείς, οι  περισσότεροι,  τον αγνοούμε. 

2. Στο Γυμνάσιο ο μαθητής παίρνει μια γεύση της ομορφιάς των Αρχαίων. Για να μπορέσει όμως να διαβάσει ένα απλό κείμενο ενός αρχαίου Έλληνα συγγραφέα, πρέπει πρώτα να ξέρει μερικά βασικά πράγματα  από την αρχαία ελληνική  γλώσσα, κάτι από τη γραμματική και το συντακτικό της, από το λεξιλόγιό της, από τη δομή του λόγου της γενικά. Αυτό γίνεται τώρα στο σχολείο. Φαίνεται ίσως  λίγο ανιαρό  στους μαθητές και αρκετά δύσκολο.  Δεν είναι όμως έτσι, αν ξέρουν να χειριστούν το πρόβλημα σωστά και με κάποιες  τεχνικές κι αν καταλάβουν ότι η αρχαία γλώσσα δε διαφέρει   πολύ από τη σημερινή  γλώσσα που μιλάμε. Και δεν είναι ωραίο να βλέπει κανείς  πόσο παλιά είναι η γλώσσα μας, ποιο είναι το ταξίδι της  μέσα στο χρόνο, αλλά και πόσο κοντά μας,  και πόσο μεστή  είναι η φράση της;

Μέσα στα διαρκή ταξίδια μου εντός διαδικτύου, ανακάλυψα Αρχαίους ελληνικούς τίτλους εφημερίδων της σύγχρονης εποχής!!! Μάλιστα, αυτή την ιστοσελίδα την είχα εντοπίσει μέσω ενός περιοδικού. 

Θαυμάστε και ξεσκονίστε τα Αρχαία σας: Πατήστε πάνω στη φράση Prime minister...κ.λπ. Akropolis World News

  Ποιος θα το φανταζόταν ότι ο συντάκτης ΔΕΝ είναι Έλληνας, αλλά ο Ισπανός Joan Coderch-i-Sancho; (Κι ύστερα οι μαθητές  λένε γιατί να μάθω Αρχαία......!)

Ατενίζοντας πέρα τη σκέψη μου, εύχομαι να μπορούσα να άλλαζα κάτι στη διδασκαλία των Αρχαίων. Μια και οι λέξεις, όταν διδάσκονται εκ του περισσού χάνουν  το νόημά τους, αλλοιώνεται η μορφή τους, παύει η δυναμικότητά τους. Η ύλη είναι υπερβολική και συνάμα κουραστική. Τα επιλεγμένα κείμενα είναι δύσκολα σε κατανόηση, τόσο που καταντούν να γίνονται μισητά από τους μαθητές. Κι εγώ προσωπικά που διδάσκω, ομολογώ ότι κάνω πολλά πράγματα, αλλά γιατί; Υποχρεώνομαι από τη σχολική ύλη και κυρίως τις ασκήσεις. Αλλά, η αλήθεια είναι μια: ούτε φιλολόγους θα κάνουμε όλα τα παιδιά ούτε πανεπιστήμονες. Ας τους επιτρέψουμε να γίνουν απλοί γνώστες κι όχι ουδέτεροι και αδαείς -στήμονες.Μια στοιχειώδης μάθηση είναι προτιμότερη από την ογκωδέστατη. Μια και η σύγχρονη γενιά καλπάζει στην Πληροφορική, υιοθετώντας την Αγγλική ως επικοινωνιακή γλώσσα, ίσως με την υπερβολή στους τύπους, χάνεται η ουσία: η διαχρονικότητα της ελληνικής γλώσσας.

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.

(Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον εστί) 

 

Η αρχή του 90-10 (Mελέτη του Stephen Covey)

Ποια είναι η αρχή;

10% της ζωής μας είναι τυχαία γεγονότα.
90% της ζωής μας είναι αποτέλεσμα δικών μας αντιδράσεων.

Τι σημαίνει αυτό; Δεν έχουμε κανένα έλεγχο για το 10% που μας συμβαίνουν.
Δεν μπορούμε να σταματήσουμε ένα αυτοκίνητο, όταν προκαλεί ατύχημα μετά από μια μηχανική βλάβη.
Το αεροπλάνο μπορεί να καθυστερήσει να φτάσει στον προορισμό του και να μας βγάλει τελείως έξω από τον προγραμματισμό μας.
Μπορεί ένας οδηγός να κάνει μια απερίσκεπτη ενέργεια μέσα στην τρέλα της κίνησης στην πόλη.
Δεν έχουμε κανένα έλεγχο σε αυτό το 10%.
Στο υπόλοιπο 90% έγκειται η διαφορά. Εσύ καθορίζεις αυτό το ποσοστό. Πώς; Με τις αντιδράσεις σου.
Δεν μπορείς να ελέγξεις ένα κόκκινο φανάρι. Αλλά μπορείς να ελέγξεις τις αντιδράσεις σου.
Μην επιτρέπεις στις καταστάσεις να σε ξεγελούν. Ας δούμε ένα παράδειγμα...

Τρως πρωινό με την οικογένειά σου. Η κόρη σου ξαφνικά ρίχνει τον καφέ σου επάνω στο σακάκι σου. Δεν έχεις τον έλεγχο για ό,τι συνέβη. Το τι ακολουθεί μετά εξαρτάται από την αντίδρασή σου.

Τρελαίνεσαι και αρχίζεις τις φωνές. Σηκώνεσαι από την καρέκλα σου, λέγοντας στην κόρη σου πόσο απρόσεκτη ήταν. Η κόρη σου κλαίει.

Μετά απευθύνεσαι στη γυναίκα σου και της λες γιατί άφησε στην άκρη του τραπεζιού το φλιτζάνι με τον καφέ. Ακολουθεί μια σύντομη, αλλά έντονη λογομαχία.
Πηγαίνεις στο δωμάτιό σου και αλλάζεις γρήγορα. Επιστρέφοντας στην κουζίνα, η κόρη σου κλαίει ακόμα γι' αυτό που έγινε, με αποτέλεσμα να έχει περάσει η ώρα για το σχολείο της. Χάνει το σχολικό λεωφορείο.
Πρέπει να κάνεις κάτι, γιατί τα χρονικά όρια έχουν στενέψει. Τρέχεις στο αυτοκίνητό σου με την κόρη σου, για να την πας στο σχολείο. Επειδή έχεις αργήσει, ξεπερνάς το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας.
Έχεις καθυστερήσει 15 λεπτά πηγαίνοντας την κόρη σου στο σχολείο και επιπλέον έχεις και μια κλήση για υπέρβαση ορίου ταχύτητας. Η κόρη σου φεύγει για το σχολείο, χωρίς να σου πει καλημέρα.
Έχοντας φτάσει στη δουλειά σου 20 λεπτά αργότερα, συνειδητοποιείς ότι έχεις ξεχάσει το χαρτοφύλακά σου.
Η μέρα σου ξεκίνησε απαίσια. Και δεν φτιάχνει, καθώς περνάει η ώρα.
Γυρίζοντας στο σπίτι το κλίμα είναι παράξενο μεταξύ της γυναίκας σου, της κόρης σου και σένα.



Γιατί; Γιατί αντέδρασες έτσι το πρωί.

Α. Ο καφές το προκάλεσε;
Β. Η κόρη σου έφταιξε;
Γ. Ο τροχονόμος ήταν η αιτία;
Δ. Εσύ το προκάλεσες;
Η απάντηση είναι η Δ.

Δεν είχες τον έλεγχο σε ό,τι σου συνέβη με τον καφέ. Η αντίδρασή σου σε αυτά τα 5 δευτερόλεπτα σου χάλασε τη μέρα.
Για να δούμε τι θα μπορούσε να γίνει...

Ο καφές πέφτει επάνω σου. Η κόρη σου σε κοιτάει με μάτια ανοιχτά, έτοιμη να κλάψει.Της λες:
''Μην ανησυχείς, γλυκιά μου. Πρέπει να είσαι πιο προσεκτική όμως την επόμενη φορά.''
Σκουπίζεσαι με πετσέτα κι αλλάζεις σακάκι. Παίρνεις το χαρτοφύλακά σου κι επιστρέφεις στην κουζίνα, βλέποντας την κόρη σου να ανεβαίνει στο σχολικό της. Γυρίζει και σε χαιρετάει.
Φτάνεις στη δουλειά σου με ελάχιστη καθυστέρηση.
Βλέπεις τη διαφορά; Δυο διαφορετικά σενάρια.
Και τα δυο ξεκίνησαν την ίδια στιγμή. Τελείωσαν όμως διαφορετικά. Γιατί;
Γιατί οι αντιδράσεις σου ήταν διαφορετικές. Δεν έχεις τον έλεγχο για το 10% που συμβαίνει στη ζωή σου.Το υπόλοιπο 90% όμως καθορίζεται από τις αντιδράσεις σου.

Συμπέρασμα:

1. Αν κάποιος λέει αρνητικά πράγματα για σένα, μη γίνεις ''σφουγγάρι''.
2. Άφησε την επίθεση που δέχεσαι να κυλήσει σαν νερό.
3. Δεν πρέπει να αφήνεις τα αρνητικά σχόλια να σε επηρεάσουν.
4. Αν αντιδράσεις κατάλληλα, δεν θα καταστρέψεις τη μέρα σου.
5. Μια λάθος αντίδραση μπορεί να καταστρέψει μια φιλία, να απολυθείς από τη δουλειά, να θυμώσεις και να εκνευριστείς απίστευτα.

Πώς αντιδράς αν κάποιος σε εμποδίζει στην κίνηση του δρόμου;
Εκνευρίζεσαι; Χάνεις την ψυχραιμία σου;Ανεβαίνει η πίεσή σου;
Και τι θα γίνει αν φτάσεις στη δουλειά 10 λεπτά αργότερα;
Γιατί επιτρέπεις σε ένα αυτοκίνητο να χαλάσει τη μέρα σου;
Βγάζεις κάτι με το να νευριάσεις;
Δες τη θετική πλευρά της ζωής.Ό,τι κάνουμε, ό,τι λέμε και ό,τι σκεφτόμαστε, γυρίζει μπούμερανγκ σε μας.
Αν θέλουμε να παίρνουμε, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε.
Μπορεί να μείνουμε με άδεια χέρια, αλλά η καρδιά μας θα είναι γεμάτη αγάπη.


Κι αυτοί που αγαπούν τη ζωή έχουν αυτό το αίσθημα χαραγμένο στην καρδιά τους για πάντα!!!