Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 162ο

Στην ίδια επιστολή σημειώνει τις εντυπώσεις ενός διανοουμένου Ελβετού ονόματι Brushweiler, ο οποίος αφού επισκέφθηκε τον πατέρα Γεράσιμο στη μονή Αγίου Παύλου, γράφει περί τούτου στον πατέρα Σωφρόνιο: "... Χάρηκα πολύ που μπόρεσα να μιλήσω πολλές ώρες μ' αυτόν τον άγιο άνθρωπο και κάθε φορά που τον άφηνα, αισθανόμουν μέσα στην καρδιά μου μια ειρήνη, που πλημμύριζε όλου μου το είναι. Μου μίλησε για την προσευχή και πώς πρέπει να διατηρείται μέσα στην αγάπη. Αληθινά ευχαριστώ τον Θεό που μου επέτρεψε να συναντήσω έναν τέτοιο άνθρωπο. Έδειξε φιλία για μένα και ιδίως μου παρουσίασε τα άγια λείψανα του μοναστηριού, για να τα προσκυνήσω. Πήρε μάλιστα ένα μικρό κομμάτι από βαμβάκι, το οποίο άγγιξε στο καθένα από τα λείψανα, παρακαλώντας με να σας το φέρω. Θα το κάνω στο προσεχές μου ταξίδι". 

"Ο πατήρ Γεράσιμος έχει σήμερα πολύ αδυνατίσει εξαιτίας της αρρώστιας του στην καρδιά και δεν αφήνει πλέον το κελί. Εντούτοις είναι ευτυχισμένος και κρατά την "ευχή", που τρέχει χωρίς σταματημό μέσα του". Ο αρχιμανδρίτης Ηλίας Μαστρογιαννόπουλος στο βιβλίο του "Άγιες μορφές της νεοτέρας Ελλάδος", γράφει με ρεαλισμό και σαφήνεια: "... Η ιστορία του (πατρός Γερασίμου) δεν είναι πολύ συνηθισμένη και δείχνει ακριβώς τα μυστικά μονοπάτια, εις τα οποία οδηγεί η θεία Χάρις εκείνους που θέλει να τραβήξει κοντά της". 

"Με όλη αυτήν την ακτινοβολία του ο πατήρ Γεράσιμος ανεδεικνύετο συνεχώς ένας λύχνος  που εφώτιζε και εχθρούς και φίλους, ξένους και ημετέρους. μοναχούς και κοσμικούς... Ήτο εις όλους απλούς και μετρημένος.... Η καλή του καρδιά ακτινοβολούσε πάντοτε μια δροσεράν και ουρανίαν ευγένειαν εις όσους τον επλησίαζαν... Ήτο πάντοτε γλυκός και πράος..... Η αγάπη του ήτο τόσο βαθιά και τόσο μεγάλη, ώστε να θυμίζει άνθρωπον της αποστολικής εποχής....".

Ο σεβαστός και αείμνηστος γέροντάς μας, αρχιμανδρίτης Χερουβείμ στο βιβλίο του "Από το περιβόλι της Παναγίας - νοσταλγικές αναμνήσεις (σελ. 201, 202)" περιγράφει τη συνάντησή του με τον πατέρα Γεράσιμο: "... Είχα πλησιάσει πλέον στον προορισμό μου ύστερα από εξαντλητική πορεία, όταν άρχισε μια δυνατή νεροποντή. 

Αναγκάσθηκα τότε να κτυπήσω στην πλησιέστερη καλύβη για καταφύγιο. Με έκπληξη βρέθηκα εμπρός στον φημισμένο μοναχό, πατέρα Γεράσιμο Μενάγια. Τον έβλεπα για πρώτη φορά. Ο λόγος, η αγάπη, η συμπεριφορά του με εντυπωσίασαν... Στο πρόσωπό του έβλεπα τον επιστήμονα, τον ασκητή, τον υποτακτικό του γέροντος Καλλινίκου του ησυχαστού, τον άνθρωπον της νοεράς προσευχής, αυτόν τον οποίο τιμούσε και σεβόταν όλο το Άγιον Όρος...."

Ως κατακλείδα κρίναμε ωφέλιμο να παραθέσουμε τις λίγες αυτές σελίδες γύρω από το Μυστήριο της Θείας Μεταλήψεως, οι οποίες αποτελούν προϊόν της πένας και της καρδιάς του πατρός Γερασίμου και εκφράζουν τόσο τον βιβλικό και αγιοπατερικό καταρτισμό του, όσο και το ευαίσθητο λειτουργικό αισθητήριο της παλλομένης από τον θείο έρωτα ψυχής του: "Ο Σωτήρ ημών Ιησούς Χριστός, επειδή γνώριζε ότι έφθασε η ώρα της θυσίας αυτού, θέλησε προ του πάθους του να μας αφήσει την πλέον μεγάλη απόδειξη της αγάπης Του. Και γι' αυτό συνέστησε το μέγα μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας". 

Η παρουσίαση της αγάπης αυτής, η οποία εξεδηλώθη κατά τας τελευταίας στιγμάς, προ του θανάτου αυτού, προξενεί βαθιά εντύπωση εις τας καρδίας των ανθρώπων και λογίζεται πάρα πολύ πολύτιμος. Δια τον λόγον αυτόν και οι άνθρωποι εις τας διαθήκας τους συνήθως κληροδοτούν κάποια δώρα στα πλέον προσφιλή σε αυτούς πρόσωπα, εις ανάμνησιν της αγάπης που είχαν σε αυτά. 

"Αλλά Συ, ω Ιησού μου, όταν έφυγες εκ του κόσμου αυτού, τι άφησες σε μας εις ανάμνηση της αγάπης Σου; Μας έδωσες όλον τον εαυτόν σου. Μας άφησες το σώμα Σου, το αίμα Σου, την ψυχήν Σου, τη Θεότητά Σου, Με ένα λόγον ολόκληρον τον εαυτόν Σου, χωρίς ουδεμίαν επιφύλαξη. Δικαίως όθεν άγιος τις ονόμασε το μυστήριον τούτο "μυστήριον της αγάπης", διότι μόνη η αγάπη είναι εκείνη η οποία οδήγησε τον Χριστόν να σώσει όλον τον εαυτόν του εις εμάς". 

Και ως εγγύηση, σε περίπτωση που είχαμε κάποια αμφιβολία για την αγάπη αυτού, να βρίσκουμε στο μυστήριο αυτό τρανή απόδειξη γι΄ αυτή, όπως αν ο Λυτρωτής όταν συνιστούσε αυτό, έλεγε: "Ψυχαί των χριστιανών, προσέξατε το μυστήριον αυτό, διότι δι' αυτού σας δίνω όλο τον εαυτό μου. Έχοντας λοιπόν μια τέτοια απόδειξη στα χέρια σας, δεν επιτρέπεται να αμφιβάλλετε ότι δεν σας αγαπώ πολύ". 

Ένας άγιος ονόμασε το μυστήριον αυτό "αγάπην πρό πάσης άλλης αγάπης", διότι η δωρεά έχει εντός της όλες τις άλλες δωρεές του Κυρίου. Δηλαδή της δημιουργίας, της απολυτρώσεως και της αιωνίου δόξας. Διότι η θεία Κοινωνία δεν είναι μόνο μια απόδειξη της αγάπης του Χριστού, είναι ακόμη και μια εγγύηση της απολαύσεως της Βασιλείας των Ουρανών, την οποία όπως τονίζει η Εκκλησία μας, θέλει να μας χαρίσει. 

συνεχίζεται....

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα δια των πρεσβειών του ιαματικού Αγίου Παντελεήμονα!