Ρητά αρχαίας ελληνικής σκέψης

Ξενοκράτης διαιρῶν ἕκαστον μέρος τῆς ἡμέρας εἰς πράξιν τινά καί τῇ σιωπῇ μέρος ἀπένειμε: Ο Ξενοκρατης όριζε ένα μέρος για τη σιωπή στον προγραμματισμό των απασχόλησεων της ημέρας (αποστάγματα σοφίας).

Ὁ Σωκράτης ἐρωτηθείς ὑπό τινος τίς κατασχεῖν δύναται λόγον ἀπόρρητον ἔφη"ὅστις καί διάπυρον ἄνθρακα τῇ γλώσσῃ κατασχεῖν δυνήσεται": Ο Σωκράτης, όταν ρωτήθηκε από κάποιον ποιος μπορεί να κρατήσει λόγο απόρρητο, απάντησε: "αυτός που μπορεί να κρατήσει αναμμένο κάρβουνο στη γλώσσα του" (αποστάγματα σοφίας)

Ἀρχικὸς εἶναι βούλου μὴ χαλεπότητι μηδὲ τῷ σφόδρα
κολάζειν, ἀλλὰ τῷ πάντας ἡττᾶσθαι τῆς σῆς διανοίας καὶ νομίζειν ὑπὲρ τῆς αὑτῶν σωτηρίας ἄμεινον ἑαυτῶν σὲ βουλεύεσθαι: να κυβερνάς όχι με σκληρό τρόπο ούτε με τιμωρίες βαριές και αβάσταχτες, αλλά με τέτοιο τρόπο που όλοι να υποχωρούν μπροστά στις σκέψεις σου και να νομίζουν ότι εσύ σκέφτεσαι πιο καλά για τη σωτηρία τους απ'  ό, τι οι ίδιοι για τους εαυτούς τους (Ισοκράτης).

Τοῖς μέν διά τοῦ ἡλίου πορευομένοις ἕπεται κατ΄ ἀνάγκην σκιά· τοῖς δέ διά τῆς δόξης βαδίζουσιν ἀκολουθεῖ φθόνος: τους ανθρώπους που πορεύονται μέσα στον ήλιο τους ακολουθεί η σκιά τους. Τους ανθρώπους που τιμώνται και πορεύονται με δόξες και τιμές ακολουθεί ο φθόνος (Πλούταρχος).

...η ψυχή είναι αθάνατη... Αν θέλει όμως κανείς να δει τι λογής πράγμα είναι στ' αλήθεια η ψυχή, δεν πρέπει να την δει κακοποιημένη από το συσχηματισμό της με το σώμα και με τα άλλα κακά, όπως την βλέπουμε τώρα εμείς, αλλά να την θεαστεί προσεκτικά με το λογισμό του, πώς είναι η ψυχή όταν καθαρθεί, και θα διαπιστώσει τότε ότι είναι πολύ ομορφότερη, κι επίσης θα διακρίνει καθαρότερα τις δικαιοσύνες και τις αδικίες κι όλα όσα ανιστορήσαμε τώρα εμείς. 

Βέβαια, όσα είπαμε τώρα γι' αυτήν, έτσι όπως εμφανίζεται στην τωρινή κατάστασή της, αληθεύουν· ωστόσο την είδαμε σε μια κατάσταση σαν κι εκείνη του θαλασσινού Γλαύκου: όσοι τον βλέπουν δεν μπορούν εύκολα να αναγνωρίσουν την πρωτινή φύση του, επειδή τα παλαιά μέρη του σώματος έχουν άλλα ξεκοπεί, άλλα συντριβεί και εντελώς παραμορφωθεί από τα κύματα, ενώ σε άλλα έχουν φυτρώσει πάνω τους όστρακα και φύκια και χαλίκια, έτσι που να μοιάζει περισσότερο με κάθε λογής άγριο θηρίο παρά με ό,τι αρχικά ήταν από τη φύση του. 

Σε τέτοια κατάσταση βλέπουμε να είναι και η ψυχή εξαιτίας μύριων κακών. Στην αγάπη της για τη σοφία, και να συλλογιστούμε ποια πράγματα αγγίζει και ποιες συναναστροφές επιζητεί καθώς έχει συγγένεια με το θείο και το αθάνατο και το αιώνιο, επίσης ποιας λογής θα γινόταν, αν αφηνόταν εξολοκλήρου στο θείο και το αιώνιο και με την ώθηση αυτή έβγαινε από τη θάλασσα, όπου είναι τώρα, και τίναζε από πάνω της τις πέτρες και τα όστρακα, το πυκνό και άγριο στρώμα από χώμα και πέτρες που 'χει κατακαθίσει ολόγυρα στο κορμί της από τα, όπως τα λένε, ευτυχισμένα φαγοπότια της: γιατί με χώμα τρέφεται. 

Και τότε θα μπορούσε κανείς να δει την αληθινή φύση της, αν έχει πολλές όψεις ή μία μόνο ή πώς αλλιώς είναι πλασμένη. Για την ώρα πάντως τις καταστάσεις και τις μορφές που παίρνει στην ανθρώπινη ζωή της τις έχουμε, νομίζω, παρουσιάσει αρκετά σωστά.(Πλάτωνος πολιτεία). 

Ύστερα από όλα αυτά καιρός να εξετάσουμε τι είναι η αρετή. Δεδομένου ότι τα συμβαίνοντα στην ψυχή μας είναι τρία, πάθη, δυνάμεις, έξεις, η αρετή δεν μπορεί παρά να είναι ένα από αυτά. Λέγοντας πάθη εννοώ την επιθυμία, την οργή, τον φόβο, το θάρρος, τον φθόνο, τη χαρά, την αγάπη, το μίσος, τη λαχτάρα, τη ζηλοτυπία, την ευσπλαχνία, γενικά όσα συνοδεύονται από ευχαρίστηση ή δυσαρέσκεια.  

Λέγοντας δυνάμεις εννοώ αυτές που κάνουν να λεγόμαστε ικανοί να έχουμε μετοχή σ' αυτά, δηλαδή στα πάθη (να μπορούμε π.χ. να οργιζόμαστε ή να λυπούμαστε ή να νιώθουμε ευσπλαχνία)· λέγοντας, τέλος, έξεις εννοώ την καλή ή κακή μας σχέση με τα πάθη (εν σχέσει π.χ. προς την οργή: αν οργιζόμαστε πάρα πολύ ή εντελώς χαλαρά, η σχέση μας με την οργή είναι κακή, αν όμως οργιζόμαστε με έναν μέσο τρόπο, η σχέση μας με αυτήν είναι καλή· το ίδιο και με τα άλλα πάθη).

Ούτε οι αρετές, επομένως, ούτε οι κακίες είναι πάθη, αφού κανένας δεν μας λέει καλούς ή όχι καλούς κατά τα πάθη, ενώ μας λένε κατά τις αρετές και τις κακίες· έπειτα, κανένας δεν μας επαινεί ούτε μας ψέγει κατά τα πάθη (κανένας δεν επαινεί τον άνθρωπο που αισθάνεται φόβο ή οργή, ούτε κατηγορεί τον άνθρωπο που, έτσι γενικά, οργίζεται, αλλά αυτόν που οργίζεται με έναν ορισμένο τρόπο), ενώ κατά τις αρετές και τις κακίες μάς επαινούν ή μας ψέγουν. 

Οργιζόμαστε, επίσης, και φοβούμαστε όχι από δική μας επιλογή, οι αρετές όμως είναι, κατά κάποιο τρόπο, αποτέλεσμα επιλογής ή, έστω, όχι δίχως διαδικασία επιλογής· τέλος, εν σχέσει με τα πάθη ο λόγος μας χρησιμοποιεί τη λέξη «κινούμαι», ενώ εν σχέσει με τις αρετές και τις κακίες όχι τη λέξη «κινούμαι», αλλά τη λέξη «διάκειμαι».

Για τους ίδιους αυτούς λόγους δεν είναι ούτε δυνάμεις· πραγματικά, ούτε μας λένε καλούς ή κακούς ούτε μας επαινούν ή μας ψέγουν για μόνο το λόγο ότι μπορούμε να μετέχουμε στα πάθη· άλλωστε τις δυνάμεις τις έχουμε εκ φύσεως, καλοί όμως ή κακοί δεν γινόμαστε από τη φύση. Αν λοιπόν οι αρετές δεν είναι ούτε πάθη ούτε δυνάμεις, μένει να είναι έξεις. Εδώ ολοκληρώθηκε ο λόγος μας για το γένος της αρετής. (Αριστοτέχνης, Ηθικά Νικομάχεια).

Η αρετή που επαινείται μεγαλώνει σαν δένδρο (Πίνδαρος).
Όπου η αρετή δεν εκτιμάται, εκεί η κακία μιλάει ελεύθερα(Δημόκριτος).
Ἀρετῆς προπάροιθε ἱδρῶτα θεοί ἀθάνατοι θῆκαν:μπροστά από την αρετή οι αθάνατοι θεοί έβαλαν τον ιδρώτα (Ησίοδος).

Ἑνός ἑκάστου ἀρετή τριάς: σύνεσις καί κράτος καί τύχη: στον καθένα υπάρχουν τρεις αρετές: Η σύνεση, η δύναμη και η [καλή] τύχη (Ίων ο Χίος).

Καλημέρα σας! καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Αρχαιοελληνικές σοφές ρήσεις και παιδεία

Παιδεία καί πόνου πολλοῦ καί χρόνου μακροῦ καὶ δαπάνης οὐ μικρᾶς καὶ τύχης δεῖται λαμπρᾶς: η παιδεία απαιτεί και πολύ χρόνο και πολύ κόπο και έξοδα όχι λίγα, για μια καλή σταδιοδρομία (αρχαίο ρητό).
Παιδεία και αρετή και γνώση όσο κι αν είναι άγνωστα στους πολλούς, είναι το πιο γλυκό πράγμα στη ζωή του ανθρώπου (Σωκράτης).

Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει αλλά μια φωτιά που πρέπει ν’ ανάψει (Πλούταρχος).
Πρέπει τα παιδιά να εκπαιδεύονται και να ασκούνται εντατικά με στρατιωτικά γυμνάσια και ασκήσεις... Ο πόλεμος (της ζωής) δεν θέλει τρυφερά και αγύμναστα σώματα. Ένας στρατιώτης ισχνός και με σωματική διάπλαση μικρή, όταν είναι γυμνασμένος, διώχνει μακριά φάλαγγες από απόλεμους στρατιώτες (Πλούταρχος).

Στο σχολείο φέτος: πάντα σ' όλα διαβασμένος, στα μαθήματα γραμμένος, μάτια- αυτιά προσεκτικά, άριστα πάντα στα γραπτά και μουτζούρα πουθενά! (Περιοδικό Προς τη Νίκη, τ. 759). 
Ὁ κοινὸς ἰατρὸς θεραπεύσει σε, χρόνος: Ο χρόνος, που είναι ο κοινός γιατρός όλων, θα σε θεραπεύσει. (Φιλιππίδης)
Ἅπας τραχύς, ὅστις ἄν νέον κρατῇ: κάθε νέος άρχοντας, από την ώρα που παίρνει στα χέρια του την εξουσία, είναι τραχύς (Αισχύλος). 

Ο Μάρκος Κούριος ποτέ δεν δέχτηκε να πάρει δώρα και χρήματα, προκειμένου να παραβιάσει τους νόμους. Γι' αυτό, όταν οι πρέσβεις των Σαμιωτών του πρόσφεραν χρυσάφι και χρήματα πολλά, τους απέπεμψε λέγοντας:"Προτιμώ να εξουσιάζω αυτούς που έχουν τον χρυσό παρά τον ίδιο τον χρυσό. Όποιος παγιδεύεται από τον χρυσό είναι δούλος εκείνου που του προσέφερε τον χρυσό".  

Στον τόπο του δικαστηρίου των Αρχαίων Θηβών ήταν ζωγραφισμένοι οι βουλευτές με τον ηγεμόνα στο κέντρο. Όμως οι βουλευτές ήταν χωρίς χέρια και ο ηγεμόνας χωρίς μάτια! Τους ζωγράφιζαν χωρίς χέρια, για να μην δωροδοκούνται και χωρίς μάτια τον ηγεμόνα, για να μη μεροληπτεί (Περιοδικό Λυδία, τ. 283).

Η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας. Διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία. (Ισοκράτης 436-338 π.Χ)

Τό ἄκαιρον πανταχοῦ λυπηρόν: ό, τι δεν λέγεται στην κατάλληλη ώρα και στιγμή είναι ενοχλητικό (Ισοκράτης).
Οὐδέν ἄκαιρον λέγειν: μη λες λόγια άκαιρα, δηλαδή που δεν τα επιτρέπει η δεδομένη περίσταση (Αισχύνης). 

quaeso, ut ratio praeveniat risum tuum: nihil enim est foedius risu irrisione dignissimo: πρόσεχε καλά τό δικό σου γέλιο. Διότι δέν ὑπάρχει πιό ταπεινωτικό πρᾶγμα ἀπό ἕνα γέλιο πού σέ κάνει περίγελο (Κικέρων). 
Ἕνεκα χρημάτων μηδένα θεόν ὁμόσῃς, μηδέ και ἄν εὐορκεῖν μέλλῃς: εξαιτίας χρημάτων να μη ορκισθείς σε κανένα θεό, ακόμη και αν πρόκειται να κρατήσεις τον όρκο σου, δηλαδή να πεις την αλήθεια (Ισοκράτης).

Ζηλωτὸν οὐδὲν καλὸν ἐξ' αἰσχροῦ φυόμενον: τίποτε δεν είναι ούτε αξιοζήλευτο ούτε ωραίο, όταν ξεφυτρώνει από το κακό. (Πλούταρχος) 
Αἱ ἄρισται δοκοῦσαι εἶναι φύσεις μάλιστα παιδείας δέονται: εκείνοι που φαίνονται ότι εκ φύσεως είναι άριστοι, χρειάζονται περισσότερο από τους άλλους την παιδεία (Ξενοφώντας).

Ἐρωτηθείς ὁ Ἀριστοτέλης πῶς ἄν προκόπτοιεν οἱ μαθηταί, "ἔφη· ἐάν τοὺς προέχοντας διώκοντες τοὺς ὑστεροῦντας μὴ ἀναμένωσι": όταν ρωτήθηκε ο Αριστοτέλης πώς θα είχαν καλή επίδοση οι μαθητές του, απάντησε: Εάν τρέχουν να φθάσουν εκείνους που προχωρούν μπροστά, δηλαδή αυτούς που έχουν καλύτερη επίδοση και δεν περιμένουν αυτούς που μένουν πίσω, δηλαδή αυτούς που υστερούν στη μάθηση (αρχαία φιλοσοφία).

Ἄνθρωπος παιδείας μέν ὀρθῆς τυχών καὶ φύσεως εὐτυχοῦς, θειότατον ἡμερώτατόν τε ζῶον γίγνεσθαι φιλεῖ, μὴ ἱκανῶς δέ ἤ μή καλῶς τραφέν, ἀγριώτατον ὁπόσα φύει ἡ γῆ: όταν ο άνθρωπος συμβεί να δεχθεί την πρέπουσα μόρφωση και διαπαιδαγώγηση και να προικισθεί με διάθεση καλή και ταλέντο, γίνεται το πιο θείο και ήμερο ζώο· αν όμως δεν παιδαγωγηθεί και μορφωθεί αρκετά και καλά, καταντά το πιο άγριο ζώο απ' όσα τρέφει η φύση (Πλάτων).

Οι νέοι, όταν μορφωθούν και διαπαιδαγωγηθούν σωστά, θα γίνουν γενναίοι άνδρες. Όταν γίνουν τέτοιοι και όλα τα άλλα θα τα κάνουν καλά (Πλάτων). 
Η εκπαίδευση και η μόρφωση είναι το πιο ισχυρό όπλο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο (Νέλσον Μαντέλα, πολιτικός, Νόμπελ Ειρήνης 1993). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

 

Αρχαιοελληνικές φράσεις

Κάλλος ἤ χρόνος ἀνήλωσεν ἤ νόσος ἐμάρανεν: την ομορφιά στον ἀνθρωπο συνήθως ή ο χρόνος την αφανίζει ή η αρρώστια την μαραίνει (Ισοκράτης). 
Κάλλος περιμάχητον μὲν ἀλλ' ὀλιγοχρόνιον: η ομορφιά είναι κάτι που όλοι ποθούν, αλλά διαρκεί λίγο (Πλούταρχος). 

Οὐκ ἔστιν ὅστις ἡδέως ζητῶν βιοῦν, εὔκλειαν εἰσεκτήσατο: δεν υπάρχει άνθρωπος που να θέλησε να ζει ευχάριστα τη ζωή του και να κατάφερε ν' αφήσει καλό όνομα (Ευριπίδης). 
Ἔχει κίνδυνον ἡ ἀκαιρία μέγαν: Όταν κάτι δεν γίνεται στην κατάλληλη ώρα και στιγμή, τότε είναι εκτεθειμένο σε μεγάλο κίνδυνο (Πλούταρχος).

Βραδέως ἐγχείρει τοῖς πραττομένοις· ἐγχειρήσας δὲ πρᾶττε βεβαίως: αργά, χωρίς βιασύνη και μετά από περίσκεψη να επιχειρείς αυτά που αποφάσισες να κάνεις. Όταν όμως αρχίσεις να τα ενεργείς, τότε να προχωρείς με αποφασιστικότητα και σταθερότητα (Βίας).  

Τὸ λίαν ἦσσον ἐπαινῶ τοῦ μηδέν ἄγαν: επαινώ την υπερβολή λιγότερο από το μέτρο (Ευριπίδης). 
Ἀθάνατον ὀργὴν μὴ φύλασσε, θνητὸς ὤν: μην κρατάς την οργή σου συνεχώς σαν να είσαι αθάνατος, αφού είσαι θνητός (Αριστοτέλης).  

Μή κακά κερδαίνειν· κακά κέρδεα ἵσ' ἄτῃσι: να αποφεύγεις τα άνομα κέρδη. Τα παράνομα κέρδη μοιάζουν με φωτιά (Ησίοδος).
Πολλάκις δοκεῖ τὸ φυλάξαι τ' ἀγαθὰ του κτήσασθαι χαλεπώτερον εἶναι: πολλές φορές έχει αποδειχθεί ότι είναι πιο δύσκολο να διαφυλάξεις τα αγαθά σου παρά να τα αποκτήσεις (Δημοσθένης). 

Μουσική ἐστιν ἐμμελείας και εὐρυθμίας δημιουργός: η μουσική δημιουργεί την αρμονία και την τάξη (Πλάτων).  
Σεμνὴ κατὰ πάντα ἡ μουσική, Θεῶν εὕρημα οὖσα: η μουσική είναι σεμνή σε όλα (διακρίνεται από ήθος), αφού είναι ανακάλυψη και εύρημα θεών (Πλούταρχος).

Ὁ φθονῶν ἐπὶ κακοῖς τοῖς τῶν πέλας ἥδεται: ο φθονερός νιώθει χαρά για τα παθήματα των γειτόνων του (Πλάτων).
Ἀνδρός πονηροῦ φεῦγε συνοδίαν ἀεί: να αποφεύγεις πάντοτε να κάνεις φιλία και να συναναστρέφεσαι με κακό άνθρωπο (αρχαίο ρητό). 

Αἰσχρόν τοι μεθύοντα παρ᾿ ἀνδράσι νήφεσιν εἶναι, αἰσχρὸν δ᾿ εἰ νήφων πὰρ μεθύουσι μένειν: είναι αισχρό, όταν κάποιος είναι μεθυσμένος, να θέλει να μένει κοντά σε ανθρώπους ξεμέθυστους και νηφάλιους. Αισχρό είναι ακόμη, όταν ο ξεμέθυστος και νηφάλιος μένει κοντά σε μεθυσμένους (Θέογνις). 

Ἡ μὲν τοῦ σώματος ἰσχύς γηράσκει, ἡ δὲ τῆς ψυχῆς ῥώμη τῶν ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀγήρατος ἐστι: η σωματική δύναμη με τον καιρό ατονεί και μαραίνεται, ενώ η δύναμη της ψυχής, το ψυχικό σθένος, των καλών και γενναίων ανθρώπων δε γερνάει ποτέ (Ξενοφών). 
Ἴσχυε σοφίᾳ κἀρετῇ χρόνῳ δέ μή: να επιβάλλεσαι με τη φρόνηση και την αρετή σου και όχι με την ηλικία σου (Μένανδρος). 

Βιοῦν ἀλύπως θνητὸν ὄντ' οὐ ῥάδιον: δεν είναι καθόλου εύκολο να περάσει κάποιος θνητός στη ζωή του χωρίς στενοχώριες (Μένανδρος). 
Εὐσεβής βίος μέγιστον ἐφόδιον: το να ζει κανείς με ευσέβεια αυτό αποτελεί εφόδιο μεγίστης αξίας στο δρόμο της ζωής (αρχαίο ρητό). 

Τό εὔδαιμον καί μακάριον οὒ χρημάτων πλῆθος, οὐδέ πραγμάτων ὄγκος, οὐδέ ἀρχαί τινες ἔχουσιν... ἀλλ' ἀλυπία καί πραότης παθῶν καί διάθεσις ψυχῆς τό κατά φύσιν ὁρίζουσα: η ευδαιμονία και η ευτυχία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στα πολλά χρήματα ούτε στα πολλά αγαθά, ούτε στα αξιώματα. Η ευτυχία βρίσκεται σε ζωή χωρίς λύπες και βάσανα, σε πραότητα ψυχής απαλλαγμένη από τα πάθη της. Γενικά στην όλη ειρηνική ψυχική διάθεση που όλα τα κατευθύνει, σύμφωνα με τον ηθικό νόμο και τη συνείδηση (Πλούταρχος).

Φίλοις εὐτυχοῦσιν καὶ ἀτυχοῦσιν ὁ αὐτὸς ἴσθι: στους φίλους σου να είσαι ο ίδιος πάντα, και στην ευτυχία τους, αλλά και στη δυστυχία τους (Περίανδρος Κορίνθιος).
Ψυχαῖς ταῖς ἀγνοούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδὲν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλήν λόγος: για τις ψυχές που πέφτουν από την άγνοια στην πλάνη και είναι γεμάτες από πονηρές επιθυμίες, δεν υπάρχει άλλο φάρμακο εκτός από τον συμβουλευτικό λόγο (Ισοκράτης). 

Ἡγοῦ τῶν ἀκουσμάτων πολλά πολλῶν εἶναι χρημάτων κρείττω· τὰ μὲν γὰρ ταχέως ἀπολείπει, τὰ δὲ πάντα τὸν χρόνον παραμένει· σοφία γὰρ μόνον τῶν κτημάτων ἀθάνατον: να θεωρείς ότι πολλά απ' αυτά που άκουσες είναι κατά πολύ ανώτερα και καλύτερα από πολλά κτήματα. Πολλά απ' αυτά τα υλικά κτήματα εγκαταλείπονται και χάνονται γρήγορα. Ενώ αυτά τα καλά που άκουσες, παραμένουν όλον τον χρόνο. Διότι η σοφία είναι το μόνο κτήμα που μένει αθάνατο (Ισοκράτους, Προς Δημόνικον, 19).

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!  

Αρχαιοελληνικές ρήσεις

Τα αρχαία ελληνικά είναι μια γλώσσα μέσω της οποίας η Ελλάδα συνεχίζει να εμπνέει την Ευρώπη και τον κόσμο (Φρανκ Ένγκελ, ευρωβουλευτής Λουξεμβούργου).
Οὐδέν ἐν ἀνθρωποις πατρός καί μητρός ἐστιν ἄμεινον: από τους ανθρώπους κανείς δεν είναι καλύτερος από τον πατέρα και τη μητέρα (Αρχαίο ρητό).

Τόν ἄρχοντα δεῖ τριῶν μεμνῆσθαι: Πρῶτον ἐπ' ἀνθρώπων ἄρχει, δεύτερον κατά νόμους ἄρχει, τρίτον δέ οὐκ ἀεί ἄρχει: ο άρχοντας τρία πράγματα πρέπει να θυμάται: πρώτον, ότι ασκεί εξουσία σε ανθρώπους, δεύτερον, ότι ασκεί εξουσία σύμφωνα με τους νόμους, τρίτον ότι δεν θα ασκεί την εξουσία για πάντα (Αγάθων, 5ος π.Χ. αιώνας). 

Τίς ἔστιν ἀρίστη πόλις; Ἡ μάλιστα νόμων ἥκιστα δέ ρητόρων ἀκούουσα: η καλύτερη πολιτεία είναι αυτή της οποίας οι πολίτες πειθαρχούν προπαντός στους νόμους της πολιτείας και καθόλου δεν ακούς τους λαοπλάνους ρήτορες (Χίλων ο Λακεδαιμόνιος).

Εἴ τις ὑπερβάλλοι τό μέτρον, τά ἐπιτερπέστατα ἀτερπέστατα ἄν γένοιτο: όταν κάποιος ξεπερνά το μέτρο στις απολαύσεις, θα του φανούν και τα πιο ευχάριστα ότι είναι πολύ δυσάρεστα (Δημόκριτος).
Ὅστις νέος ὤν μουσῶν ἀμελεῖ, τόν τε παρελθόντα ἀπόλωλε χρόνον καί τόν μέλλοντα τέθνηκε: όποιος είναι νέος και αμελεί τις μούσες (μουσική και καλλιέργεια παιδείας) έχει ήδη καταστρέψει το παρελθόν του, αλλά και έχει αφανίσει τα μελλοντικά του χρόνια.  (Σοφοκλής).

Πίνων μή πολλά λάλει· ἁμαρτήσεις γάρ: όταν πίνεις μη λες πολλά λόγια, γιατί υπάρχει κίνδυνος να πέσεις σε πολλά σφάλματα (Χίλων Λακεδαιμόνιος).

Πάντων κάκιστον ἡ εὐπετείη παιδεῦσαι τήν νεότητα· αὕτη γάρ ἐστιν ἥ τίκτει τάς ἡδονάς ταύτας, ἐξ ὧν ἡ κακότης γίγνεται: από όλα τα κακά το χειρότερο είναι η προχειρότητα και η επιπολαιότητα με την οποία  μορφώνεται ἡ νεότητα. Γιατί αυτή είναι εκείνη που γεννάει τις ηδονές αυτές από όπου βλαστάνει η κακότητα (Δημόκριτος).

Δεῖ τὀν δημόσιον λειτουργόν ἐξερχόμενον μή πλουσιώτερον ἀλλ' ἐνδοξότερον γεγονέναι: πρέπει εκείνοι που κατέχουν οποιοδήποτε λειτούργημα-με πρώτους τους πολιτικούς- όταν τελειώνουν το λειτούργημά τους να μην έχουν γίνει πλουσιότεροι, αλλά ενδοξότεροι (Ισοκράτης, Προς Δημόνικον, 5ος αιώνας πχ).

Η δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται, διότι καταχράσθηκε το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας. Διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία. την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία (Ισοκράτης). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!