Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 28ο (β μέρος-τελευταίο)

 

- Είναι το μόνο φάρμακο σ' αυτές τις περιπτώσεις η μυστηριακή ζωή. Σου μιλώ από προσωπική πείρα. Αν θέλεις να σταθείς όρθια στη μεγάλη συμφορά που σε βρήκε, το μυστικό είναι να ανοίξεις την καρδιά σου στον Θεό, Να εκκλησιάζεσαι, να εξομολογείσαι, να κοινωνάς και συγχρόνως να επισκέπτεσαι μαζί με άλλες γυναίκες της ενορίας σου, φτωχούς, πονεμένους κι αρρώστους. Αυτό θα γεμίζει τη ζωή σου και θα δώσει άλλο, σπουδαίο νόημα στην κάθε μέρα σου. Θα νιώθεις ευτυχισμένη, ακόμα κι αν είσαι φτωχή. "Όταν δείχνετε αγάπη σ' όσους έχουν ανάγκη, δείχνετε κατ' ουσίαν αυτή την αγάπη σ' Εμένα", μας είπε ο Ιησούς Χριστός. Τ' ακούς, Μαρία μου; Υπάρχει σπουδαιότερο πράγμα απ' αυτό;

- Τ' ακούω και μ' αρέσουν πολύ αυτά που μου λες. Με τον Θοδωρή όμως τι κάνουμε τώρα; Μπορείς να μου υποδείξεις κάτι;

- Αγαπούσε την Παναγία; 

- Βεβαίως! Δεν βλασφημούσε ποτέ. 

- Θα συνεννοηθώ με τον ιερέα του Νοσοκομείου να κάνουμε Ευχέλαιο ή ό, τι μας προτείνει εκείνος. 

Η Αγγελική έκανε τις σχετικές συνεννοήσεις. Έγινε για τον άρρωστο το μυστήριο του Ευχελαίου. Παραβρέθηκαν κι οι δυο φίλες της Αγγελικής, η Αγάθη κι η Βασιλική. Η μητέρα του αρρώστου, με τη βοήθεια της Αγγελικής, εξομολογήθηκε και κοινώνησε την πρώτη Κυριακή μετά το Ευχέλαιο. Ένιωθε πλέον ξεκούραστη ψυχικά, άλλος άνθρωπος. Με τις ελπίδες της στηριγμένες πια στον Θεό της αγάπης.

 Δυο φορές μάλιστα μετά το Ευχέλαιο το παιδί της χαμογέλασε, καθώς το ασπαζόταν. Είκοσι μέρες μετά την τέλεση του Ευχελαίου, η ψυχή του Θοδωρή αποχαιρέτισε τα εγκόσμια. Τον έθαψε δακρυσμένη, αλλά ήρεμη η μάνα του, με τη συμπαράσταση των τριών, πιστών γυναικών, που δεν την άφηναν ποτέ πλέον μόνη της. Η αγάπη τους μάλιστα τη συγκίνησε τόσο πολύ, ώστε σύντομα προστέθηκε κι αυτή στη συντροφιά τους. Έτρεχε μαζί τους, όπου φτωχός κι άρρωστος, όπου εγκαταλειμμένος κι ανήμπορος. και βοηθούσε με όλη της την καρδιά. Ένιωθε πλέον κι αυτή ευτυχισμένη δοξάζοντας τον Θεό. 

(Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη, ... Κι έγινε το θαύμα, Το δράμα μιας μάνας, Αθήνα 2021, Εκδόσεις Σωτήρ).

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 28ο (α μέρος)

Ένα απόγευμα τρεις κυρίες της χριστιανικής συντροφιάς μις ενορίας των Αθηνών, η Αγάθη, η Αγγελική και η Βασιλική, έκαναν επίσκεψη στο μεγάλο Νοσοκομείο Ατυχημάτων της Αθήνας. Ράγισε η καρδιά τους μ' αυτά που έβλεπαν και άκουγαν. Πόνος και θλίψη παντού, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού. 

Σ' έναν θάλαμο όμως τα πράγματα ήταν πολύ πιο τραγικά. Σ' ένα κρεβάτι ήταν ξαπλωμένος ένας νέος με όψη νεκρού.

Ήταν δεν ήταν 25 χρονών. Αμίλητος. Κιτρινόασπρος. "Φυτό"! Η μάνα του τον χάιδευε, του μιλούσε, τον φιλούσε, μα απόκριση δεν της έδινε καμιά. Δάκρυα έσταζαν από τα μητρικά μάτια. Κάθισαν για λίγο σιωπηλές μαζί της κι έκλαιγαν κι εκείνες συντροφεύοντάς την στη μεγάλη οδύνη της.

- Κάνε υπομονή, αδελφή μας, της είπαν φεύγοντας.  Η Παναγία, που πόνεσε όσο καμιά άλλη μάνα βλέποντας τον αθώο Υιό της να κρέμεται στον Σταυρό, να κάνει το θαύμα της και να παρηγορεί και σένα. Θα ξανάρθουμε. Θα φέρουμε και μια εικόνα της Παναγίας κάτω από τον Εσταυρωμένο. 

- Σας ευχαριστώ πολύ, κυρίες μου, τους είπε. Σας ευχαριστώ!

Έπειτα από τρεις μέρες μόνη της η Αγγελική πήγε πάλι στο Νοσοκομείο και μπήκε κατευθείαν στον θάλαμο με τον νέο που ήταν "φυτό". Είχε μαζί της και μια κορνιζούλα-εικόνα της Σταυρώσεως. Μόλις την είδε η πονεμένη μάνα, χάρηκε πολύ. 

- Το είπατε και το κάνατε!

- Βέβαια! Οι άλλες σήμερα είχαν κάποια απασχόληση οικογενειακή. Σας έφερα μια εικόνα της Σταυρώσεως του Κυρίου, για να σας ενισχύει στη μεγάλη δοκιμασία σας και για να προσεύχεσθε στον Χριστό να κάνει το θαύμα Του. Δεν συστηθήκαμε όμως. Εμένα με λένε Αγγελική. Εσάς; Τον γιο σας;

- Τον γιο μου Θεόδωρο κι εμένα Μαρία. 

- Έχετε το όνομα της Παναγίας μας. Να την παρακαλέσουμε θερμά να κάνει το θαύμα της. Πώς το έπαθε ο Θεόδωρος;

- Με το μηχανάκι του. Ατύχημα στον δρόμο. 

- Αυτά τα ατυχήματα! Και μάλιστα με τα μηχανάκια!

- Είμαι απελπισμένη. Είμαι μόνη μου στη ζωή! Ο άνδρας μου πέθανε πριν από χρόνια. Ο Θοδωρής ήταν το μόνο στήριγμά μου. Δε έχω κανέναν άλλο στη ζωή. 

Και την πήραν τα  δάκρυα. Η Αγγελική την αγκάλιασε και τη φίλησε. 

- Μην απελπίζεσαι, Μαρία μου! Η Αγία Γραφή γράφει ότι "ὀρφανόν καί χήραν ἀναλήψεται". Τα ορφανά και τις χήρες και τις απροστάτευτες γυναίκες τα αναλαμβάνει υπό την προστασία Του ο Θεός. Πιστεύεις, Μαρία; Εκκλησιάζεσαι, αδελφή μου; Με συγχωρείς για τις ερωτήσεις μου. Προέρχονται από την αγάπη της καρδιάς μου. Εξομολογείσαι, κοινωνάς, Μαρία μου; 

- Αραιά και πού. 

συνεχίζεται....

(Γεωργίου Γ. Ψαλτάκη, ... Κι έγινε το θαύμα, Το δράμα μιας μάνας, Αθήνα 2021, Εκδόσεις Σωτήρ).

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Νοέμβριος!