Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)



Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσολάκη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσολάκη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Μαΐου 2025

Φράσεις για προβληματισμό 121ο μέρος


105 και πλέον φορές στην Παλαιά Διαθήκη και 35 φορές στην Καινή Διαθήκη (συνολικά 140 φορές) γίνεται λόγος για την αρετή της υπομονής. Χωρίς υπομονή ο βίος μας γίνεται αβίωτος· "ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τἀς ψυχάς ὑμῶν (Λουκά κα, 9)" Ας παρακαλούμε τον Θεό ''τῆς ὑπομονῆς", όπως τον ονομάζει ο Απόστολος Παύλος (Ρωμ. ιε, 5), να μας χαρίζει την τόσο απαραίτητη για τη ζωή μας αρετή της υπομονής (Σπουδαία σκέψη).

Τα θαλασσινά ψάρια ζουν όλη τη ζωή τους στη θάλασσα σ' ένα αλμυρό περιβάλλον. Κι όμως δεν είναι αλμυρά. Αν πάρεις και τηγανίσεις ένα τέτοιο ψάρι, χωρίς να το αλατίσεις, θα είναι τελείως άνοστο. Παρέμεινε ανάλατο, αν και έζησε χρόνια μέσα σ' ένα περιβάλλον αλμυρό. Μήπως κι αυτό διδάσκει εμάς ότι μπορούμε να ζήσουμε μέσα στον κόσμο ως Χριστιανοί, ανεπηρέαστοι από τον κόσμο; (Σπουδαία σκέψη)

Είναι καλύτερα να χτίσεις έναν φράχτη μπροστά από την άκρη ενός γκρεμού, πριν το παιδί φτάσει εκεί, παρά να χτίσεις ένα άρτιο νοσοκομείο στους πρόποδες του γκρεμού (Σπουδαία σκέψη).

Ανέλπιστη χαρά δοκίμασαν οι δέκα λεπροί από την ανεκτίμητη ευεργεσία που τους χάρισε ο Χριστός. Άκουσε την ικεσία τους και θεράπευσε πλήρως την ασθένειά τους. Τελείως υγιείς μπορούσαν τώρα να επανενταχτούν στην κοινωνία. Αυτό κι έκαναν. Έφυγαν για τις οικογένειές τους παραλείποντας όμως κάτι σημαντικό: να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τον Ευεργέτη τους. Ένας μόνο από τους δέκα επέστρεψε κι εξέφρασε στον Χριστό την ευγνωμοσύνη του. Και σε μας ο Κύριος έχει χαρίσει πλούσιες ευεργεσίες, αφανείς κι εμφανείς. Τις αναγνωρίζουμε; Εκφράζουμε και πώς την ευγνωμοσύνη μας σ' Αυτόν; (Σπουδαία σκέψη). 

Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός, σου χτυπάει την πόρτα, Τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου, κι εσύ, απορροφημένος από τις ασχολίες σου, ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη. Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει... κι όταν πλέον αργήσεις πολύ, σηκώνεται και φεύγει. Άλλη φορά πάλι, είσαι τόσο απασχολημένος, που του απαντάς από το παράθυρο. Δεν έχεις καιρό ούτε να του ανοίξεις! (Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής)

Είναι έμφυτος πόθος και σταθερή επιδίωξη του ανθρώπου το να θέλει να φαίνεται σπουδαίος απέναντι στους άλλους, επιτυχημένος, καταξιωμένος. Συνήθως όμως πώς το επιδιώκει αυτό; Όπως ο Φαρισαίος, εξυψώνοντας τον εαυτό του και υποβιβάζοντας τους άλλους; Δηλαδή με την αυτοπροβολή; Ο ίδιος, σε άλλες περιπτώσεις, δεν θέλει να αποδεχθεί το λάθος του, αλλά αραδιάζει σωρείσ από δικαιολογίες. Όμως η απόφαση του δικαιοκρίτου Θεού.... τελικά θα τον καταδικάσει. Τι παγίδα φοβερή στήνουμε εναντίον του εαυτού μας, με την προσπάθεια για αυτοπροβολή; (Αρχιμ. Αποστόλου Χ. Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ").

Ο Χριστός διαβάζει τη σκέψη των Εβραίων νομοδιδασκάλων και την αποκαλύπτει. Αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Ο Θεός γνωρίζει επακριβώς ό, τι πιο απόκρυφο και μυστικό υπάρχει μέσα μας. Σκέψεις, επιθυμίες, συναισθήματα, λογισμοί, ελατήρια, συνειδητό και υποσυνείδητο του ανθρώπου, όλα είναι ανοιχτά μπροστά Του. Ο Θεός μπορεί να περπατά μέσα στον νου και στην καρδιά μας. Μόνος Αυτός. Ούτε οι άγγελοι, ούτε ακόμη περισσότερο ο διάβολος. Γι' αυτό, ας μη δίνουμε σημασία σε αστρολόγους και μέντιουμ, που λένε ότι τάχα γνωρίζουν τις σκέψεις σου. Μόνο τον Θεό να υπολογίζεις (Αρχιμ. Αποστόλου Χ. Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ").

Σε ξέχασαν; Δεν σε πήραν ούτε ένα τηλέφωνο; Δεν πειράζει και προπαντός μην παραπονείσαι. Σε αδίκησαν; Ξέχασέ το. Σε περιφρόνησαν; Να χαίρεσαι. Σε κατηγορούν; Μην αντιλέγεις. Σε κοροϊδεύουν; Μην απαντάς. Σε βρίζουν; Σιωπή και προσευχή. Σου αφαιρούν τον λόγο, σε διακόπτουν; Μη λυπάσαι. Σε κακολογούν; Μην αντιμάχεσαι. Σου μεταδίδουν ευθύνες τα παιδιά σου, οι συγγενείς σου, οι δικοί σου άνθρωποι; Μη διαμαρτύρεσαι. 

Θυμώνουν μαζί σου; Να παραμένεις ήρεμος. Σου κλέβουν φανερά; Κάνε τον τυφλό. Σε ειρωνεύονται; Να μακροθυμείς. Δεν ακούνε τις συμβουλές σου, ιδίως τα παιδιά σου; Πέσε στα γόνατα και κάνε προσευχή. Εκνευρισμός στο αντρόγυνο; Εσύ φταις. Κι εσύ φταις. Όχι ο άλλος. Έφταιξες; Ζήτησε συγγνώμη. Δεν έφταιξες; Πάλι ζήτησε συγγνώμη. Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεό. Έχεις αρρώστια, έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξασε τον Θεό. Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευε, αγρύπνησε, κάνε προσευχή. Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή διότι "τοῦτο τό γένος τῶν παθῶν καί τῶν δαιμόνων οὐκ ἐκπορεύεται παρά μόνον με νηστεία και προσευχή" (Πρωτ. π. Κ. Αναγνωστοπούλου). 

Δεν πρέπει να τρέφουμε ελπίδες ψευδείς για τη ζωή την επίγεια. Δεν πρέπει να περιμένουμε ότι είναι δυνατόν να περάσουμε τη θάλασσα του βίου, χωρίς να μας βρουν τρικυμίες και θύελλες. Ο Κύριος προειδοποιεί τους οπαδούς Του ότι θα δοκιμάσουν θλίψεις στη ζωή τους. Διότι το κράτος της αμαρτίας, που πάντοτε έχει υοηκόους πολλούς, είναι φυσικό να προκαλεί παθήματα και θλίψεις. Εξάλλου, ο καταρτισμός του Χριστιανού στην πίστη και την αρετή απαιτεί ως φάρμακο χρησιμότατο τη δοκιμασία της θλίψης. Διότι η θλίψη οδηγεί προς τον Θεό, διευκολύνει τη μετάνοια, τονώνει την πίστη, σφυρηλατεί την υπομονή, καταρτίζει για την αιώνια ευτυχία (Σπουδαία σκέψη). 

Να φυλαχθούμε από την αντίληψη ότι η εγκράτεια καταδικάζεται από τη φύση, ότι δήθεν τίποτε δεν είναι περισσότερο καταστρεπτικό από τη γενετήσια αποχή και ότι σ' αυτήν βρίσκεται η ρίζα της νευρώσεως. Και ας αναγνωρίσουμε ότι η γενετήσια εγκράτεια δεν είναι πρόξενος φυσικών ανωμαλιών, αλλά πηγή ενέργειας και δημιουργικής δνάμεως (Jean Lhermitte, καθηγητής Ιατρικής σχολής και Ακαδημίας Παρισίων). 

...ἀφέντες τά δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ: Κι εμάς μας κάλεσε και μας καλεί ο Χριστός. Και βέβαια δεν ζητά από μας να αφήσουμε τα πάντα, όπως οι δώσεκα Απόστολοι. Ζητά κάτι και από μας. Κάτι να θυσιάσουμε για την αγάπη Του. Αυτό που μας χωρίζει απ' Αυτόν. Αντικείμενο αγαπημένο; Πρόσωπο που καταλαβαίνουμε να μας χωρίζει από το δικό Του πρόσωπο; Παρέα ολόκληρη; Επιθυμία, όνειρο, σκέψη, προσδοκία για το μέλλον; Κάποια αδυναμία ή ελάττωμα που μας έγινε συνήθεια και μας έχει κυριεύσει; Ό, τι τέλος πάντων ζητά να μονοπωλήσει την καρδιά μας (Σπουδαία σκέψη). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!




Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2024

Φράσεις για προβληματισμό 115ο μέρος

Κατά τη συγκλονιστική στιγμή της κοιμήσεώς της, στρατιές αγγέλων την υποδέχονται θεοπρεπώς και σπεύδουν να την οδηγήσουν στα ύψη του ουρανού. Η Θεοτόκος τώρα πορεύεται προς τα άνω βασίλεια. Φθάνει μέχρι τον θρόνο τον βασιλικό, αντικρίζει τον μονάκριβο και ποθητό Υιό της, στέκεται δίπλα Του με μητρική παρρησία. Τώρα η Θεομήτωρ εγκαθίσταται στην πρέπουσα δόξα της. Εκεί δέχτεται και ακτινοβολεί από το φως της θεότητας. Μέσα στους αιώνες πλέον τη μακαρίζουν όλες οι ανθρώπινες γενεές ως το πλέον ένδοξο πρόσωπο της ανθρώπινης ιστορίας μετά τον Υιό της (Σπουδαία σκέψη). 

Η ζωή του ανθρώπου που ελπίζει και πιστεύει στον Θεό βρίσκεται υπό την στοργική παρακλούθηση του ουρανίου Πατρός. Διότι ο Θεός είναι ο υπέρτατος κυβερνήτης του κόσμου. Ιδιαιτέρως όμως είναι κηδεμόνας και προστάτης εκείνων που θέλουν να ανήκουν στο δικό Του βασίλειο. Γι' αυτό και κάθε προσπάθεια του ανθρώπου και μάλιστα η προσπάθεια την οποία υπαγορεύει η ιδέα του καθήκοντος, η απόφαση της υποταγής στις εντολές του Θεού, η αγάπη προς την αρετή και ο πόθος για την εξυπηρέτηση του πλησίον, δεν είναι δυνατό να αφήσει αδάφορο τον αγαθό Θεό. Ο Θεός επεμβαίνει κατά τρόπο πάνσοφο, για να βοηθήσει τις καλές αποφάσεις και προσπάθειες των παιδιών του. Με τη δική Του δε βοήθεια και καθοδήγησ, το καλό αποτέλεσμα είναι πάντοτε εξασφαλισμένο (Σπουδαία σκέψη). 

Ο άνθρωπος από τη δημιουργία του διαθέτει το "εἶναι" και το ''ἀεί εἶναι''. Η διαφορά είναι στο "εὖ" και ''φεῦ'', δηλαδή το "ἀεί εὖ εἶναι" και το "ἀεί φεῦ εἶναι". Έτσι, ο κάθε άνιρωπος από τη δημιουργία του είναι κατά χάριν αιώνιος· διαφέρει όμως ο τρόπος με τον οποίο θα ζήσει αιώνια (Μάξιμος Ομολογητής). 

Θεέ μου, μην εγκαταλείπεις τους δούλους σου που ζουν μακριά από την Εκκλησία, η αγάπη Σου να ενεργήσει και να τους φέρει όλους κοντά Σου. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων σου που υποφέρουν από τον καρκίνο. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων σου που υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων σου που υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες. 

Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων σου που υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες. Μνήσθητι, Κύριε, των αρχόντων (προέδρων, υπουργών) και βοήθησον αυτούς να κυβερνούν χριστιανικά. Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών που προέρχονται από προβληματικές οικογένειες. Μνήσθητι, Κύριε, των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων. Μνήσθητι, Κύριε, των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στη ζωή, των χήρων και των χηρών. 

Μνήσθητι, Κύριε, όλων των φυλακισμένων, των αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισον και βοήθησον αυτούς να διορθωθούν. Μνήσθητι, Κύριε, όλων των ξενιτεμένων. Μνήσθητι, Κύριε, όλων όσων ταξιδεύουν στη θάλασσα, στην ξηρά, στον αέρα και φύλαξον αυτούς. Μνήσθητι, Κύριε, της Εκκλησίας μας, των πατέρων (κληρκών) της Εκκλησίας και των πιστών. 

Μνήσθητι, Κύριε, όλων των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων, των γερόντων και των γεροντισσών και όλων των αδελφοτήτων και των αγιορειτών πατέρων. Μνήσθητι, Κύριε και των δούλων σου που είναι σε καιρό πολέμου. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων σου που καταδιώκονται στα βουνά και στους κάμπους. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που άφησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ταλαιπωρούνται. Μνήσθητι, Κύριε, των φτωχών, αστέγων και προσφύγων. Μνήσθητι, Κύριε, όλων των εθνών, να τα έχεις στην αγκαλιά Σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό κι από τον πόλεμο. 

Και την αγαπημένη μας Ελλάδα, μέρα και νύχτα να την έχεις στην αγκαλιά Σου, να τη σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τη φυλάγεις από κάθε κακό κι από τον πόλεμο. Μνήσθητι, Κύριε, των ταλαιπωρημένων, εγκαταλελειμμένων, αδικημένων, δοκιμασμένων οικογενειών και δώσε πλούσια τα ελέη σου σ' αυτές. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που υποφέρουν από ψυχικἀ και σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως. Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που ζήτησαν τις προσευχές μας (Από τις προσευχές του Αγίου Παΐσίου). 

Φύγε, Κύριε. Δεν σε αντέχουμε άλλο. Η παρουσία σου μας είναι ενοχλητική. Είχαμε την ησυχία μας. Τρέφαμε τους χοίρους μας, που βέβαια είναι απαγορευμένο από τον Μωσαϊκό νόμο, αλλά όμως το εμπόριό τους μας απέφερε κέρδη πολλά. Ήρθες εσύ και χάσαμε πολλά.... Φοβερό! Κάποιοι άνθρωποι  προτιμούν τα γουρούνια τους από τον Κύριο. Προτιμούν να τρέφουν μέσα στην καρδιά τους πάθη άνομα: τον φθόνο, το μίσος, την κακία, την ανηθικότητα...Κι όταν ζητήσει ο Χριστός, να μπει μέσα τους, για να τους απαλλάξει από όλα αυτά, δεν δέχονται. Διώχνουν τον Κύριο, για να μείνουν με τα κτηνώδη πάθη τους! (Σπουδαία σκέψη)

Καί ἔφαγον πάντες καί ἐχορτάσθησαν (Ματθ. ιδ, 14-22): Πέντε χιλιάδες χόρτασαν με πέντε ψωμιά και δυο ψάρια! Πότε; Όταν τα ευλόγησε ο Θεός. Όταν πει ο Χριστός, μπορεί να κάνει όσο θέλεις, όσο χρειάζεται- κι ακόμη παραπάνω- να σου περισσέψει κιόλας. Η ζωή μπορεί να τα φέρει έτσι, που να δεις μπροστά σου το φάσμα της φτώχειας, της στέρησης. Μάθε να αποθέτεις στον Θεό με τη θερμή προσευχή σου "τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον". Κάντε όλοι μαζί στην οικογένεια και την προσευχή. Θα κάνει ο Κύριος το θαύμα του. Θα ευλογήσει τα αγαθά της οικογενείας σου (Αρχιμ. Αποστ. Τσολάκη, Μίλησέ μου, Χριστέ). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!




Δευτέρα 17 Ιουνίου 2024

Φράσεις για προβληματισμό 111ο μέρος

Η Πόλη μας δεν έπεσε. Σαν σπόρος θάφτηκε στη γη, σαν πετρωμένο χώμα, που κάποτε θα έρθει βροχή στης Παναγιάς το δάκρυ. Και θα φυτρώσει πιο τρανή, θα ζήσει στους αιώνες και με φωνή πιο δυνατή μαζί με τους αγγέλους θα ψάλλουμε στην Εκκλησιά την Άγια, τη Μεγάλη, το "Χαίρε" στην Παντάνασσα, την ένδοξη Κυρά μας (Μπαλογιάννης Σταύρος). 

Στο δικαστήριο δεν οδηγούνται όλοι οι ένοχοι και εγκληματίες. Πολλοί από αυτούς, με την πανουργία τους και με τη βοήθεια διαφόρων προσώπων, κατορθώνουν να ξεφύγουν τη δίκη, να αποφύγουν την τιμωρία των ανθρώπων. Αλλά από το δικαστήριο του Χριστού δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς, όσο πανούργος και δυνατός κι αν είναι. Είναι ο παντοδύναμος Κριτής που θα αποδώσει με δικαιοσύνη στον καθένα κατά τα έργα αυτού. Ενώπιόν Του θα λογοδοτήσουν και θα απολογηθούν όλοι ανεξαιρέτως. Και η κρίση εκείνη θα σημάνει την αιώνια ζωή και ευτυχία του ανθρώπου ή, αντιθέτως, την αιώνια καταδίκη και δυστυχία (Σπουδαία σκέψη). 

Ύψη δεν ξέρω δίχως κόπους να ανεβαίνουν ξεκούραστα, μονάχα κατεβαίνουν (Σπουδαία σκέψη).

Λάρυγξ γλυκύς πληθυνεῖ φίλους αὐτοῦ: ο άνθρωπος που είναι γλυκός στα λόγια του θα πληθύνει τους φίλους του (Σοφία Σειράχ, στ. 5). 

Φίλος πιστός σκέπη κραταιά, ὁ δέ εὑρών αὐτόν εὗρε θησαυρόν: ο πιστός φίλος είναι σκεπή και προστασία ισχυρή, αυτός δε που βρήκε τέτοιον φίλο, βρήκε πολύτιμο θησαυρό (Σοφία Σειράχ, στ.14). 

Μή ἀστόχει γυναικός σοφῆς καί ἀγαθῆς, ἡ γάρ χάρις αὐτῆς ὑπέρ τό χρυσίον: μην παρατρέξεις και μην αστοχήσεις να εκλέξεις ως σύζυγό σου γυναίκα συνετή κι ενάρετη, διότι η χάρη και η γοητεία των αρετών της είναι μεγαλύτερη από την αξία του χρυσού (Σοφία Σειράχ, ζ, 15). 

Να παντρέψεις με προσοχή τη θυγατέρα σου και με ιδιαίτερη φροντίδα και θα έχεις τακτοποιήσει τότε μεγάλη υπόθεση και σοβαρό ζήτημα του οίκου σου και χάρισέ την σε άνδρα συνετό και φρόνιμο (Σοφία Σειράχ ζ, 25). 

Όταν οι πολλοί λένε ψέματα, εμείς να προσπαθούμε να λέμε πάντα την αλήθεια. Όταν οι πολλοί βλέπουν  ή διαβάζουν τις ειδήσεις, εμείς να διαβάζουμε κάτι από την Αγία Γραφή. Όταν οι πολλοί δηλώνουν ανήσυχοι, εμείς να προσευχόμαστε και να ελπίζουμε (Σπουδαίες σκέψεις). 

1) Γέροντα, ποιος πρέπει να κάνει τις δουλειές στο σπίτι; Όποιος προλάβει πρώτος! 2) Εσείς να ζητάτε να γίνεται το θέλημα του Θεού και όλα θα πάνε καλά. 3) Να προσέχεις στη ζωή σου και να διαλέγεις ως φίλους σου τους ενάρετους. 4) Φρόντισε να σε φωνάζουν όλοι με το όνομα που σε βάπτισε ο ιερέας. 5) Αν διαβάζεις μισή ώρα την Αγία Γραφή και δεν προσεύχεσαι, μισή ώρα την ημέρα θα αφομοιώνεις και θα μαθαίνεις καλύτερα τα μαθήματά σου. Έτσι θα επιτύχεις. 6) Συνέστησε, πριν από τις εξετάσεις, να λένε οι διαγωνιζόμενοι " Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε..." (Σοφές συμβουλές Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου). 

Ἀχάριστον εὐεργετεῖν καί νεκρόν μυρίζειν, ὄφιν τρέφειν καί πονηρόν εὐεργετεῖν, ταὐτόν ἐστιν: το να ευεργετεί κάποιος αχάριστος και να αλείφει με μύρα νεκρό, είναι το ίδιο πράγμα με το να τρέφει φίδι και να ευεργετεί πονηρό (Πλούταρχος). 

Ἀτυχοῦντι μή ἐπιγέλα: να μην γελάς με άνθρωπο που του συμβαίνουν διάφορες ατυχίες (Πλούταρχος). 

Τίποτε άλλο δεν χαρακτηρίζει τη φιλοσοφημένη ζωή σου όσο η απλότητα, η λιτότητα και η κατά το δυνατόν απουσία κάθε ανάγκης (Ιωάννης Χρυσόστομος). 

Η λιτότητα ακόμα και στην τροφή είναι μητέρα της υγείας και της ευχαρίστησης, επειδή και την επιθυμία ικανοποιεί, χωρίς να προξενεί κορεσμό και διάφορες διαταραχές. Μετρίασε τις απολαύσεις σου με φρόνηση, για να μη δεις γραμμένη πάνω στην καρδιά σου τη λέξη "κορεσμός". "Ἔχοντες διατροφάς καί σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα (Α Τιμ. στ, 8)". (Σπουδαία σκέψη). 

Όπως το ίδιο νερό της βροχής στον μεν κρίνο δίνει το ωραίο λευκό χρώμα, ενώ στο τριαντάφυλλο το ωραίο κόκκινο και γενικά σε όλα τα άνθη το διαφορετικό τους χρώμα, κατά τον ίδιο τρόπο το Άγιο Πνεύμα "διαιρεῖ τά χαρίσματα καθώς βούλεται", αρκεί ο άνθρωπος "νά δίνει ἑαυτόν καί τά "ἑαυτοῦ πάντα τῷ Πνεύματι". Τότε η ψυχή του ανθρώπου μεταβάλλεται σε "κῆπον μεθύοντα παντείοις ἄνθεσι", δηλαδή στολισμένος με όλες τις αρετές (Σπουδαία σκέψη). 

Άχρηστα και σκοτεινά καταντούν τα ανθρώπινα μάτια, όταν δεν υπάρχει απ' έξω το φως· άχρηστος και σκοτεινός ο νους, όταν δεν έχει τον φωτισμό του Θεού. Ο ανθρώπινος βίος είναι μια πορεία· πορεία σε άγνωστα και επικίνδυνα μέρη, πορεία γεμάτη κόπους, ανησυχίες, πειρασμούς, κινδύνους και θλίψεις. Για να βαδίσουμε με ασφάλεια, χρειαζόμαστε μια καθοδήγηση· έχουμε ανάγκη από ανάλογο φως. Το φως λοιπόν αυτό μόνο ο Θεός είναι σε θέση να μας το δώσει. Πρέπει όμως να θέλουμε και να ζητάμε το φως και την καθοδήγηση του Θεού. Όπως μας στέλνει καθημερινά το φως της ημέρας, παρόμοια πρέπει να Του ζητάμε να μας στέλνει και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος, για να γνωρίζουμε το θέλημά Του, για να διακρίνουμε το καλό και το κακό, για να προφυλασσόμαστε από την αμαρτία και για να κάνουμε το καλό (Σπουδαία σκέψη). 

Καθώς τα σύννεφα πυκνώνουν κατάμαυρα στον ουρανό και καθώς προδοτικά χέρια ανοίγουν από μέσα τις πύλες, και τα κάστρα πέφτουν ένα-ένα, είναι καιρός να αφυπνισθούμε κατανοώντας ότι βρισκόμαστε σε "ἑσχάτη ὥρα". Το κακό αυθαδιάζει υβριστικά πάνω στα ερείπια του καλού, ισοπεδώνοντας παραδόσεις αιώνων. "Ἑσχάτη ὥρα" θα είναι η ώρα κατά την οποία ο Κύριος θα επανέλθει στη "ἐν δόξῃ", για να κρίνει τον κόσμο. Τότε θα τελειώσουν τα πάντα. Τότε θα αρχίσει η μέρα που δεν πρόκειται να δύσει ποτέ (Σπουδαία σκέψη). 

Σε νιώθω στης ζωής το κάθε βήμα στην ανθοστόλιστη του Απρίλη γη, μες στο αφρογάλανο το κύμα μες στη ροδολουσμένη αυγή. Σε νιώθω στις νυχτερινές μου ώρες, όταν των άστρων τα μυστήρια μελετώ, όταν μες στις ουράνιες τις χώρες τον φωτεινό Σου θρόνο αναζητώ. Σε κάθε επίσημη στο σπίτι μας ημέρα ή σε γιορτές ή σε χαρές ή σε σκηνές του πένθους θλιβερές, Σε νιώθουμε ανάμεσά μας σαν πατέρα (Αριστομένης Προβελέγγιος, Προς τον Θεό). 

Καλημέρα σας! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα!



Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

Φράσεις για προβληματισμό 110ο μέρος

Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου που μαύροι τη μαράνανε χειμώνες μιας άνοιξης αυγή γλυκοχαράζει κι ανθίζουν μενεξέδες κι ανεμώνες. Ανάσταση! Και μέσα στην καρδιά μου που τη σπαράξαν άγρια οι στείροι πόνοι, ολόδροσο, ουρανόσταλτο βλαστάρι θεϊκής χαράς αρχίζει να φυτρώνει. Θεϊκής χαράς! Ω Σταυρωμένη Ελπίδα! καθώς σε βλέπω αναστημένη πάλι, αθάνατη, απροσμάχητη, μεγάλη, κάμε το θαύμα που ποτέ δεν είδα! Ό, τι νεκρό του μυστικού μου κόσμου, παρακαλώ Σε, ανάστησέ το εμπρός μου (Γ. Βερίτης). 

Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα κι ελάτε να πλέξουμε στεφάνια με εκείνα στο Μάη, που σήμερα προβάλλει στη γη. Οι κήποι που στόλισαν το κάθε κλωνάρι, ευθύς μοσχοβόλησαν κι ανθίσαν για χάρη του Μάη, που σήμερα προβάλλει στη γη (Ι. Πολέμης, Αναγνωστικό Γ τάξης, 1966). 

Ο καλύτερος γιατρός είναι η ευθυμία, η δίαιτα και η ησυχία (Σπουδαία σκέψη). 

Αυτός που θεραπεύει μια ασθένεια είναι ο ικανότερος γιατρός, αλλά αυτός που προλαμβάνει την ασθένεια είναι ο ασφαλέστερος (Σπουδαία σκέψη). 

Ό, τι είναι αντικείμενο της πίστης δεν μπορεί να είναι αντικείμενο της λογικής και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να υποταχθεί σ' αυτή (Σκέψεις του Blaise Pascal, σε μετάφραση από τοβ Φαν. Παπαδημητράκη). 

Ξίφους πληγή κουφοτέρα γλώσσης· τό μέν γάρ τό σῶμα, ἡ δέ τήν ψυχήν τιτρώσκει: η πληγή την οποία προξενεί το ξίφος είναι ελαφρότερη, απαλότερη από την πληγή που προξενεί η κακή γλώσσα. Γιατί το μεν ξίφος πληγώνει το σώμα, ενώ η κακή γλώσσα τραυματίζει την ψυχή (Πυθαγόρας). 

- Γιατί, μαμά μου, τη στιγμή που κάνω ελεημοσύνη νιώθω στα στήθη μου γλυκιά κι ατέλειωτη χαρά κι όταν το χέρι μου κρυφά τον οβολό του δίνει, γιατί νομίζω πως πετώ μ' αγγελικά φτερά; - Παιδί μου, κάθε άνθρωπος, όπου στον κόσμο μένει, απ' τη στιγμή που έρχεται στη γη να γεννηθεί, ως τη στιγμή την ύστερη που φεύγει και πεθαίνει, έχει έναν φύλακα άγγελο που τον ακολουθεί. Και κάθε πράξη του καλή ο άγγελος την κρίνει και γελαστός, χαρούμενος σκύβει και τον φιλεί, κι όση χαρά έχει ο άγγελος, τόση χαρά του δίνει μ' εκείνο το γλυκύτατο κι αγγελικό φιλί. Γι' αυτό κι εσύ να χρεωστείς μεγάλη ευγνωμοσύνη, ευγνωμοσύνη στους φτωχούς θερμή και περισσή, που πάντα γίνοντ' αφορμή, με την ελεημοσύνη να χαίρεται ο άγγελος, να χαίρεσαι κι εσύ (Ι. Πολέμη, Αναγνωστικό Ε τάξης, 1964).

Απάρνηση του εαυτού ζητά ο Κύριος. Το να μη ζούμε δηλαδή με τον εαυτό μας και για τον εαυτό μας. Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο. Απάρνηση για τον Χριστό σημαίνει να κόψουμε τις γέφυρες με τον εαυτό μας, τον εγωισμό μας, τη φιλαυτία μας. Να μη ζούμε με κέντρο του ενδιαφέροντός μας, το "εγώ" μας, την άνεση, την καλοπέραση, την ηδονή, την ευχαρίστησή μας - αυτά που κατεξοχήν επιδιώκει ο κόσμος γύρω μας - αλλά με κέντρο τον Χριστό και την αγάπη των συνανθρώπων μας (Αρχιμ. Αποστόλου Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Παντοκρατορική εξουσία του Χριστού μας. Εγώ σε διατάζω, λέει στον διάβολο. Βγες και ποτέ μην ξαναμπείς μέσα στο παιδί. Αυτό το "ποτέ" δείχνει ότι το πονηρό πνεύμα θα επιθυμούσε να κάνει επανάκτηση του "χαμένου εδάφους " του. Το βλέπουμε στη ζωή μας. Πάμε στον πνευματικό, εξομολογούμαστε τις αμαρτίες μας και απαλλασσόμαστε από αυτές. Μετά από λίγο να' σου πάλι ο πειρασμός να μας αιχμαλωτίσει. Στο χέρι μας είναι. Η δύναμη υπάρχει, η θεϊκή εξουσία είναι δική μας. Ας τη χρησιμοποιήσουμε με την ελεύθερη θέλησή μας και θα μείνουμε πάντα ελεύθεροι (Αρχιμ. Αποστ. Χ. Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Ἐγώ ἐκοιμήθην καἰ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην ὅτι Κύριος ἀντιλήψεταί μου (Ψαλμός γ, 6): Κοιμάται ο Δαβίδ βαθιά, χορταστικά και σηκώνεται το πρωί γεμάτος θάρρος και ελπίδα. Είχε την πεποίθηση ότι ο Κύριος θα τον βοηθήσει και θα τον προστατεύσει. Αυτή την ηρεμία και την απόλυτη βεβαιότητα χαρίζει η πίστη και στον κάθε πιστό χριστιανό. Μένει ο χριστιανός ειρηνικός και ατάραχος και στις πιο δύσκολες συνθήκες της ζωής και τίς αντιμετωπίζει νικηφόρα. Προχωρεί σταθερά με τη βοήθεια και την παντοδύναμη προστασία του Πανάγαθου και Φιλανθρώπου Κυρίου (Σπουδαία σκέψη).

Να ξεκινάμε την κάθε μέρα μας με στροφή της ψυχής μας προς τον Θεό. Οι σκέψεις, οι πόθοι, η μελέτη της ψυχής μας να αναφέρονται από τις πρώτες ώρες του Όρθρου προς Αυτόν. Με δίψα και πόθο να Τον αναζητάμε. Σ' αυτόν να βρίσκουμε την αληθινή χαρά, την αδιατάρακτη ειρήνη, την πραγματική ζωή, το πλήρωμα όλων των βαθύτερων πόθων της ψυχής μας (Σπουδαία σκέψη). 

Πόσο ακριβή εκφράζεται η ευγνωμοσύνη της Μαρίας προς τον Κύριο, που είχε αναστήσει τον αδελφό της, τον Λάζαρο. Το πικρόχολο σχόλιο του Ιούδα μας αποκαλύπτει την αξία του μύρου που έχυσε στο κεφάλι και στα πόδια του Χριστού. Μια λίτρα ανόθευτου νάρδου κόστιζε 300 δηνάρια, δηλαδή 300 ημερομίσθια του καιρού εκείνου. Ο μισθός ενός έτους περίπου! Στον Χριστό πρέπει να δίνουμε ό, τι πιο πολύτιμο διαθέτουμε. Τα πιο θερμά μας αισθήματα, τους πιο ακριβούς χτύπους της καρδιάς μας, τους πιο αγνούς πόθους μας. Πρόθυμοι να θυσιάσουμε κάποιες άλλες επιλογές μας, αποφάσεις, δικαιώματα, επιθυμίες, όνειρα, όταν αυτά θέτουν σε δεύτερη μοίρα την αγάπη μας προς τον Χριστό (Αρχιμ. Αποστόλου Τσολάκη, "Μίλησέ μου, Χριστέ"). 

Μακάριοι οἱ μή ἰδόντες καί πιστεύσαντες: δηλαδή όλοι εμείς, που πιστεύουμε, ενώ δεν έχουμε δει με τα σωματικά μάτια μας τον Κύριο. Εμείς, σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου, είμαστε σε πλεονεκτικότερη θέση από τον Θωμά, διότι η πίστη είναι μια αίσθηση εσωτερική πολύ πιο δυνατή από την όραση. Τα μάτια μπορεί κάποτε να μας απατήσουν, η πίστη όμως ποτέ. Όπως έγραψε κι ο Γεώργιος Δροσίνης: Πίστη έχεις όταν κάθε σου όνειρο το ανάφτεις στο βωμό της τάμα, κι αν κάποιο τάμα σου είναι αδύνατο, προσμένεις να γενεί το θάμα (Σπουδαία σκέψη). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 



Related Posts with Thumbnails