Συνείδηση και απόγνωση

Αλλά για ποιο λόγο ο Θεός έβαλε τέλεια μέσα στη διάνοιά μας έναν κριτή τόσο πολύ άγρυπνο και με πνευματική διαύγεια; Μιλώ για τη συνείδηση. Πράγματι δεν υπάρχει, δεν υπάρχει λέγω ανάμεσα στους ανθρώπους κανένας δικαστής τόσο άγρυπνος, όσο η συνείδησή μας. 

Γιατί οι ειδωλολάτρες δικαστές και διαφθείρονται από τα χρήματα και εξαπατούνται με τις κολακείες και υποκρίνονται εξαιτίας του φόβου και πολλά άλλα υπάρχουν, που καταστρέφουν την ορθή απόφασή τους. Το δικαστήριο όμως της συνείδησης δεν γνωρίζει να υποχωρεί σε τίποτε από αυτά. 

Αλλά και αν δώσει χρήματα και αν κολακέψεις και αν απειλήσεις κι αν κάμεις οτιδήποτε άλλο, θα βγάλει δίκαιη την απόφαση εναντίον των αμαρτωλών σκέψεων. Και αυτός που έκανε την αμαρτία, καταδικάζει ο ίδιος τον εαυτό του, κι ας μην τον κατηγορεί κανείς άλλος. 

Και όχι μια ή δυο φορές, αλλά πολλές φορές και σε όλη του τη ζωή κάνει το ίδιο. Και αν περάσει πολύς χρόνος, η συνείδηση ποτέ δεν θα λησμονήσει αυτά που έχουν γίνει. Αλλά κι όταν γίνεται η αμαρτία και πριν γίνει κι αφού γίνει, στέκεται απέναντί μας σαν αυστηρός κατήγορος και μάλιστα μετά τη διάπραξη της αμαρτίας.

Γιατί τότε που κάνουμε την αμαρτία, επειδή είμαστε μεθυσμένοι από την ηδονή, δεν αισθανόμαστε τόσο πολύ τη φωνή της. Όταν όμως γίνει η αμαρτία και τελειώσει, τότε λοιπόν, αφού σβήσει όλη η ηδονή εισορμά τπ πικρό κεντρί της μεταμέλειας (Ιωάννη Χρυσοστόμου, 2ος παραινετικός λόγος προς Θεόδωρο εκπεσόντα, ΕΠ. 47, 309)

Δεν είναι φοβερό να πέσει κανείς κάτω στο αγώνισμα της πάλης. Φοβερό είναι να μείνει πεσμένος. Ούτε είναι συμφορά να τραυματιστεί κανείς στη μάχη. Συμφορά είναι μετά τον τραυματισμό να απελπιστεί και να αφήσει απεριποίητο το τραύμα του. Ποιος έμπορος, ύστερα από το πρώτο του ναυάγιο κι αφού έχασε το φορτίο του, σταμάτησε τα θαλασσινά ταξίδια; Αντίθετα, πάλι διασχίζει τη θάλασσα και τα κύματα και τα πέλαγα, και έτσι ανακτά τον πλούτο που έχασε.

Επίσης βλέπουμε και παλαιστές να φορούν το στεφάνι της νίκης ύστερα από πολλές πτώσεις. Ακόμη και στρατιώτης που τράπηκε σε φυγή πολλές φορές, τελικά αναδείχθηκε άριστος και νίκησε τους εχθρούς. Και από εκείνους που αρνήθηκαν τον Χριστό, εξαιτίας των βασανιστηρίων, πολλοί έδωσαν νέα μάχη για την πίστη τους κι έτσι έφυγαν από την παρούσα ζωή στεφανωμένοι με το στεφάνι του μαρτυρίου. 

Αν λοιπόν καθένας απ’ αυτούς απελπιζόταν εξαιτίας της συμφοράς που τον είχε βρει, δεν θα μπορούσε να απολαύσει τα αγαθά που ήλθαν ύστερα από τη νέα προσπάθεια. 
(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Λόγος περί μετανοίας και αποφυγής της απογνώσεως)

Ἐν ὥρᾳ ἐξεγείρου καί μή οὐράγει: ξύπνα εγκαίρως το πρωί. Μην ανέχεσαι να τρέχεις λαχανιασμένος, άξιος οίκτου, τελευταίος από τους άλλους. 
Ἀπότρεχε εἰς τὀν οἶκον.... καί μή ραθύμει:μαζέψου γρήγορα το βράδυ στο σπίτι σου, μη γίνεσαι οκνηρός και βαρύς για κάτι τέτοιο. (2 αποσπάσματα από Σοφία Σειράχ, λβ, λε, 16)

Ενδέχεται στις προσπάθειές μας να εφαρμόσουμε το θέλημα του Θεού να συναντήσουμε δυσκολίες. Ας μην αποθαρρυνόμαστε. Να ζητούμε τη βοήθεια και τη δύναμη του Θεού. Ποτέ να μη λησμονούμε ότι και τα "ἀδύνατα παρ' ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρά τῷ Θεῷ''. (Κυριακοδρόμιο, τόμος 3ος, εκδόσεις Σωτήρ)

Καλημέρα σας! 

Δημιουργικό και χαρούμενο μήνα σε όλους!

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!