Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 64ο

 

Ο χρόνος της δοκιμασίας, όσο μεγάλος κι αν φαίνεται στα μάτια μας, είναι μετρημένος. Όπως δεν είναι όλες οι μέρες του χρόνου συννεφιασμένες, αλλά μετά τη συννεφιά έρχεται κι η λιακάδα, έτσι δεν είναι και όλες οι ημέρες της ζωής μας με θλίψεις. "Ὁ χειμών τῶν θλίψεων μικρόν μικρόν διαλύεται". Ακολουθεί η θεϊκή λιακάδα, η θεία παράκληση! Πολλές φορές η ευσπλαχνία του Θεού δεν εξαντλεί ούτε τον προβλεπόμενο χρόνο της δοκιμασίας μας. Οι παιδαγωγικές θλίψεις, που επιτρέπει να μας έρχονται, είναι πολύ πιο μικρές σε διάρκεια και λιγότερες αριθμητικά σε σχέση με τα περισσότερα και χειρότερα που κάνουμε. 

Ο προφήτης Γαδ ως απεσταλμένος του Θεού ανήγγειλε στον βασιλιά Δαβίδ ότι θα έρθει χτύπημα λοιμικής ασθένειας στον Ισραήλ που θα διαρκέσει τρεις ημέρες. Πράγματι "ἔδωκε Κύριος θάνατον ἐν Ἰσραήλ (Β Βασιλ. κδ, 15)". Αλλά η δοκιμασία τους δεν κράτησε τρεις ημέρες. Στις έξι ώρες της πρώτης ημέρας τους λυπήθηκε ο Θεός και είπε στον εξολοθρευτή άγγελο: Αρκετά ως τώρα. Τράβηξε το χέρι σου. Μη συνεχίσεις την τιμωρία (στ. 16). Από τα τρία εικοσιτετράωρα τη μείωσε την τιμωρία στις έξι ώρες. 

Επίσης, ο Κύριος, όταν προανήγγειλε ότι στους έσχατους χρόνους θα δοκιμασθούν πιστοί Χριστιανοί περισσότερο από κάθε άλλη εποχή διωγμών, πρόσθεσε ότι για χάρη των εκλεκτών θα κολοβωθούν οι ημέρες εκείνες: "Διά δέ τούς ἐκλεκτούς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι (Ματθ. κδ, 22)". Δεν μας ξεχνάει λοιπόν ο Θεός. Όλα βρίσκονται κάτω από τον απόλυτο έλεγχό Του. 

Οι ισχυροί της γης καταστρώνουν τα δικά τους σχέδια, αλλά τελικά όλα υπηρετούν το σχέδιο του Θεού. Έχουν την αλαζονική πεποίθηση ότι ελέγχουν τα πάντα, ενώ ουσιαστικά ενώ ουσιαστικά ελέγχει και εξουσιάζει τα πάντα ο Κύριος της ιστορίας και του κόσμου, ο Θεάνθρωπος Κύριος Ιησούς Χριστός. Δεύτερον: Οι θλίψεις που επιτρέπει ο Θεός δεν υπερβαίνουν το όριο της αντοχής μας. 

"Πειρασμός ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν εἰ μή ἀνθρώπινος", γράφει ο απόστολος Παύλος στην Α Προς Κορινθίους επιστολή. Κάθε πειρασμός που αντιμετωπίσατε ήταν προσωρινός και ανάλογος με τις ανθρώπινες δυνάμεις σας. Κι όσο για τους πειρασμούς που ενδέχεται να σας βρουν στο μέλλον, ο Κύριος δεν θα σας αφήσει να πειρασθείτε παραπάνω από τη δύναμή σας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα φέρει και το τέλος του, ώστε να μπορείτε να τον αντέξετε. Θα δώσει "σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγεκεῖν (ι, 13)". 

Τρίτον: Στον αγώνα που κάνουμε, δεν παλεύουμε μόνο με τις δικές μας δυνάμεις, αλλά έχουμε πανίσχυρο σύμμαχο την πανσθενουργό Χάρι του Παναγίου Πνεύματος. Προηγείται η Χάρις του Θεού, για να μας ετοιμάσει, κατόπιν συστέλλεται, για να φανεί και το δικό μας αγώνισμα, αλλά επανέρχεται, για να ενισχύσει τους πιστούς, που αγωνίζονται με πόθο. Ο όσιος Δωρόθεος εν Γάζη λέει ότι τίποτα δεν ελκύει τόσο το έλεος και τη Χάρι του Θεού στην ψυχή, όσο οι πειρασμοί και μάλιστα όταν έρχονται σε περιόδους διωγμών και θλίψεων: "Οὐδέν οὕτως τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἐπί τήν ψυχήν φέρειν ὡς οἱ πειρασμοί". 

Και τέλος: Όσο μεγαλύτεροι είναι οι πειρασμοί που αντιμετωπίζουμε, τόσο ισχυρότερη είναι και η θεία παράκληση που δοκιμάζουμε. "Κατά τήν λύπην καί ἠ παράκλησις", σημειώνει ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος. Και ο ιερός Ψαλμωδός, που αντιμετώπισε πολλές θλίψεις στη ζωή του, καταθέτει την προσωπική εμπειρία του: ''Κατά τό πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου, αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τἠν ψυχήν μου (Ψαλμ. 93, 19). 

συνεχίζεται....

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Αναζήτηση της αληθινής ευτυχίας

Εὐφραίνου ἐν Κυρίῳ (Ψαλμός λζ 4): Η προτροπή αυτή του ψαλμωδού προξενεί κατάπληξη σ' εκείνους που είναι ξένοι στην πραγματική ευσέβεια, αλλά για τον ειλικρινή πιστό αποτελεί αναγνωρισμένη αληθινή εμπειρία ζωής. 

Η ζωή του πιστού ανθρώπου περιγράφεται ως ευφροσύνη που προέρχεται από την κοινωνία του με τον Θεό και τη σχέση του μαζί Του. Αυτήν τη ζωή έζησαν οι άγιοι, που επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι η αληθινή ευσέβεια κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο και χαρούμενο.

Οι ασεβείς κι εκείνοι που ομολογούν μόνο με τα χείλη την πίστη δεν θεωρούν ότι η θρησκεία προσφέρει χαρά. Γι' αυτούς είναι υπηρεσία-και μάλιστα μικρού ενδιαφέροντος-ή καθήκον αρκετά βαρετό ή ανάγκη αναπόφευκτη, αλλά ποτέ ευχαρίστηση ή ευφροσύνη. 

Τα πάντα τα πράττουν ή για να έχουν κάποιο κέρδος ή από κάποια ανάγκη, γιατί δεν τολμούν να κάνουν διαφορετικά. Η σκέψη περί ευφροσύνης στη θρησκεία είναι τελείως ξένη σε πολλούς ανθρώπους. Οι δυο λέξεις "αγιασμός" και "ευφροσύνη"   στη σκέψη τους απέχουν η μια από την άλλη, ώστε ακόμη και να αποκλείει η μια την άλλη. 

Πιστεύουν ότι ο Θεός αφαιρεί τη χαρά από τους ανθρώπους και τους κάνει δυστυχισμένους και κακομοίρηδες. Ο Θεός όμως δίνει την πραγματική χαρά και την αναφαίρετη ειρήνη στον άνθρωπο. Αλλά οι αληθινοί πιστοί που ξέρουν και ζουν τον Χριστό εννοούν ότι η ευφροσύνη και η πίστη είναι τόσο ευλογημένα ενωμένες, που κανείς δεν μπορεί να τις ξεχωρίσει.

Εκείνοι που αγαπούν τον Θεό με όλη την καρδιά τους βρίσκουν ότι οι οδοί Του είναι οδοί ευχαριστήσεως και όλοι οι δρόμοι Του οδηγούν στην ειρήνη. Είναι τέτοιες και τόσες οι εκχειλίζουσες ευφροσύνες, ώστε οι άγιοι να προτιμούν να τους αφαιρέσουν τη ζωή από το να χωριστούν από τον Κύριο, τον εράσμιο νυμφίο της ψυχής τους. 

Οι πιστοί δεν σέβονται τον Θεό εξ' ανάγκης ή από φόβο να μην τιμωρηθούν. Τον αγαπούν, Τον αναζητούν, Τον ποθούν, επειδή αξίζει να Τον εμπιστεύονται. Έχει αποδείξει περίτρανα, πρώτος Εκείνος, την αγάπη Του, ώστε να αναμένει την ανταπόκριση σ' αυτή. 

Εκείνος πρώτος μάς αποδέχθηκε, έστω κι αν εμείς Τον παρακούσαμε, Τον περιφρονήσαμε, Τον απορρίψαμε και διακόψαμε να έχουμε σχέση μαζί Του. Η πίστη δεν είναι χειροπέδες. Η ομολογία δεν είναι δεσμά. Δεν εκβιαζόμαστε να πιστέψουμε ούτε να πράξουμε το καθήκον μας. 

Τέτοιους πιστούς δεν τους θέλει ο Θεός. Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός θέλει ελεύθερα να Τον ακολουθούμε και να τηρούμε τις εντολές Του. Γι' αυτό η ευσέβειά μας μάς προξενεί ευχαρίστηση, η ελπίδα μας μάς γεμίζει ευτυχία. Το καθήκον μας είναι η απόλαυσή μας. 

Η πίστη στον Θεό και η ευφροσύνη είναι ενωμένες όπως είναι ενωμένα η ρίζα και το άνθος. Αδιαίρετες όπως η αλήθεια και η βεβαιότητα. Είναι δυο πολύτιμα κοσμήματα, που αστράφτουν το ένα δίπλα στο άλλο σ' όποιον τα φορεί. 

Σ' έναν κόσμο που ζητεί επίμονα την ευτυχία σε εφήμερα και μάταια και δαπανά πολλά, για να απολαύσει μια πρόσκαιρη και παροδική ικανοποίηση, ακούεται η προτροπή του ψαλμωδού: Ζήτα την ευτυχία σου στον Κύριο και θα σου δώσει ό, τι η καρδιά σου λαχταρά. Δώσε στον Κύριο τη ζωή σου, έλπισε σ' Αυτόν κι Εκείνος θα φροντίσει (ψαλμού λζ 4-5). 
(Μητροπολίτη Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού, κ. Δανιήλ, Η "παράξενη" προτροπή του ψαλμωδού: Ζήτα την ευτυχία σου στον Κύριο, Εφημερίδα δημοκρατία, 7-3-2015)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!