Σπουδαίες σκέψεις σοφών πατέρων (μέρος 5ο)

 

Εκείνος που κάνει το καλό και ζητά ανταπόδοση, δεν υπηρετεί το Θεό, αλλά το θέλημά του (Αγίου Μάρκου του Ασκητού). 

Το καλό είναι καλό, μόνο όταν αυτός που το κάνει θυσιάζει κάτι από τον εαυτόν του, ύπνο, ανάπαυση κ.λπ. Γι' αυτό είπε ο Χριστός «εκ του υστερήματος...» (Λουκ. 21,4). Όταν είμαι ξεκούραστος και κάνω το καλό, αυτό δεν έχει αξία. Όταν όμως είμαι κουρασμένος και ζητά κάποιος π.χ. να του δείξω τον δρόμο και το κάνω, τότε έχει αξία. 'Η, όταν είμαι χορτάτος από ύπνο και πάω να ξενυχτήσω με κάποιον που χρειάζεται βοήθεια, αυτό δεν έχει μεγάλη αξία. Εάν μου αρέσει μάλιστα και η κουβέντα, μπορεί να το κάνω, για να χαρώ την συντροφιά, να διασκεδάσω λίγο. Ενώ, όταν είμαι κουρασμένος και κάνω μια θυσία, για να βοηθήσω τον άλλον, αισθάνομαι παραδεισένια χαρά. Τότε η ευλογία του Θεού με βομβαρδίζει! (Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου). 

"Θα στο ξαναπώ άλλη μια φορά. Μάθε να σιωπάς.Μην αφήνεις να βλέπουν οι άλλοι τι κρατάς στα χέρια σου. Δουλεύεις για τον Αόρατο. Ας είναι και το έργο σου αόρατο. Όταν σκορπίζει κανείς γύρω του ψίχουλα, μαζεύονται τα πουλιά που στέλνει ο διάβολος, λένε οι άγιοι. Πρόσεξε την αυτοϊκανοποίηση. Γι’αυτό οι άγιοι δίνουν την συμβουλή: Να ενεργείς με διάκριση. Βρίσκεσαι κάπου και σου προσφέρουν κάτι. Διάλεξε το μικρότερο κομμάτι. Αν, όμως, κάποιος ή κάποιοι βλέπουν τι θα κάνεις, τότε προτίμησε ν’ακολουθήσεις τη μέση οδό που θα προκαλούσε την πιο μικρή αίσθηση στους άλλους.  

Προσπάθησε, δηλαδή, με κάθε τρόπο να μένεις αφανής. Να περνάς όσο πιο πολύ μπορείς απαρατήρητος. Να το έχεις αυτό σαν ένα κανόνα πάντοτε. Μη μιλάς για τον εαυτό σου, πώς κοιμήθηκες, τι ονειρεύτηκες, τι σου συνέβη. Μη λες τη γνώμη σου ευκαίρως ακαίρως χωρίς να ρωτηθείς. Μην κάνεις λόγο για τις ανάγκες σου και τις υποθέσεις σου. Όταν διαρκώς μιλάς γι’αυτά, τρέφεις απλούστατα τον ναρκισσισμό σου με την αυτοαπασχόλησή σου. Μάθε να γίνεσαι αόρατος…ώστε να σε βλέπει και να σε ευλογεί Θεός."... (απόσπασμα απ΄το ομώνυμο βιβλίο του Τ.Κολλιάντερ «Ο δρόμος των ασκητών»).

Ἡ ἐκκλησία εἶναι θεραπευτήριο καί ὄχι δικαστήριο τῶν ψυχῶν...Δεν καταδικάζει για τα αμαρτήματα, αλλά παρέχει συγχώρηση των αμαρτημάτων  Ο Κύριος σε προσκαλεί στην Εκκλησία  Σε μεταφέρει από τους κόπους στην ανάπαυση κι από τα βάσανα στην ανακούφιση. Σε απαλλάσσει από το βάρος των αμαρτημάτων σου. Γιατρεύει τη στεναχώρια με την ευχαρίστηση και τη λύπη με τη χαρά. Κανένας δεν είναι πραγματικά ελεύθερος και χαρούμενος, παρά μόνο εκείνος που ζει για τον Χριστό. Αυτός ξεπέρασε όλα τα κακά και δεν φοβάται τίποτα... (Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου). 

Η καλοσύνη μαλακώνει και ανοίγει την καρδιά. Είναι σαν το λάδι, στην σκουριασμένη κλειδαριά (Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου). 

Καλοσύνη είναι να σκέπτεται κάποιος, το τι αναπαύει πρώτα τον άλλον και όχι τι μας βολεύει εμάς. Και ο Θεός δεν είναι άδικος: μας αναπληρώνει έπειτα, ό,τι χάσαμε στην προσπάθειά μας, για να βοηθήσουμε τον πλησίον (Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου). 

Όταν πάω να κάνω ένα καλό και μπαίνει στη μέση η ανθρωπαρέσκεια, ε, τότε βγάζω νερό από το πηγάδι με τρύπιο κουβά (Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου). 

Πρόσεχε να μήν κατακρίνεις. Διότι από αυτό παραχωρεί ο Θεός και φεύγει η Χάρη και σε αφήνει ο Κύριος να πέφτεις, να ταπεινώνεσαι, να βλέπεις τα δικά σου σφάλματα.  Αλλ' όταν υποχωρεί η Χάρη για να δοκιμαστεί ο άνθρωπος, τότε γίνονται όλα σαρκικά και πέφτει η ψυχή.  

Συ όμως, τότε μή χάνεις την προθυμία σου, άλλα φώναζε διαρκώς την ευχή με βία, με το ζόρι, με πόνο πολύ. 'Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με''. Και πάλι και πολλές φορές, το ίδιο συνεχώς. Και σαν να ατενίζεις νοερά τον Χριστό να του λέγεις: '…Δόξα σοι, δόξα σοι, ο Θεός μου''. Και υπομένοντας, πάλι θα έλθει η Χάρη, πάλι η χαρά. Όμως και πάλι ο πειρασμός και η λύπη, η ταραχή και τα νεύρα. Αλλά και πάλιν αγώνας, νίκη, ευχαριστία. Και αυτό γίνεται μέχρις ότου σιγά-σιγά καθαρίζεσαι από τα πάθη και γίνεσαι πνευματικός. (Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής). 

Συχνά με τους Αποστόλους παρακαλούμε «Κύριε πρόσθες ημίν πίστιν» και ενίοτε απελπισμένα φωνάζουμε «πιστεύω, Κύριε βοήθει μου τη απιστία»Η πίστη είναι έργο Θεού, είναι δώρο Θεού (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς). 

                  Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

 

 

Πατερικά κελεύσματα

Μὴ φιλεχρήσῃς πρὸς ἄνθρωπον μάτην: Μη σου αρέσει να δημιουργείς έχθρα με ανθρώπους χωρίς λόγο και σπουδαία αιτία. (Παροιμίες, γ, 30)
Μὴ εἴπῃς · αὔριον δώσω, δυνατοῦ σου ὄντος εὖ ποιεῖν. Οὐ γὰρ οἶδας τὶ τέξεται ἡ ἐπιοῦσα (Παροιμίες γ, 28): Μην πεις στο δυστυχισμένο ότι θα του δώσεις αύριο, εφόσον σήμερα μπορείς να κάνεις το καλό. Δεν ξέρεις τι θα φέρει σε σένα και σε αυτόν η αυριανή μέρα.

Τρεις βασικές προϋποθέσεις για να είναι αληθινή η μετάνοιά μας: στην καρδιά συντριβή, στο στόμα εξομολόγηση και στο βίο διόρθωση (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Να επιδίδεσαι με ζήλο και επιμέλεια στην ανάγνωση των Αγίων Γραφών, στην παρηγοριά και νουθεσία των ανθρώπων που θλίβονται και κλονίζονται, στη διδασκαλία όλων των πιστών. "Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ" (Α' Τιμοθ. δ, 13)

Καὶ τοῖς λόγοις σου ποίησον ζυγὸν καὶ σταθμὸν καὶ τῷ στόματὶ σου ποίησον θύραν καὶ μοχλόν (Σοφία Σειράχ, 27, 25): Για τα λόγια σου κάμε ζυγαριά και ζύγια. Ζύγισέ τα προτού να τα εκφράσεις και φτιάξε θύρα, αλλά και σύρτη στο στόμα σου.
Πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν: Με πολλή προσοχή κι επαγρύπνηση πρόσεχε πάντοτε την καρδιά σου και τον εσωτερικό κόσμο της ψυχής σου (Παροιμίες δ, 23)

Κοσμήσωμεν ἅπαντες καρδίας καὶ δεξώμεθα τοῦ κόσμου κοσμήτοραν καὶ κτίστην· ἥκει γὰρ βρέφος πρωτοτοκούμενον, πρὸς ναὸν τὸν ἅγιον αὐτοῦ, νέμων την παγκόσμιον χαρὰν τοῖς δεχομένοις αὐτόν : Ας στολίσουμε όλοι τις καρδιές μας και ας υποδεχτούμε Εκείνον που στόλισε και δημιούργησε τον κόσμο· γιατί έχει φτάσει μπροστά από τον άγιο ναό Του το βρέφος εκείνο που γεννήθηκε πρώτο, κατανέμοντας την παγκόσμια χαρά σε όσους Το δέχονται (Από την ακολουθία της Υπαπαντής)

Πήγαινε να παρακολουθήσεις τη μέλισσα και να μάθεις πόσο εργατική είναι και με πόση προσοχή, επιμέλεια και τάξη κάνει την εργασία της. Αυτής της μέλισσας τους κόπους, δηλαδή το μέλι, τρώνε ως τροφή και φάρμακο βασιλιάδες και απλοί άνθρωποι, αφού το μέλι εξυπηρετεί την υγεία. Γι' αυτό και η μέλισσα είναι αξιαγάπητη και δοξασμένη από όλους. Αν και είναι αδύνατη σωματικά, όμως τιμήθηκε και υψώθηκε, διότι προτίμησε τον κόπο της εργασίας, την οποία εργάζεται με τόσο τέχνη και σοφία. 

Τὸ γῆρας ἦλθεν· ἔξοδον κῆρυξ βοᾷ· πᾶς εὐτρεπίζου· πλησίον γὰρ ἡ κρίσις: Τα γηρατειά έφτασαν. Ο τελάλης διαλαλεί ότι πλησιάζει η αναχώρηση. Όποιος κι αν είσαι, να ετοιμάζεσαι. Διότι η κρίση πλησιάζει(Γρηγόριος Θεολόγος).

Τὴν πολιὰν τιμῶμεν οὐκ ἐπειδὴ τὸ λευκὸν χρῶμα τοῦ μέλανος προτιμῶμεν, ἀλλ' ὅτι τεκμήριον τῆς ἐναρέτου ζωῆς ἐστι: τα λευκά μαλλιά της γεροντικής ηλικίας τα τιμάμε, όχι επειδή προτιμούμε το λευκό από το μαύρο χρώμα των μαλλιών, αλλά διότι αυτό είναι απόδειξη ενάρετης ζωής (Ιωάννης Χρυσόστομος)
Θρὶξ λελευκασμένη τὴν ἐντεῦθεν τῆς ψυχῆς ἀποδημίαν βοᾷ καὶ διαμαρτύρεται: Η λευκή τρίχα των μαλλιών φωνάζει και προειδοποιεί για την αναχώρηση της ψυχής από αυτόν τον κόσμο (Ιωάννης Δαμασκηνός)

Κρίσις ἐστὶ τὸ μηδὲν ἄδικον καὶ ἄλογον ποιεῖν ἀλλά πάντα κεκριμένως καὶ μετὰ λόγου. Αὐτίκα γὰρ τῇ κρίσει ἕπεται καὶ ὁ ἔλεος. Ὁ γὰρ κεκριμένως ποιῶν πάντα, οἶδε καὶ τἰνας δεῖ ἐλεεῖν: Κρίση είναι το να μην κάνεις τίποτε το άδικο και παράλογο, αλλά όλα με περίσκεψη και σύνεση. Διότι την κρίση την ακολουθεί αμέσως και η ευσπλαχνία. Επομένως αυτός που τα κάνει όλα με περίσκεψη, γνωρίζει και σε ποιους πρέπει να δείξει έλεος (Θεοφύλακτος). 

Κατάλληλοι να κυβερνούν το λαό είναι εκείνοι οι οποίοι είναι συνετοί, φιλοδίκαιοι,πράοι, που αποδίδουν στον καθένα αυτό που του οφείλεται, χωρίς να ειρωνεύονται τους υφισταμένους τους, χωρίς να λένε ψέματα σε αυτούς, χωρίς να προσωποληπτούν, χωρίς κανένα να περιφρονούν, αλλά με το να είναι ίσοι σε όλους και μάλιστα επιδεικνύοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στους πιο αδύναμους (Π. Τρεμπέλα, Υπόμνημα εις τον Προφήτη Ησαΐαν, γ'5)

Η Θεία ευχαριστία, το μυστήριο που μας παραδόθηκε από  τον Κύριο, είναι το ανώτερο όλων των μυστηρίων, είναι το πιο θαυμαστό από όλα τα θαύματα, από όσα η δύναμη του Θεού ολοκλήρωσε. Είναι το πιο ψηλό από όσα επινόησε η σοφία του Θεού. Κι ακόμα, από όσα χάρισε η αγάπη του Θεού στους ανθρώπους, είναι εκείνο που τιμούν ανεξαιρέτως όλοι οι χριστιανοί. Διότι αυτό υπερέχει από όλα τα άλλα κατά την αριθμητική υπερβασία των όρων της φύσης, αφού όλα τα θαύματα προέρχονται από την υπερβασία κάποιων νόμων της φύσης, όμως το μυστήριο της Θείας Μετάληψης ξεπερνάει τα πάντα. Κατά αυτόν τον τρόπο και δίκαια μπορεί να ονομαστεί, αλλά και να θεωρηθεί το θαύμα των θαυμάτων και το μυστήριον των μυστηρίων (Άγιος Νεκτάριος)

Τρία πράγματα φοβάται ο αντίδικος Διάβολος, όπως αποκάλυψε σε έναν άγιο Γέροντα: "Ένα που φοράτε στο λαιμό σας, ένα που λούζεσθε στην εκκλησία και ένα που τρώτε στη λειτουργία." Αυτός δε τον ρώτησε πάλι ποιο από από τα τρία φοβόταν περισσότερο. Κι εκείνος απάντησε: "Αν προσέχατε και φυλάγατε καλά αυτό που μεταλαμβάνετε, κανείς από εμάς δεν θα μπορούσε να βλάψει κανέναν χριστιανό".

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 
Σας εύχομαι από καρδιάς φωτισμένη Σαρακοστή και δύναμη στον πνευματικό σας αγώνα!

 

Αποστάγματα σοφίας πατέρων

Τὸ μὴ κρίνετε ἵνα μὴ κριθῆτε, περὶ βίου ἐστίν, οὐ περὶ πίστεως. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Το να εφησυχάζει κανείς, όταν το κινδυνευόμενον είναι η Πίστις, τούτον είναι  ίδιον της αρνήσεως, το δε να ελέγχει είναι ομολογία ειλικρινής. (Μέγας Βασίλειος)

Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης πίστεως. Ὥστε, ὅτε περί πίστεως ὁ λόγος ἐστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰμί; Ἱερεύς, ἄρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης;...Οὐά οἱ λίθοι κεκράξουσι καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἀφροντὶς; 

(Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης)

Τῆς σιωπῆς τὸ κρίμα φοβερὸν ἐστι. (Μέγας Βασίλειος)

Ὁ μὴ λέγων τὴν Θείαν ἀλήθειαν ὑπεύθυνος ἐστι τοῦ αἵματος τουτέστι τῆς σφαγῆς τῶν ψυχῶν τῶν πλανωμένων. (Ἀγιος Ιωάννης ο Χρυσότομος)

Τίποτε δεν υπάρχει ασφαλέστερο από το να σπλαχνιζόμαστε τους εχθρούς μας, ούτε πιο μεγάλο σφάλμα από το να θέλουμε να εκδικούμαστε και να αποκρούουμε τους εχθρούς μας. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)

Το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού είναι το μοναδικό που μας σώζει. Διότι λέει ο απόστολος ότι δεν είναι δυνατόν με κανένα άλλο όνομα να σωθούμε (Πραξ. δ, 12) και ότι ο Χριστός είναι ο Σωτήρας του κόσμου. Γι' αυτό και κατά την τελευταία ημέρα, αυτό το όνομα θα υμνήσουν και θα ομολογήσουν όλες οι γλώσσες, θέλοντας και μη θέλοντας, ότι δηλαδή Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός για τη δόξα του Θεού πατέρα.  (Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης)

Όσο κανείς προσεύχεται για εκείνους που τον συκοφαντούν και τον κατηγορούν, τόσο περισσότερο ο Θεός πληροφορεί τους εχθρούς του και του χαρίζει ανάπαυση με την καθαρή κι επίμονη προσευχή (Άγιος Πέτρος Δαμασκηνός) 

Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από τη συκοφαντία, είτε στην πίστη είτε στη διαγωγή συκοφαντείται κάποιος. Και κανείς δεν μπορεί να μείνει απαθής όταν συκοφαντείται, παρά μόνο εκείνος που στρέφει τα μάτια του στο Θεό. Ο Οποίος μόνος μπορεί να λυτρώσει από τον κίνδυνο, να φανερώσει στους ανθρώπους την αλήθεια και να παρηγορήσει την ψυχή με την ελπίδα. 

('Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Τα δάκρυα είναι όπως ή βροχή, και ο άνθρωπος είναι σαν το γεωργό. Όταν λοιπόν έρχονται (τα δάκρυα), αυτός πού καλλιεργεί την καρδιά του πρέπει ν' αγωνίζεται για να μη χαθεί τίποτε από τη βροχή, αλλά να μαζευτεί όλο το νερό στον κήπο του και να τον ποτίσει. Σας λέω, παιδιά μου, ότι πολλές φορές μια μέρα βροχής είναι αρκετή για όλο το χρόνο και σώζει όλους τους καρπούς. Γι' αυτό πρέπει να προσέχουμε· και όταν καταλάβουμε ότι έρχεται, ας αγωνιστούμε να φυλάξουμε τους εαυτούς μας κι ας αφοσιωθούμε σε επίμονη ικεσία του Θεού. Γιατί δεν ξέρουμε αν θα δούμε και άλλη μέρα τη βροχή εκείνη. (αββάς Θεόδωρος)

Τα δάκρυα είναι ανάγκη να διευθύνονται από το λογικό και το μέτρο. Δηλαδή για ποιους πρέπει να δακρύζει κανείς και επί πόσο χρόνο και πότε και πώς αρμόζει. (Μέγας Βασίλειος, Περί ευχαριστίας)

Δεν έχεις ικανότητα πρόγνωσης, ώστε να γνωρίζεις τα όσα επιφυλάσσονται κατά την Κρίση. Μην καταδικάζεις λοιπόν τους συνανθρώπους σου πριν απ' αυτή, διότι δεν είσαι συ ο καρδιογνώστης. Είσαι κι εσύ άνθρωπος και περιμένεις να οδηγηθείς κι εσύ στο φοβερό βήμα του Χριστού, για να ακούσεις την απόφαση. Μην αρπάζεις λοιπόν εκ των προτέρων την κρίση του Θεού, αλλά μάλλον να παρακινείς σε μετάνοια και όχι στην απογοήτευση αυτούς που αμαρτάνουν. (Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, Επιστολές)

Τα όνειρα πολλές φορές δημιουργούνται με απάτη από τον κρυφό εχθρό, γι' αυτό και ο σοφός άνδρας Σειράχ (στην Παλαιά Διαθήκη) αναφέρει: "Πολλούς ἐπλάνησε τὰ ἐνύπνια, καὶ ἐξέπεσαν ἐλπίζοντες ἐπ' αυτοῖς". 

 Γιατί ταράζεσθε που δεν πιστεύουν οι Ιουδαίοι στο Χριστό, τη στιγμή που ούτε στο νόμο πιστεύουν σωστά; Διότι γι' αυτό αγνόησαν και τη χάρη, επειδή ούτε την Παλαιά Διαθήκη κατενόησαν, ούτε τη λαμπρότητα που περιείχε εκείνη. Καθόσον λαμπρότητα του νόμου είναι η επιστροφή στο Χριστό. (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός)

Εφόσον  τα όνειρα παρουσιάζουν ποικιλία στον τρόπο και στην αιτία της εμφανίσεώς τους, τ΄όσο δύσκολα οφείλουμε να πιστεύουμε σ' αυτά, όσο δύσκολο είναι να διαφωτίσουμε την προέλευσή τους. Γιατί αν ο νους δεν είναι επιφυλακτικός απέναντι σ' αυτά, καταβυθίζεται από το απατηλό πνεύμα σε πλήθος ματαιοτήτων. Διότι ο διάβολος με τα όνειρα συνηθίζει να μπερδεύει την αλήθεια με το ψέμα, με σκοπό να ρίξει στα δίχτυα του την ψυχή. 

(Άγιος Γρηγόριος ο Μέγας) 

Το γιατρό που άλλα μέλη κόβει, άλλα καυτηριάζει κι άλλα τα αφαιρεί εντελώς από το σώμα, δεν τον κατηγορείς για τίποτε. Αλλά και χρήματα τον πληρώνεις και σωτήρα τον ονομάζεις, διότι σταματάει την αρρώστια. Όταν όμως ιδείς πόλη να σείεται από σεισμούς και να πέφτει πάνω στους κατοίκους της ή πλοίο να διαλύεται από τη θάλασσα και να καταποντίζεται αύτανδρο, γιατί βλασφημάς τον αληθινό Γιατρό και Σωτήρα; (Μέγας Βασίλειος)

Για τους άλλους ανθρώπους τα εγκώμια συνίστανται στο πλήθος των λόγων. Για τους Αγίους όμως, η αλήθεια των πράξεών τους είναι αρκετή, για να δείξει την υπεροχή της αρετής τους. Ώστε, όταν διηγούμαστε τη ζωή αυτών που διέπρεψαν στην ευσέβεια, δοξάζουμε κατά πρώτον τον Κύριο διά των δούλων Του. Και κατά δεύτερον εγκωμιάζουμε τους Αγίους για τον τρόπο της καλής τους ζωής, ώστε να ωφελούνται οι πιστοί με την ακοή των καλών τους έργων. (Μέγας Βασίλειος, Εις Γόρδιον τον μάρτυρα)

Όπως μια πέτρα, που τοποθετείται στη γωνία δυο τοίχων, συνδέει αυτούς με αδιαίρετη ένωση, έτσι και η ενανθρώπηση του Κυρίου, συνδέοντας και συνενώνοντας τους δυο λαούς της οικουμένης, τους Εβραίους και τους εθνικούς, σε ένα σώμα κι ένα πνεύμα, την Εκκλησία Του, κατέστη κεφαλή της πνευματικής αυτής οικοδομής, φυλάσσοντας με τη μεσολάβησή Του ακλόνητη την ένωσή Τους. (Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης, Επιστολές) 

Τυχαίνει να βλέπουμε πολλές φορές κάποιους να πλουτίζουν, να ζουν μέσα στην τρυφή, να φορούν πανάκριβα αρώματα, να μεθάνε καθημερινά, να καταδυναστεύουν τους συνανθρώπους τους, να βρίσκονται σε κατάσταση δόξας πολλής και μεγάλης υπερηφάνειας, να αμαρτάνουν και κανένα κακό να μην παθαίνουν. Να δακρύζουμε και να θρηνούμε γι' αυτούς, διότι βρίσκονται σε βαρύτατη πνευματική ασθένεια. Επιτείνουν δε την αρρώστια τους με την τρυφή και την άνεση, γινόμενοι χειρότεροι. 

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Τον καθένα μας κατά το πνευματικό συμφέρον του, τον σώζει ποικιλότροπα ο Σωτήρας μας. Για εκείνους που έχουν ανάγκη από χαρά και ευφροσύνη γίνεται "Άμπελος". Για εκείνους που έχουν ανάγκη να εισέλθουν στην Βασιλεία των Ουρανών, γίνεται "Θύρα". Για εκείνους που έχουν ανάγκη από κάποιον, ο οποίος θα προσφέρει τις προσευχές τους στο Θεό, γίνεται "Μεσίτης" και "Αρχιερέας". Πάλι για τους αμαρτωλούς γίνεται "Πρόβατο" και προσφέρεται να θυσιαστεί για τη λύτρωσή τους. (Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Βλασφήμησε κάποιος; Μη μισήσεις αυτόν, αλλά τη βλασφημία και το δαίμονα που τον έβαλε και βλασφήμησε. Αν όμως μισείς εκείνον που βλασφήμησε, μίσησες κάποιον άνθρωπο κι έτσι αθέτησες την εντολή της αγάπης. Ό, τι έκανε εκείνος με το λόγο, εσύ το κάνεις με το έργο. Αν στην  πράξη τηρείς την εντολή της αγάπης, δείξε την αγάπη σου κι όσο μπορείς βοήθησε αυτόν που βλασφήμησε να απαλλαγεί από το κακό. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

Αν νομίσεις ότι δεν έχεις ανάγκη συμβουλής, έγινες ο πιο ανόητος και ο πιο αδύνατος από όλους. Διότι ένας τέτοιος άνθρωπος και θα στερήσει τον εαυτό του από κάθε βοήθεια και στα σφάλματά του κανείς δεν θα βρεθεί ούτε να τον διορθώσει ούτε να τον συγχωρήσει και τον Θεό θα εξοργίσει με την αλαζονεία του και πολλά αμαρτήματα θα κάνει. 

(Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Για τον καθένα μας χωριστά και για όλους μαζί ο Χριστός μεταχειρίζεται για τη σωτηρία μας κάθε τρόπο που αρμόζει στη Θεανδρική Του υπόσταση, μένοντας αναλλοίωτος στην Ουσία Του, αυτό που είναι. Κι ενώ μένει στην Ουσία Του Θεός και διατηρεί αναλλοίωτο και απαράλλακτο το αξίωμα του Υιού του Θεού ως Θεάνθρωπος, σαν ο πιο καλός και ο πιο ικανός γιατρός και δάσκαλος, ανταποκρίνεται σε κάθε ασθένεια και ανάγκη μας με ξεχωριστό τρόπο. 

(Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων)

Γι’ αυτό χαίρονται οι μάρτυρες, όταν θυσιάζονται. Διότι ο πόθος της μακαριωτέρας ζωής καθιστά ανενεργό τον πόθο της θυσίας. Ο μάρτυρας δεν βλέπει τους κινδύνους, αλλά τα στεφάνια. Δεν βλέπει τους δημίους που μαστιγώνουν εδώ κάτω, αλλά τους Αγγέλους που επευφημούν πάνω. (Μέγας Βασίλειος) 

Αν θέλεις αληθινά να προσφέρεις δώρα στο Θεό, μην ατιμάζεις τον Ιερέα, που είναι μεσίτης των δώρων. Τα χέρια του ιερέως ο Θεός τα αξίωσε να χρησιμοποιούνται ως υπηρέτες του. Διότι ο ιερέας είναι άγγελος του Παντοκράτορα Κυρίου και για την τέλεση του μυστηρίου της Θείας Λειτουργίας, αλλά και για τη διακονία της σωτηρίας των πολλών.

(Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης) 

Δεν είναι δυνατόν να κερδίσει κανείς την ψυχή του και να βρει την αγάπη του επουρανίου Πνεύματος, αν δεν αποξενώσει τον εαυτό του από όλα τα πράγματα αυτού του αιώνα, δε δοθεί στην αγάπη του Χριστού, και δεν απομακρυνθεί ο νους του από όλα τα υλικά αγαθά και τους γήινους περισπασμούς. (Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος)