Σπουδαίες σκέψεις σοφών πατέρων

 

Ὅποιος γνωρίζει τήν ἀρρώστια του βρίσκεται στήν ἀρχή τῆς ταπεινώσεως. Ὁ Θεός ὑποφέρει ὅλες τίς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων. Δέν ὑποφέρει ὅμως ἐκεῖνον πού γογγύζει. Αὐτός πού εὐχαριστεῖ πάντοτε τόν Θεό γιά τ’ ἀγαθά καί τίς εὐεργεσίες πού τοῦ χαρίζει, δέχεται τίς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ καί στήν καρδιά του κατοικεῖ ἡ χάρη Του. (Άγιος Ἰσαάκ ο Σύρος) 

 "Να το λες σε όλον τον κόσμο, ότι στο τιμόνι της Ελλάδος είναι η Παναγία και αυτή κανονίζει τα της Ελλάδος και αυτοί τώρα που κάνουν τα προγράμματα και κάνουν τα όνειρο, το σχέδιο του Θεού είναι άλλο και σύντομα θα τακτοποιηθούνε.." (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) 

. 

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τί θα Του συνέβαινε; Θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους άγιους Του... Ο κόσμος θα Τον σταύρωνε σήμερα ακριβώς όπως το έπραξε πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, διότι ο κόσμος δεν έχει μάθει τίποτα πέρα από το να κατεργάζεται ακόμη δολιότερες μορφές υποκρισίας… Λέμε ότι ζούμε σε χριστιανική κοινωνία, αλλά αυτό δεν ισχύει. Ζούμε σε μια κοινωνία πιο ειδωλολατρική και πιο εχθρική προς το Χριστό, από εκείνη στην οποία ο ‘ίδιος γεννήθηκε... ~ π. Σεραφείµ Ρόουζ

Σκέψου, ότι για κάθε στιγμή σου, θα δώσεις λεπτομερή λογαριασμό στο Θεό, επειδή στ΄αλήθεια είναι πολύτιμος ο χρόνος που έχεις στα χέρια σου και θα έλθει ώρα που θα τον ζητάς και δεν θα τον βρίσκεις! (Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου).  

8

«Ἂν θὰ μὲ ρωτούσατε νὰ σᾶς πῶ, τὶ κατάλαβα τόσα χρόνια στὴν ἔρημο, θὰ σᾶς ἀπαντοῦσα μὲ μιὰ λέξη: τὴν δύναμη τοῦ ψαλτηρίου. Ἂν ξεκινοῦσα τὴν ζωὴ μου τώρα, ἕνα θὰ πάσχιζα νὰ κάνω, νὰ ἀποστηθίσω τὸ ψαλτήρι. Αὐτὸ εἶναι ἡ γονικὴ μήτρα τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ εὔφορο χῶμα, ὅπου εὐδοκιμεῖ ὁ σπόρος τῆς εὐχῆς. Αὐτὸ μαστίζει τοὺς δαίμονες. Ὅταν διάβαζα, στὶς ἀγρυπνίες μου, τὸ ψαλτήρι, ἐρχόνταν ὁ δαίμονας, ποὺ μούγκριζε σὰν ἀγριόχοιρος στὸ αὐτὶ μου. Εἰδικὰ, ὅταν ἔλεγα τὸν στίχο, «Ἀναστήτω ὁ Θεός…» καί τὸν στίχο ποὺ λέει, «Ἐσὺ εἶσαι Κύριος καὶ Θεὸς μου». Λυσσοῦσε, μὲ ἔπιανε ἀπὸ τὸν λαιμό, μὲ ἔπνιγε. Μπέρδευε τὰ λόγια μου, γιὰ νὰ μὴν τὸ πῶ. Τόσο πολὺ καιγόταν…». +Γέρων Θεόδωρος Σπηλαιώτης: «Ὁ ἀσκητὴς τοῦ Ἁγιοφαράγγου»

Είναι μεγάλη ντροπή να σπαταλήσουμε το σήμερα και αργότερα να αναπολούμε το παρελθόν, όταν πια σε τίποτε δεν θα μας ωφελεί μια τέτοια λύπη (Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου).

Ο επίγειος χρόνος που μας δίνει ο Θεός για να κερδίσουμε τον παράδεισο, αξίζει τόσο, όσο αξίζει ο ίδιος ο παράδεισος! Και ποιά άλλη απόδειξη θέλεις μεγαλύτερη από αυτήν;  (Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου)

«Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι νὰ γίνουμε τέλειοι καὶ ἅγιοι. Νὰ ἀναδειχθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἂς προσέξουμε μήπως, γιὰ χάρη τῆς παρούσας ζωῆς, στερηθοῦμε τὴ μέλλουσα, μήπως, ἀπὸ τὶς βιοτικὲς φροντίδες καὶ μέριμνες, ἀμελήσουμε τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας.Ἡ νηστεία, ἡ ἀγρυπνία καὶ ἡ προσευχὴ ἀπὸ μόνες τους δὲν φέρνουν τοὺς ἐπιθυμητοὺς καρπούς, γιατὶ αὐτὲς δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς ζωῆς μας, ἀποτελοῦν τὰ μέσα γιὰ νὰ πετύχουμε τὸ σκοπό.Στολίστε τὶς λαμπάδες σας μὲ ἀρετές. Ἀγωνιστεῖτε ν᾿ ἀποβάλετε τὰ πάθη τῆς ψυχῆς. Καθαρίστε τὴν καρδιά σας ἀπὸ κάθε ρύπο καὶ διατηρῆστε την ἁγνή, γιὰ νὰ ἔρθει καὶ νὰ κατοικήσει μέσα σας ὁ Κύριος, γιὰ νὰ σᾶς πλημμυρίσει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ τὶς θεῖες δωρεές».(☦︎Αγ. Νεκτάριου Πενταπόλεως, λόγια περί Πνευματικού Αγώνος).

Κάθε πράξη μας, για να είναι ευάρεστη στον Θεό, και κάθε αρετή, για να είναι πράγματι αρετή, έχει ανάγκη από διάκριση. Η διάκριση είναι το άλας των αρετών. Γι' αυτό και ο Χριστός μας λέει στο Ευαγγέλιο: «Πάσα θυσία αλί αλισθήσεται» (Μαρκ. 9,49). Η άσκηση, ας υποθέσουμε, πόση διάκριση χρειάζεται! Πρέπει να λάβη υπ᾿ όψιν του ο άνθρωπος τις δυνάμεις που έχει, την πνευματική του κατάσταση κ.λπ. Αν ξεπεράσει κανείς τα όρια, θα φθάση να μην μπορή να κάνη τίποτε και αυτό θα είναι εις βάρος όλης της πνευματικής του ζωής. Να προσέχης να μην ξεπερνάς την αντοχή σου, γιατί και οι σωματικές δυνάμεις έχουν όριο.

Δε μπορούμε όμως σε μια δακτυλήθρα να βάλουμε όσο σε ένα βαρέλι• ή να φορτώσουμε ένα βόδι όσο ένα άλογο. Το βόδι είναι για να τραβάει αλέτρι. Δε γίνεται να του βάλουμε σαμάρι και να το φορτώσουμε. Το άλογο πάλι κακώς το βάζουμε στο αλέτρι, γιατί είναι για να σηκώνει βάρος. Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μία συνταγή, ένας κανόνας. Η κάθε ψυχή έχει την δική της μοναδικότητα, ποιότητα, και δεκτικότητα. Να μη θέλουμε να βάλουμε όλον τον κόσμο στο δικό μας καλούπι. Ο καθένας έχει το δικό του. Διάκριση είναι η πνευματική όραση. Και πνευματική όραση έχει εκείνος που έχει εξαγνισμένο νού• γι᾿ αυτό έχει και πνευματική διαύγεια και θείο φωτισμό...  να προσπαθήτε να ζήτε εσωτερικά, ταπεινά, να εργάζεσθε στην αφάνεια, για να έχετε τον θείο φωτισμό. 

Η διάκριση δεν είναι απλώς μια αρετή• είναι η κορώνα, το στεφάνι, των αρετών. Ανάλογη με την πνευματική μας κατάσταση, ανάλογη με την ποιότητα των αρετών μας, είναι και η διάκρισή μας. Αν οι αρετές μας είναι χάρτινες, χάρτινο θα είναι και το στεφάνι τους, η διάκριση δηλαδή που θα έχουμε. Αν οι αρετές μας είναι από μπρούντζο, μπρούντζινο θα είναι και το στεφάνι τους. Αν είναι από χρυσό, χρυσό θα είναι και το στεφάνι τους. Αν οι αρετές μας έχουν διαμαντόπετρες, διαμαντόπετρες θα έχη και το στεφάνι τους, η διάκριση. Η διάκριση, ο θείος φωτισμός, είναι το παν σε όλες τις περιπτώσεις.Γι᾿ αυτό πάντα εύχομαι, φώτιση - φώτιση να δίνη ο Θεός στον κόσμο. «Χριστέ μου, λέω, έχουμε χάσει και το σπίτι μας και τον δρόμο που πάει σ᾿ αυτό.Φώτισέ μας να βρούμε το σπίτι μας, τον Πατέρα μας. Δώσε μας την θεία γνώση». Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Ε ́: Πάθη και αρετές»

         Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!

 

Φράσεις για προβληματισμό 50ο μέρος

 

Η ιστορία είναι ο μάρτυρας των εποχών, η λαμπάδα της αλήθειας, η ζωή της μνήμης, ο δάσκαλος της ζωής, ο αγγελιοφόρος της αρχαιότητας (Σπουδαία σκέψη).

Κανένα ψέμα δεν πρέπει να ακούει η ιστορία, πρέπει να έχει στημένο το αυτί στην αλήθεια (Κικέρων).

Τον ψεύτη δεν τον πιστεύουν, ακόμα κι όταν λέει την αλήθεια (Κικέρων).

Ο μωρός άνθρωπος προσέχει τα σφάλματα των άλλων και ποτέ τα δικά του (Σπουδαία σκέψη).

Ἀνήρ ἄβουλος εἰς κενόν μοχθεῖ τρέχων: άνθρωπος χωρίς πρωτοβουλίες τρέχοντας κοπιάζει μάταια (Αρχαίο ρητό).

Οι γυναίκες, όταν τσακώνονται, δεν αποκρύπτουν τίποτα εκτός από την ηλικία τους (Φοντενέλ).

Η νωθρὀτητα είναι νέκρωση, η απασχόληση (η εργασία) είναι ζωή (Σπουδαία σκέψη).

Η εργασία είναι υγεία και η υγεία είναι ευχαρίστηση (Βιργίλιος).

Μπορούμε να κρίνουμε τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου από τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους επαίνους (Σενέκας).

Αν θέλεις να υποτάξεις όλα τα πράγματα στον εαυτό σου, υπόταξε πρώτα τον εαυτό σου στη λογική (Σπουδαία σκέψη).

Πριν από την ώρα να μη μιλάς και να μην παρατραβάς τα λόγια σου (Αισχύλος).

Ἀρρήτων ἐπέων γλώσσῃ σφραγίς ἐπικείσθω: για τα απόρρητα και μυστικά λόγια κλείσε το στόμα σου. Βάλε κλειδί στη γλώσσα σου (Λουκιανός).

Η ομιλία είναι πόνος, αλλά και η σιωπή το ίδιο (Αισχύλος).

Ο χρόνος είναι ο κήρυκας της αλήθειας (Κικέρων).

Δυσθήρατός ἐστιν ὁ τῆς ἀληθείας λόγος: δύσκολα συλλαμβάνεται η αλήθεια (Μέγας Βασίλειος). 

Και ο πιο αγαπητός και καλοδεχούμενος ξένος γίνεται βαρετός, όταν μένει για πολύ καιρό σε ένα φιλικό σπίτι (Δάντης).

Το καλό πρέπει να σκαλίζεται πάνω σε πέτρα και το κακό πάνω σε άμμο (Ανώνυμος).

Δεν γεννηθήκατε για να ζείτε σαν κτήνη, αλλά για να επιδιώκετε τη γνώση και την αρετή (Δάντης).

Το χρέος είναι η χειρότερη φτώχεια (Πλίνιος).

Ο κόσμος δεν έμαθε ακόμη στο χρέος της ολιγάρκειας (Κικέρων).

Χαρακτηριστικό της μεγάλης φυσιογνωμίας είναι η γαλήνη και η αταραξία (Σενέκας).

 Όποιος γνωρίζει να ακούει τους άλλους, σημαίνει ότι μαθαίνει να γνωρίζει πολλά (Πλίνιος).

Άλλο να το δεις κι άλλο να τα ακούσεις (Παροιμία που δείχνει ότι τα μάτια είναι ο αψευδέστερος μάρτυρας).

Η ελπίδα είναι ο καλύτερος γιατρός που έχω γνωρίσει (Δουμάς).

Τίποτε ωραιότερο, τίποτα πιο λαμπρό από το φως της αλήθειας (Κικέρων).

Ευτυχείς είναι εκείνοι που φωτίζονται από τη Θεία χάρη, ώστε η λαιμαργία να μη διεγείρει μέσα τους τον καπνό του πόθου, και που δεν επιθυμούν να τρώγουν περισσότερο από ό, τι πρέπει (Δάντης).

Η ευτυχία πολλές φορές στοιχίζει περισσότερο από όσο αξίζει (Τάκιτος).

Όπου υπάρχει ελευθερία, εκεί είναι η πατρίδα (Κικέρων).

Έθνος που έχει υψηλό πολιτισμό πρέπει να αγωνίζεται μόνο του για την υπεράσπιση της θρησκείας του και της υπάρξεώς του (Κικέρων).

Όσο περισσότερο διεφθαρμένη είναι μια χώρα, τόσο περισσότερους νόμους θεσπίζει (Τάκιτος Γάϊος)

Η κάθε σου γωνιά και κάθε σου άκρη αντιλαλεί το γέλιο μου ή το δάκρυ των τραγουδιών μου ήχο ή στεναγμό, τον πόνο, την ελπίδα, τον καημό. Το σπίτι μου καλό κι αγαπημένο, χίλιες φορές να είσαι ευλογημένο, κι η άγια πάντα του Θεού ματιά στ' αδέλφια μου να δίνει ευλογιά και να μυρώνει αδιάκοπα μ' υγεία τα τίμια των γονέων μας γηρατειά (Γιώργου Στρατήγη, Το σπίτι μου).

Η ζήλια είναι το παράσιτο του έρωτα (Μπέρναρ Σω).

Δεν είναι απρεπές, αν ένας γιατρός, αμφιβάλλοντας για το τι πρέπει να κάνει σε μια περίπτωση αρρώστου του και, βρισκόμενος σε αβεβαιότητα, προσκαλεί και άλλους συναδέλφους του, για να εξετάσουν από κοινού τον ασθενή και να συνεργαστούν για την εφαρμογή της καλύτερης θεραπείας; (Ιπποκράτης).

Ας μη φοβόμαστε τον διάβολο. Τον εαυτό μας να φοβόμαστε και στον Θεό να υποτασσόμαστε, μέχρις ότου μας απαλλάξει ολοκληρωτικά και οριστικά από κάθε δαιμονική τυραννία και ενέργεια και μας χαρίσει τη Βασιλεία Του. Ο Κύριος με ένα πρόσταγμά του απελευθέρωσε τους δαιμονισμένους από τα πονηρά πνεύματα που τους ταλαιπωρούσαν, όχι όμως και τους κατοίκους από τις αμαρτίες τους, διότι δεν το θέλησαν και μάλιστα Του ζήτησαν να φύγει από  την περιοχή τους (Περιοδικό Σωτήρ, αρ. τευχ. 2158/1/7.2017).

Οι άνθρωποι είναι πρέπον να φροντίζουν περισσότερο για την ψυχή παρά για το σώμα. Διότι η τελειότητα της ψυχής επανορθώνει τις αδυναμίες του σώματος, η ισχύς όμως του σώματος, χωρίς τη δύναμη του λογικού (σωφροσύνης και φρονήσεως) κατά κανένα τρόπο δεν βελτιώνει την ψυχή (Δημόκριτος).

Πᾶν τό πολύ τῇ φύσει πολέμιον: οτιδήποτε είναι πολύ, υπερβαίνει δηλαδή την κανονική ποσότητα, είναι ενάντια στη φυσική λειτουργία του ανθρώπου (Ιπποκράτης).

Με τις θλίψεις που δοκιμάζουμε υφιστάμεθα την φιλόστοργη παιδαγωγία του Κυρίου, που μας φέρνει ευεργετικά αποτελέσματα. Ο Κύριος ενεργεί ως σοφός Αμπελουργός, ο οποίος κλαδεύει το κάθε κλήμα της Αμπέλου Του ''ἵνα πλείονα καρπόν φέρῃ (Ιωα. ιε, 2)", για να φέρει περισσότερο καρπό. Μας παιδαγωγεί με θλίψεις, ''ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ (Ρωμ. ζ, 4)", για να καρποφορήσουμε καρπούς ενάρετης ζωής προς δόξαν Θεού (Περιοδικό Σωτήρ, αρ. τεύχους 2185/15.10.2018). 

Οι Άγιοι Πατέρες της Δ' Οικουμενικής Συνόδου μας στέλνουν επείγον και αιώνιο μήνυμα: να φυλάξουμε την πατροπαράδοτη πίστη μας, να ακολουθήσουμε την ασκητική οδό των Αγίων. Θα πλημμυρίζει και τη δική μας ψυχή το φως του Χριστού. Θα βιώνουμε ότι μια είναι η αλήθεια που σώζει, αυτή την οποία φυλάττει και διδάσκει η Ορθόδοξη Εκκλησία, η Μία Εκκλησία του Χριστού (Σωτήρ, αρ. τεύχους 2158/1.7.2017).

Ο Κύριος, μαζί με την ειδική πρόσκληση που κάνει στους μαθητές του, για να συνεχίσουν το έργο του στον κόσμο, μας καλεί κι όλους εμάς, για να ζήσουμε κοντά Του. "Δεῦτε ὀπίσω μου" λέγει σε κάθε βιοπαλαιστή, σε κάθε επιστήμονα, σε κάθε νέο, σε άνδρες και γυναίκες, σοφούς και αγράμματους. Ας Τον ακολουθήσουμε τώρα, ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση που μας κάνει και να βαδίσουμε τον δρόμο των αγίων του εντολών (Κυριακοδρόμιο, Εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 2ος). 

 

Καλημέρα σας!  Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα!

Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Σεπτέμβριος! 

 

 

Φράσεις για προβληματισμό 49ο μέρος

 

Σύμφωνα με έρευνα Ισπανών επιστημόνων που δόθηκε στη δημοσιότητα, η ψυχική υγεία των εφήβων συνδέεται άμεσα με τον «ποιοτικό χρόνο» που περνούν μαζί με την οικογένειά τους και συγκεκριμένα με τον αριθμό των οικογενειακών γευμάτων στα οποία συμμετέχουν. Όσο περισσότερο κάθονται οι έφηβοι στο ίδιο τραπέζι με τους γονείς τους, τόσο καλύτερη είναι η ψυχική κατάσταση της υγείας τους. Αυτό αποδίδεται στο ότι ο χρόνος γύρω από το οικογενειακό τραπέζι (όπως και τις άλλες οικογενειακές δραστηριότητες-γιορτές, εκδρομές) είναι χρόνος ποιότητας και ηρεμίας, κατά τον οποίο τα παιδιά επικοινωνούν με τους γονείς και τα αδέλφια τους! (Σπουδαία σκέψη).

Άλλος ανάφτει τη φωτιά κι άλλος την ανεμίζει (Παροιμία: ο ένας αρχίζει το κακό κι ο άλλος το μεγαλώνει).

Φωτιά δεν άναψε ποτέ χωρίς να βγει καπνός. Ούτε κρυφό και άδικο χωρίς να βγει στο φως (Σπουδαία σκέψη).

Στην ευτυχία εύκολο είναι να βρει κανένας φίλο. Στη δυστυχία όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο (Δημόκριτος). 

Ο συνετός άνθρωπος υποφέρει τη φτώχεια με αξιοπρέπεια (Δημόκριτος). 

Τρία πράγματα χρειάζονται για την εκπαίδευση: η φύση, η μάθηση και η άσκηση (Αριστοτέλης).

Ἀπ' ἐσθλῶν ἐσθλά μαθήσεαι· ἤν δέ κακοῖσι συμμίσγῃς, ἀπολεῖς καί τόν ἑόντα νόον: από τους καλούς και άξιους θα μάθεις άξια πράγματα. Εάν όμως συναναστρέφεσαι με κακούς, θα χάσεις και το μυαλό που έχεις (Θέογνις ο Μεγαρεύς).

Ο άνθρωπος που δίνει καλή συμβουλή, χτίζει με το ένα χέρι. Ο άνθρωπος που δίνει καλή συμβουλή και καλό παράδειγμα χτίζει και με τα δυο χέρια. Εκείνος όμως που δίνει καλή συμβουλή και κακό παράδειγμα, με το ένα χέρι χτίζει και με το άλλο γκρεμίζει (Βάκων).

Καμιά χαρά δεν μπορεί να συγκριθεί με τη χαρά που νιώθεις, όταν πατάς γερά στο έδαφος της αλήθειας (Βάκων).

Γνώσεσθε τήν ἀλήθεια καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς: να έχετε γνώση της αλήθειας και εκείνη θα σας ελευθερώσει (Ιωάννου η, 32).

Γέλα με να σε γελώ να περνούμε τον καιρό: αναφέρεται σε όσους αλληλοαπατώνται και ξεγελάει ο ένας τον άλλο (Παροιμία).

Όπου η αρετή δεν εκτιμάται, εκεί η κακία μιλάει ελεύθερα (Δημόκριτος).

Με την επιθυμία ελάχιστα πράγματα επιτυγχάνονται, ενώ με την προνοητικότητα πάρα πολλά (Θουκυδίδης).

Η καθαριότητα του σώματος πηγάζει από οφειλόμενο σεβασμό στον Θεό, την κοινωνία κι εμάς τους ίδιους (Βάκων). 

Γίνε συ κύριος της καρδιάς σου και μην αφήνεσαι να σε κυβερνά αυτή (Βάκων). 

Ο κίνδυνος της εποχής μας δεν είναι που υπάρχουν μερικοί αλήτες, τυχοδιώκτες, ληστές, ανώμαλοι. Η λάσπη αυτή υπήρχε στα περιθώρια όλων των πολιτισμών. Ο κίνδυνος είναι που υπάρχουν μερικοί, οι οποίοι διατείνονται ότι είναι γενναίο να δικαιώνεις την ανηθικότητα, τον νόμο της ζούγκλας (André Maurois). 

Αυτός που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην εξουσία, πάντα είναι σκληρός (Αισχύλος).

Γεράματα και φτώχεια πληγές αγιάτρευτες (Παροιμία).

Με την συγγένεια δεν ταιριάζει η δικαιοσύνη (Αισχύλος).

Στα παιδιά, όταν κοιμούνται, να τους κάνεις όλα τα χατίρια. Όταν ξυπνάνε, να τους μαθαίνεις το όχι. Στη ζωή μας δεν είναι όλα ρόδινα (Σπουδαία σκέψη).

Όποιος φροντίζει για τον αδελφό του, φροντίζει για τον εαυτό του (Ξενοφών).

Ποτέ οι γιατροί που συναντιούνται πάνω στον άρρωστο, για να τον εξετάσουν από κοινού, δεν πρέπει να φιλονικούν μεταξύ τους (Ιπποκράτης).

Ο αργόσχολος και ο οκνηρός οδηγούνται προς την κακία (Ιπποκράτης).

Σκοπός της ζωής είναι η ευθυμία (δηλαδή να ζει κανείς χαρούμενος), όχι όμως ταυτιζόμενη με την ηδονή. Αλλά η ευθυμία να είναι η χαρά, κατά την οποία, γενικά, η ψυχή διάγει με γαλήνη και ηρεμία, χωρίς να ταράσσεται από φόβο ή δεισιδαιμονία ή από κάποιο άλλο πάθος (Δημόκριτος).

Ρώτησαν κάποτε έναν μοναχό: - Τι κάνετε τόσες ώρες στην Εκκλησία; δε βαριέστε; Κι εκείνος απάντησε: - Εσύ, τι έκανες εννιά μήνες στην κοιλιά της μητέρας σου; Τίποτε. Ήσουν εκεί και τρεφόσουν με το μητρικό αίμα. Το ίδιο κάνουμε κι εμείς. Είμαστε εκεί και τρεφόμαστε από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Γιατί η Εκκλησία είναι η Μάννα που μας τρέφει... (Αντίδωρο, Μαρίας Μουρζά).

Θείο ζωοποιό δώρο στη βασανισμένη γη μας. Αυτή η θεϊκή φλόγα του Αγίου Πνεύματος που κρύβεται στα βάθη της υπάρξεώς μας και που μας δόθηκε δωρεάν από τον φιλάνθρωπο Κύριο την ημέρα που βαπτισθήκαμε και χρισθήκαμε με το άγιο Χρίσμα, ας μην τη σβήσουμε ποτέ. Ας την αφήσουμε να ενεργεί δραστικά με τη φωτιστική και καθοριστική της δύναμη. "Βασιλεῦ οὐράνιε..... ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν" (Σπουδαία σκέψη).

Το μήνυμα της ευαγγελικής περικοπής της Θείας πρόνοιας δεν είναι να μη φροντίζουμε για τη συντήρηση της οικογένειάς μας, αλλά να μην ξεχνιόμαστε στα γήινα και να έχουμε σωστό προσανατολισμό: πάνω από όλα να φροντίζουμε για τη σωτηρία της ψυχής μας. Να μην καταλαμβανόμαστε από αγωνιώδη μέριμνα για την επιβίωσή μας. Δεν κερδίζουμε τίποτα με την αγωνία μας. Ο Θεός είναι πατέρας μας. Μας έδωσε τα ανώτερα, τη ζωή και το σώμα, θα μας δώσει και τα κατώτερα, τα αναγκαία για τη συντήρησή μας (Σπουδαία σκέψη).

"Δεῦτε ὀπίσω μου καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων (Ματθ. δ, 18-23)". Ο Κύριος ζητούσε μαθητές, εργάτες του Ευαγγελίου, οι οποίοι, απερίσπαστοι από κάθε άλλη μέριμνα, θα εκπαιδεύονταν κοντά Του, για να γίνουν απόστολοι, δηλαδή αυθεντικοί κήρυκες του Ευαγγελίου, αξιόπιστοι μάρτυρες της ζωής και του απολυτρωτικού έργου Του, στύλοι της εκκλησίας Του. και Τον ακολούθησαν οι απλοί ψαράδες της λίμνης Γεννησαρέτ. Αυτή την απλότητα, αυτή την ταπείνωση να ποθήσουμε κι εμείς, για να ζήσουμε τον Θεό, για να αλλάξει η ζωή μας, για να αλλάξει ο κόσμος (Σπουδαία σκέψη). 

         Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!

 

Θαύματα της Παναγίας μας!

1. Ο γιος μου, δυστυχώς ήταν ψυχρός ως προς την πίστη. Εγώ τον έβλεπα, υπέφερα, αλλά δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Μόνο προσευχόμουν. Όταν παντρεύτηκε, του πήρα μια εικόνα και του την χάρισα για να την βάλει σπίτι του. Αρνήθηκε να την πάρει!

- Ποιος θα σε προστατεύει παιδί μου; τον ρώτησα με πόνο.

- Δεν θέλω προστασίες! ήταν η απάντησή του.

Τότε που ήταν οι δρόμοι κλεισμένοι από το μπλόκο των αγροτών, χρειάστηκε να ταξιδέψει, για τις ανάγκες της δουλειάς του. Τον συμβούλεψα να είναι προσεκτικός, γιατί φοβόμουν, έτσι που ήταν νευρικός, να μην μπλεχτεί σε καμιά φασαρία. Μου απάντησε:

- Εγώ μάνα, θα περάσω, ό,τι και να γίνει!

''Παναγία μου, φώτισέ το'', είπα μέσα μου και του έβαλα στο αυτοκίνητο μπροστά μια χάρτινη εικονίτσα της Παναγίας, που είχα πάρει από το Μοναστήρι της Παναγίας Βαρνάκοβας, στην τελευταία επίσκεψή μου. Αυτήν την φορά, ο γιός μου δεν αντέδρασε...

Όταν γύρισε από το ταξίδι, φαινόταν βαθιά συγκλονισμένος. Με φανερή συγκίνηση και με ταπεινή φωνή μου διηγήθηκε:

- Στο δρόμο Αθηνών - Λαμίας, μια βαρυφορτωμένη νταλίκα, που είχε καταφέρει να παρακάμψει τα εμπόδια, ξαφνικά παρέκκλινε προς την λωρίδα την δικιά μου, ενώ συγχρόνως έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Εγώ σε εκείνο το σημείο, δεν είχα καθόλου περιθώριο να ξεφύγω. Η απόσταση που μας χώριζε ήταν ελάχιστη. Και να φρενάριζε η νταλίκα, δεν προλάβαινε να σταματήσει έγκαιρα. Εγώ πάγωσα!!! Κατάλαβα πως η ζωή μου τελείωνε. Το μόνο που πρόλαβα ήταν να φωνάξω: ''Παναγία μου!!!''

Τότε συνέβη το εξής καταπληκτικό: η χάρτινη εικόνα της Παναγίας, που μου είχες βάλει μάνα στο αυτοκίνητο, σηκώθηκε στον αέρα, στροβιλίστηκε και κόλλησε στο παρμπρίζ, με πρόσωπο κατά έξω! Συγχρόνως η νταλίκα σε μια απόσταση ενάμισι μέτρο περίπου, σταμάτησε επί τόπου! Κυριολεκτικά καρφώθηκε με ένα φοβερό τράνταγμα! Κατέβηκε τρομαγμένος ο οδηγός της νταλίκας και μου λέει συγκλονισμένος: 

- Ποιος με σταμάτησε φίλε μου; Με το φορτίο που έχω, δεν σταματούσα με τίποτε! 

Εγώ τρέμοντας από την ταραχή μου, γύρισα και είδα την εικόνα της Παναγίας, που ήταν ανεξήγητα ακόμα κολλημένη στο παρμπρίζ. Σήκωσα το χέρι και Του την έδειξα, λέγοντάς τον: 

- Η Παναγία μας έσωσε!

Από τότε ο γιος έγινε πιστός Χριστιανός, χάρη της Παναγίας, την οποία υπερευχαριστώ!!!

2. Διηγήθηκε η Μεσολογγίτισσα Γεωργία Μωραΐτου: «Το έτος 1918 έπεσε θανατηφόρα γρίπη στο Μεσολόγγι.

Παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, ο ένας μετά τον άλλον κολλούσαν γρίπη και μετά από λίγες μέρες πέθαιναν εξαντλημένοι. Καθημερινώς πέθαιναν 25-30 άτομα, τα οποία μετέφεραν με κάρα και τα έθαβαν χωρίς συνοδεία ιερέως. Είχε γίνει επιδημία φοβερή. Το ίδιο συνέβαινε στο Αγρίνιο, όπου πέθαιναν κάθε μέρα 40-50 άτομα, στο Αιτωλικό και στα γύρω χωριά.

Όταν είδαν οι ιθύνοντες της πόλεως τα πολλά θύματα και την γρήγορη εξάπλωση της νόσου συνεννοήθηκαν με τον Επίσκοπο και έστειλαν ανθρώπους στο μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισσας. Παρακάλεσαν τον Ηγούμενο να κατεβάσει την θαυματουργή Εικόνα στο Μεσολόγγι για να σταματήσει το θανατικό.

Η εικόνα πέρασε πρώτα από το Αγρίνιο, όπου από τις πρώτες ώρες της αφίξεώς της σταμάτησαν να πεθαίνουν οι άνθρωποι και οι άρρωστοι έγιναν υγιείς. Ήθελαν την εικόνα να την κρατήσουν μέρες στο Αγρίνιο, αλλά ήρθαν επιτροπές από τα γύρω χωριά και την ζητούσαν γιατί πέθαιναν και εκεί οι άνθρωποι.

Πράγματι, την 1η Νοεμβρίου 1918 έφθασε η εικόνα δια του σιδηροδρόμου, ενώ οι Μεσολογγίτες ανέμεναν από τη νύχτα στην θέση Φοινίκια. Έβρεχε όμως καταρρακτωδώς και οι γιατροί συνέστησαν να μην πάει κανείς στην υποδοχή. Υπήρχε ο κίνδυνος με τον συνωστισμό να κολλήσουν εύκολα γρίπη ο ένας από τον άλλον, η βροχή δε θα επιδείνωνε την κατάσταση και θα είχαν γι’ αυτό πολλά θύματα. Αλλά οι απλοί και πιστοί άνθρωποι έδειξαν πιο πολύ εμπιστοσύνη στην Παναγία απ’ ό,τι στους γιατρούς και δεν διαψεύστηκαν.

Υποδέχθηκαν λοιπόν την Παναγία, την έφεραν με τα πόδια μέσα στο Μεσολόγγι και την λιτάνευσαν στους δρόμους της πόλεως ψάλλοντας και κάνοντας αιτήσεις για την σωτηρία τους. Το αποτέλεσμα ήταν να μην κολλήσει κανείς γρίπη αλλά και όσοι ήταν άρρωστοι έγιναν καλά. Από την ημέρα που ήρθε η Παναγία στο Μεσολόγγι κανείς πλέον δεν πέθανε από γρίπη. Εις ανάμνησιν τού θαύματος και εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης έκαναν έρανο, έφτιαξαν μια επτάφωτη λυχνία, θαυμασίας τέχνης, και την αφιέρωσαν στην Μονή Προυσσού. Έκαναν και ένα αντίγραφο της Παναγίας της Προυσσιώτισσας, το οποίο μέχρι σήμερα φυλάσσεται στην Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. 

(Από το βιβλίο: Ασκητές μέσα στον κόσμο, τ. Α’, σελ. 334)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! Εύχομαι η σκέπη της Παναγίας να προστατεύει όλους μας!  

Αγαπημένε μου μπαμπά, καλό Παράδεισο και καλό ταξίδι στην οδό των αγγέλων!