Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)



Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Μην κοινωνείτε αναξίως




Ζωή είναι ο Χριστός. Ζωή του κόσμου είναι ο Χριστός. Μπορεί ποτέ να παίρνει μέσα του ο άνθρωπος τη Ζωή και να μη γεμίσει ζωή; (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, P.G. 73, 581Β)
Ο Χριστός επήρε σάρκα από τη σάρκα της αγίας Παρθένου. Και έγινε άνθρωπος· για μας. Με αυτή τη σάρκα περπάτησε στη γη· και με αυτήν έκαμε όλα όσα έκαμε για τη σωτηρία μας. Και αυτήν τη σάρκα Του μας τη δίνει: τροφή της ψυχής μας· για τη σωτηρία μας. (Άγιος Αυγουστίνος, Εις Ψαλμ. 98,5)
Όσοι διψάτε, ψάξετε να βρείτε νερό να πιείτε. Κι όσοι δεν έχετε λεφτά, μην απογοητεύεσθε. Υπάρχει ένα φαγητό που το παίρνεις και το τρως χωρίς λεφτά!...Όταν το φάτε, θα γεμίσει γλύκα και νοστιμάδα η ψυχή σας (ελεύθερη απόδοση και απόσπασμα Ησαΐα 5, 1-2) 
Λόγια και έργα του Χριστού είναι όλα για μας φως. Τα έργα Του είναι πιο πολύ φως· πιο δυνατό φως· μας μιλάνε πιο ζωντανά. Πεινάς; Σου χρειάζεται λίγο φαΐ να φας; Και να, έρχεται ο Χριστός· και σου δίνει! Τι σου δίνει; Όχι απλά "κάτι"'! Σου δίνει το πολυτιμότερο που έχει: το Σώμα Του και το Αίμα Του. Συ αδελφέ, τι κάνεις; Πόσο και πώς την εκτιμάς τη δωρεά αυτή του Χριστού; Με τι λαχτάρα τρέχεις να την πάρεις; Πόσο τον ευχαριστείς; Πόσο τον ευγνωμονείς; (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Αν βάλεις ένα σίδερο σε δυνατή φωτιά, η φωτιά περνάει μέσα του και βαθιά. Και το σίδερο παίρνει όλη τη θέρμη της φωτιάς. Και γίνεται κατακόκκινο. Και ενώ δεν έχει παύσει να είναι σίδερο, η φωτιά έχει περάσει μέσα του τόσο βαθιά, έχει ενωθεί με τη φύση του τόσο στενά, που το σίδερο δεν φαίνεται πια σίδερο, αλλά φωτιά! Το ίδιο γίνεται και με μας, όταν παίρνουμε μέσα μας τη Σάρκα του Κυρίου μας και Λυτρωτή μας, και πίνουμε το τίμιο Αίμα Του. Παίρνουμε μέσα μας τη ζωή του Χριστού και γινόμαστε ένα με το Χριστό. Για να είμαστε πάντοτε μαζί Του. (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, P.G. 72, 909)
Το Αίμα του Χριστού εκχύνεται. Τόσο συχνά. Κάθε ημέρα. Και πάντοτε εις άφεσιν αμαρτιών. Δηλαδή; Για να μπορώ εγώ να πλένομαι με αυτό(όταν προσέρχομαι στη Θεία κοινωνία) από το ρύπο των αμαρτιών μου. (Άγιος Αμβρόσιος)
Όταν ο ιερέας σου μεταδίδει το άγιο Σώμα και το Αίμα του Χριστού, πρόσεχε!  Μην αφήνεις το λογισμό σου να κολλάει σ' αυτό που βλέπεις, σ' αυτό που "γίνεται"! Ἀνοιξε τα μάτια της ψυχής σου. Εκείνη τη στιγμή, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός απλώνει το χέρι Του· και ο Ίδιος, με το δικό Του χέρι, σου μεταδίδει το Σώμα Του και το Αίμα Του (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το κατά Ματθαίον, Ομιλία 50, γ)
Όταν ο κύριος πήγαινε στη Ναΐν, έτυχε σε μια κηδεία. Εκήδευαν ένα νεαρό παιδί. Επήγε ο Χριστός κοντά στο φέρετρο. Ακούμπησε το χέρι Του στο πεθαμένο νεαρό παιδί. Και του είπε: "Νεανίσκε, εγέρθητι"! Παιδί μου, σήκω! Και ο νεαρός σηκώθηκε, ξαναπήρε ζωή. Μα πώς; Με το λόγο του Χριστού και με το άγγιγμά Του! Ναι, έτσι έγινε. Αυτό έγινε. Αν όμως ένα απλό, για το νεαρό εκείνο παιδί (που ήταν νεκρό), αβούλητο άγγιγμα στο Σώμα του Χριστού, το έκαμε και πήρε ζωή, φαντασθείτε τι και πόση ζωή δεξιώνεται μέσα του εκείνος που αυτοπροαίρετα παίρνει μέσα του με πίστη και με λαχτάρα το Σώμα του Χριστού (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, P.G. 73, 577D)
Η θεία και αναίμακτη θυσία αποτελεί εξιλέωση των αμαρτιών μας (Ιωάννης Δαμασκηνός) 
Με τη μετάνοια και την κάθαρση της ψυχής από τις ψυχοφθόρες αμαρτίες ενώνονται οι άνθρωποι ουσιωδώς με τον ίδιο το Θεό στη Θεία κοινωνία (Συμεών ο νέος Θεολόγος) 
Τόλμη και ασέβεια δεν είναι να προσέρχεσαι στη θεία Κοινωνία συχνά. Τόλμη και ασέβεια είναι το να προσέρχεσαι αναξίως. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Εις Α' Τιμ. Ομιλ. Α'3)
Κάθε πόσο μπορεί ένας χριστιανός να κοινωνεί (στη Θεία ευχαριστία); Είναι καλό, μπορεί να παίρνει κάθε ημέρα το Σώμα και το Αίμα του Χριστού; Καλό είναι. Και ωφέλιμο πολύ. Μας το λέει ο Χριστός. Είπε:"Ο τρώγων μου την Σάρκα και πίνων μου το Αίμα έχει ζωήν αιώνιον". Και ερωτώ: Μετά από τέτοια λόγια του Χριστού, επιτρέπεται να αμφιβάλλει για αυτό κανείς; Και αφού ο Χριστός είναι η ζωή, το να παίρνει κανείς συχνά το Σώμα Του και το Αίμα Του τι άλλο μπορεί να είναι, αν όχι πλούτος ζωής; Εμείς οι κληρικοί συνήθως κοινωνούμε τέσσερις φορές την εβδομάδα: Τετάρτη και Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή. (Μέγας Βασίλειος, Επιστολή 93)
Πολλοί λένε: Θα ήθελα να Τον είχα δει. Θα ήθελα να είχα δει τη  μορφή Του. Θα ήθελα να είχα δει έστω τα ρούχα Του· τα παπούτσια Του· Ε, λοιπόν, να Τον βλέπεις! Να, Τον πιάνεις· Τον ψηλαφείς! Να, Τον τρώγεις! Συ, τις απαιτήσεις σου τις περιορίζεις σε κάτι ελάχιστο: να Τον δεις, να Τον αγγίξεις! Αλλά να, Εκείνος σου δίνει κάτι πολύ περισσότερο· σου δίνει ολόκληρο τον Εαυτό Του. Όχι μόνο για να Τον δεις. Όχι μόνο για να Τον ψηλαφήσεις. Αλλά και να Τον φας! Και να Τον πάρεις ολόκληρο μέσα σου (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Εις το κατά Ματθαίον, Ομιλία 82, δ)
Όποιος με εμπιστοσύνη στο Χριστό έχει αυτή την ελπίδα, προετοιμάζεται. Καθαρίζει (με μετάνοια και εξομολόγηση) τον εαυτό του από την αμαρτία, έχοντας ως πρότυπο την καθαρότητα Εκείνου. (Α' Ιωάννου, 3,3)
 Όταν η θεία κοινωνία μεταλαμβάνεται από ανθρώπους  με ακάθαρτη καρδιά, αυτοί ατιμάζουν και προσβάλλουν το Χριστό.. (Όσιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης)
Και εμείς, Κύριε, σκορπισμένοι είμαστε. Σε "βουνά" και σε "φαράγγια"! Μάζεψέ μας κοντά σου, Κύριε. Άλεσέ μας. Κάνε μας ψωμί. Κάνε μας όλους μας ένα μέσα στην Εκκλησία Σου. Και αγίασέ μας. Πάρε μας στη Βασιλεία Σου! (Διδαχή των 12 αποστόλων, κεφ. 9, 4)
Κύριε, παίρνω θάρρος από την πολλή και άμετρη φιλανθρωπία Σου. Και προσέρχομαι. Δέξου με, Φιλάνθρωπε Χριστέ, σαν την πόρνη, σαν το ληστή, σαν τον άσωτο υιό. Και αξίωσέ με, να γίνω ένα με το άγιο Σώμα Σου. Και από εδώ και πέρα, να Σε έχω να κατοικείς μέσα μου μαζί με τον Πατέρα Σου και με το Άγιο Πνεύμα. (Άγιος Αυγουστίνος, Λόγος 57,7)

(Αποσπάσματα από το τεύχος Μη κοινωνείτε αναξίως, Ναός Αγίου Νεκταρίου, Αίγινα)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!





Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

Η σημασία της φιλίας στη σύγχρονη πραγματικότητα




Κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη να μοιραστεί ένα μυστικό, ένα γέλιο, μια λύπη, ένα παιγνίδι ή ένα αγαπημένο γλυκό. Σε όλες τις καλές και κακές στιγμές συντροφιά είναι ένας καλός φίλος. Άλλωστε όλοι οι άνθρωποι έχουν μια καρδιά που αναζητά φιλία και αγάπη. Όσο κι αν κλείνεσαι στο καβούκι σου, έρχονται ώρες που θέλεις να ανοίξεις το σεντούκι της καρδιάς, έστω κι αν ο φίλος είναι ένας διαδικτυακός άγνωστος. 
Κι αναρωτιέμαι πόσο δίκιο έχει ένας μικρός, όταν μου έγραφε σε έκθεση πως "αναζητάμε τους συνανθρώπους μας, για να μην ξεμείνουμε μόνοι μας". Τώρα αν σήμερα οι νέοι προτιμούν την εικονική ψεύτικη φιλία (ή τα λάικ στο φέισμπουκ), ενώ εμείς οι μεγαλύτεροι μια ανθρώπινη επικοινωνία, αυτό σημαίνει διαφορετική έκφραση! Σίγουρα όμως εκ του σύνεγγυς οικοδομείται η οποιαδήποτε σχέση, μια και τότε δεν μπορείς να κρύψεις εύκολα τα συναισθήματά σου (ούτε και με ένα απλό emoticon/smiley!)
Δεν ξέρω αν στη σημερινή εποχή τίθεται θέμα φιλίας είτε απλώς χτυπάει το καμπανάκι της σύζευξης ή του συγχρωτισμού με τους γύρω μας. Αναμφίβολα όμως κάπου μέσα μας υπάρχει η ανάγκη να προσεγγίσουμε τόσες ψυχές που μας περιβάλλουν, ώστε να ζεσταθεί κι η δική μας ψυχή. Και τότε η ζυγαριά μετρά τα υπέρ και τα κατά, αν και η αγάπη δεν έχει κυβερνήτη τη λογική, αλλά το συναίσθημα. 
Το να μοιράζεσαι είναι ανθρώπινη ανάγκη, όμως τα μυστικά κάποια στιγμή έρχονται στο φως: "Δεν πρέπει χωρίς ανάγκη να ανοίγεις στον άλλον την καρδιά σου. Μέσα σε χιλιάδες, ίσως βρεις μόνο έναν που θα μπορέσει να κρατήσει το μυστικό σου. Όταν εμείς οι ίδιοι δεν το κρατάμε μέσα μας, πως μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα το κρατήσουν οι άλλοι;"(Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)
Στη σημερινή εποχή η αληθινή φιλία σπανίζει και δεν περισσεύει, εφόσον αποκτάμε φίλους, για να μη νιώθουμε μοναξιά και η ζωή μας να έχει κάποιο νόημα. Παραγνωρίζουμε βέβαια πως τις πιο πολλές φορές δεν είμαστε αληθινοί, γιατί αναζητούμε ανταλλάγματα. Κι αυτό σημαίνει ότι όσο πιο πολύ πλουτίζεις σε υλικά αγαθά, τόσο πιο φτωχός γίνεσαι σε αξίες. Μαθαίνεις να φοράς μια μάσκα ή να υποδύεσαι έναν ρόλο και να συντηρείς τη ζωή σου μέσα στο ψέμα, αντί να είσαι ο εαυτός σου. Αλλάζεις άλλωστε το διαμάντι της καρδιάς σου με το προσωπείο του ψεύδους, μόνο και μόνο για το χρήμα; 
Η πραγματική φιλία στη σύγχρονη πραγματικότητα χτίζεται μέσα από τις δυσκολίες και λιγότερο μέσα από τις χαρές. Τις περισσότερες φορές θεμελιώνεται με την εμπιστοσύνη και αντέχει στο χρόνο, εφόσον οι φίλοι δίνουν και παίρνουν χαρά, με σεβασμό κινούμενοι μέσα από τα κοινά τους ενδιαφέροντα. 
Αλίμονο όμως αν ο φίλος σε πληγώσει ή προδώσει την εμπιστοσύνη σου. Τότε η φιλία καταρρέει, επειδή ο σεβασμός δεν αγοράζεται, αλλά προσφέρεται και χτίζεται ανάμεσα στους ανθρώπους με το πέρασμα των χρόνων. Το ίδιο συμβαίνει κι όταν πιέζεις το φίλο σου, εφόσον δεν του αφήνεις χώρο να "αναπνεύσει", πιστεύοντας πως τα δικά σου προβλήματα μπορούν να είναι κάθε φορά δικά του, ενώ για σένα τα δικά του προβλήματα βρίσκονται πάντα σε δεύτερη μοίρα ή στο απυρόβλητο.
Η φιλία είναι ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά, επειδή δεν συντηρείται με το ψέμα, αλλά κερδίζεται με την αγάπη και μέσα από τη γνωριμία ή την παρέα εξελίσσεται σε κάτι βαθύ και ουσιαστικό. Και βέβαια είναι δώρο να κάνεις φίλους, γιατί με τα χρόνια χτίζεις τοίχους με αναμνήσεις. Το πιο σημαντικό είναι ότι η φιλία σε εφοδιάζει όχι μόνο με αγάπη, αλλά κι από έναν άγρυπνο φρουρό, ο οποίος πάντα μεριμνά για το φίλο του. 
Όπως έγραφε κάποτε κι ο Οβίδιος: "Μέσα στα δύσκολα το φίλο σου θα δεις, όπως στη φλόγα μέσα, αν είναι καθάριο το κίτρινο χρυσάφι." Γι' αυτό, ένας φίλος είναι όπως το αλάτι στο αλατόνερο: αναντικατάστατος! Η ζωή θέλει τους συνοδοιπόρους της είτε στο χαμόγελο είτε στα χαστούκια της. 
Και τότε ο αγαπημένος συνάνθρωπος γίνεται φίλος, για να σε ενθαρρύνει να συνεχίσεις να ζεις, ακόμα κι αν η ειλικρίνειά του σε κάνει να πονάς. Εξάλλου, οι πολλοί μαθαίνουν από τα λάθη τους, οι έξυπνοι από τα λάθη των άλλων. Πραγματικά όμως, προσπερνώντας τις όποιες φιλικές εντάσεις στη ζωή σου, συναισθάνεσαι ότι ανήκεις στην ομάδα των "φίλων" του Θεού, μια και "η αγαθή πράξη δεν χάνεται. Όποιος σπείρει χάρη, θερίζει φιλία και όποιος φυτεύει αγαθότητα, δρέπει αγάπη" (Μέγας Βασίλειος)

 (Αφιερωμένο σε όλους τους διαδικτυακούς και μη φίλους μου, οι οποίοι με συντροφεύουν στα μονοπάτια της ζωής)


Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 



Δευτέρα 22 Ιουλίου 2013

Η Θεϊκή σοφία διδάσκει

Λύχνος ἐντολή νόμου καί φῶς, ὁδός ζωῆς καί ἔλεγχος καί παιδεία (Παροιμίες,6,3): Η κάθε εντολή του θείου νόμου είναι λυχνάρι και φως που φωτίζει, δρόμος ασφαλής, που οδηγεί στην ευτυχισμένη και ειρηνική ζωή, έλεγχος όταν παρεκτρέπεσαι, παιδαγωγός που μορφώνει τον χαρακτήρα σου. 
Παντί ἀνθρώπῳ μή ἔκφαινε σήν καρδίαν, καί μή ἀναφαιρέτω σοι χάριν:Μην ανοίγεις την καρδιά σου σε κάθε άνθρωπο και μη δέχεσαι εύνοια και φιλία απ'αυτόν που σου είναι άγνωστος (Σοφία Σειράχ,η, 19)
Η καρέκλα που κάθεσαι γεννάει φίδια που θα αγωνίζονται να σε πνίξουν (Λόγια γέροντα ιερέα προς τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε', όταν έγινε Πατριάρχης)
Ἔλεγξον φίλον, πολλάκις γὰρ γίνεται διαβολή, καὶ μὴ παντὶ λόγῳ πίστευε: εξέτασε και ρώτησε το φίλο σου και συνεξηγήσου μαζί του, διότι πολλές φορές γίνεται διαβολή και συκοφαντία και για αυτό μην πιστεύεις κάθε λόγο (Σοφία Σειράχ, 19, 15) 
Να αποκρίνεσαι σε όσους σε συκοφαντούν όχι με λόγια, αλλά με αρετές (Ισαάκ ο Σύρος)
Παγίς ἰσχυρά ἀνδρί τά ἴδια χείλη: τρομερή παγίδα στον άνθρωπο το στόμα του, με το οποίο έδωσε κάποια υπόσχεση (Παροιμίες, στ, 2) 
Γλώσσα κακή τρίτου προσώπου έδιωξε γυναίκες ενάρετες και εργατικές από τα σπίτια τους και στέρησε αυτές από τους κόπους των χεριών τους και τους μόχθους τους(Προσοχή σε κρυφές κακολογίες και ψιθυρισμούς),[Σοφία Σειράχ κη', 15]
Μή ἀπόσχῃ εὖ ποιεῖν ἐνδεῆ, ἡνίκα ἄν ἔχῃ ἡ χείρ σου βοηθεῖν: Μην αποφεύγεις από έλλειψη αγάπης να συνδράμεις και να ευεργετήσεις εκείνον που βρίσκεται σε ανάγκη και κίνδυνο, εφόσον έχεις στα χέρια σου τα μέσα και μπορείς να τον βοηθήσεις (Παροιμίες, γ, 27) 
'Αγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας, καί ἡ μέριμνα αὐτοῦ ἀφιστᾶ ὕπνον: Η αϋπνία, η προκαλούμενη από την φροντίδα για απόκτηση πλούτου, λιώνει και φθείρει το σώμα κι η αγωνιώδης αυτή φροντίδα για πλούτο αφαιρεί τον ύπνο (Σοφία Σειράχ, λα', 1)
Ὁ μεταδιδούς ἐν ἁπλότητι: εκείνος που έχει κλίση να μοιράζει από τα αγαθά του στους φτωχούς, ας το κάνει αυτό με απλότητα, χωρίς επίδειξη ή άλλα εγωιστικά ελατήρια (Προς Ρωμαίους, ιβ, 8)
Με την ελπίδα την ισχυρή στην πραγματοποίηση των υποσχέσεων του Θεού, θα περάσουμε το βίο μας. Η αναβολή της εκπληρώσεως των Θείων υποσχέσεων είναι έργο παιδαγωγικό πολλές φορές, πάντοτε δε αποβλέπει στην πνευματική μας ωφέλεια. Ας μην αδημονούμε κι απελπιζόμαστε. Εκείνο που υπόσχεται ο Θεός έχει τη δύναμη να το εκτελέσει. Ας αναθέτουμε λοιπόν με τέλεια εμπιστοσύνη τον εαυτό μας και τα ζητήματά μας στην παντοδύναμη προστασία του Θεού (Κυριακοδρόμιο, Εκδόσεις Σωτήρ, 4ος τόμος)
Αξιοθαύμαστοι και αξιομίμητοι οι Σαμαρείτες. Έδειξαν ενδιαφέρον και θέλησαν να γνωρίσουν οι ίδιοι προσωπικά τον Σωτήρα Χριστό και να μην περιορισθούν μόνο στα όσα τους πληροφόρησε η συμπατριώτισσά τους, η Σαμαρείτισσα. Πόσο ευτυχείς θα είμαστε και εμείς εάν δείχνουμε ενδιαφέρον να μελετούμε τον λόγο του Θεού και γνωρίζουμε προσωπικά τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας Χριστό (Κυριακοδρόμιο, τόμος 1ος, εκδόσεις Σωτήρ) 
Μηδέν νόθον δόγμα τῷ τῆς ἀγάπης προσχήματι παραδέχεσθε: με το πρόσχημα της αγάπης-δηλαδή με το προσωπείο, τη μάσκα της αγάπης-μη δέχεσθε τη νόθεση και παραχάραξη του δόγματος (Ιωάννης Χρυσόστομος, PG 62, 91)
Ούτε υπήρξε ποτέ, ούτε υπάρχει, ούτε θα υπάρξει ποτέ στη γη τόπος χωρίς λύπη. Τόπος χωρίς λύπη μπορεί να γίνει μόνο η καρδιά μας, όταν κατοικήσει σ' αυτήν ο Ιησούς Χριστός (Στάρετς Νίκων, 1931 μέσα στη φυλακή)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 




 

Δευτέρα 1 Ιουλίου 2013

Συμβουλές από την προγονική σοφία



Λάθε βιώσας: Φρόντισε να περνάς τη ζωή σου όσο μπορείς πιο αθόρυβα, χωρίς να επιδεικνύεσαι (Πυθαγόρας)
Ξένος πεφυκώς, τοὺς ξενοδόχους σέβου (Μένανδρος): Όταν βρίσκεσαι φιλοξενούμενος, να είσαι ευγενής και να σέβεσαι αυτούς που σε φιλοξενούν. 
Ἀβουλίᾳ γἀρ πολλά βλάπτονται βροτοί: πολλά δεινά επακολουθούν στους ανθρώπους, στους οποίους λείπει η ικανότητα να παίρνουν αποφάσεις (Αρχαίο γνωμικό)
Ἡ μεσότης ἐν πᾶσιν ἀσφαλέστερον: Η ακρότητα και η υπερβολή πρέπει να αποφεύγονται. Παντού και πάντοτε η μέση οδός είναι πιο ασφαλής (Μένανδρος)
Φάρμακόν ἐστιν ἐνίοτε καί τό μηδέν προσφέρειν: το φάρμακο είναι κάποτε και το να μη δίνεις κανένα φάρμακο (Ιπποκράτης)
Ἐπιμελείᾳ πάντα δοῦλα γίγνεται: όλα κατορθώνονται στη ζωή με την εργατικότητα και την επιμέλεια (Μένανδρος)
Οὐδείς γάρ ὤν ράθυμος εὐκλεής ἀνήρ: Κανείς άνθρωπος που είναι τεμπέλης(ράθυμος), δεν μπορεί να γίνει διάσημος (Θεόκριτος)
Ἥδιον δικάζειν μεταξύ ἐχθρῶν ἤ φίλων· τῶν μέν γάρ φίλων πάντως ἐχθρόν τόν ἕτερον· τῶν δέ ἐχθρῶν, τόν ἕτερον φίλον: είναι καλύτερα να δικάζεις μεταξύ εχθρών παρά μεταξύ φίλων. Γιατί από τους δυο φίλους ο ένας θα γίνει οπωσδήποτε εχθρός σου, ενώ από τους δυο εχθρούς ο ένας θα γίνει φίλος σου (Αρχαίο ρητό)
Αἰδοῦς παρά πᾶσιν ἄξιος ἔσει, ἐάν πρῶτος ἄρξῃ σεαυτόν αἰδεῖσθαι: Αξιοσέβαστος(άξιος σεβασμού) θα είσαι από τους άλλους, εάν εσύ πρώτος αρχίσεις να σέβεσαι τον εαυτό σου (Θεόκριτος)
Τι λοιπόν διαφέρει ο άνθρωπος ο ασυγκράτητος, που δεν μπορεί να δαμάσει τα πάθη και τις ηδονές, από ένα θηρίο τελείως ασυγκράτητο; Αυτός που δεν δείχνει ενδιαφέρον για τα άριστα, με κάθε δε τρόπο ζητάει τις ηδονές, σε τι διαφέρει αυτός από τα άμυαλα ζώα; (Ξενοφών)
Αἱ μέν ἡδοναί θνηταί, αἱ δέ ἀρεταί ἀθάνατοι: Οι απολαύσεις περνούν και σβήνουν, οι αρετές όμως παραμένουν αθάνατες (Περίανδρος ο Κορίνθιος)
Προσπάθησε να αρέσεις στο γείτονά σου, ώστε, εάν χρειασθεί, και φωτιά να σου δανείσει και να έρχεται συμβοηθός σου για κάτι καλό. Και όταν σε κάτι αστοχήσεις, θα προστρέξει κοντά σου, για να σε βοηθήσει καλοπροαίρετα (Ξενοφών)
Μέγα γείτονι γείτων: Ο γείτονας στο γείτονά του είναι μεγάλο καλό (Αρχαίο ρητό)
Μή προτρεχέτω ἡ γλῶττα τῆς διανοίας: η γλώσσα σου να μην τρέχει πιο μπροστά από το νου. Δηλαδή να σκέπτεσαι πρώτα αυτά που θα πεις. 
Ἡ δέ λαλιά, εἴ τις αὐτήν ὁρίζεσθαι βούλοιτο, εἶναι ἄν δόξειεν ἀκρασία τοῦ λέγειν: η πολυλογία, εάν κανείς θα ήθελε να την ορίσει, θα έλεγε ότι είναι ακράτεια του λόγου (Θεόφραστος) 
Τά προσπεσόντα δ' ὅστις εὖ φέρει βροτῶν ἄριστος εἶναι σωφρονεῖν τέ μοι δοκεῖ: ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει τα γεγονότα με αυτοκυριαρχία,ηρεμία και αταραξία, αυτός είναι άνθρωπος άριστος και με σωφροσύνη και γνώση (Ευριπίδης)
Οἶμαι ἔγωγε χρῆναι πάντας ἡμᾶς φιλονίκως ἔχειν πρός τό εἰδέναι τό ἀληθές: Εγώ τουλάχιστον νομίζω ότι όλοι μας πρέπει στη ζωή μας να επιδιώκουμε να γνωρίσουμε την αλήθεια, όπως οι αθλητές επιδιώκουν την καλή επίδοση και τα βραβεία (Πλάτων) 

Καλημέρα σας! Καλό μήνα κι ευλογημένη εβδομάδα! 

Related Posts with Thumbnails