Πώς νιώθει ένας έφηβος στο σχολείο (Μέρος 2ο)

Μετά την παρουσίαση του 1ου μέρους "Πώς νιώθει ένας έφηβος στο σχολείο", σήμερα ολοκληρώνεται το θέμα με το 2ο και τελευταίο μέρος των μαθητικών σκέψεων.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου για το σχολείο του 21^ου αιώνα. Δεν αντέχω να φορώ ποδιά κι έτσι μου αρέσει να ντύνομαι ελεύθερα κι όχι ακατάλληλα (όπως κάποιες συμμαθήτριές μου). Οι καθηγητές μου άλλωστε λένε πως νοσταλγούν τους καιρούς που οι μαθητές φορούσαν στολές και οι δάσκαλοι μπορούσαν να δώσουν και κάποιο ελαφρύ χαστούκι στους άτακτους μαθητές (Σημείωση: Τι λέμε τώρα! Εγώ πάντως αστειεύτηκα, δεν το εννοούσα, η καθηγήτρια!)

Η σύγχρονη εκπαίδευση δεν εμπεριέχει βίαιες τιμωρίες όπως παλιά, αλλά ταυτόχρονα έχουν προστεθεί και σύγχρονα τεχνολογικά μέσα για τη διευκόλυνση στη διαπαιδαγώγηση. Κι ακόμη, η μάθηση περιλαμβάνει εξωσχολικές δραστηριότητες, οι οποίες καταναλώνουν μεγάλο μέρος της ενεργητικότητάς μας. Οι σημερινοί όμως μαθητές δεν σέβονται τους καθηγητές, αν και η προσοχή σε ένα μάθημα εξαρτάται κι από τον καθηγητή, ιδίως από τον τρόπο που παραδίδει το μάθημα.

Η εκπαίδευση στην Ελλάδα συγκριτικά με άλλες χώρες χωλαίνει. Στο εξωτερικό αντίθετα υπάρχουν πολλές δραστηριότητες για τους μαθητές, ώστε το μάθημα να γίνεται ενδιαφέρον και να επηρεάζει θετικά το γνωστικό επίπεδο των μαθητών. Εμείς οι μαθητές λέμε: πού θα πάει, δεν θα περάσουν τα δύσκολα αυτά χρόνια; 

Έχω να διαβάσω πολύ και δεν προλαβαίνω να κάνω όσα θέλω. Εύχομαι να πάει καλά η μέρα σήμερα, αν και δεν ξέρω τι θα συμβεί: θα δεχθώ την επίπληξη της κυρίας διευθύντριας, θα πάρω ωριαία αποβολή ή απλώς βάση σε κάποιο διαγώνισμα; Κάθε μέρα η ίδια ρουτίνα. Μια ερώτηση έχω: πότε θα έρθει το σαββατοκύριακο;

Αν είσαι καλός μαθητής, δεν φοβάσαι. Αντίθετα όμως, αν δεν πάρεις καλούς βαθμούς, θα σε πρήζουν οι γονείς σου. Όχι μόνο οι φίλοι, αλλά και οι καθηγητές μας μάς συμβουλεύουν και μας μαθαίνουν γράμματα, μια και τα μαθήματα κάποτε γίνονται δύσκολα. 

Η κάθε μέρα φαίνεται ίδια, τόσο δύσκολη και τραγική, όσο και φριχτή. Το σχολείο δεν το φοβάμαι ή δεν το μισώ, απλώς δεν το αντέχω. Δεν φταίνε τα μαθήματα, οι καθηγητές ή και οι γονείς. Απλούστατα με πνίγει. Μπορεί να είναι η ρουτίνα ή ακόμα κι η μοναξιά μου, καθώς δεν έχω έναν καλό φίλο, για να μιλήσω.

Όταν μάλιστα κάποια στιγμή χτυπάει το κουδούνι, υπάρχουν φορές που δεν θέλω να βγω από την τάξη, καθώς δεν έχω πού να πάω, για αυτό και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά. Οι γνωστοί μου κάθε φορά με αγχώνουν. Πρέπει να προσέχω τι θα πω και τι θα κάνω. Ακόμα και στο σπίτι μου νιώθω απομονωμένη σε ένα περιορισμένο χώρο, καθώς μόνο η μουσική νιώθω να με ευχαριστεί. Έτσι, μόνο στο δωμάτιό μου μπορώ να απολαύσω την ελευθερία μου, γιατί εκεί νιώθω αληθινά, χωρίς να υποδύομαι. Μπορώ ώρες να παραμείνω και να σκέφτομαι με προβληματισμό τη ζωή μου, αλλά ένα ξέρω: δεν έχω πρόβλημα με το σχολείο, μόνο με τους ανθρώπους. Τελικά, μπορεί τίποτε από αυτά να μην ισχύει και το θέμα να είμαι εγώ η ίδια!

Καλημέρα σας! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα! 

  

Πώς νιώθει ένας έφηβος στο σχολείο (Μέρος 1ο)

Προς τιμήν  των τριών Ιεραρχών, των προστατών της εκπαίδευσης,  που μας καθοδηγούν με το φωτισμό τους, μερικές αναρτήσεις των επόμενων εβδομάδων θα αναφέρονται στο σχολείο. Εδώ οι ίδιοι οι μαθητές καταγράφουν τις απόψεις τους για την εκπαίδευση και το σχολικό περιβάλλον. Κάποιες τέτοιες στιγμές σκέφτομαι αυτό που είπε ο Γρηγόριος Θεολόγος για τον Μέγα Βασίλειο: "Σπουδὴ γὰρ εὐφυΐα συνέδραμεν, ἐξ ὧν ἐπιστῆμαι καὶ τέχναι τὸ κράτος ἔχουσι(Επιτάφιος 23.2): Η επιμέλεια κι η εργατικότητα προστέθηκε στην ευφυία τους. Από αυτά τα δυο οι επιστήμες και οι τέχνες έχουν την πηγή." Διαβάζοντας τις μαθητικές σκέψεις αναρωτιέμαι: υπάρχει ενδιαφέρον για τη γνώση σήμερα;

Αχ το σχολείο!  Κάθε μέρα για 7 συνεχόμενες ώρες, για δώδεκα συνεχόμενα χρόνια περνούμε τις εποικοδομητικές ώρες μας στο χώρο της εκπαίδευσης, εκεί που βασιλεύει η πλήξη κι όχι η νέα περιπέτεια. Κάθε μέρα δεν προσφέρει μόνο νέες γνώσεις, αλλά είναι και βαρετά ολόιδια με τις προηγούμενες ή και τις επόμενες. Οι περισσότεροι μαθητές αναγκαστικά προσέρχονται στο σχολείο με μια τσάντα τόσο βαριά, σαν να έχει πέτρες μέσα. Η ευχάριστη ώρα είναι συνήθως το διάλειμμα.

Το σχολείο είναι μια συνήθεια. Καθημερινό πρόγραμμα, πρωινό ξύπνημα (το ξυπνητήρι δεν θα χαλάσει; ) και σχολική τάξη. Στο σχολείο άλλωστε παίρνεις τις βάσεις, ώστε έπειτα να πλουτίσεις τις γνώσεις σου. Ακόμα και γεωργός να γίνεις, τα μαθηματικά σου χρειάζονται. 

Κι εδώ που τα λέμε από το να κάθεσαι αραχτός στον υπολογιστή και στο σπίτι, χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα, κάτι είναι κι αυτό. Εκείνο πάντως που δεν αντέχω είναι κάποια παιδιά που υπάρχουν στην τάξη, κάνουν τόση φασαρία, σαν να νομίζουν ότι βρίσκονται σε παιδική χαρά. Πιστεύω ότι αυτό δεν οφείλεται σε έναν καλό ή κακό καθηγητή, αλλά στο γεγονός ότι πρέπει να αλλάξουμε εμείς οι μαθητές τη δική μας συμπεριφορά. Άλλωστε, η διευθύντριά μας όλα αυτά τα λέει στην πρωινή προσευχή, αλλά ποιος την ακούει, όταν δεν έχει ξυπνήσει ακόμα;

Έχω ανάμεικτα συναισθήματα για το σχολείο. Πριν από οκτώ χρόνια, όταν πρωτοπήγα σχολείο, πίστευα πως ήταν ένα από τα πιο ανιαρά πράγματα της ζωής μου και ανυπομονούσα τόσο να χτυπήσει το κουδούνι, για να πάω στο σπίτι μου. Στην πορεία όμως άλλαξα γνώμη. 

Γνώρισα καινούρια παιδιά, δέθηκα με την ιδέα της μάθησης κι εκτίμησα την προσπάθεια των καθηγητών μου να μου πλατύνουν τους ορίζοντες, αλλά και να μου προσφέρουν χρήσιμα κι ωφέλιμα πράγματα. Κάποιες φορές μάλιστα, όταν συναντώ το ζεστό χαμόγελο των καθηγητών, νιώθω υπέροχα και δεν θέλω να τελειώσει η ώρα. Γι’ αυτό, όσο περίεργο κι αν φαίνεται, όσο χαρούμενος επιστρέφω από το σχολείο στο σπίτι, άλλο τόσο νιώθω μια μικρή λύπη φεύγοντας από το δεύτερο σπίτι μου.

Βασανιστήριο το πρωινό ξύπνημα! Τα παιδιά την πρώτη ώρα είναι συνήθως κουρασμένα και θέλουν ακόμα να κοιμηθούν.Και να ήταν η μόνη φρίκη!  Όλα όσα γίνονται στο σχολείο μου προκαλούν φόβο: από τη μια τα διαγωνίσματα και τα τεστ, από την άλλη η αγριότητα κάποιων συμμαθητών μου στα διαλείμματα.

Πάντως εγώ είμαι και λίγο τεμπελάκος! Ποιο πρόγραμμα διαβάσματος, ποιες υποσχέσεις; Αν εγώ δεν στρωθώ στο διάβασμα, δεν κάνω τίποτα. Η νευρικότητα και το άγχος κυριαρχούν, καθώς οι εξελίξεις στα συνεχόμενα διαγωνίσματα ποικίλλουν. Πεταλούδες γεμίζουν το στομάχι μας, καθώς περιμένουμε να ελεγχθεί το διάβασμά μας. Βέβαια στην καθημερινότητά μας συμπεριλαμβάνεται και η κούραση, η οποία δεν μας επιτρέπει να διαβάσουμε όσο επιθυμούμε. Έτσι, απογειώνεται η διάθεσή μας από έναν καλό βαθμό. Το είκοσι στα μαθηματικά με ανέβασε πραγματικά στους εφτά ουρανούς!

Σέβομαι κι εκτιμώ τους δασκάλους μου, αλλά κάποτε αντιμετωπίζω δυσκολία συγκέντρωσης στο μάθημα. Η εκπαίδευση είναι πολύτιμη για μένα, για αυτό δίνω τον καλύτερό μου εαυτό, ώστε να προοδεύσω. Υπάρχουν όμως φορές που το μάθημα είναι βαρετό και τότε βάζουμε μπροστά τη σκανταλιά. Έτσι είναι η μοίρα μας! Όμως η ζωή δεν μας χαρίζεται, πρέπει να εργαστούμε, για να μας ανταποδώσει! 

Καλό κι ευλογημένο μήνα! 
Καλημέρα και ευλογημένη σας εβδομάδα!  

Ύμνοι και ζωή των αγίων

Η τιμή των αγίων από τους πιστούς διαβαίνει προς τον Κύριό τους, Τον οποίο υπηρέτησαν. Κι εκείνος (ο άνθρωπος) που τιμά αυτούς που αγωνίστηκαν για την πίστη, δείχνει ότι έχει παρόμοιο ζήλο για την πίστη. (Μέγας Βασίλειος)

Βλέπετε τούτον τον Μυροβλήτη; Έχυσε το αίμα του σώματός του εκουσίως υπέρ του Χριστού και γι’ αυτό το κατέστησε ανεξάντλητη πηγή πολλών θαυμάτων, αγιασμού ψυχής και σώματος, ευωδέστατου και ιερότατου μύρου. Το σώμα όμως ακόμα δεν δοξάστηκε πραγματικά και όλα αυτά τα παρόντα είναι προσχέδιο και προτύπωση και σύμβολο της μέλλουσας ουράνιας δόξας του. Εάν, λοιπόν, το προσχέδιο και η προτύπωση είναι τέτοια, πόσο μεγάλη θα είναι η μελλοντική εκείνη ολοκλήρωση; Τελείως άρρητη και ακατάληπτη. (Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς)

Εὐφραίνου ἐν Κυρίῳ πόλις Θεσσαλονίκη· αγάλλου καὶ χόρευε, πίστει λαμπροφοροῦσα Δημήτριον τὸν πανένδοξον ἀθλητὴν καὶ μάρτυρα τῆς ἀληθείας, ἐν κόλποις κατέχουσα ὡς θησαυρόν· ἀπόλαυε τῶν θαυμάτων τὰς ἰάσεις καθορῶσα· καὶ βλέπε καταράσσοντα τῶν βαρβάρων τὰ θράση, καί εὐχαρίστως τῷ Σωτῆρι ἀνάκραξον· Κύριε, δόξα σοι (τροπάριο Λιτής) .

Ο Άγιος Νικόλαος ήταν φύλακας των λογικών προβάτων, όχι μισθωτός, αλλά βοσκός και μάλιστα καλός βοσκός. Τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν ετρέπετο σε φυγή, όταν φαινόταν κάποιος λύκος, αλλά τουναντίον ήταν έτοιμος να διακινδυνεύσει τη ζωή του χάρη του ποιμνίου. Και θεωρούσε δική του σωτηρία κάθε αγαθοεργία χάρη των άλλων. (Άγιος Νικόλαος Καβάσιλα)

Ο Άγιος Νικόλαος ήταν μύρον εις τα Μύρα, ο στοργικός πατέρας, του οποίου η ψυχή, αλλά και η ζωή ευωδίαζε από το μύρο της αγάπης. (Περιοδικό Σωτήρ)

Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ήταν ψυχή εκλεκτή, με ειδική πανίερη αποστολή και μας καλεί να ανακαινισθούμε. Και μας δίνει το μήνυμα να ζήσουμε χωρισμένοι από του κόσμου το πνεύμα και την αμαρτία. Με βαθιά αγάπη στο Θεό να γίνουμε «φωνή βοῶντος» σε τούτη τη σκληρή πολύβουη ερημιά του σημερινού κόσμου. Να ανοίξουμε για κάποιες ψυχές την «ὁδὸν Κυρίου» (Περιοδικό Προς τη Νίκη)  

Κατά τη διάρκεια της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου το 325 μΧ, ο Άγιος Σπυρίδωνας πήρε ένα κεραμίδι, έκανε με το δεξί του χέρι το σημείο του Σταυρού κι είπε: "Εις το όνομα του Πατρός" κι έσφιξε το κεραμίδι. Με τις λέξεις του Αγίου η φωτιά με την οποία ψήθηκε το κεραμίδι ανέβηκε πάνω. "Και του Υιού", πρόσθεσε. Τότε το νερό με το οποίο ζυμώθηκε το ξερό κεραμίδι έτρεξε κάτω. "Και του Αγίου Πνεύματος", συμπλήρωσε ο πρακτικός και θεοφώτιστος Διδάσκαλος. Το χώμα έμεινε στο χέρι του. Όπως το κεραμίδι αποτελεί ένα πράγμα μιας ουσίας και μιας φύσεως, αλλά είναι τρισύνθετο (φωτιά, νερό, χώμα), έτσι κι ο Άγιος Θεός είναι Τριαδικός: Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα (Συναξάρι)

Ο Όσιος Αντώνιος είναι ο εν σώματι άγγελος, ο πατέρας του αναχωρητισμού. Ασκητική μορφή, που με ένθεο ζήλο κι αυταπάρνηση διδάσκει όχι μόνο με το παράδειγμά του, αλλά με την ίδια του τη ζωή. (Περιοδικό Η Δράση)

Ἀθανάσιον ἐπαινῶν, ἀρετήν ἐπαινέσω: Όταν επαινώ τον Αθανάσιο, επαινώ την ίδια την αρετή.  (Γρηγόριος ο
Θεολόγος)

Ἀρετὴν πᾶσαν ἤσκησας, ἐπιμόνως Θεόπνευστε καὶ χρισθεὶς τῷ Πνεύματι χρίσμα ἅγιον, Ἱερουργὸς Ἱερώτατος, σαφῶς ἐχρημάτισας καὶ Ποιμὴν ἀληθινὸς καὶ τῆς Πίστεως πρόμαχος· ὅθεν ἅπασα Ἐκκλησία δοξάζει σου τὴν μνήμην, ἱερῶς ἐπιτελοῦσα καὶ τὸν Σωτῆρα δοξάζουσα (Στιχηρά Εσπερινού). 

Είναι και οι τρεις σοφοί και άγιοι, φωτεινά πρότυπα και πολύτιμοι οδηγοί σ’ όλους τους καιρούς και σ’ όλες τις γενεές των ανθρώπων, όσων εξακολουθούν να πιστεύουν ως Χριστιανοί και να το φρονούν ως Έλληνες. (Μητροπολίτης  Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος)

Πνεῦμα Θεοῦ ἐνέπλησε Βασίλειον ἐπιστήμης τῶν πυρίνων δὲ γλωσσῶν ἔσχε μίαν ὁ Γρηγόριος καὶ πῦρ ὑψηγορίας ἔπνευσε τὸ τοῦ Χριστοῦ δὲ στόμα ἐν Ἰωάννῃ ἐλάλησε (Το Θεϊκό πνεύμα υπερπλήρωσε με επιστήμη τον Βασίλειο, μια από τις πύρινες γλώσσες είχε ο Γρηγόριος και φωτιά μεγαληγορίας έδωσε πνοή μέσα από τον Ιωάννη, που λάλησε μέσα από το στόμα του το Χριστό: από την ιερή υμνογραφία για τους Τρεις Ιεράρχες)

Τὴν τοῦ ἀμέμπτου σου βίου.μάκαρ λαμπρότητα ἐθαύμασαν ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων οἱ δῆμοι· καὶ γὰρ τῇ προαιρέσει στερρὸς ἀθλητὴς καὶ ἀσκητὴς ἀναδέδειξαι καὶ ἱεράρχης καὶ ἄξιος λειτουργὸς τοῦ Θεοῦ καὶ φίλος γνήσιος. (Αίνος για τον άγιο Γρηγόριο Παλαμά)
Ὦ Νεκτάριε σοφέ, ὦ προστάτα τῶν πιστῶν, σκέπε, φρούρει, φύλαττε, τοὺς προστρέχοντας εἰς σέ (από τα Μεγαλυνάρια του  Γεράσιμου Μικραγιαννανίτη)
Οὐκ ἐξ ἀνθρώπων εἴληφε, τὸ βασίλειον κράτος, ἀλλ' ἐκ τῆς θείας χάριτος, Κωνσταντῖνος ὁ μέγας, σὺν τῇ μητρὶ οὐρανόθεν, ἐξαστράπτον δὲ βλέπει, Σταυροῦ τὸ θεῖον τρόπαιον· ὅθεν τούτῳ ὀλέσας τοὺς δυσμενεῖς, τῶν εἰδώλων ἔλυσε τὴν ἀπάτην, ἐν κόσμῳ δὲ ἐκράτυνε, τὴν ὀρθόδοξον πίστιν: Δεν απέκτησε από ανθρώπους το βασιλικό κράτος, αλλά από τη Θεία Χάρη ο μέγας Κωνσταντίνος, από τα ουράνια, μαζί με τη μητέρα του, ενώ βλέπει σαν αστραπή το τρόπαιο της Νίκης, το Σταυρό. Με αυτόν το Σταυρό  κατέστρεψε τους εχθρούς, επειδή διέλυσε την απάτη των ειδώλων, ενώ ισχυροποίησε στον κόσμο την ορθόδοξη πίστη. (Εξαποστειλάριον 21ης Μαΐου)

Τι σημαίνει αυτό που λέγει η Αγία Γραφή ότι οι λαοί ευφραίνονται, όταν εγκωμιάζεται ο άγιος; Ευφραίνονται με πνευματική ευφροσύνη με την ανάμνηση των κατορθωμάτων των αγίων. Από αυτά που ακούουν οδηγούνται στο ζήλο και τη μίμηση των καλών. Η ζωή των αγίων είναι φως που φωτίζει το δρόμο της ζωής. (Μέγας Βασίλειος)
Πάντοτε χαίρετε, ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε, ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε (Απόστολος Παύλος, Α Θεσσ. ε, 16-18)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ατενίζοντας τη νέα χρονιά

Άλλη μια χρονιά ολοκληρώνει τον κύκλο της και ο γέρος χρόνος εναποθέτει το βαρύ φορτίο του, δίνοντας τα σκήπτρα στο νέο. Η σκέψη μου σήμερα πλανιέται στο μέλλον. Ποιος άραγε άνθρωπος γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί την επόμενη μέρα;"Οὐδείς γινώσκει τὶ μετ’αὔριον ἤ τὶ μεθ' ὥρα, ἄσκοπός ἐστι βροτῶν θάνατος, τὸ δὲ μέλλον ἄδηλον": Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει μετά μία ημέρα ή ώρα· απροσδιόριστος είναι στους ανθρώπους ο θάνατος και το μέλλον άγνωστο. (Φωκυλίδης). 
Γιατί η ζωή του ανθρώπου θυμίζει μια ρόδα που κάνει όλο κύκλους κι άλλοτε φέρνει τη χαρά, άλλοτε τη δοκιμασία και τη λύπη:

"Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν, και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν·και του Καιρού τα πράματα, που αναπαημό δεν έχουν, μα στο Kαλό κ' εις το Kακό περιπατούν και τρέχουν·" (Βιτσέντζου Κορνάρου, προοίμιο Ερωτόκριτου, στίχοι 1-4)
Πού να είναι άραγε η ευτυχία; Ο Δημόκριτος έλεγε: "Οὔτε σώμασιν οὔτε χρήμασιν εὐδαιμονοῦσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀλλ’ ὀρθοφροσύνῃ καὶ πολυφροσύνῃ": Οι άνθρωποι ούτε στις απολαύσεις του σώματος, ούτε στα χρήματα μπορούν να βρουν την ευτυχία. Ευτυχία υπάρχει, όταν ζουν, σκέπτονται σωστά και συμπεριφέρονται με φρόνηση και σύνεση.  Άλλωστε, πάντα ο άνθρωπος κυνηγούσε ό, τι πίστευε πως θα τον κάνει χαρούμενο, αν και "η μεγάλη αρρώστια της ψυχής είναι να επιθυμείς τα αδύνατα" (Βίας ο Πριηνεύς). 
Και η πραγματική χαρά είναι να ανακαλύπτεις την ερημιά της ψυχής χωρίς τον Κύριο. Είμαστε αληθινά φτωχοί, αν δεν βρούμε το μίτο που οδηγεί στο Χριστό κι όχι στο χρυσό, εφόσον "ο άνθρωπος δεν είναι ποτέ φτωχός, όταν έχει χαλινό στις επιθυμίες του" (Διονύσιος Σολωμός). Γιατί τι υπάρχει χωρίς το Χριστό;  "Όλες οι κουλτούρες, όλοι οι πολιτισμοί, όλοι οι νόμοι, όλοι οι άνθρωποι, όλα τα ουράνια, όλοι οι κόσμοι δίχως το Χριστό μεταμορφώνονται σε κόλαση. Αιώνιο κέρδος αποτελεί ο Χριστός" (π. Ιουστίνος Πόποβιτς)

Τούτες τις ώρες, στο κατώφλι της νέας χρονιάς, ο νους μου στρέφεται στο Θεό γιατί έχει ανάγκη να προσευχηθεί:

Θεέ μου, εσύ που μας ατενίζεις από τα ουράνια, που νιώθεις τους χτύπους της καρδιάς μας σε όλη τη διάρκεια της μέρας, προστάτευσέ μας μέσα στην στοργική αγκαλιά σου. Προάσπισε την οικογένεια που διαλύεται, την παιδεία που καταρρέει, τη θρησκεία που αγκομαχεί, την κοινωνία που χάνει το ήθος της. Κάνε μας να γινόμαστε ανθρώπινοι απέναντι σε όσους πεινούν, πονούν, αλλά και για όσους πεθαίνουν άστεγοι ή ξεχασμένοι.  
Κι ακόμα να μην ξεχνάμε την ανθρωπιά μας μπροστά σε όσους δεν μπόρεσαν να Σε αναζητήσουν, καθώς η απελπισία κατέλαβε νου και ψυχή , οδηγώντας σε πολέμους και στη διάπραξη κάθε λογής εγκλημάτων. Κάνε να υπάρχουν λιγότερες μοναχικές καρδιές που συντρίβονται από την εγκατάλειψη του πλησίον. Κι επιπλέον φέρε ειρήνη και στη δική μας καρδιά, αλλά και υπομονή να αντέχουμε τις φουρτούνες. 
Γίνε ο κυβερνήτης της ζωής μας, για να μη φοβόμαστε ή να δειλιάζουμε, αλλά αντίθετα να ευγνωμονούμε Εσένα, ώστε να μας αξιώνεις να σε δοξάζουμε νυχθημερόν. Είμαστε όλοι παιδιά σου, Θεέ μου. Ελέησέ μας και αγκάλιασέ μας. Μακάρι να είναι καλοτάξιδο το 2013, αρκεί να έχουμε Εσένα ως κυβερνήτη στο τιμόνι της ζωής μας. 

Εύχομαι σε όλους σας μια ευλογημένη χρονιά! Το Άγιο Πνεύμα ας ευλογήσει με τη χάρη Του τον κόσμο! Κάθε χαρά σας να σκορπίζει χαμόγελα παντού και κάθε δάκρυ σας να γίνεται ροδοπέταλο που θα δροσίζει την καρδιά του Κυρίου. 

Καλημέρα σας! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα! Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένο το 2013! 

 

 

Προγονικές παραινέσεις

Ἐν ὁδῷ μὴ σπεῦδε προάγειν μηδὲ τὴν χεῖρα κινεῖν· μανικὸν γάρ (Χίλων ο Λακεδαιμόνιος): Στο δρόμο που περπατάς μη βιάζεσαι να προχωρείς ούτε και να χειρονομείς, δηλαδή να κάνεις σπασμωδικές κινήσεις. Γιατί αυτό είναι εκδήλωση παραφροσύνης ή νευρικότητας. 

Ἔργοις φιλόπονος ἴσθι, μὴ λόγοις μόνον (Μένανδρος): Να είσαι φιλόπονος κι εργατικός στην πράξη κι όχι μόνο στα λόγια. 
Ἐπιπολάζειν οὔ τι χρὴ τὸν θυμόν, ἀλλὰ τὸν νὀον (Επίχαρμος): Δεν πρέπει να κυριαρχεί στις ενέργειες του ανθρώπου ο θυμός, η οργή, αλλά η σκέψη και η σύνεση. 

Σε μια γυναίκα από την Ιωνία η οποία καυχιόταν για το πολυτελές ένδυμά της, μια Σπαρτιάτισσα της έδειξε τους τέσσερις γιους της, οι οποίοι ήταν σεμνοί και κόσμιοι, λέγοντάς της: "Τέτοια πρέπει να είναι τα έργα της καλής κι ενάρετης γυναίκας." 
Ἡδὺ γὰρ πατὴρ φρόνησιν ἀντ' ὀργῆς ἔχων (Μένανδρος): Είναι καλό κι ευχάριστο ο πατέρας να έχει φρόνηση και σύνεση και όχι οργή. 

Ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται (Μένανδρος): Ο χαρακτήραςτου ανθρώπου γνωρίζεται από τα λόγια του.
Ἄν καλόν ἔχῃ τις σῶμα καὶ ψυχὴν κακήν, καλὴν ἔχει ναῦν καὶ κυβερνήτην κακόν (Μένανδρος): Άν κάποιος έχει υγιές και όμορφο σώμα, έχει όμως ψυχή κακή, δηλαδή γεμάτη από αδυναμίες και ελαττώματα, μοιάζει με καράβι καλό που όμως έχει κυβερνήτη κακό. 

Ὕπνος δὲ πάσης ἐστὶν ὑγεία νόσου (Μένανδρος): Ο ύπνος είναι φάρμακο για κάθε αρρώστια. 
Ἔστι δι' οὗ σιγὴ λόγου κρείσσων·γένοιτ' ἄν ἔστι δ'οὗ σιγῆς λόγος (Ευριπίδης):Κάποτε η σιωπή θα μπορούσε να αποδειχθεί ανώτερη από το λόγο. Κάποτε όμως ο λόγος είναι ανώτερος από τη σιωπή.
Οἱ μὲν φαῦλοι ζῶσι τοῦ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἕνεκα, οἱ δὲ ἀγαθοὶ ἐσθίουσι καὶ πίνουσι τοῦ ζῆν ἕνεκα (Σωκράτης): Οι φαύλοι άνθρωποι ζουν, για να τρώνε και να πίνουν. Οι γενναίοι όμως και οι μυαλωμένοι τρώγουν και πίνουν, για να ζουν. 

Ἀψέγομεν ἡμεῖς, ταῦτα μὴ μιμώμεθα (Μένανδρος): Να μη μιμούμαστε αυτά για τα οποία κατηγορούμε τους άλλους, όταν τα κάνουν. 
Ὡς ἡδὺ κάλλος, ὅταν ἔχῃ νοῦν σώφρονα (Αρχαίο ρητό): Πόσο ευχάριστος είναι ο άνθρωπος, όταν η ομορφιά του συνοδεύεται από σύνεση και φρόνηση. 
Τὸ σιωπᾶν οὐ μόνον ἄδιψον, ἀλλὰ καὶ ἄλυπον καὶ ἀνώδυνον (Ιπποκράτης): Το να σιωπά κανείς όχι μόνο δεν προκαλεί δίψα, αλλά ούτε και λύπη προξενεί ούτε πόνο και οδύνη.  
Ἡ πενία πολλῶν ἐστι ἐνδεής· ἡ δ' ἀπληστία πάντων (Αριστοτέλης): η φτώχεια έχει ανάγκη από πολλά, διότι υπάρχει έλλειψη πολλών. Η απληστία όμως έχει ανάγκη από όλα. 

Γύμναζε σεαυτὸν πόνοις ἐκουσίοις, ὅπως ἄν δύνῃ καὶ τοὺς ἀκουσίους ὑπομένειν(Ισοκράτης): Να γυμνάζεις τον εαυτό σου σε κόπους θεληματικούς, για να μπορείς να υποφέρεις και τους αθέλητους.
 Τίποτε άλλο δεν επιδιώκω να πετύχω με το να γυρίζω εδώ κι εκεί, παρά να προσπαθώ να πείθω νεοτέρους και πρεσβυτέρους ούτε να φροντίζουν περισσότερο για τις ανάγκες του σώματος, ούτε για απόκτηση χρημάτων, λέγοντας ότι δεν μπορεί να προέλθει αρετή από τα χρήματα, αλλά από την αρετή και χρήματα και άλλα αγαθά αποκτούν οι άνθρωποι και στην ιδιωτική τους ζωή και στη δημόσια. (Απολογία Σωκράτους)

Καλημέρα! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα!