Καλή σχολική χρονιά!

Το σχολείο από σήμερα ανοίγει τις πόρτες του, για να καλωσορίσει και να δεχτεί με αγάπη τους μαθητές του. Το κουδούνι χτυπά και χιλιάδες φωνές δονούνται χαρούμενα (μπορεί και λίγο βαριεστημένα) στον ήχο του. Μαθητές ζωντανεύουν με την παρουσία τους στην αυλή του σχολείου, αν και οι τάξεις περιμένουν ανυπόμονα κι εκείνες. 

Ο αγιασμός σε λίγο θα λάβει χώρα, καθώς καταφθάνει ο ιερέας. Μοσχομυρίζει ο βασιλικός, αλλά και το λιβάνι που σκορπίζει παντού τη Θεία ευλογία. Ο ήχος της σφυρίχτρας του Γυμναστή δημιουργεί μια ανθρώπινη μάζα στο χώρο συγκέντρωσης. Τα παιδιά παρατάσσονται σε γραμμές, ενώ ο σύλλογος των καθηγητών στέκεται σαν μια ασπίδα γύρω τους. 

Χιλιάδες καρδούλες χτυπούν  ανυπόμονα. Είναι εκείνες των μαθητών της Α Γυμνασίου (ή της Α Δημοτικού. Άλλωστε, τα παιδιά της Α Λυκείου δεν νιώθουν φόβο, μόνο αμηχανία από την αλλαγή περιβάλλοντος). Τα πρωτάκια μας! Με ματάκια άλλοτε αυστηρά, άλλοτε τρυφερά, άλλοτε προβληματισμένα κοιτάζουν διερευνητικά και περίεργα όλο τον χώρο ψάχνοντας να βρουν στήριγμα στα μάτια των γονιών τους (που βρίσκονται εκεί κοντά), αλλά και κάποιων καθηγητών! Και καθώς η μέρα σηματοδοτεί το νέο ξεκίνημά της στη γνώση, μαζί με την αισιοδοξία ή την περιέργεια καλά κρυμμένα βρίσκονται συναισθήματα παιδιών ή γονιών: άγχος, αγωνία και φόβος για κάθε μελλοντικό βήμα. Και μην ξεχνάμε εκείνο το ξυπνητήρι που κάθε μέρα χτυπά πάνω στο γλυκό τον ύπνο (βρίσκει την ώρα)!

Πάντως, με την παρουσία του ιερέα η ιερή ευλογία  πλανιέται σε όλο το χώρο. Πλημμυρίζει με τη Θεϊκή χάρη παιδιά και διδάσκοντες, ενώ ο βασιλικός ραίνει όλους με τη δροσιά του. Συγκινητικά ευχετικά λόγια από τον ιερέα, τα στελέχη του Δήμου ή τους φορείς εκπαίδευσης, δίνουν τη σκυτάλη στο καλωσόρισμα του Διευθυντή, ενώ ακολουθούν σφιχταγκαλιάσματα κι ευχές μεταξύ των καθηγητών ή γονιών με παιδιά.

Κι έπειτα έρχεται η μαγική ώρα των βιβλίων. Παιδιά και τσάντες συγκεντρώνονται μπροστά σε στοίβες βιβλίων, ενώ ο πανικός των μαθητών μήπως κάποιο τους ξεφύγει, εναλλάσσεται με την ανυπομονησία του ξεφυλλίσματος  στο σπίτι. 

Αχ, τι θα διαβάσουν τα έρημα τα ματάκια μου, αναρωτιόμαστε όλοι μας, μαθητές και καθηγητές. Χιλιάδες σκέψεις μας κατακλύζουν για το νέο σκαλί που ξεκινά. Κάθε αρχή και δύσκολη, δεν λένε; Όμως, η προσέγγιση στη γνώση απαραίτητα επιζητεί άτομα με όρεξη κι υπομονή, ευαισθησία, αλλά και αισιοδοξία. Θα τα καταφέρουμε και φέτος! Όπλα μας ο Θεός και το μεράκι, η δημιουργικότητα κι η προκοπή μας!

Ο μαθητής ή η μαθήτρια καλούνται να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του σχολείου, με όνειρο μια ποιοτική παιδεία και καλλιεργημένους, αλλά κι ανθρώπινους διδάσκοντες. Ας μην ξεχνάμε ότι οι μαθητές είναι σκληρά εργαζόμενοι, έχοντας να αντιμετωπίσουν ένα Γολγοθά σχολικών ασκήσεων, το φροντιστήριο, τις ξένες γλώσσες, τον αθλητισμό και ίσως το ωδείο. Και σίγουρα είναι απαραίτητη η συμπαράσταση όλων μας δίπλα τους, εφόσον έχουν ανάγκη όχι μόνο από την οικογένεια, αλλά και από όλους εμάς, τους εκπαιδευτικούς, πιστούς συνοδοιπόρους σε κάθε προβληματισμό και σε όποια δυσκολία αντιμετωπίζουν. Η εφηβεία χρήζει μεγίστης προσοχής, άλλωστε!

Εξάλλου, πολλοί πιστεύουν-και ιδίως κάποιοι γονείς-ότι ο ρόλος των λειτουργών της εκπαίδευσης είναι απλός. Πόσο απλό όμως είναι να διδάσκεις κάποιο παιδί πώς πρέπει να σκέφτεται, να αναλύει, να προβληματίζεται και ταυτόχρονα να γίνεσαι μέντορας ήθους, πολιτισμού και δημοκρατικής συνείδησης, πηγή έμπνευσης και δημιουργικής χαράς στην τάξη; Η χαρά της γνώσης απαιτεί θυσίες, αλλά εξίσου ικανοποίηση και ευχαρίστηση, όταν η επιτυχία διασφαλίζει την κατάκτηση καλλιέργειας και μορφωτικών αγαθών.Κι όταν ύστερα από χρόνια, συναντάς παλιούς μαθητές που προόδευσαν και δεν σε ξέχασαν, η ηθική ικανοποίηση επιτυγχάνει τα μέγιστα.

Το πιο σημαντικό όμως, στην αυγή μιας νέας και ελπιδοφόρας σχολικής χρονιάς, είναι όλοι μας, γονείς, μαθητές και καθηγητές, να θέτουμε υψηλούς στόχους και οράματα .Με σεβασμό ο ένας στον άλλο, ας πορευθούμε στο καινό (ελπίζω όχι κενό) μορφωτικό μας μονοπάτι, ώστε να διευρύνουμε τη σκέψη μας, να συγκροτήσουμε τις γνώσεις μας και να φέρουμε δροσερή και δημιουργική πνοή στο σχολείο, μακριά από στείρες και μηχανιστικές διαδικασίες.

Ας δώσουμε μια ευκαιρία στην αγάπη να σκορπίσει τα πολύτιμα δώρα της και φέτος! 
Εκπαίδευση είμαστε όλοι μας: γονείς, μαθητές κι εκπαιδευτικοί. Αν ενωθούμε σε μια γερή αλυσίδα, η συνεργασία θα οδηγήσει στην ποιότητα, την αναμόρφωση και τη βελτίωση της ζωής μας! Είμαστε στοιχεία αλληλένδετα, αν και διαφορετικά. Ίσως ο Ηράκλειτος να συνειδητοποιούσε την ετερότητα του καθενός μας, όταν έλεγε: "Από τις διαφορές γεννιέται η πιο όμορφη αρμονία", αλλά λειτουργός της εκπαίδευσης νοείται εκείνος που περιγράφεται μέσα από τα λόγια του Χαλίλ Γκιμπράν: ''Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος.''

Εύχομαι σε όλους μας μια γόνιμη, δημιουργική κι ευλογημένη σχολική χρονιά! 

Χρόνια πολλά ιστολόγιό μου!

Ιστολόγιο Για μια καλύτερη ζωή /Το blog της εκπαίδευσης

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος. Σαν σήμερα, στις 21/8/2009, κάπου στις 9 με 9.30 το βράδυ πρωτοβγήκε η πνοή αυτού του ιστολογίου. Και το όνομά του; Για μια καλύτερη ζωή/ Το blog της εκπαίδευσης. 

Εύλογα αναρωτιέται κάποιος για την ονοματοδοσία του. Για μια καλύτερη ζωή τι σημαίνει;

Θυμάμαι λοιπόν ότι, όταν δημιουργούσα αυτό το ιστολόγιο, αναζητούσα αυτό που ψάχνουμε όλοι μας. Την καλύτερη ζωή. Καλύτερη ανάσα σε αυτό που ήθελα να βλέπω γύρω μου. Συζήτηση και ποιότητα με αξιόλογα άτομα. Ανταλλαγή απόψεων με κάθε άνθρωπο που θα ενδιαφερόταν για όσα έβγαιναν από την ψυχή μου και τα ένωνε με κομμάτια της δικής του ψυχής. Και για να μην αναιρέσω την εκπαιδευτική μου έκφραση/ αναζήτηση, αποφάσισα να συμπεριλάβω ως δεύτερο σκέλος τη φράση: Το blog της εκπαίδευσης. 
Μέσα σε αυτό το χρόνο, συνειδητοποίησα πως η δημιουργία ιστολογίου είναι συνύπαρξη δυο πραγμάτων. Αφενός, λειτουργεί η δύναμη της έκφρασης, καθώς ενδυναμώνεται η καρδιά μέσω της διαδικτυακής πένας κι ο εαυτός μας κάνει κάθε φορά τη δική του κατάθεση ψυχής.  

Αφετέρου, όταν η έκφραση σχηματοποιείται με την αγάπη και κυρίως θεάται με αγάπη από τόσους πολλούς συνδίκτυους-γνωστούς και φίλους-, τότε συνειρμικά οδηγεί το πνεύμα σε προβληματισμούς και το κάνει να μην εφησυχάζει εύκολα, εφόσον ο στόχος είναι η ποιότητα της σκέψης ή η καλυτέρευση της ζωής. 
Σαν χθες μου φαίνεται, τότε που εγώ γινόμουν ο 1ος αναγνώστης μου, ενώ τώρα οι αναγνώστες είναι ήδη 90! Πολλοί πέρασαν από την αυλή μου. Δεν σας γνωρίζω προσωπικώς (εκτός από 2-3 άτομα), αλλά νιώθω να σας ξέρω, γιατί ο κόσμος σας αποκαλύπτεται μέσα από τα σχόλιά σας. Πολλές ευγενικές ψυχές διαβάζουν τις αναρτήσεις μου κι η επικοινωνία μαζί τους είναι δώρο Θεού! 

Δώρο Θεού που αξίζει να δείτε (από τα πιο αγαπημένα βίντεο):




Ο αέρας της ανανέωσης φύσηξε απαλά και σε αυτό το blog. Φάνηκε ήδη κι από την εμφάνισή του! Αλλάξαμε look! Δεν έχω λόγια να πω ευχαριστώ σε όλους εσάς που μου κάνατε συντροφιά, με ταξιδέψατε και με μάθατε να αγαπώ πολλά πράγματα, σε όλους εσάς που μοιραστήκατε τις τόσο ευγενικές καρδιές σας γράφοντας. Αρχικά, σας αφιερώνω αγαπημένα βίντεο από το Youtube: 
 

Πραγματική αποκάλυψη ο παπαγάλος που προσεύχεται με το Κύριε ελέησον!

Κι επειδή είμαστε σε στιγμές χαλαρότητας, δείτε πόσο γέλασα με τον παπαγάλο που χορεύει στους ήχους αραβικής μουσικής:

Αλλά και με τις αστείες γάτες: 

Κι εφόσον γιορτάζουμε, από σήμερα σας καλώ να δείτε κι ένα άλλο κανάλι στο youtube: Το δικό μου!
Πρόσθεσα μάλιστα κι έναν σύνδεσμο στη δεξιά μπάρα του blog, ώστε να είναι σε σας εύκολα προσβάσιμο.Από εκεί μπορείτε να βλέπετε τα βιντεάκια που δημιουργώ, να γράφετε σχόλια, να γίνεστε φίλοι μου, αλλά και να παρακολουθείτε κάθε νέα μου δραστηριότητα. 

Κι ακόμα, μπορείτε να επικολλήσετε αυτό το δώρο φιλίας στο μπλογκ σας! 
Θα μου επιτρέψετε όμως να αφιερώσω τη σημερινή ανάρτηση σε τέσσερις φίλους, με τους οποίους συνδέθηκα ιδιαιτέρως. Και μιλώ βεβαίως για την Αργυρούλα (Διαβάτης), την Όλυ (Αναζήτηση), το Φωτάκι (Φως ιλαρόν) και τον Mysteri planet. 

Σε σας αγαπημένοι φίλοι αφιερώνω ιδιαιτέρως ένα βίντεο, γιατί με την αγάπη σας περπατήσατε στο δικό μου μονοπάτι και αφουγκραστήκατε όσα ένιωσα. Δεν έχω άλλο τρόπο να σας δείξω την απέραντη ευγνωμοσύνη, μα και την αγάπη μου. Ελπίζω να σας αρέσει!
Πατήστε πάνω στο όνομά σας, για να δείτε το δικό σας βίντεο:

Για σένα Αργυρούλα
Για σένα Όλυ
Για σένα Φως ιλαρόν
Για σένα Mysteri planet 

Θα ήθελα επίσης από καρδιάς να ευχαριστήσω ολόθερμα όλους σας: την Πέλα, τη Τhumbelina, την 50cent, την Aquila, τη Miou-Popofotitsa, τη Family art, τη mar9659, την evelina, την Coula, τον Γιώργο Ζαμπιάκη, την Πηνελόπη, την Ειρήνη, την Έλενα, τον Σκρουτζάκο, τη Λένα, το Γιάννη, τη Νατάσα, την Ε.Π, την Ακτίνα Βλαχονάσιου, το χαμομηλάκι, τη Διαδρομή, τον Ορθόδοξο 1980, τον Ζείδωρον, τη Θαλασσινή, τον Ανδρέα, το Matiz, τη σιωπηλή κραυγή... (ουπς! ελπίζω να μην ξέχασα κανέναν!) 


Αισιοδοξώ ότι τα καλύτερα είναι προ των πυλών της ψυχής μας. Με τη δική σας αγάπη και προσευχή, θα συνοδοιπορήσουμε σε δρόμους ολόφωτους, με τη Χάρη του Θεού και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου. Άλλωστε, 
"Το να αγαπάς είναι να βάζεις την ευτυχία σου στην ευτυχία ενός άλλου (Gottfried Leibnitz) ".

Από την Ανθή

Χαλαρώστε και διασκεδάστε!

Αστεία από γραπτά! 

Κτηνώδης: 

1. Ο Νίκος μέσα σε ένα καλοκαίρι πήρε ένα κτηνώδες ύψος. Μόλις τον είδα τρόμαξα!

2. Η εξάπλωση του ιού έγινε με κτηνώδη ταχύτητα. 

3. Είχα πάει στο σούπερ μάρκετ με τη μαμά μου κι άκουσα από το γραφείο: "Ο κτηνώδης του αυτοκινήτου..... να το μετακινήσει"!
4. Δεν θέλω να σε βλέπω. Είσαι κτηνώδης! 

Επίκτητος:

1. Η νίκη του αθλητή ήταν επίκτητη!

2. Ο ναός αυτός είναι επίκτητος!

3. Ο επίκτητος κόσμος δυστυχώς δεν είναι χρήσιμος!
4. Ο Νίκος είναι ο επίκτητος αυτού του κτήματος. 
5. Αυτός εδώ ο φίλος σου είναι πολύ επίκτητος. 
6. Συνήθως ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος είναι επίκτητος.

Κεκτημένος:

1. Αυτή η κοπέλα είναι κεκτημένη, σε αντίθεση με τον αδερφό της που είναι επίκτητος. 

2. Νιώθω πολύ κεκτημένος από αυτό το σκάνδαλο. 

3. Η μαμά μου είναι κεκτημένη, γιατί έχει αποκτήσει πολλά πράγματα. Ακριβώς, όπως κι ο Ωνάσης!
4. Ένας γνωστός μου είναι κεκτημένος!

Κοινοκτημοσύνη:

1. Η περιοχή που μένουμε λέγεται κοινοκτημοσύνη.

2. Ο Νιάρχος ήταν άνθρωπος με κοινοκτημοσύνη!

3. Η κοινοκτημοσύνη σκέφτεται να πάρει τα χωράφια μου και να τα κάνει σπίτια! 

Απορίες που πιθανότατα είχατε:

1. Στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, οι Έλληνες σώθηκαν, γιατί ο Θεμιστοκλής ήταν διουρητικός (αντί διορατικός. Τι να πω, δεν είχε ανακαλυφθεί κάτι για την ακράτεια, τότε)! 

2. Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιßύη της Αλεξάνδρειας.

3. Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, ßρήκε τους είκοσι ανεµιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ.
 

4. Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερµοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθµό.

5. Την Οδύσσεια την έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ιλιάδης.

6. Τα Χερουßείµ και τα Σεραφείµ ήταν µικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά-αριστερά στο πλάι των µεγάλων αγγέλων. Τα Χερουßείµ χερούßιζαν (δεξί πέταγµα) και τα Σεραφείµ σερούßιζαν (αριστερό πέταγµα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουßείµ για πέταγµα κατευθείαν στη µέση.

7. Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι. 
 
8. Η σοßιέτα είναι που φοράνε οι Ρωσίδες. Στη Σερßία φοράνε σερßιέτες.

9. Ο πρατήρας είναι λέξη δυσνόητη, δηλ. µε δυο έννοιες. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο (κρατήρας!!!) και µια όταν δουλεύει σε πρατήριο.

10. Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό.

Παθητική φωνή: Ο λαγός µε κυνηγάει.

11. Το ακριßές αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαßολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγµατα του Σατανά.

12. Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. 

13. Εικονοµαχίες ήταν οι µάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη µάχη κέρδιζε και τις εικόνες.

14. Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόµπελ.

15. Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες.

16. Ο Κουστό είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες.

Σημείωση: Τα Αστεία από γραπτά προέρχονται από φετινά γραπτά μαθητών μου και δεν έχουν διάθεση ευτελισμού των παιδιών παρά μόνο σάτιρας. Με ανάλογη διάθεση δημοσιεύονται και οι Απορίες που πιθανότατα είχατε.

 

(Κλασικό!) Πώς απαντούν οι επαγγελµατίες...

...σε περίοδο αναδουλειάς, στην ερώτηση “πώς πάει η δουλειά;” 

 

Φούρναρης: Ψίχουλα

Μανάßης:Κολοκύθια 

Αγρότης: Ζήσε Μάη µου να φας τριφύλλι 

Ανθοπώλης: Μαρασµός 

Υφασµατέµπορος: Πανί µε πανί 

Ψαράς: Ούτε λέπι

Προγραμματιστής: Ούτε μια σειρά κώδικα

Φαρμακοποιός: Με το σταγονόμετρο

Ηλεκτρολόγος: Δε ßλέπω φως

Υδραυλικός: Μούφα η δουλειά 

Μηχανικός αυτοκινήτων: Στο...ρελαντί

Έµπορος χαλιών: Χάλια

Κομμωτής: Τρίχες

Ψιλικατζής: Ψιλοπράγματα

Νεκροθάφτης: Ψόφια πράγματα

Ο απέναντι νεκροθάφτης: Μεγάλη νέκρα

Τυπογράφος: Ούτε φύλλο

Βοθρατζής: Κακά

Ναυτικός: Πιάσαμε πάτο

Στρατιωτικός: Βήμα σημειωτόν

Χρηματιστής: Δεκάρα τσακιστή

Πρωθυπουργός: Παραλάβαμε χάος 

Υπουργός: Δεν υπάρχει σάλιο

Τι πρέπει να γνωρίζουμε για τους κινδύνους του διαδικτύου!

Το διαδίκτυο αποτελεί για τη σημερινή νεολαία τον γοητευτικότερο πόλο έλξης. Κάποτε είναι και σημείο αναφοράς, ίσως και τρόπος έκφρασης του κοινωνικού και πολιτιστικού γίγνεσθαι της τεχνολογικής κοινωνίας μας. Τα παιδιά μας, έρμαια της κοινωνικής απομόνωσης των καιρών μας, διαπρέπουν με τις γνώσεις τους στο χώρο του Ίντερνετ. Γνωρίζετε όμως ποια είναι τα σοβαρά λάθη των νέων, όταν περιηγούνται (σερφάρουν) στο διαδίκτυο; 
Λάθος 1ο: 6 στους 10 ανηλίκους αναγράφουν προσωπικά στοιχεία τους στο διαδίκτυο, πράγμα που σημαίνει ότι είτε γίνονται βορά στα νύχια παιδόφιλων-παιδεραστών είτε θυματοποιούνται επιπόλαια από απατεώνες (hackers).
Λάθος 2ο: τα βλαστάρια μας ενδέχεται να μπαίνουν σε ιστοσελίδες για συνομιλία (τσατ), χωρίς να είναι υποψιασμένα για πιθανούς κινδύνους. Μπορεί λόγου χάρη να αναζητούν συμμαθητές ή συνομιλήκους, για να μιλήσουν, αλλά να εγκλωβιστούν σε συζητήσεις που επιτήδειοι τους καλούν να δώσουν στοιχεία για την οικογένειά τους, τηλέφωνα ή και ακόμα να συνομιλήσουν με κάμερα μαζί τους (από το msn, το skype,κ.α.). Το χειρότερο βέβαια είναι να επιδιωχθεί συνάντηση, οπότε και ελλοχεύει πραγματικός κίνδυνος! 

Λάθος 3ο: Στο περίφημο φατσοβιβλίο (Facebook) αναρτούν φωτογραφίες και βίντεο, πέφτοντας στην παγίδα των απατεώνων (συχνότερα παιδεραστών!)
Λάθος 4ο: Παίζοντας ύποπτα παιχνίδια (πόκερ, καζίνο) σπαταλούν χρήματα. 
Λάθος 5ο: Διαβάζοντας πορνογραφικές σελίδες, κατεβάζουν λογισμικά με ιούς ή οι εγκέφαλοι αυτών των επικίνδυνων σελίδων τους γνωρίζουν "παραδεισένιους" κόσμους αποχαύνωσης. 
Λάθος 6ο: Η φωτογραφική ανάρτηση-εν αγνοία των  ατόμων- που γίνεται για αστείο ή για εκδίκηση συνιστά ηλεκτρονικό έγκλημα!
Λάθος 7ο: Λαμβάνουν ενοχλητικά e-mail (χωρίς να ελέγξουν την προέλευση του παραλήπτη) από άγνωστους ανθρώπους (τους οποίους έκαναν κοινωνούς της διεύθυνσης) με προσβλητικό, επιφανειακά σοβαρό και ίσως βίαιο και χυδαίο περιεχόμενο (κάποτε και γεμάτα ιούς!). 

Κι αυτά που αναφέρω είναι τα πιο χαρακτηριστικά. Πιθανότατα στο μέλλον να αποκαλυφθούν άλλα τόσα, ίσως και περισσότερα. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να δράσουμε άμεσα.
Συζητώντας με γονείς, έμαθα ότι οι πιο προχωρημένοι στην τεχνολογία μαθαίνουν τις επισκεπτόμενες ιστοσελίδες των παιδιών τους βλέποντας το ιστορικό. Πολλοί φυσικά θα απορήσουν, πιστεύοντας ότι αυτό είναι κατασκοπεία στη ζωή των νέων. Βέβαια, επειδή σήμερα τα παιδιά μας ξεπερνούν όλους μας σε τεχνολογικές γνώσεις, κάποιοι δεν σκέφτηκαν ότι το ιστορικό διαγράφεται εύκολα, αν τα παιδιά είναι μακροχρόνιοι χειριστές Η/Υ!  Αν και οι περισσότεροι (γονείς) πλέον διαμαρτύρονται, γιατί δεν μπορούν να παρακολουθήσουν την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και δηλώνουν αδυναμία επικοινωνίας!

Μια προτεινόμενη λύση προστασίας είναι η δημιουργία προφίλ κοινωνικής δικτύωσης στον ίδιο χώρο με τα παιδιά μας. Η εξοικείωσή μας με το περιβάλλον του διαδικτύου διασφαλίζει τόσο σε μας όσο και στους εφήβους ασφαλή περιήγηση, μακριά από ακατάλληλο ή προκλητικό περιεχόμενο. 

Η καλύτερη επιλογή πιστεύω ότι είναι ο διάλογος μέσα στην οικογένεια. Ξέρετε τι μπορείτε να μάθετε μέσα από τα παιδιά σας; Ούτε που το φαντάζεστε! 

Πάρτε παράδειγμα τον τρόπο που κάποια προχωρημένα παιδιά μιλούν με κώδικες, όταν κάνουν chatting:

POS - Parent Over Shoulder -- Ο γονέας είναι δίπλα μου.

POF - Parent on Facebook -- Ο γονέας είναι Online στο facebook.

CD9 - Code 9  -- Οι γονείς είναι τριγύρω και άλλα......

(L)MIRL - Let's meet in real life -- Ας συναντηθούμε κάπου έξω

PAW - Parents are Watching  -- Οι γονείς με παρακολουθούν.

 Αν λοιπόν παρατηρήσετε μια περίεργη λέξη που δεν την ξέρετε, πληκτρολογήστε την στο Google και μάθετε τη σημασία της.
Πιθανά δείγματα που θα μας κάνουν να ανησυχήσουμε είναι όταν ένα παιδί περνάει σχεδόν όλη τη μέρα του στο διαδίκτυο ή ελαχιστοποιεί το παράθυρο στην οθόνη, κάθε φορά που πλησιάζουμε. Σε τέτοιες περιπτώσεις η καλύτερη λύση είναι η δική μας επιφυλακή κι επίβλεψη, μια και η ψυχολογία των παιδιών είναι αποτέλεσμα της δικής μας μέριμνας. 

Σχετικά πρόσφατα διάβασα και το άρθρο Πού σερφάρει το παιδί σας για την αντιμετώπιση δύσκολων περιπτώσεων. Και μάλιστα σε φιλική ιστοσελίδα πρόσεξα για το κουμπί πανικού! Κι αν οι περισσότεροι αγωνιάτε για το μέλλον των παιδιών σας,πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι η ασφάλεια κι η προστασία της οικογενειακής μας γαλήνης από τους ιντερνετικούς κινδύνους βρίσκεται στα δικά μας χέρια. 

Επιτρέπουμε στο διαδίκτυο να μπει σπίτι μας όσο δεν μας ενοχλεί. Με τον έλεγχο και τη διαπαιδαγώγηση, τα παιδιά μας δεν κινδυνεύουν ούτε να μας εξαπατήσουν με ψέματα, αλλά ούτε και (το χειρότερο!) να εξαπατηθούν από μάστορες του είδους! 
Άλλωστε, όπως είπε κι ο Γαλιλαίος: "Δεν μπορείς να διδάξεις τίποτα στον άνθρωπο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να τον βοηθήσεις ν'’ ανακαλύψει αυτό που έχει μέσα του." Κι αν ο Τάσος Λειβαδίτης  σαν μυστικός ιχνηλάτης του χρόνου αποφαίνεται: "Ζήσαμε πάντοτε αλλού και μόνον όταν κάποιος μας αγαπήσει ερχόμαστε για λίγο.", σας καλώ να θυμάστε τα λόγια του Σοφοκλή: "Μια λέξη μας απελευθερώνει από τους πόνους της ζωής. Και αυτή η λέξη είναι: αγάπη". 

Φιλοσοφούμεν γενεθλιάζοντας!

Στις 15 Ιουνίου 2010 μια ακόμη χρονιά ''φορτώθηκε'' στην πλατούλα μου! Και μιλώ ειρωνικά, βέβαια, γιατί για μένα τα χρόνια δεν είναι βάρος, αλλά ο δρόμος που οδηγεί προς την αρετή. Κι όπως έλεγε ο Ζαν Ζακ Ρουσσό(ώ): "Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας". Λένε πως ο χρόνος ωριμάζει τον άνθρωπο, καθώς οι πολύτιμες εμπειρίες μετασχηματίζονται σε κατασταλαγμένη σοφία. Συνηθίζουμε μάλιστα σε σημαντικές μέρες να ιχνηλατούμε σε μονοπάτια περισυλλογών, κάνοντας απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, ίσως και με δέος για τα κρυμμένα μυστικά και ντοκουμέντα του βίου μας. Αν θεωρητικά η ηλικία δοκιμάζει την πείρα της ζωής,  ποια άραγε λογική αιτία αποσαφηνίζει το ότι μεγαλώνοντας παλιμπαιδίζουμε; Μήπως η χαμένη νιότη ή η διάθεση της ανεμελιάς;

                 

Πάντως όταν κάποιος θυμάται ότι γεννήθηκε, νιώθει ότι η ζωή είναι όμορφη...  

Ονειρεύεται τούρτες (χωρίς κεράκια)...       

  

Φιλικά πρόσωπα....! Αγκαλίτσες και φιλάκια....

Γενέθλιος μέρα... η μέρα που άνοιξε ο δικός σου ήλιος την πόρτα της ζωής..! Σαφώς, σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησία, οι χριστιανοί δεν γιορτάζουμε γενέθλια, μια και θεωρείται ειδωλολατρικό έθιμο, μια παγανιστική εορτή που θύμιζε το προνόμιο των Φαραώ της Αιγύπτου, την αρχαιότερη καταγραφή γενεθλίων (3000 π.Χ.), αφού η θεά Μεσκνέτ θωρούνταν στην αιγυπτιακή θρησκεία ως  η προστάτις τις γέννησης. Αργότερα, οι αρχαίοι Έλληνες καθιέρωσαν τις εορτές των θεών σε μηνιαία βάση. Και δεν είναι τυχαίο ότι τη μέρα της γέννησης ενός παιδιού, γινόταν η γενέθλιος δόσις, τελετή προσφοράς δώρων στο νεογέννητο βρέφος. Εξάλλου, στο Βυζάντιο, για τον εορτασμό της επετείου των γενεθλίων του Αυτοκράτορα γινόταν συμπόσιο στο παλάτι με χορούς και τραγούδια. Περιγραφή ενός τέτοιου συμποσίου, εξ αφορμής των γενεθλίων του Ιουστινιανού, καταγράφει προσκεκλημένους, οι οποίοι χόρευαν γύρω από το τραπέζι τραγουδώντας εναλλάξ τα βασιλίκια, δηλαδή τραγούδια με ευχές προς τον Αυτοκράτορα. 

Η λέξη γενέθλιος πάντως παραπέμπει στις λέξεις γενέθλη/γενέτλη/γένεθλον που η σημασία τους είναι γενεά, φυλή, οικογένεια, γέννηση, αρχή, χρόνος, εποχή, πατρίδα. Αν κι εμένα, η λέξη μου θυμίζει την ιδιαιτερότητα του εορτασμού των αρίστων από τους κοινούς θνητούς, μια και η ετυμολογία της (πιθανώς) προέρχεται από τις λέξεις: γένος+ἐσθλός, δηλαδή η αριστοκρατική γενιά (έχει το προνόμιο να γιορτάζει).  

Το έθιμο των γενεθλίων πήραν από τους Έλληνες οι Ρωμαίοι, συμπεριλαμβάνοντας τα γενέθλια στο ετήσιο εορτολόγιο της κάθε οικογένειας. Μάλιστα, καθιερώθηκαν και επίσημες ημερομηνίες για τα γενέθλια του αυτοκράτορα, της οικογένειάς του και των μελών της Συγκλήτου, που ονομάζονταν Dies Natalis (μέρες γέννησης). 

Οι πρώτοι χριστιανοί αρνούνταν να γιορτάζουν γενέθλια, εφόσον πίστευαν στη σημασία του θανάτου και της αιώνιας ζωής. Άλλωστε, αποκορύφωμα και κέντρο εορτασμού για κάθε χριστιανό είναι η Θεία ευχαριστία, η τέλεση της οποίας γίνεται για την ανάμνηση του Κυρίου (Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν). 

Αναρωτιέται εύκολα όμως κάποιος γιατί λέμε το Γενέθλιο/Γενέσιο της Θεοτόκου ή του Προδρόμου; Και γιατί η εκκλησία δεν δέχεται τη γενέθλιο ημέρα των ανθρώπων, εφόσον εορτάζει τα Χριστούγεννα μόλις από τον 4ο μ.Χ. αιώνα; Η διαφορά έγκειται στη σημασία του γεγονότος. Άλλη σημασία δίνεται στην ανάμνηση μιας θρησκευτικής εορτής, εφόσον όλοι γιορτάζουμε την ονομαστική μας εορτή (πανήγυρις αγίου προσώπου) κι άλλη φυσικά στην κοσμική σημασία του όρου γενέθλια, που θυμίζει την αποθέωση (αναγόρευση σε θεούς) ηγεμόνων, βασιλέων ή τοπικών ηρώων στην αρχαία Ελλάδα των ελληνιστικών χρόνων. 

Κανείς δεν υποτιμά ή υποβιβάζει τη γέννηση κάθε ανθρώπινου πλάσματος, εφόσον είναι δημιούργημα του θεού και μάλιστα με στόχο τη Θέωση. Η διάκριση γίνεται στο πώς γιορτάζουμε και πόση επισημότητα δίνουμε στα γενέθλιά μας. Σαφώς και θα θυμηθούμε τη μέρα που ήρθαμε Θεία Χάριτι στον κόσμο. Κι όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες, κυρίως καλό είναι να θυμόμαστε πότε βαπτιστήκαμε και πότε πήραμε τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, μια κι αυτή η μέρα δηλώνει την πνευματική μας αναγέννηση. 

Μπορεί για ορισμένους τα γενέθλια να νοούνται ως εορτασμός της ζωής. Όμως, η δυτική σκέψη και τα πρότυπά της μας κληροδότησαν το birthday (η λέξη στον ενικό) κι εμείς- φανταστείτε πόσο έξυπνοι είμαστε- το μεταφράσαμε σε γενέθλια (η λέξη στον πληθυντικό: το ένα έγινε πολλά!) 

Μάλλον πολλές φορές αναζητούμε χαρούμενες εκδηλώσεις, ώστε να ανακαλύψουμε τη χαμένη μας χαρά και αισιοδοξία. Και μερικές φορές το παράπονο για τα χρόνια που φεύγουν συνηγορεί στη δημιουργία επίπλαστων συγκεντρώσεων, για να γιορτάσουμε τη μια και σημαντική ημέρα που είναι η επέτειος της γέννησης μας. Μα γιατί να γιορτάζουμε μόνο τη μια μέρα και να μην γιορτάζουμε κάθε μέρα; 

Κάθε μέρα, φίλοι μου, πρέπει να τη θεωρούμε γιορτή, εφόσον η ευλογία του Θεού μας επέτρεψε να συνεχίσουμε την περιπλάνησή μας στο μονοπάτι της ζωής, ώστε να ανακαλύψουμε το δρόμο που θα μας οδηγήσει στο Δημιουργό μας. Και το πιο παράξενο: το μονοπάτι της ζωής περνά από το μονοπάτι του θανάτου. Για να ζήσεις, πρέπει να πεθάνεις, έλεγε ο Κύριος. Και βέβαια, η αναφορά των ευλογημένων λόγων Του σχετιζόταν με την παντελή νέκρωση του αμαρτωλού εαυτού μας, εφόσον η νέα ζωή, "ἡ ἐν καινότητι ζωῆς" πορεία του αναγεννημένου ανθρώπου, συνιστά την πνευματική ευτυχία. Κι έχει τελικά σημασία, αν θέλουμε να ζούμε ανθρωποκεντρικά, όπως οι Δυτικοί (καθολικοί και προτεστάντες) ή θεανθρωποκεντρικά, όπως επιτάσσει η Ορθόδοξος λατρεία. Γιατί στη ζωή μας, αξία δεν έχει να είσαι πολύχρονος, αλλά ευλογημένος στα χρόνια που θα ζήσεις. Μπορεί ο Οδυσσέας Ελύτης να εκφράζει το "Παράπονο" για μια ζωή που δεν πρόλαβε να ζήσει.....

αλλά, "ό, τι αξίζει είναι οι στιγμές'' .......



γιατί "τα καλύτερα θα'ρθουν'':