Φράσεις για προβληματισμό 128ο μέρος

Μιλώ στη Γλυκοφιλούσα, όταν μου λείπει η αγάπη των δικών μου. Παρακαλώ την Οδηγήτρια, για να μη χάσω τον δρόμο μου. Κλαίω μπροστά στην Παυσολύπη, όταν ο ουρανός μου είναι μαύρος. Δέομαι στην Γοργοϋπήκοο, όταν το πρόβλημα "δεν παίρνει" άλλο. Γονατίζω στην Παραμυθία, όταν οι λύπες μου είναι πολλές και αβάσταχτες. Χαμογελώντας παρακαλώ την Πάντων Χαρά, όταν η χαρά μου είναι μακρινό όνειρο. 

Κοκκινίζοντας, παρακαλώ το Ρόδο το Αμάραντο για τη χαμένη μου ντροπή. Κι αν η μάνδρα της ψυχής μου απειληθεί, χτυπάω στην Πορταΐτισσα. Δοξολογώντας τον Κύριο ψάλλω μπροστά στο Άξιόν εστί. Ευχαριστώντας τον Θεό για όσα μου έδωσε ζητώ από την Παναγία Δεξιά να Του το πει. 

Όταν θέλω το "χάδι του Θεού", "κλείνω το μάτι" στη Μεσίτρια. Όταν δεν αντέχω άλλο τον θρήνο των αδελφών, ζητώ από τη Θρηνωδούσα να κλάψω μαζί της. Κι όσες φορές ως άλλοι "Φιλισταίοι" εχθρικά σύννεφα πυκνώνουν στον ουρανό της Πατρίδας μου, ικετεύω την Αγία Σκέπη. Κι ως μάνα όλου του κόσμου τη Βρεφοκρατούσα ικετεύω για όλες τις μάνες (Σπουδαία προσευχή). 

Η βαθιά κρίση θεσμών και αξιών που διέρχεται η πατρίδα μας δεν οφείλεται μόνο στην ολέθρια κακοδιαχείριση της χώρας μας, αλλά προεχόντως στο σοβαρό έλλειμμα ανθρωπιστικής παιδείας, που οδήγησε στο σημερινό απίστευτα χαμηλό επίπεδο ηθικής παρακμής, με όσα πρωτόγνωρα βιώνουμε καθημερινά: κακοποίηση της γλώσσας μας, διαστρέβλωση της ιστορίας μας, κατάργηση των εθνικών παραδόσεων, βολές κατά του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας. Στόχος όλων αυτών είναι να πλήξουν τα βασικά χαρακτηριστικά της εθνικής μας ταυτότητας: γλώσσα, ιστορία, θρησκεία (Αντ. Κουνάδης, Πρόεδρος Ακαδημίας Αθηνών). 

Ἐσθλῶν μέν γάρ ἀπ΄ ἐσθλά διδάξεαι· ἤν δέ κακοῖσι συμμίσγῃς, ἀπολεῖς καί τόν ἑόντα νόον: από τους καλούς πάντα καλά θα μάθεις. Αν όμως πηγαίνεις με τους κακούς, θα χάσεις και το μυαλό που έχεις (Ξενοφώντος Απομνημονεύματα).

Όταν εκδικείσαι, εξισώνεσαι με τον εχθρό σου. Όταν συγχωρείς, μοιάζεις με τον Θεό. Η εκδίκηση πολλές φορές μοιάζει με το να δαγκώσεις ένα σκυλί, επειδή σε δάγκωσε αυτό (Σπουδαίες σκέψεις). 

Δεν πρέπει να ανταποδίδουμε την αδικία ούτε να κάνουμε κακό, οποιοδήποτε κι αν είναι το κακό που μας έκαναν (Πλάτων). 

Πυρός καί σιδήρου φίλος ἀναγκαιότερος: ο φίλος είναι αναγκαιότερος από τη φωτιά και το νερό (Πλούταρχος). 

Κουφίζονται οἱ Λυπούμενοι, συναλγούντων τῶν φίλων: Ανακουφίζονται οι λυπούμενοι, κάθε φορά που μοιράζονται τον πόνο τους οι φίλοι (Αριστοτέλης). 

Ὁμονοούντων ἀδελφῶν συμβίωσις, παντός τείχους στερροτἐρα: η συμβίωση των μονοιασμένων αδελφών είναι περισσότερο ανθεκτική από οποιοδήποτε τείχος (Αντισθένης).

Κάποτε ο Διονύσιος, ο τύραννος των Συρρακουσών, θέλησε να δοκιμάσει τον περίφημο "μέλανα ζωμό". Φυσικά, όταν τον δοκίμασε, αηδίασε και πέταξε το πιάτο μακριά. Ένας Σπαρτιάτης που τον είδε, του είπε: - Φυσικό ήταν να μην σου αρέσει, αφού έλειπε η σάλτσα. - Ποια είναι η σάλτσα; ρώτησε ο τύραννος. - Η κούραση, ο ιδρώτας και η πείνα, απάντησε ο Σπαρτιάτης. Χωρίς το ορεκτικό του κόπου τίποτε στη ζωή δεν είναι απολαυστικό (Αρχαία θυμοσοφία). 

Οι τρεις τύποι εγωιστών: εκείνος που είναι και δεν το νιώθει. Εκείνος που είναι και το δείχνει. Εκείνος που είναι και δεν θέλει να το δεχθεί. Ο πρώτος όταν ταπεινωθεί, το δέχεται. Ο δεύτερος όταν μετανοήσει, διορθώνεται. Ο τρίτος οδηγείται στην αλαζονεία (Σπουδαία σκέψη).

Παροιμιώδεις φράσεις για τη θάλασσα: 1) Η θάλασσα κι ο αχάριστος ποτέ τους δεν χορταίνουν. 2) Παίνευε τη θάλασσα, αλλά περπάτα στην ξηρά. 3) Στην ήρεμη τη θάλασσα όλοι είναι κυβερνήτες. 4) Τα 'κανες θάλασσα. 5) Σαν την άμμο της θάλασσας (Σπουδαίες σκέψεις). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Η Παναγιά μας ας μας σκεπάζει με την αγάπη της!