Φράσεις για προβληματισμό 41ο μέρος

Οι τρεις Ιεράρχες, "οι ποιμένες οι χριστομίμητοι, οι πρόμαχοι της πίστεως", με την προσωπικότητά τους και τη δράση τους δημιούργησαν τον "χρυσοῦν αἰῶνα" της εκκλησιαστικής ιστορίας. Η εορτή τους θεωρείται η εορτή των ελληνικών γραμμάτων, εφόσον με τη δική τους συνδρομή αναπτύχθηκε η χριστιανική διδασκαλία, συνδυαστικά με την ανάπτυξη των αρχαίων ελληνικών γραμμάτων. Ας τους παρακαλούμε να πρεσβεύουν και "ὑπέρ ἠμῶν" προς τον Κύριο και την Εκκλησία μας. (Σπουδαία σκέψη). 

Η εορτή των Τριών Ιεραρχών, εκτός από τον εκκλησιαστικό χαρακτήρα, έχει και εκπαιδευτικό στα καθ’ ημάς. Θεωρείται ως η εορτή των ελληνικών γραμμάτων, καθόσον οι Τρεις Ιεράρχες συνετέλεσαν στην ανάπτυξη της χριστιανικής διδασκαλίας, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη των αρχαίων ελληνικών γραμμάτων
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/731

© SanSimera.gr(Σπουδαία σκέψη).

Η αλήθεια βγαίνει χυτή σαν το νιόκοπο άγαλμα, μόνο μέσα από τα καθάρια νερά της μοναξιάς. Και η μοναξιά της πένας είναι από τις πιο μεγάλες (Οδυσσέας Ελύτης).
Κανένα ψέμα δεν πρέπει να ακούει η Ιστορία. Πρέπει να έχει στημένο το αυτί στην αλήθεια (Κικέρων).
Να προσπαθούμε τέτοιοι Έλληνες να βγαίνουν στην εξουσία που θα χύνουν το αίμα τους πρώτα υπέρ της πίστεως και μετά υπέρ της πατρίδας (Χριστοδούλου, Ο Γέρων Παΐσιος, σελ. 231).

«Τυφλός τις ἐβόησε καί πολλῷ μᾶλλον ἔκραζε• Ἰησοῦ υἱέ Δαβίδ, ἐλέησόν με». Ως πιστοί χριστιανοί διαθέτουμε το αήττητο και ακαταμάχητο όπλο, που είναι η «ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου καταφυγή μας διά τῆς προσευχῆς εἰς τόν Παντοδύναμον». Ο Προφήτης Ηλίας με την προσευχή έκλεισε τον ουρανό επί τριάμισι χρόνια (Λουκά, δ, 25), ώστε να μη βρέξει. Όσο φτωχοί, ταπεινοί και άσημοι κι αν είμαστε στον κόσμο αυτό, εάν με πίστη θερμή καταφεύγουμε με την προσευχή στον Θεό, θα εισακουόμαστε (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος).

Οι ιδέες μοιάζουν με καρφιά· όσο περισσότερο τις χτυπάς, τόσο βαθύτερα μπήγονται (Κικέρων).
Ανάπαυση δίχως μελέτη είναι για τον ζωντανό άνθρωπο θάνατος (Σενέκας).

Ο μορφωμένος γνωρίζει τον αμαθή, γιατί κάποτε κι αυτός υπήρξε αμαθής. Αντίθετα ο αμαθής δεν γνωρίζει τον μορφωμένο, γιατί ποτέ του δεν υπήρξε μορφωμένος (Σενέκας).
Σοφῶν θύρας ἔκτριβε, πλουσίων δέ μή: τις πόρτες των σοφών να τις τρίβεις μπαινοβγαίνοντας, των πλουσίων όμως όχι (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, Από τους ιάμβους).

Όποιος γνωρίζει να ακούει τους άλλους, σημαίνει ότι μαθαίνει και γνωρίζει πολλά (Πλίνιος).
Κάθε άνθρωπος είναι χορτάρι και η λαμπρότητα του ανθρώπου είναι σαν το άνθος του χορταριού. Ξεράθηκε το χορτάρι και το άνθος του έπεσε (Ησαΐας, μ, 6). 

Ωραιότερο λάφυρο από την καλή γυναίκα δεν παίρνει ο άνδρας ούτε χειρότερο από την αντίθετη (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ΕΠΕ, 6, 280).
Δεν υπάρχει άλλο τίποτε ισχυρότερο από την ευλαβή και συνετή γυναίκα στο να ρυθμίζει και να διαπλάσει, σε όσα αυτή θέλει, την ψυχή του άνδρα (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

Σκανδαλοποιός είναι εκείνος, που ενθαρρύνει εκείνους οι οποίοι έχουν ασθενή πίστη, σε κάτι από εκείνα που απαγορεύει ο θείος νόμος (Μέγας Βασίλειος, ΕΠΕ, 9, 85).
Το να μείνει ανώτερη από συκοφαντίες η ανθρώπινη ζωή είναι από τα πλέον δύσκολα, για να μην ειπώ από τα αδύνατα (Μέγας Βασίλειος, ΕΠΕ, 3, 240). 

Τέτοια είναι η πονηριά και η κακία• γι’ αυτόν τον ίδιο που την κατέχει γίνεται καταστροφή και τον καταποντίζει (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΕΠΕ, 7, 262).
Η ημέρα γίνεται πονηρή και επικίνδυνη όχι από μόνη της. Όλες οι ημέρες είναι ίδιες. Η διαφορά τους βρίσκεται σε μας. Εξαρτώνται από τη δική μας δραστηριότητα ή ραθυμία (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).

Εκείνος που προσέχει να μη βγάζει από το στόμα του λόγια δηκτικά και προσβλητικά, είναι συνετός και γνωστικός άνθρωπος. Ο υπομονετικός είναι φρόνιμος (Παροιμίες, ιζ,27).
Το χρέος (το να χρωστάς) είναι η χειρότερη φτώχεια (Πλίνιος).

Η οικονομία είναι πηγή σταθερών εσόδων (Σενέκας). 
Ο πλούτος, όταν μείνει αχρησιμοποίητος, είναι άχρηστος, ενώ όταν κινείται και μεταδίδεται, είναι κοινωφελής και καρποφόρος (Μέγας Βασίλειος, ΕΠΕ, 6, 338).

Δεν είναι μικρή η ανταμοιβή που ανήκει σε εκείνους που τιμούν τους γονείς τους· έχουμε εντολή να τους θεωρούμε ως κυρίους και να τους υπηρετούμε με λόγια και με έργα (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΕΠΕ, 28, 424).
Δεν υπάρχει κακό βιβλίο που να μη χρησιμεύει σε κάτι (Πλίνιος).

Η σοφία ξεπερνώντας τον φόβο και ανεβάζοντας εμάς στην αγάπη, μας κάνει φίλους του Θεού και μας μεταβάλλει από δούλους σε παιδιά Του (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ΕΠΕ, 6, 46).
Τό γνῶναι ἑαυτόν ἀρχή σοφίας ἀνθρωπίνης: η αυτογνωσία είναι η αρχή της ανθρώπινης σοφίας (Αριστοτέλης).

Νίκα λογισμῷ τήν παροῦσαν συμφοράν: νίκησε με τη λογική σκέψη τη συμφορά που σε βρήκε (Μένανδρος).
Οι προσπάθειες να αποκτήσουμε τα αναγκαία για τη ζωή μας δεν είναι βλαβερές στην ποιότητά τους, αλλά στην υπέρμετρη ποσότητά τους (Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός).

Χρειάζεται προσοχή και διάκριση να μην κάνουμε κακό από υπερβολικό ζήλο (Αγίου Παϊσίου, Διδαχές και αλληλογραφία, σελ. 77). 
Πρόσεχε τον εαυτό σου και να μην προσκολληθείς στα θνητά, σαν να είναι αιώνια• ούτε να περιφρονήσεις τα αιώνια, σαν να είναι περαστικά (Μέγας Βασίλειος, Πρόσεχε σεαυτῷ).

Όποιος αγαπά πολύ το χρήμα, δεν αγαπά τον αδελφό του, αλλά είναι έτοιμος να τον βλάψει για το συμφέρον του (Φώτης Κόντογλου).
Σε κάθε πράγμα, μεγάλο ή μικρό, να συμβουλεύεσαι τη συνείδησή σου και να την εξετάζεις όχι όμως αμελώς και επιφανειακά, αλλά σε βάθος και με πολλή επιμέλεια και ακρίβεια (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).

Θεούς αἰδοῦ  καί δέδιθι· τοῦτο γάρ ἄνδρα εἴργει μήτ' ἔρδειν, μήτε λέγειν ἀσεβῆ: να σέβεσαι και να φοβάσαι τους θεούς. Διότι αυτό εμποδίζει τον άνδρα από το να πράττει και να λέγει ασεβή (Θέογνις ο Μεγαρεύς).

Επιθυμία του χριστιανού είναι να σκοπεύει ένα μόνο, τη σωτηρία και ό, τι οδηγεί σε αυτό να το θεωρεί σπουδαίο, ό, τι όμως όχι να το περιφρονεί ως ανάξιο λόγου (Άγιος Γρηγόριος Θεολόγος, ΕΠΕ, 6,306).

Αν έχουμε μνήμη θανάτου με ελπίδα στον Θεό, θα γνωρίσουμε τη ματαιότητα αυτού του κόσμου και θα βοηθηθούμε πνευματικά (Άγιος Παΐσιος).
Ο πόνος είναι το δαχτυλίδι που προσφέρει ο Κύριος στους εκλεκτούς του (Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως).
Δεν υπάρχει πόνος βαρύτερος και δεν ισχύει πληγή περισσότερο θανάσιμη από τη συκοφαντία (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής). 

Εμείς οι χριστιανοί αντί του Σαββάτου έχουμε την Κυριακή, ημέρα της Αναστάσεως του Κυρίου. Να την αγιάζουμε την Κυριακή. Το πρωί στην Εκκλησία να λατρεύουμε τον Θεό, να ακούσουμε τον λόγο του Θεού, να αγιασθούμε με τη χάρη των Αγίων Μυστηρίων, να δεχθούμε την ευλογία της ειρήνης και του θείου ελέους. Η συγκύπτουσα γυναίκα αυτό μας διδάσκει με το παράδειγμά της (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος).

"Αὐτός γάρ σὠσει τὀν λαόν αὐτοῦ ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν (Ματθ. α, 21)". Ο κοσμοπόθητος Σωτήρας και Λυτρωτής έρχεται να εγκαθιδρύσει στη γη τη δικαιοσύνη και την αγάπη, τη συγγνώμη και την ειρήνη. Να εγκολπωθούμε το μεγάλο μήνυμα του ουρανού προς τη γη, όπως το άκουσαν οι Ποιμένες από τους Αγγέλους: "Ἐτέχθη ὐμῖν σήμερον σωτήρ (Λουκά β, 11)". Πανάγιο βρέφος της Βηθλεέμ, δώσε να σε πιστέψουν όλοι οι άνθρωποι και να σε ομολογήσουν Κύριο και Θεό τους. Να σε κάνουν οδηγό και κυβερνήτη της ζωής τους (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος, σελ. 223).

Εξαιτίας του Σταυρού, οι δαίμονες δεν είναι πλέον φοβεροί, αλλά άξιοι περιφρόνησης· ούτε ο θάνατος είναι θάνατος αλλά ύπνος (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΕΠΕ 11, 194). 
Όπου υπάρχει ησυχία, πράοτητα και ταπείνωση, εκεί κατοικεί ο Θεός (Βίβλος Βαρσανάφιου και Ιωάννου).

Όποιος μιλάει για τον Θεό, καλά κάνει και όποιος σιωπά για τον Θεό, ομοίως (Γεροντικό, Αββάς Ποιμήν, 147). 
Το να ρίπτει κάποιος τον εαυτό του ενώπιον του Θεού και το να μην υπολογίζει τον εαυτό του και το να παραμερίζει το δικό του θέλημα, είναι εργαλείο της ψυχής (Γεροντικό, Αββάς Ποιμήν, 36).

Αν δεν έχει ο άνθρωπος μια μικρή επαφή με τη θριαμβεύουσα Εκκλησία, δεν μπορεί να προκόψει πνευματικά (Αγίου Παϊσίου, Διδαχές και αλληλογραφία, εξώφυλλο).
Όσα πιο πολλά δάκρυα στοίχισε ένα παιδί στη μητέρα του, τόσο πιο αγαπημένο είναι στην καρδιά της (Α. Δουμάς).

Να το πάρουμε απόφαση. Η χριστιανική ζωή θα έχει και δοκιμασίες. Ο πιστός όμως άνθρωπος δεν εκπλήσσεται, δεν ταράσσεται, δεν αδημονεί, δεν γογγύζει. Επειδή αγαπά τον Χριστό, αγαπά και τον σταυρό που επιτρέπει ο Χριστός να βαστάει. Και τον σηκώνει με υπομονή, χωρίς να λησμονεί και το αιώνιο βραβείο της Βασιλείας του Θεού. Θάρρος λοιπόν. "Θαρσεῖτε· ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον", μας είπε. Και μας βεβαίωσε: "Ἰδού ἐγώ μεθ' ἡμῶν εἰμι πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος (Ματθ. κη, 20)" (Σπουδαία σκέψη). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Φεβρουάριος!  

Φράσεις για προβληματισμό 40ο μέρος

Εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους αὐτοῦ (Μαρκ, α,1-8): Ισιώστε τους δρόμους Του. Προετοιμασία της καρδιάς του ανθρώπου, προκειμένου να γίνει ικανή να δεχθεί μέσα της τον Κύριο. Με τη μετάνοια και εξομολόγηση να φύγουν από τη μέση τα βουνά και τα υψώματα, η φιλαυτία, ο εγωισμός, η αλαζονεία, δυστροπίες της ψυχής. Ένα πνευματικό εργοτάξιο πρέπει να στηθεί και μέσα μας. Τέτοιο που να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις, για να φιλοξενηθεί ο μέγας αγωνοθέτης και στεφανοδότης Ιησούς Χριστός. Τότε γιορτάζουμε τα πιο ωραία και αξέχαστα Φώτα της ζωής μας! (Αρχιμ. Αποστόλου Τσολάκη, Μίλησέ μου Χριστέ, εκδόσεις Σωτήρ). 

Η ιστορία κανένα ψέμα δεν πρέπει να λέγει, καμία αλήθεια να παρασιωπά (Τάκιτος).  
Η ιστορία γνωρίζει έναν νόμο, τον νόμο που διώκει το ψέμα και που παρουσιάζει την αλήθεια (Τάκιτος). 
Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς πρόοδο, αλλά και δεν μπορούμε να προοδεύσουμε χωρίς παράδοση. Το να αξιοποιούμε την παράδοση είναι ξεκίνημα, για να πάμε προς την πρόοδο (Περιοδικό Ζωή, 2004, σελ. 152). 

Χωρίς αρετή και πόνο εις την πατρίδα και πίστη εις την θρησκεία τους, έθνη δεν υπάρχουν (Μακρυγιάννης).
Όσο περισσότερο διεφθαρμένη είναι μια χώρα, τόσο περισσότερους νόμους ψηφίζει (Τάκιτος). 

Ο εμφύλιος πόλεμος είναι καταστροφή και για τις δυο παρατάξεις, γιατί νικητές και ηττημένοι παθαίνουν την ίδια ζημιά (Δημόκριτος). 
Ὁ γραμμάτων ἄπειρος οὐ βλέπει βλέπων: ο άπειρος γραμμάτων (δηλαδή αυτός που δεν γνωρίζει γράμματα), ενώ έχει όραση δεν βλέπει (Αρχαία ελληνική παροιμία).

Εκείνος που δεν έχει πείρα της ζωής, γνωρίζει ολίγα. Εκείνος όμως που ταξίδεψε σε πολλά μέρη, έχει πλήθος γνώσεων και ικανοτήτων (Σοφία Σειράχ, λδ, 10).
Αν δεν αστράψει, δεν βροντά, κι αν δεν βροντά δεν βρέχει· κι αν δεν συνδέσει το νερό, ο ποταμός δεν τρέχει (Παροιμία σχετικά με τη φυσιολογική διαδικασία για το καθετί). 

Η συκοφαντία μοιάζει με φλόγα που μαυρίζει όσα δεν μπορεί να κάψει (Τάκιτος). 
Ο φθόνος φθείρει τον φθονερό φονευθεί τον φθονούμενον (Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως). 
Η ευπιστία είναι αδυναμία αχώριστη εκείνων που αγαπούν την αλήθεια (Τάκιτος). 
Πριν από το δεσμό της φιλίας πρέπει να προηγείται μακροχρόνια γνωριμία (Τάκιτος). 

Μην εισάγεις οποιονδήποτε άνθρωπο στο σπίτι σου, γιατί είναι πολλές οι παγίδες, τις οποίες στήνουν οι δόλιοι άνθρωποι (Σοφία Σειράχ, ια, 29).

Κρύβε από κάθε άνθρωπο τα μυστικά σου, αλλά και τους πολέμους σου (Αββάς Ισαάκ ο Σύρος). 

Η ποικιλία των φαγητών τεντώνει το στομάχι και φέρνει όρεξη, αλλά δημιουργεί χαύνωση (χαλάρωση, ατονία) και πηρώσεις (βλάβες ή ακρωτηριασμούς των μελών ή αισθήσεων) (Άγιος Παΐσιος, Λόγοι, Δ, σ. 187).

Το σταφύλι έχει τρία τσαμπιά: το πρώτο είναι της ευχαρίστησης (ηδονής), το δεύτερο είναι της μέθης και το τρίτο είναι της ύβρεως, της βρισιάς (Δημόκριτος).
Τα όνειρα που βλέπουμε στον ύπνο μας εκ φύσεως, τις περισσότερες φορές απηχούν τις καθημερινές φροντίδες. Όποιες δηλαδή είναι οι απασχολήσεις της μέρας, τέτοια αναγκαστικά είναι και τα όνειρα (Μέγας Βασίλειος, ΕΠΕ, 7, 212). 

Ο γιατρός πρέπει να φροντίζει για την καλή φήμη του περισσότερο και λιγότερο για την αμοιβή του (Ιπποκράτης). 
Οι ασθένειες μας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας τον Θεό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του. Η μεγάλη λύπη και η στενοχώρια δεν είναι από τον Θεό, είναι παγίδα του διαβόλου, αφού "τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν (Ρωμ. η, 28)" (Σπουδαία σκέψη).

Με τη σοφία αποκτάται ο πλούτος, αλλά ποτέ ως τώρα με τον πλούτο δεν αγοράστηκε σοφία (Τάκιτος). 
Το πάθος της πλεονεξίας μοιάζει με το πάθος των πολυφαγάδων, που προτιμούν να σκάσουν από τη λαιμαργία καλύτερα, παρά να δώσουν τα υπολείμματα στους πεινασμένους (Μέγας Βασίλειος, ΕΠΕ, 6, 326). 

Ο πλούσιος της ευαγγελικής παραβολής δεν υπήρξε «άφρων», διότι μερίμνησε να αποκτήσει υλικά αγαθά και επεδίωξε να ζήσει ζωή απολαύσεων και ανέσεων. Αποδείχθηκε άφρων, διότι άφησε την ψυχή του έρημη από τον Ιησού. Του έλειπε η πίστη στον Θεό και η φροντίδα για την ψυχή του. 

Του έλειπε το φως του ουρανού, για να τον οδηγήσει στην επίγεια πορεία του. Η ύψιστη φρόνηση είναι να κάνουμε θησαυρό μας τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και ρυθμιστή της ζωής μας τον θείο Του λόγο. Με τον Χριστό στην καρδιά μας μεταφέρουμε τον ουρανό στη γη (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος).
Υπερβολική ευαισθησία δημιουργεί δυστυχία, υπερβολική αναισθησία δημιουργεί έγκλημα(Τάκιτος).  

Ο πλούσιος της ευαγγελικής περικοπής με τον Λάζαρο δεν παρουσιάζεται από το Ευαγγέλιο ότι ήταν άσωτος και διεφθαρμένος. Αμαρτία του μεγάλη ήταν η περιφρόνηση της αιώνιας ζωής. Έγκλημά του η ασπλαχνία και η σκληρότητά του προς τον φτωχό Λάζαρο. Έσβησε από τη σκέψη και την καρδιά του κάθε ιδέα για μέλλουσα ζωή. 

Περιόρισε όλη την ύπαρξή του στην επίγεια ζωή και αυτήν επεδίωξε να απολαύσει. Του έδωσε ο Θεός και όλα τα αγαθά, για να δείξει έμπρακτα αγάπη προς τον πλησίον. Άσπλαχνος και προς τον Λάζαρο, που βρισκόταν φτωχός, έρημος και πληγωμένος στην αυλή του. Ας μας διδάξει όλους μας η περικοπή (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος, σελ. 62). 

Όποιος υποφέρει με ταπείνωση τις συκοφαντίες, έφθασε στην τελειότητα και θαυμάζεται από τους αγγέλους (αββάς Ισαάκ ο Σύρος).

Διαλέξτε και πάρτε ως θησαυρό τη θεία Σοφία και διαπαιδαγώγηση και όχι το ασήμι, τη γνώση της αληθινής Σοφίας περισσότερο από το ολοκάθαρο γνήσιο χρυσάφι (Παροιμίες, η, 10).  
Δεν παρέχουν σε μας τα αγαθά μόνες οι υποσχέσεις του Θεού, αν κι εμείς δεν κάνουμε αυτά που εξαρτώνται από μας (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ΕΠΕ, 7, 110).

Μετάνοια πραγματική είναι πρώτα να συναισθανθεί ο άνθρωπος το σφάλμα του, να πονέσει, να ζητήσει συγχώρηση από τον Θεό και μετά να εξομολογηθεί (Αγίου Παϊσίου Λόγοι, Γ, σελ. 170). 
Έλεγε πολλές φορές ο αββάς Ποιμένας: Δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο, εκτός από του να έχουμε άγρυπνη διάνοια (Γεροντικό, αββάς Ποιμένας, 135).

Η προσευχή βοηθείται από την ανάγνωση που γίνεται στην ησυχία· και η ανάγνωση από την καθαρή προσευχή, όταν κάποιος προσέχει στα λεγόμενα (Φιλοκαλία μεταφρασμένη, Γ, σελ. 83). 
Αν τρώμε πολύ ή με ραθυμία προσευχόμαστε ή μισούμε τον αδελφό, με όλα αυτά σκονίζεται ο νους και χάνεται η ειρήνη και η παρρησία προς τον Θεό (Σωφρονίου, Όσιος Σιλουανός, σελ. 353).

Αυτό είναι πίστη, όταν πιστεύουμε εκείνο που δεν βλέπουμε, στρέφοντας τη σκέψη μας στην αξιοπιστία Εκείνου (δηλαδή του Χριστού), που έδωσε την υπόσχεση (Χαρώνη, Παιδ. Ανθρ. Χρυσοστόμου, Γ, σελ. 677). 

"Τά ἀδύνατα παρά' ἀνθρώποις δυνατά παρά τῷ Θεῷ ἐστιν". Ας μην απελπιζόμαστε ποτέ. Είτε ατομικά ζητήματα μας απασχολούν και αισθανόμαστε ανεπαρκείς τις δυνάμεις μας, είτε δυσκολίες διάφορες μας ανησυχούν.  

Ας καταφεύγουμε στη θεία παντοδυναμία και να είμαστε βέβαιοι ότι ισχύουν πάντοτε οι λόγοι του Κυρίου. "Εκείνα που είναι αδύνατο να γίνουν με την ασθενική δύναμη του ανθρώπου είναι κατορθωτά και δυνατά με τη χάρη και τη δύναμη του Θεού" (Κυριακοδρόμιο, εκδόσεις Σωτήρ, τόμος 3ος). 

Όσο μακριά και να πάει ο νους, ποτέ δεν φθάνει εκεί που μπορεί να φθάσει η καρδιά (Βίκτωρ Ουγκώ).
Το Πνεύμα του Θεού διδάσκει την ψυχή να αγαπά όλα τα ζωντανά, έτσι που δεν θέλει ούτε ένα πράσινο φύλλο να κόψει ούτε να πατήσει ένα αγριολούλουδο (Σωφρονίου, Όσιος Σιλουανός, σελ. 508). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!