Φράσεις για προβληματισμό 130ο μέρος

«...Αν δεν υπάρχει ηρωισμός, δε γίνεται τίποτε. Και να ξέρετε, ο πιστός είναι και γενναίος... Θα τιμωρηθούν όσοι επιδιώκουν να εξαφανίσουν την Ελλάδα... Υπάρχει η μαγιά κι αυτή η μαγιά κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα. Γι’ αυτή τη μαγιά ο Κύριος θα κάνει ό,τι θα κάνει... O θυμός χρειάζεται όταν πρόκειται να υπερασπιστούμε την πίστη μας. Πρέπει να θυμώνουμε, όταν βλέπουμε ότι πολεμείται η πίστη μας. Για την Ορθοδοξία χρειάζεται θυμός... Θέλουν να εξαφανίσουν την Ελλάδα, αλλά δε θα προλάβουν...» ( Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης).

Γλυκιά του κόσμου Δέσποινα, μια χάρη θέλω να μου κάνεις: το χέρι μου να γιάνεις, το χέρι, που λαβώθηκε βαριά από τον εχθρό μου και σκλαβωμένο τώρα στέκει, για να μπορέσω γρήγορα να ξανακάνω το σταυρό μου, να ξαναπιάσω το ντουφέκι!... Δεν είμαι εγώ το Άδικο, το Δίκιο είμ’ εγώ, δεν είμαι εγώ ο κατακτητής, εγώ είμ’ η Ελλάδα, κι έστησα εδώ τη λόγχη μου αλύγιστη λαμπάδα τη Υπερμάχω Στρατηγώ! Να πολεμάω μερόνυχτα, ω Άγια Παρθένα, για την Πατρίδα όρθιος, γονατιστός για Σένα! (Προσευχή του πληγωμένου της Πίνδου,Τίμος Μωραϊτίνης, Αναγνωστικό Ε τάξης, 1952)

Πέρα και πάνω από τη βιαιότητα και τις καταστροφικές συνέπειες που είχε για τη χώρα μας η αντίσταση στους συμμάχους του χιτλερικού καθεστώτος, το ΟΧΙ που οι εφημερίδες έκαναν αιώνιο σύνθημα, αντιπροσωπεύει την ενότητα και την αδελφοσύνη του ελληνικού λαού υπό αντίξοες συνθήκες, αλλά και την αναγκαιότητα να παλεύει κανείς για καλύτερες μέρες και κυρίως για υψηλά ιδανικά (Σπουδαία σκέψη).

Πρέπει να τιμάμε περισσότερο όσους ανατρέφουν και διαπαιδαγωγούν καλά παιδιά, παρά αυτούς που τα γεννούν (Πλάτων). 

Μεγάλος δάσκαλος δεν είναι εκείνος που διδάσκει το καλό με ωραία λόγια, αλλά εκείνος που το διδάσκει με το παράδειγμά του (Πεσταλότσι). 

Ἀρετά πολύμοχθε, γένει βροτείῳ: αρετή, που με πολλούς κόπους σε κερδίζουν οι άνθρωποι (Αριστοτέλης). Είναι τόσο αληθινή αυτή η διαπίστωση. Είτε πρόκειται για την αρετή όπως τη "συνέλαβε" η αρχαία ελληνική σκέψη, είτε πρόκειται για την αρετή όπως μας την αποκαλύπτει η χριστιανική πίστη μας. Με πολλούς κόπους κερδίζεται, αλλά χαρά σε αυτόν που την έχει. Πλούτος για το τώρα και για το αιώνιο μέλλον (Απόσταγμα αρχαιοελληνικής σκέψης). 

Στο χωριό μας που δεν είναι κι ομορφότερο στην πλάση, μας αφήκαν οι γονείς μας μια γερόντισσα εκκλησιά. Δεν της έχομε φτιαγμένο μαρμαρένιο εικονοστάσι, τα καντήλια της δεν είναι κρυσταλλένια και χρυσά. Φτωχικά ντυμένους έχει και τους γέρους της παπάδες, ταπεινοί κι οι δυο της ψάλτες είναι πάντα εργατικοί. Στα μανάλια της μεγάλες δεν ανάβουμε λαμπάδες, στον αφέντη Αϊ - Δημήτρη το μικρό κεράκι αρκεί. Κι όμως στο μικρό της χώρο, που όλους κι όλους δε μας πιάνει, του Θεού το μεγαλείο το αισθανόμαστε τρανό! Πουθενά πιο μυρωμένο δεν καπνίζει το λιβάνι, πουθενά το καντηλάκι δεν σπιθάει πιο φωτεινό. Στην καλή μας εκκλησούλα όλοι μας εκεί στη μέση χριστιανοί στην κολυμπήθρα γίναμε κλαψαριστά. Θα γελάσωμε μια μέρα και γαμπροί στην ίδια θέση, θα σωπάσωμε μιαν άλλη με τα μάτια μας κλειστά... (Γεώργιος Αθάνας, Ο ΑΪ- ΔΗΜΗΤΡΗΣ).

Όταν δεν υπάρ­χει ίχνος ντρο­πής στον άν­θρω­πο για τα αμαρ­τή­μα­τα που δια­πράτ­τει και έχει εξα­λει­φτεί ο έλεγ­χος της συ­νει­δή­σε­ώς του, τότε ο Θεός του αφαι­ρεί την λο­γι­κή και ο άν­θρω­πος δαι­μο­νί­ζε­ται παν­τε­λώς! Είτε του αρέ­σει είτε όχι, εί­ναι δαι­μο­νι­σμέ­νος και το δαι­μό­νιο εί­ναι μέσα στον εγ­κέ­φα­λό του και ας λέει, ότι εί­ναι και αι­σθά­νε­ται μια χαρά! Φο­βε­ρή κα­τά­στα­ση! (Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης).

Δεν θέλω πια να ακούω ειδήσεις. Δεν ακούς τίποτε ευχάριστο, κάτι που να σου δίνει λίγη χαρά Στον 21ο αιώνα πόλεμοι και καταστροφές, βία και διαφθορά σε όλα τα επίπεδα. Οικονομικά προβλήματα, η οικογένεια σε διάλυση, η κακοποίηση των αδύνατων, οι γυναικοκτονίες και το ιδιαίτερα τραγικό (!) η έξαρση της παιδικής παραβατικότητας! Μοιάζουμε με παγιδευμένους ανθρακωρύχους σε υπόγειες στοές, που αισθάνονται να εξαντλείται το οξυγόνο! Αλήθεια, πού πάει ο κόσμος μας; αναρωτήθηκε μια φίλη μου. Στην καταστροφή!

Και υπάρχει μόνο μια λύση, μια διέξοδος που βρίσκεται έξω από εμάς, έξω από τις γνώσεις, τις δυνατότητες και τις προσπάθειές μας. Ο Χριστός, ο μόνος σωτήρας του ανθρώπου! Επιστροφή στον Χριστό με πίστη, σε μια σχέση αληθινή και προσωπική. Η πρόσκληση της αγάπης Του είναι η μόνη και στερνή μας ελπίδα! "Ελάτε σε μένα όλοι οι κουρασμένοι και οι βαριά φορτωμένοι κι εγώ θα σας αναπαύσω (Ματθ. 11,28)" [Σπουδαία σκέψη].

Ρώτησε κάποιος έναν άγιο άνθρωπο: - Πώς μπορούμε να κάνουμε θαύματα; Κι εκείνος απάντησε: - Εάν μάθετε κάποιον να διαβάζει το Ευαγγέλιο, έχετε ανοίξει τα μάτια ενός τυφλού. Εάν μάθατε κάποιον να βοηθά τους αναγκεμένους, έχετε θεραπεύσει έναν παράλυτο. Εάν μάθετε κάποιον να πηγαίνει στην εκκλησία, έχετε θεραπεύσει έναν ανάπηρο. Εάν οδηγήσετε κάποιον σε μετάνοια, έχετε αναστήσει έναν νεκρό (Μητροπολίτης Νιγηρίας Αλέξανδρος). 

Θεέ μου, Συ που είσαι ο Δημιουργός του κόσμου, Σε ευχαριστώ, που μ' έκανες να Σε βλέπω στο λουλούδι, στον ουρανό με τα άστρα, στο ψωμί που με τρέφει, στον ήλιο που με ζεσταίνει, στη βρύση που με ξεδιψά, στο χαρούμενο κελάηδημα των πουλιών, στα λόγια τα καλά που ακούω. Θεέ μου, Σε ευχαριστώ που Σε βλέπω στην καρδιά της μανούλας μου, που με προσέχει όσο είμαι μικρό παιδί. Βοήθησέ με, Θεέ μου, να γίνω ένα καλό, ευγενικό, τακτικό, μελετηρό παιδί και να λέω πάντα την αλήθεια (Παιδική προσευχή σε Αναγνωστικό Γ Δημοτικού, 1966). 

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 

Ας είναι ευφρόσυνος και δημιουργικός ο μήνας Νοέμβριος!