Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 171ο

 

Ο θυμός, ως νοσηρό συναίσθημα, που είναι και ως ανώμαλη και νοσηρή κατάσταση, ασφαλώς είναι κατανοητό σε όλους: βλάπτει και φθείρει την κατ' εικόνα Θεού πλασθείσα ψυχή του θυμώδους. Όμως και οργανικώς τον ζημιώνει πολύ. Άλλοτε έμμεσα και συχνά άμεσα προσβάλλει την πολύτιμη μεν, αλλά τόσο εύθραυστη σωματική υγεία, μερικές φορές κατά τρόπο ανεπανόρθωτο. Με την ανώμαλη αυτή ψυχική κατάσταση του θυμού γεννιούνται τοξίνες, φθοροποιά δηλητήρια, που καταστρέφουν τον οργανισμό. Και πάλι στο σημείο αυτό ο λόγος του Θεού είναι σαφής και προειδοποιητικός για τον κίνδυνο της υγείας. 

"Ζῆλος καί θυμός ἐλαττοῦσιν ἡμέρας (Σοφία Σειράχ, λ, 24". Ο φθόνος κι ο θυμός ως φθοροποιά πάθη υποσκάπτουν την υγεία, λιγοστεύουν και περιορίζουν τον χρόνο της ζωής μας. Διαφορετικά, οδηγούν στον πρόωρο θάνατο. Ο θυμός είναι όντως καταλυτική δύναμη, που παρενοχλεί, προσβάλλει και αναστέλλει την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Εφαρμόζεται κι εδώ ο λόγος του σοφού Σολομώντος "ούτε τον ίδιο τον θυμώδη δεν ελεεί ο θυμός του (Παροιμ. 27, 4)". 

Συγκεκριμένα: ο θυμός άμεσα και έντονα πλήττει το νευρικό σύστημα, που είναι η πιο λεπτή κι ευαίσθητη λειτουργία μας. Τα νεύρα, τα οποία απλώνονται σε ολόκληρο τον σωματικό οργανισμό και καλύπτουν και τον εγκέφαλο, όπου είναι το κέντρο της σκέψης, ερεθίζονται έντονα, άσκοπα κι επικίνδυνα, που απεικονίζονται και στο χρώμα και στην εξόγκωση των νεύρων, δημιουργούν φθορά και χαλάρωση και δεν μπορεί κατόπιν να αντέξει στο πολύτιμο έργο του το νευρικό μας σύστημα. Τα άτομα αυτά είναι επιρρεπή στις νευρωτικές καταστάσεις. 

Ο θυμός προσβάλλει άμεσα και την καρδιά, με τη φλόγωση που δημιουργεί σ' αυτήν και σε όλο το κυκλοφορικό σύστημα. Είναι που είναι το έργο της καρδιάς κοπιαστικό και συνεχές, χωρίς την ελάχιστη διακοπή. Όταν λοιπόν συνεχώς και καθημερινώς δέχεται έντονα πλήγματα κι από τον θυμό, πού θα φτάσει; Πόσο πρέπει να αντέξει; Να ισχυρισθούμε ότι τα θυμώδη άτομα προσβάλλονται ευκολότερα από τα διάφορα καρδιακά νοσήματα, δεν θα πέσουμε έξω. Και υπέρταση έχουμε και συχνά συμφόρηση, συγκοπή, κ.λπ. 

Εκτός των άλλων γνωστών και αγνώστων συνεπειών του θυμού επί της υγείας, το πάθος αυτό προσβάλλει εξίσου και το πεπτικό σύστημα. Δημιουργεί παράκαιρες, άκαιρες κι επιβλαβείς εκκρίσεις του πεπτικού υγρού και δημιουργεί γαστρίτιδα, έλκος ή νεύρωση του στομάχου. Επομένως "ο θυμός διαταράσσει και το σώμα και την ψυχή του ανθρώπου. Παύει η ορθότητα της σκέψεως, οι οφθαλμοί διαστέλλονται (ανεβαίνει και η πίεσίς τους), το δέρμα γίνεται ερυθρό, η πυγμή συσφαιρούται, οι τρίχες της κεφαλής σηκώνονται, η λαλιά αλλοιώνεται, η φωνή βραχνιάζει, οι κινήσεις καθίστανται νευρικαί, κλπ. (Θρησκευτική εγκυκλοπαίδεια)". 

Πώς λοιπόν έπειτα από αυτή την έντονη αναστάτωση και ανωμαλία όλων των λειτουργιών του οργανισμού μας, να μείνει άτρωτη και η υγεία μας. Ας ακούσουμε όμως και εδώ την σοφία και πείρα των Πατέρων: " 'Όταν το πάθος του θυμού", λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης (Ζ ομιλία, Εις τους μακαρισμούς) "κυριαρχήσει και υπερθερμανθεί το γύρω από την καρδιά αίμα της μαύρης χολής, όπως λένε, που το πάθος του θυμού το διαχέει σε κάθε σημείο του σώματος, τότε από τους ατμούς που συμπιέζονται μέσα στον άνθρωπο ερεθίζονται όλα τα γύρω από το κεφάλι αισθητήρια. Τα μάτια πετιούνται προς τα έξω και ατενίζουν κατακόκκινα, όπως το φίδι αυτόν που τον ενοχλεί". 

"Τα σπλάχνα ανεβοκατεβαίνουν από τη βαριά αναπνοή, διαστέλλονται οι φλέβες στον αυχένα, η γλώσσα χοντραίνει και η φωνή στριγγλίζει, καθώς στενεύει η αρτηρία, τα χείλη σκληραίνουν και μαυρίζουν, καθώς περνάει μέσα τους εκείνη η ψυχρή χολή και δυσκολεύονται στο φυσικό τους ανοιγοκλείσιμο, ώστε ούτε το σάλιο που πλεονάζει δεν μπορούν να κλείσουν μέσα στο στόμα, αλλά το βγάζουν μαζί με τα λόγια και με την παραμορφωμένη λέξη βγάζουν και τον αφρό". Πώς είναι δυνατόν έπειτα από όλη αυτή την αφύσικη και νοσηρή κατάσταση, να αντέξει η υγεία του ταλαιπωρημένου σώματος;

Και ο Χρυσορρήμων αποφαίνεται και συμβουλεύει: "Πίστεψε λοιπόν αν θέλεις ότι και ο θυμός είναι θηρίο. Και όση σπουδή και φροντίδα δείχνουν οι άλλοι, για να δαμάσουν το λιοντάρι, τόση δείξε κι εσύ για τον εαυτό σου. Και κάνε ώστε ο λογισμός σου να γίνει ήμερος κι ειρηνικός. Γιατί ο θυμός έχει φοβερά δόντια και νύχια κι αν δεν τον εξημερώσεις, θα καταστρέψει τα πάντα. Γιατί ούτε το λιοντάρι ούτε η οχιά μπορεί να κατασπαράξει τα σπλάχνα σου, όπως ο θυμός, που το κάνει αυτό πάντοτε με τα σιδερένια νύχια του". 

''Αυτός πραγματικά δεν βλάπτει μόνο το σώμα, αλλά καταστρέφει και την υγεία της ψυχής, την κατατρώγει, την κατασπαράζει, διαλύοντας ολόκληρη τη δύναμή της και κάνοντάς την άχρηστη για όλα. Αν τρέφοντας κανείς στα σωθικά του σκουλήκια, δεν θα μπορεί ούτε να αναπνέει. γιατί όλα τα εντός του θα είναι κατεστραμμένα, πώς εμείς, έχοντας μέσα μας ένα τέτοιο φίδι, που κατατρώει όλα τα σωθικά μας, εννοώ τον θυμό, θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε κάτι το σπουδαίο; Γνωρίζω πολλούς που από τον θυμό τους αρρώστησαν''. 

 συνεχίζεται.....

(Αρχιμανδρίτη Γαβριήλ Γ. Αθανασιάδη, Ο θυμός, Εκδόσεις Σωτήρ, Δεκέμβριος 2002)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!