Ο Απόστολος Παύλος δεν εξομοιώνει τους ανθρώπους, δεν καταργεί τις διαφορές που έχουν μεταξύ τους, ακυρώνοντας το προνόμιο που έχει ο καθε άνθρωπος να έχει τη δική του ιδιοπροσωπία ως πλάσμα του Θεού δημιουργού κι όχι ως απλό προϊόν της εξελίξεως των ειδών ή ως κατασκεύασμα της τύχης. Απέναντι στον Θεό όλοι είναι ίσοι, χωρίς να καταργούνται οι βιολογικές διαφορές: "Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ· πάντες γάρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ" (Προς Γαλάτας γ, 28).
Ἀγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας καί ἡ μέριμνα αὐτοῦ ἀφιστᾶ ὕπνον: η αυπνία που προκαλείται απὀ τη φροντίδα για απόκτηση και διατήρηση πλούτου, λιώνει και φθείρει το σώμα. Και η αγωνιώδης αυτή φροντίδα για τον πλούτο αφαιρεί τον ύπνο (Σοφία Σειράχ λα, 1).
Μηδένα ζήλου τῶν μετ' ἀδικίας κερδαινόντων, ἀλλά μᾶλλον ἀποδέχου τούς μετά δικαιοσύνης ζημιωθέντας: μη ζηλεύεις καθόλου αυτούς που αποκτούν κέρδη με αδικίες και άνομα μέσα. Πιο πολύ να επιδοκιμάζεις εκείνους που ζημιώθηκαν, μολονότι το δίκιο ήταν με το μέρος τους (Ισοκράτης). 
Ένας φτωχός άνθρωπος ζούσε κάθε μέρα με το παράπονο στην καρδιά και με τα χείλη του έλεγε: "Γιατί, Θεέ μου, όλα τα πλούτη στους άλλους και όλη τη φτώχεια σε μένα;". Κάποια μέρα, είδε στον ύπνο του έναν άγγελο που του έδειχνε και τα δικά του πλούτη. Τα μάτια σου είναι ένας θησαυρός. Τα χέρια σου και τα πόδια σου επίσης. Σκέψου πόσοι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν μάτια, δεν έχουν πόδια, δεν έχουν χέρια.... Ξύπνησε ο φτωχός άνθρωπος και κατάλαβε το λάθος του. Σε όλους έδωσε ο Θεός χαρίσματα και πλούτη *Σπουδαία σκέψη).
Ξέρεις τι είναι χειρότερο από το να πληγωθείς; Το να πληγώσεις! Ξέρεις τι είναι χειρότερο από το να πονάς; Το να είσαι εσύ η αιτία που κάποιος άλλος υποφέρει! Ξέρεις τι είναι χειρότερο από το να πεθάνεις; Το να περάσεις μια ολόκληρη ζωή και να μην έχεις πάρει χαμπάρι τον λόγο για τον οποπίο ζεις! (Ελευθέριος Ελευθεριάδης, Ψυχολόγος). 
Κι αν λαβωθείς κι αν πέσεις, μη δειλιάσεις, γοργά πάλι μπορείς να σηκωθείς. Κι αν χίλιες δυο φουρτούνες δοκιμάσεις, παιδί μου, ατσαλώσου, αλλιώς θα νικηθείς. Ω, ναθ! Το ξέρω, δύσκολες οι ώρες, όταν ο κόσμος με υποσχέσεις σε καλεί. Μπροστά σου η εύκολη ζωή χωρίς αγώνες, της νιότης σου τις χάρες θ' απειλεί. Μα συ που έχεις νιώσει κι άλλους κόσμους, όχι, δεν πρέπει, παιδί μου, να χαθείς. Στηρίξου πάνω στον Φίλο τον Μεγάλο και θα΄ ναι δικές σου οι νίκες και συ ο νικητής (Περιοδικό Λυδία). 
Δόξα σ' εσένα, Ανώνυμε που σε καμιά σελίδα της Ιστορίας δεν βρίσκεται γραμμένο τ' όνομά σου. Μα ωστόσο κι η τρανότερη στον κόσμο αυτό πατρίδα έχει θεμέλιο ατράνταχτο τ' άσημο ανάστημά σου. Μυριάδες άγνωστοι Άτλαντες, χωρίς τιμή και δόξα, στης προκοπής τη γέφυρα γίνονται στέρεα τόξα (Ν. Ι. Μαραγκουδάκης, Χανιά)
Προσευχή σε περίπτωση σεισμού: " Ὁ Θεός ὁ μέγας καί φοβερός καί θαυμαστός, ὁ ἐπιβλέπων ἐπί τήν γῆν καί ποιῶν αὐτήν τρέμειν, Αὐτός μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν Σου, Κύριε. Παράσχου ἡμῖν τά ἐλέη Σου. Στήριξον τήν κτίσιν. Στερέωσον τήν γῆν. Παῦσον τόν κλονισμόν αὐτῆς. Ἔδρασον τήν δονηθεῖσαν οἰκουμένην. Μή συναπολέσῃς ἠμᾶς ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν. Ὅτι Σύ εἷ ὀ Θερός ἡμῶν Θεός τοῦ ἐλεεῖν καί σὠζειν καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἀγίῳ Πνεύματι νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων, Αμήν, "
Συ είσαι, Κύριε, που ενδυνάμωσες την ανίσχυρη δούλη Σου, όχι μόνο να μη Σε αρνηθώ, αλλά και να αγωνισθώ, όπως οι αθλητές στο στάδιο. Και τώρα Σε παρακαλώ, Κύριε, να συγχωρήσεις τους δημίους μου, που είναι έτοιμοι για τη σφαγή μου. Το κατά δύναμιν, με τη δική Σου πάντοτε βοήθεια, « Τόν ἀγῶνα τόν καλόν ἠγώνισμαι, τόν δρόμον τετέλεκα, τήν πίστιν τετήρηκα». Δέξου με λοιπόν με τις φρόνιμες παρθένες (Τα τελευταία λόγια της Αγίας Κυριακής).
Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου