Και ο αββάς Βαρσανούφιος έλεγε ότι για τρεις και μόνο Αγίους της εποχής του,ο Θεός δεν εξολόθρευσε τότε τον κόσμο. Διότι αυτοί πενθούσαν για τα κακά του κόσμου και με τις προσευχές τους είλκυαν το έλεος του Θεού. "Ένας και μόνο άνθρωπος, όταν νικά το κακό μέσα του, επιφέρει τόσο μεγάλη ήττα εναντίον του κοσμικού κακού, ώστε επενεργεί ευεργετικά στην πορεία όλου του κόσμου. Οι Άγιοι και μόνο που υπάρχουν επιφέρουν σ' όλη τη γη πλούσια την ευλογία του Θεού... Για χάρη των Αγίων ο Κύριος διαφυλάττει τον κόσμο... Και ο κόσμος στέκεται με τις προσευχές των Αγίων (Αρχ. Σωφρόνιος Ζαχάρωφ)".
Οι Άγιοι είναι κοντά μας. Είναι οι ακαταμάχητοι σύμμαχοί μας, οι παρηγορητές στις θλίψεις μας, οι ιατροί στις ασθένειές μας, οι προστάτες μας στις αντιξοότητες, τις αδικίες και τα προβλήματα της ζωής, οι αντιλήπτορες στον πόνο μας, οι ενισχυτές στον αγώνα μας. Μπορεί να βρίσκονται στον ουρανό, αλλά από εκεί παρακολουθούν με ενδιαφέρον τη ζωή μας, τους κόπους μας, τους αγώνες και τις αγωνίες μας. Αυτοί δεν πέθαναν ποτέ. Ζουν ανάμεσά μας. Μας αγαπούν πολύ. Τους αισθανόμαστε ολοζώντανους να μας μεταγγίζουν τη Χάρι του Θεού.
Στην Αγία Γραφή βλέπουμε τους Αγίους κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής τους να προσεύχονται για τους αδερφούς τους, για το έθνος τους, για τον κόσμο όλο. Κι ο αδελφόθεος Ιάκωβος λέει ότι "έχει πολύ μεγάλη δύναμη η ικεσία ενός αγίου ανθρώπου, γιατί ενεργεί άμεσα". Εφόσον λοιπόν οι Άγιοι, όταν βρίσκονταν στη γη, προσεύχονταν για τους αδερφούς τους, πώς είναι δυνατόν τώρα που ζουν στον ουρανό να μας ξεχάσουν, να αδιαφορήσουν για τα βάσανά μας;
Και μάλιστα τώρα που βρίσκονται δοξασμένοι στον ουρανό, οι ικεσίες τους έχουν ασυγκρίτως μεγαλύτερη δύναμη. Με τις ικεσίες τους αυτές διοχετεύουν στον κόσμο μας τη Χάρι του Θεού. Μας περιβάλλουν σαν ένα προστατευτικό σύννεφο που μας σκεπάζει από τις επιθέσεις των δαιμόνων. Κι όταν κάτι τους το ζητάμε με πίστη, εφόσον αυτό είναι ωφέλιμο για μας, μς το χαρίζουν με τη θαυματουργική δύναμη που τους έχει δώσει ο Θεός.
Ο τόπος μας σε κάθε του σπιθαμή είναι διάσπαρτος από λείψανα Αγίων και Μαρτύρων! Κρύβει έναν μοναδικό πλούτο, που αποτελεί το μεγαλύτερο εθνικό μας κεφάλαιο! Και θα πρέπει να εκτιμήσουμε τους μεγάλους αυτούς θησαυρούς που έχουμε. Στο συναξάρι των Αγίων Πάντων ο ιερός υμνογράφος τονίζει "τοῦ Κυρίου μου πάντας ὑμνῶ τούς φίλους" και μας δείχνει έτσι αυτό που πρέπει να κάνουμε όλοι μας: να τιμούμε τους φίλους του Θεού.
Να τιμούμε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας μας. Και ιδιαιτέρως την ημέρα της μνήμης τους. Να μετέχουμε στις γιορτές τους. Είναι παράδοση στην Εκκλησία μας να ασπαζόμαστε με ευλάβεια τα ιερά λείψανα των Αγίων και τα εικονίσματά τους. Διότι οι ιερές τους εικόνες είναι βιβλία που μιλούν και διδάσκουν την αρετή και αγιότητά τους.
Όταν ασπαζόμαστε τις εικόνες τους, δεν ασπαζόμαστε το ξύλο ή το χρώμα, αλλά τιμούμε το πρόσωπο των Αγίων που εικονίζει. Αλλά και τα ιερά λείψανα των Αγίων πρέπει να τα τιμούμε και να προσκυνούμε. Διότι αυτά με την ευωδία τους ή και τη μυροβλυσία τους, διαλαλούν την αγιότητα των προσώπων στα οποία ανήκουν και τη Χάρι του Θεού με την οποία τους χαρίτωσε και τους κατέστησε ιατρούς των ασθενών και βοηθούς μας σε κάθε κίνδυνο.
Τους Αγίους τους νιώθουμε δικούς μας, αφού έζησαν κι εμάς στη γη μας, στην εποχή μας. Και στις προσωπικές μας δυσκολίες και στις γενικότερες της πατρίδας μας και στην ακαταστασία όλου του κόσμου να καταφεύγουμε σ' αυτούς και να τους παρακαλούμε να μας σκεπάζουν με τη Χάρι τους. Να μας συντρέχουν και να θεραπεύουν τις ψυχικές και τις σωματικές μας ασθένειες. Ο όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης συμβουλεύει: "Αν μπορείς, να διαβάζεις κάθε μέρα το συναξάρι του Αγίου που γιορτάζει, για να συνδέεσαι με όλους τους Αγίους.
Η μελέτη του βίου του Αγίου της ημέρας και γενικά το συναξάρι, πολύ βοηθάει, γιατί θερμαίνεται η ψυχή και παρακινείται να μιμηθεί τους Αγίους. Αφήνει τότε ο άνθρωπος στην άκρη κάθε είδος κακομοιριάς και προχωρά με λεβεντιά. Τα συναξάρια βοηθούν στην ψυχική ανδρεία, ακόμα και στο μαρτύριο. Είναι ζωντανή η παρουσία των Αγίων! Κι όταν ακόμη εμείς δεν τους βρίσκουμε, εκείνοι μας βρίσκουν".
Με τα συναξάρια των Αγίων η Εκκλησία μας προβάλλει καθημερινά τα πραγματικά τρόπαια της ζωής μας. Μας παρουσιάζει με τρόπο διηγηματικό και πρακτικό όλο το Ορθόδοξο ήθος. Και μας μαθαίνει έμπρακτα πώς μπορούμε "να προοδεύσουμε πνευματικά, μέχρι να αποκτήσουμε το μέτρο της πνευματικής τελειότητας του Χριστού (Προς Εφεσίους, δ, 13)". Γι' αυτό κι ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ονομάζει τα συναξάρια "ιατρεία των ψυχών μας" από τα οποία κάθε Χριστιανός "αποκτά τη θεραπεία του πάθους του".


















Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου