Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 141ο

 

Να του μοιάσουμε όμως όχι στη φύση του, αλλά σε κάποιες ενέργειές του. Για παράδειγμα, είναι ο Θεός Πανάγαθος;  Πρέπει να γίνουμε κι εμείς άνθρωποι της αγάπης. Είναι ο Θεός πολυεύσπλαχνος; Πρέπει κι εμείς να γίνουμε σπλαχνικοί. Και τα χαρακτηριστικά  αυτά δεν τα μιμούμαστε εξωτερικά, αλλά τα καλλιεργούμε μέσα μας, διότι τα έχουμε ήδη μέσα μας, είναι χαρακτηριστικά της θεϊκής μας εικόνας. Γι’ αυτό κι ο απόστολος Παύλος μας ζητά να μιμούμαστε τον Θεό λέγοντας: «Να γίνετε μιμητές του Θεού».

Όταν όμως καλούμαστε να μιμηθούμε τον Χριστό, δεν μιμούμαστε μόνο κάποια ιδιώματα της θείας του φύσεως, αλλά μιμούμαστε, όσο αυτό είναι δυνατόν, και κάποια χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσεώς του. Και πάλι όμως δεν μπορούμε να τα μιμηθούμε όλα. Γι΄ αυτό, όπως μας εξηγεί ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης, "άλλα μπορούμε ως άνθρωποι να τα μιμηθούμε και άλλα, όσα δεν χωρούν στη φύση μας, τα προσκυνούμε με δέος". 

Και εξηγεί ο ιερός Πατήρ ότι "οι Χριστιανοί πρέπει να μιμηθούμε στις σκέψεις μας, στα λόγια μας και στις πράξεις μας τις αρετές του Χριστού, που αποτελούν και χαρακτηριστικά του ονόματός του, ώστε να δεχθούμε μέσα στην ψυχή και το σώμα μας τον αγιασμό του Θεού, αποκλείοντας κάθε σχέση μας με το κακό". Ο Απόστολος Παύλος άλλωστε τόλμησε να ζητήσει από τους Κορινθίους να τον μιμηθούν, διότι ο ίδιος είχε μιμηθεί τον Χριστό τόσο πολύ, ώστε μέσα του ήταν σχηματισμένη η μορφή του Κυρίου. 

Γι' αυτό και έλεγε ότι δεν ζούσε πλέον ο ίδιος, αλλά μέσα του ζούσε ο ίδιος ο Χριστός. Και έδειξε έτσι σε όλους μας ότι η μίμηση του Χριστού όχι μόνο δεν είναι ακατόρθωτη, αλλά είναι και ο μοναδικός δρόμος της θεώσεως του ανθρώπου. Ποιος είναι λοιπόν ο Κύριος Ιησούς Χριστός; Δεν είναι μόνο ο τέλειος άνθρωπος. Είναι και ο τέλειος Θεός, ο ίδιος ο άπειρος Θεός, ο κυβερνήτης του σύμπαντος, ο μονογενής Υιός του Θεού. 

Αυτός λοιπόν, καθώς έβλεπε εμάς τους ανθρώπους, τα πλάσματά του, να παραδέρνουμε μέσα στην αποστασία μας, από άπειρη αγάπη για μας, άφησε το μεγαλείο της θεότητός του κι έγινε άνθρωπος. Αυτός μπήκε στη ζωή μας. Γεννήθηκε και συναναστράφηκε ανάμεσά μας, για να σώσει εμάς, τα χαμένα του πρόβατα που κινδυνεύαμε να χαθούμε, για να μας χαρίσει πάλι τη θεϊκή ωραιότητα που χάσαμε!

Αυτός περπάτησε στους δρόμους της ζωής μας. Και μας αποκάλυψε ποιος είναι, τι έκανε για μας, πόσο μας αγάπησε. Ακτινοβόλησε στη γη μας το φως Του, φανέρωσε την τελειότητα της ανθρώπινης φύσεώς Του. Στο πρόσωπό Του έβλεπαν οι άνθρωποι όλες τις αρετές στον τέλειο βαθμό. Έβλεπαν τον Κύριό μας να έχει μια εκπληκτική ιλαρότητα στα λόγια Του και στη μορφή Του. 

Τον έβλεπαν να συναναστρέφεται με γλυκύτητα και ταπεινοφροσύνη. Αμέτρητα πλήθη έτρεχαν κοντά Του να ακούσουν τη διδασκαλία Του. Κι Εκείνος θέρμαινε τις καρδιές τους. Ξεδιψούσε κάθε διψασμένο, χόρταινε με ρήματα ζωής κάθε πεινασμένο, μετάγγιζε χαρά σ' όλους τους πονεμένους. Όλη η ζωή του Χριστού μπορεί να χαρακτηρισθεί ως αποκάλυψη της τέλειας θεϊκής αγάπης. 

Διότι ο Χριστός αγάπησε τέλεια κάθε άνθρωπο: τους άσημους, τους περιφρονημένους, τους αμαρτωλούς, ακόμη και τους εχθρούς του. Σπλαχνιζόταν τον λαό Του κι έτρεχε να ανακουφίσει κάθε βασανισμένο, να παρηγορήσει κάθε πονεμένο. Θεράπευε αρρώστους, παράλυτους, τυφλούς, κωφάλαλους, δαιμονισμένους, Ανάσταινε νεκρούς. Πρόσφερε την αγάπη Του σε όλους: μια αγάπη που έφτασε μέχρι τον θάνατο. 

Κι εκεί, επάνω στον μαρτυρικό Σταυρό, ακτινοβόλησε όλη η αγία ζωή Του και ιδιαιτέρως3 η άφθαστη αγάπη, η υπομονή και η ταπείνωση Του. Στάθηκε με ανέκφραστο μεγαλείο μπροστά στους εχθρούς Του και τους συγχώρησε. Και αντιμετώπισε το φρικτό μαρτύριο με ένα μεγαλείο που εκπλήσσει όλη την ανθρωπότητα. Επάνω στον Σταυρό μας αποκάλυψε όχι μόνο πόσο πολύ μας αγαπά, αλλά και το μεγαλείο της αγιότητάς Του. Πέθανε Εκείνος, για να χαρίσει ζωή σε εμάς. Κατέβηκε και στον Άδη, για να προσφέρει την αγάπη Του στις ψυχές που υπέφεραν εκεί. Και με τη δική Του Ανάσταση ανάστησε και εμάς, μας έδωσε τη δυνατότητα κι εμείς από τον πνευματικό θάνατο. 

Δεν σταμάτησε όμως μέχρις εκεί, αλλά θέλησε να μας ανεβάσει ακόμη ψηλότερα, εκεί που ήταν ο αρχικός προορισμός μας, στο υψηλότερο σημείο που θα μπορούσαμε να φθάσουμε: στον θρόνο του Θεού! Διότι με την Ανάληψή του ο Κύριος ανέβηκε ως άνθρωπος στα δεξιά του Θεού Πατρός και μας άνοιξε τον δρόμο, για να φθάσουμε κι εμείς εκεί, όπου ως πρόδρομος μπήκε Αυτός πριν από μας για μας, για να μας ανοίξει τον δρόμο και να μας ετοιμάσει τόπο. Άνοιξε ο Ίδιος τον δρόμο που έπρεπε να βαδίσουμε εμείς, έγινε Εκείνος σε όλα πρώτος, για να ακολουθήσουμε εμείς, να Τον μιμηθούμε, να κάνουμε ό, τι Αυτός έκανε, να φθάσουμε στο "καθ' ὁμοίωσιν". 

συνεχίζεται.....

(Μάριος Ν. Δομουχτσής, Θέλω να ζήσω μαζί σου)

Καλημέρα σας! Καλή κι ευλογημένη εβδομάδα! 

Ας είναι δημιουργικός και ευφρόσυνος ο μήνας Φεβρουάριος δια της Υπαπαντής του Κυρίου μας!