Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)



Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2023

Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 53ο










Αποτελεί ευλογημένη συνήθεια πολλών χριστιανών να ανάβουν καντήλι στο εικονοστάσι του σπιτιού, στον τάφο των νεκρών τους, κ.α. Γιατί υπάρχει όμως αυτή η συνήθεια; Τι νόημα έχει; Κατ' αρχάς το άναμμα του καντηλιού είναι μια προσφορά στον Θεό. Προσφέρουμε στον Κύριο από το λάδι που διαθέτουμε για βρώση. Το φως του καντηλιού είναι απαλό και πολύ διακριτικό - αυτό το αντιλαμβανόμαστε ιδιαιτέρως όταν σβήσουμε τα άλλα φώτα στον χώρο όπου καίει το καντήλι. Μας ηρεμεί, μας βοηθεί να αφήσουμε τους αγχώδεις ρυθμούς της καθημερινής ζωής και να στραφούμε στον Θεό. Δημιουργεί κλίμα ησυχίας, πνευματικής ανατάσεως, κατάνυξη, διάθεση αυτοκριτικής και προσευχής. 

Το καντήλι καίει μπροστά στις ιερές εικόνες. Φωτίζει τα πρόσωπα των εικονιζόμενων Αγίων, του Κυρίου, της Θεοτόκου... Όλα τα υπόλοιπα στον γύρω χώρο ατονούν. Τα ερεθίσματα των αισθήσεων περιορίζονται. Τότε αρχίζει να κινείται ο εσωτερικός κόσμος. Η ψυχή αισθάνεται δίψα για τα πνευματικά, τα ουράνια, τα ασάλευτα. Το βλέμμα συγκεντρώνεται στη φλόγα του καντηλιού ή μάλλον στα φωτιζόμενα ιερά πρόσωπα. Θέλουμε να τους μιλήσουμε, να τους πούμε τον πόνο μας, να ζητήσουμε τη βοήθειά τους, τη συμπαράστασή τους στον καθημερινό μας αγώνα.
Αισθανόμαστε την ανάγκη και να τους ευχαριστήσουμε, πρώτα τον παντευεργέτη Κύριό μας για γη θαυμαστή πρόνοιά του για μας· έπειτα την Παναγία Μητέρα του για τις θερμές πρεσβείες της, τη σκέπη της, τη βοήθειά της· τους Αγίους που ευλαβούμαστε κι έχουμε τις ιερές εικόνες τους, τους οποίους αισθανόμαστε ως συνοδοιπόρους και συμπαραστάτες μας στην καθημερινή τύρβη, στον αγώνα μας....
Το καντήλι μας θυμίζει το φως του Χριστού. "Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι", ακούμε κατά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή! 

"Ἐγώ εἰμι τό φῶς τοῦ κὀσμου", είχε διακηρύξει ο ίδιος ο Κύριος (Ιω. η, 12). Αυτός είναι το φως το ιλαρό, το φως το αληθινό, που φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων με τη διδασκαλία του και την απαστράπτουσα πανάγια αναμάρτητη προσωπικότητά του. Επίσης, το καντήλι υπενθυμίζει την Εκκλησία, η οποία είναι η λυχνία που κρατεί αναμμένο το φως του Χριστού και φωτίζει όποιον προστρέχει στην αγκαλιά της.

"Λυχνία Χριστοῦ ἡ Ἐκκλησία", μας διδάσκει ο άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης. και αλλού: "Θείου ἐλέους διά τοῦ ἐλαίου μετάδοσις, καί θείου φωτισμοῦ χορηγία διά τοῦ ἀναπτομένου φωτός". Το λάδι λοιπόν συμβολίζει το θείο έλεος που μας χορηγείται στο Μυστήριο του αγίου Ευχελαίου και στο Μυστήριο του αγίου Χρίσματος, στο οποίο ο ιερέας χρίει τον νεοφώτιστο με το άγιο μύρο (ένα από τα συστατικά του αγίου μύρου είναι και το λάδι). Το δε λάδι που τροφοδοτεί τη φλόγα στο καντήλι, συμβολίζει τη χορήγηση του θείου φωτισμού. Ανάβοντας λοιπόν το καντηλάκι μας, ας εκζητούμε από τον Κύριο να μας ελεήσει και να μας φωτίσει! 

Το δε καντήλι για τους νεκρούς είναι σαν αδιάλειπτη προσευχή υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων μας και προσφορά που θυμίζει τις νεκρικές αναίμακτες σπονδές ("χοές") των αρχαίων προγόνων μας και των Ιουδαίων στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης. Επιπλέον, όπως το καντήλι δεν μπορεί να ανάψει από μόνο του, έτσι και η καρδιά μας δεν μπορεί να φλογισθεί από την αγάπη του Θεού αν δεν έλθει η θεία Χάρις! Πόσοι λόγοι υπάρχουν, για να ανάβουμε καντήλι! Πόσες εμπειρίες μπορεί να μας χαρίσει! Ας αποκτήσουμε αυτή την καλή συνήθεια, που αν την ασκούμε συνειδητά και με επίγνωση του βαθύτερου νοήματός της, πολύ θα μας βοηθήσει στην πνευματική ζωή! 

(Περιοδικό Ο Σωτήρ, αριθμ. 2292)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα! 





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails