Η παιδεία είναι εκ φύσεως λιμάνι-καταφύγιο- για όλους τους ανθρώπους (Μένανδρος)--Το πιο σημαντικό είναι να μη σταματάς ποτέ να ρωτάς. Η περιέργεια έχει το δικό της λόγο ύπαρξης (Άλμπερτ Αϊνστάιν)--Μάθε να αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη (Γ. Ρίτσος)--Τα εμπόδια δεν με πτοούν: καθένα από αυτά ενδυναμώνει τη θέληση για το ξεπέρασμά του (Λεονάρντο ντα Βίντσι)--Η πεμπτουσία της γνώσης είναι όταν την έχεις να την εφαρμόζεις κι όταν δεν την έχεις να ομολογείς την άγνοιά σου (Κομφούκιος) --Όλοι σκέπτονται να αλλάξουν τον κόσμο και κανείς τον εαυτό του (Λέων Τολστόι) --Ό, τι επαναλαμβάνουμε μας καθορίζει (Αριστοτέλης) --Δεν αγαπούν αυτοί που δεν δείχνουν την αγάπη τους (Σαίξπηρ) --Η αρετή είναι μια κατάσταση πολέμου και για να ζήσουμε μ' αυτήν πρέπει να πολεμάμε με τον εαυτό μας (Ζαν Ζακ Ρουσσώ) --Ό,τι είναι η γλυπτική για ένα κομμάτι μάρμαρο, είναι και η μόρφωση για την ψυχή (Τζότζεφ Άντισον) --Ο μέτριος δάσκαλος λέει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο ανώτερος δάσκαλος επιδεικνύει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει (Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ)--Ο αληθινά σοφός δάσκαλος δεν σε προσκαλεί στον οίκο της σοφίας του, αλλά σε οδηγεί στο κατώφλι του δικού σου πνεύματος (Χαλίλ Γκιμπράν)

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

"Ματωμένα φτερά" 28-10-1940


"ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΦΤΕΡΑ"

Στο προσκλητήριο για τον υπέρτατο της τιμής μας αγώνα έτρεξαν από τους πρώτους τα ελληνικά φτερά - οι ίκαροί μας. Περήφανοι ότι τους έλαχε της θυσίας η τραγική τιμή. Να φρουρούν μερόνυχτα -αρχάγγελοι τιμωροί- τους γαλάζιους ουρανούς μας. Με 77 παλαιού τύπου αεροπλάνα, αντιμέτωποι με τα 463 υπερσύγχρονα του εχθρού. Παρεμποδίζοντας τη δράση του, παρακολουθώντας τις κινήσεις του, καταστρέφοντας σημαντικές γραμμές ανεφοδιασμού του και προστατεύοντας τα φίλα στρατεύματα μας.

2 Νοεμβρίου 1940: Λαμποκοπούν στον πρωινό ήλιο τ' ατσάλινα πουλιά του θανάτου. Φέρνουν βόλτες μουγκρίζοντας πάνω από τα Γιάννενα. Σείεται το σύμπαν από το αγκομαχητό τους. Οι ίκαροί μας σε ετοιμότητα. Με της ψυχής τους τα ολόφλογα φτερά και τα λιγοστά παμπάλαια *μπρεγκέ μας τους ρίχνονται. 
Τα πολυβόλα μας γαζώνουν εύστοχα. Σε λίγο δύο Ιταλικά βομβαρδιστικά, πελώρια πυροτεχνήματα, περιστρέφονται, πέφτουν αστραπή! Τα υπόλοιπα ντροπιασμένα κάνουν στροφή και φεύγουν. Μα, να, πίσω από το Μιτσικέλι νέο σμήνος ξεπετιέται εκδικητικά. 
Οι σειρήνες σκούζουν. Ό υποσμηναγός Ιωάννης Σακελλαρίου, πού είχε ρίξει πριν το ένα εχθρικό, ορμά και ρίχνεται βολίδα σ' ένα άλλο. Πληγώνεται και πέφτει ολόφλογο κι εκείνο. Οι Ιταλοί λυσσάνε. Δαγκώνουν με πείσμα τα χείλη και περικυκλώνουν τον θρασύτατο αεροπόρο μας. Βρέχει φωτιά ο ουρανός. Κι εκείνος; Όχι' δεν θα πεθάνει μόνος του. Παίρνει την ύστατη φόρα με το μπρεγκέ του και ρίχνεται βολίδα στο εχθρικό. Και στου θανάτου το αντάμωμα έγιναν σίδερο καυτό, συντρίμμια και τα δυο.
Δεν πέρασε μια ώρα. Νέο σμήνος καταδιωκτικών ζυγιάζονται πάνω από τον ξάστερο Γιαννιώτικο ουρανό. Στο μικρό αεροδρόμιο του Μπισδινίου είναι προσγειωμένο ένα εκπαιδευτικό. Ο σμηνίας Χρήστος Παπαδόπουλος υψώνει τα μάτια στον μαυρισμένο ουρανό. Ένας αυτός! Μα η καρδιά κοχλάζει. 
Σαν αστραπή βάζει μπρος. Υψώνεται, ορμά - δεινός χειριστής- με το μοναδικό του πολυβόλο. Ελίσσεται, προκαλεί, παίζει με το θάνατο! Σε λίγο 2 εχθρικά βρίσκονται καπνισμένα, εκτός μάχης. Αναρριγεί, μεθά. Και τρίτο κυνηγά. Πλήθος γύρω τριγύρω του τα εχθρικά! Θύελλα, καταιγίδα οι ριπές. Μια πετυχαίνει την αποθήκη της βενζίνης. Κι έγειρε λαβωμένος, πύρινος ο αιθερομάχος αητός.

Ο Μανιάτης σμηναγός Λάμπρος Κουζίγιαννης, τραυματίας σε αερομαχία, νοσηλεύεται στη Λάρισα. Εκεί μαθαίνει για την ανάγκη επείγουσας επικίνδυνης αποστολής στον τομέα Καλπακίου-Καλαμά. Παρουσιάζεται αυτόκλητος στο Διοικητή Καζάκο κι επιμένει να την αναλάβει. Σε λίγο τα βομβαρδιστικά μας μ' επικεφαλής τον Κουζίγιαννη, αψηφώντας τα βαριά αντιαεροπορικά κατεβαίνουν, χαμηλώνουν πάνω στο στόχο του εχθρού. Κι αδειάζουν με τόλμη κι ευστοχία τις βόμβες τους.

Βράδυ πια γυρνά νικητής στη βάση του ο Κουζίγιαννης. Μα τα αντιαεροπορικά μας το χτυπούν για εχθρικό. Και φεύγει για το αεροδρόμιο του Τατοΐου. Για ώρα πολλή φέρνει κύκλους μέχρι να του δοθεί σήμα για προσγείωση. Μα η βενζίνη του έχει εξαντληθεί και προσγειώνεται ανώμαλα. Αιμόφυρτος, με σπασμένη τη σπονδυλική του στήλη δέχεται αργότερα στον Ευαγγελισμό το χρυσό μετάλλιο ανδρείας από τα βασιλικά χέρια.

Κι έραναν ματωμένα, ολόφλογα φτερά αετών οι γαλάζιοι ουρανοί μας. Κι η δόξα σεβαστικά τα μάζεψε στον κόρφο της ένα-ένα. Μη σκορπίσουν. Μη χαθούν. ----------------------------------
  *Μπρεγκέ: αεροπλάνο μεγίστης ταχύτητας 140 χιλ. την ώρα και χωρίς σύστημα βομβαρδισμού, έναντι ταχύτητας 400-500 χιλ. την ώρα των Ιταλικών. 

(Διασκευή από το «Σελίδες δόξης» του Χρ. Κολιάτσου, όπως δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Η Δράσις μας", τεύχος 482, Οκτώβριος 2010)

Την Ορθοδοξία μας ως Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και στους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας· και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της πατρίδος μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας. (Γέρων Παΐσιος Αγιορείτης)

Τῆς Σκέπης σου, Παρθένε, ἀνυμνοῦμεν τάς χάριτας, ἥν ὡς φωτοφόρον νεφέλην, ἐφαπλοῖς ὑπέρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς. Σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου, προμηθείᾳ Ἄχραντε.
....Πολεμήσατε μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά, γιατί είστε Έλληνες. Ως Ρώσοι κερδίσαμε χάρη στη θυσία σας χρόνο, για να αμυνθούμε. Σας ευγνωμονούμε. (Εκπομπή της 27ης Απριλίου 1942 του Ραδιοφωνικού σταθμού της Μόσχας με θέμα "Χαιρετισμός προς Έλληνες")
Σε έναν μόλις μήνα το μικρό ελληνικό έθνος διέλυσε τον κακό εφιάλτη που σκότιζε το πνεύμα του δημοκρατικού κόσμου...Οι Έλληνες κατάφεραν την πρώτη πραγματική ήττα στις κατά ξηράν δυνάμεις του Άξονα...Και αν ακόμη η Ελλάς συντριβόταν αύριο, η στρατιωτική συμβολή της θα έμενε αμείωτη...Θα είναι δόξα της νεότερης Ελλάδας το ότι συνέτριψε τον μύθο του αηττήτου του Άξονα...
(Τάιμς της Νέας Υόρκης,, 28/11/1940)


Καλημέρα σας! Χρόνια ευλογημένα σε όλους! 
Καλή και δημιουργική εβδομάδα! 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts with Thumbnails