Θαυμαστές διηγήσεις μέρος 146ο

Τελειώνοντας το Γυμνάσιο έφυγε για τη Ζυρίχη, με σκοπό να σπουδάσει Χημεία. Ήταν ταλαντούχος πράγματι, τα όνειρά του μεγαλεπήβολα, και η αρχή της νεότητας αύξανε περισσότερο ακόμη τον πόθο του για την επιστήμη. Έξι χρόνια σπουδές, έξι χρόνια στην Ευρώπη, έξι χρόνια σε μι κοσμικότατη ζωή σπατάλης και ευδαιμονισμού. Ο φοιτητής Σπυρίδων Μενάγιας, το πλουσιόπαιδο των Αθηνών, "κάνει τη ζωή του", χορεύει, διασκεδάζει, ασωτεύει με τον φοιτητόκοσμο. Σύνθημά του: "Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά... φάγε, πίε, ευφραίνου". Και δεν είναι μόνο οπαδός του πρακτικού υλισμού, αλλά και υπέρμαχος του θεωρητικού υλισμού. 

Διαβάζει Χαίκελ, καταβροχθίζει κάθε συγγραφή που κηρύττει τις ιδέες του, κάνει ευαγγέλιο κάθε υλιστικό βιβλίο, σχετικό με τα ψεύδη και τις πλάνες του... Βρισκόμαστε σε εποχή που το ορμητικό κύμα της αθεΐας στην Ευρώπη έχει σαρώσει τα πάντα. Και αυτές οι πανεπιστημιακές σχολές αγωνίζονται σθεναρά για την εδραίωση του υλισμού και του δαρβινισμού: "Όταν ήμουν φοιτητής", θα διηγηθεί αργότερα σε αγιορείτες πατέρες, "μας έβαζαν να γράφουμε ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τον πίθηκο. Κι αν δεν το γράφαμε, δεν μας έδιναν προβιβάσιμο βαθμό!". 

"Βρε, πατέρα Γεράσιμε", του έλεγε τότε κάποιος απλοϊκός ασκητής, "τέτοια πράγματα διδάσκουν στα Πανεπιστήμια! Είδαμε ποτέ κυπαρίσσι να γεννήσει μια καρυδιά ή φύτρωσε ποτέ κανένα πεύκο από αμυγδαλιά; Άλλο είδος το ένα κι άλλο είδος το άλλο. Και γιατί τώρα δεν γίνονται άνθρωποι από τον πίθηκο;".

Αυτό ήταν το "επιστημονικό" κλίμα της Ζυρίχης, όταν σπούδαζε ο Σπυρίδων. Όψιμα - όπως πάντοτε βέβαια- οι υλιστικές αυτές θεωρίες ήρθαν και στην πατρίδα μας και ο απόηχός τους ακούγεται στα σχολεία μας και σε πολλά σύγχρονα βιβλία. Γι' αυτό ας δούμε εν ολίγοις τον ψευδεπιστημονισμό τους και το σαθρό τους οικοδόμημα: 

Δυο δυτικοί επιστήμονες του περασμένου αιώνος, ο Δαρβίνος και ο Χαίκελ διατύπωσαν τη γνωστή θεωρία της εξελίξεως των ζωικών ειδών από τις απλούστερες μορφές ζωής στις πολυπλοκότερες. Ο Χαίκελ, Γερμανός ζωολόγος και υλιστής - που τον πρόλαβε ο Μενάγιας- με πολλούς εξελικτικούς οπαδούς του υποστήριζε ότι ο κόσμος είναι αποτέλεσμα τυφλής τύχης, ότι ο άνθρωπος κατάγεται από το κτήνος και ότι όλα έγιναν αυτομάτως (αυτόματος γένεσις της ύλης) και ότι Θεός Δημιουργός δεν υπάρχει! "Εἶπεν ἄφρων Χαῖκελ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, οὐκ ἔστι Θεός!"

Για να αποδείξει μάλιστα την κοινή καταγωγή διαφόρων ειδών και κυρίως την καταγωγή του ανθρώπου από τα ζώα εισήγαγε τον λεγόμενο "βιογεννητικό νόμο ανακεφαλαιώσεως" και δεν δίστασε στα συγγράμματά του να πλαστογραφήσει ορισμένες φωτογραφίες εμβρύων! Η ανέντιμη αυτή πράξη του αποκαλύφθηκε από καθηγητές ανατομίας και ζωολογίας και στηλιτεύθηκε ως "αμάρτημα κατά της επιστημονικής αληθείας". Ο απατεώνας τελικώς το 1906 αναγκάστηκε να ομολογήσει τα ψεύδη του. 

Μάλιστα σήμερα, στο Συνέδριο που έγινε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Σικάγο τον Οκτώβριο του 1980 και έλαβαν μέρος 160 παλαιοντολόγοι, ανατόμοι, γενετιστές, βιολόγοι, κ.τ.λπ. διαπίστωσαν ότι "δεν βρέθηκαν πουθενά οι διάμεσοι κρίκοι..." "Ο τάχα σιδηρούς του Δαρβίνου ότι κάθε νέο είδος αντιπροσωπεύει τη συνέχεια του προηγουμένου φαίνεται ότι έσπασε.... τώρα υποστηρίχθηκε ότι με το πήδημα ενός κβάντουμ ενεργείας, δηλαδή με ένα θαύμα παρουσιάσθηκε από το σκοτάδι κάτι το καλό και τέλειο... ο άνθρωπος, ένα τερατώδες, δηλαδή θαυμαστό ον, το οποίο ήταν γεμάτο ελπίδες για τη μέλλουσα ιστορία του πλανήτη μας". 

"Γνῶτε ὅτι Κύριος, αὐτός ἐστιν ὀ Θεὀς ἡμῶν, αὐτός ἐποίησεν ἡμᾶς καί οὐχ ἡμεῖς· ἡμεῖς δέ  λαός αὐτοῦ καί πρόβατα τῆς νομῆς αὐτοῦ", ακούγεται  παναρμόνια και αθάνατη η προφητική φωνή του Δαβίδ. Στο συνέδριο της "Βρετανικής ενώσεως για την προαγωγή της επιστήμης" (Αύγουστος 1980), ο καθηγητής J. Purant υποστήριξε ότι "η ερμηνεία της εξελίξεως του Δαρβίνου μετετράπη σε ένα σύγχρονο παραμύθι προς βλάβην της επιστήμης και της κοινωνικής ζωής". Χαιρόμεθα για την ομολογία αυτή. Διότι, πράγματι, οι θεωρίες και τα πορίσματα των αθέων επιστημόνων έχουν άμεσο αντίκτυπο στις ανθρώπινες σχέσεις και δημιουργούν άθεη κοινωνική ζωή. 

Ποιος όμως είναι τελικώς ο ένοχος, ο ηθικός αυτουργός, που γέννησε αυτούς τους άθεους επιστήμονες; Μήπως η δυτική προτεσταντική θεολογία, η διαζευγμένη από το θαύμα και το μυστήριο; Μήπως ο προτεσταντικός ορθολογισμός, ο οποίος παραμένει στην επιφάνεια των μεγάλων ανθρωπολογικών ζητημάτων και δεν προβάλλει τον άνθρωπο σαν θεϊκή εικόνα, με δυνατότητα μετοχής στη θεία δόξα, σύμφωνα με τη διδαχή και την εμπειρία των αγίων και θεοφόρων Πατέρων της Ορθοδοξίας μας;

(Σύγχρονες αγιορείτικες μορφές, Γεράσιμος Μενάγιας)

Καλημέρα σας! Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!