Περί υποταγής και εξουσίας

Ζούμε στην ομορφότερη χώρα σε παγκόσμιο επίπεδο! Και είναι διαπιστωμένο πως η Ελλάδα μας λούζεται από τον ήλιο, δροσίζεται από το θαλασσινό αγέρι, υγραίνεται από την πανέμορφη θάλασσα! Η ελληνική ανθρωπότητα έζησε κι επέζησε αιώνες τώρα πολεμώντας με φαντάσματα και σκιές.

Αμέτρητοι οι εχθροί στο δρόμο της, πάμπολλα τα εμπόδια! Κι όμως τώρα βιώνει την απελπισία και τη μοναξιά. Δοκιμάζεται από κάθε μορφής εξουσία, αλλά δεν σκέφτεται πως Εκείνος ποτέ δεν την άφησε να ισοπεδωθεί ή να χαθεί. Η αγάπη του Θεού είναι γεγονός. Κι όπως έλεγε ο Μέγας Βασίλειος: "Αν και αγνοούμε τη φύση των δημιουργημάτων, εν τούτοις αυτά που πέφτουν εξολοκλήρου στις αισθήσεις μας είναι τόσο θαυμαστά, ώστε και ο οξυδερκέστερος νους να αποδεικνύεται κατώτερος από το πιο μικρό δημιούργημα του κόσμου.
Κατώτερος τόσο, στο να μπορεί να εξετάσει το σύμπαν
κατ’ αξίαν και λεπτομερώς, όσο και στο να πλέξει το οφειλόμενο εγκώμιο στο Δημιουργό Του". 

Με σκέψη αέναη και αδιάλειπτη στην τύχη της πατρίδας μας, διαβάστε κάποια ρητά γερόντων περί υποταγής και 

εξουσίας:  

1. Είπε ο Απόστολος Παύλος: οι γυναίκες να υποτάσσεσθε στους άνδρες σας όπως στον Κύριο, διότι ο άντρας είναι η κεφαλή της γυναίκας, όπως και ο Χριστός είναι κεφαλή της εκκλησίας. (Προς Εφεσ. ε, 22-23). Ούτε ο άνδρας που τα ακούει αυτά, επειδή έχει εξουσία, να βρίζει και να χτυπάει, αλλά να παρακινεί στο καλό, να συμβουλεύει, και επειδή η γυναίκα είναι περισσότερο από αυτόν ατελής, να προσπαθεί να την πείσει με συλλογισμούς. Χέρια ποτέ να μην απλώνει. Μακριά όλα αυτά από έναν άνθρωπο, που είναι ψυχικά ελεύθερος. Να μην χρησιμοποιεί επίσης ούτε ύβρεις, ούτε προσβολές, ούτε χλευασμούς, αλλά, επειδή είναι περισσότερο επιπόλαιο, να την κατευθύνει. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

2. Άκουσε λοιπόν τι λέει ο ίδιος ο προφήτης Δαυίδ: "Σηκωνόμουνα τα μεσάνυχτα από το κρεβάτι μου, για να Σε δοξολογήσω για τις δίκαιες κρίσεις Σου". Ένας βασιλιάς, που είχε τόσες πολλές φροντίδες, που εξουσίαζε λαούς και πόλεις και έθνη, που φρόντιζε για την ειρήνη και σταματούσε πολέμους, που είχε πάντοτε ολόγυρά του ένα απερίγραπτο πλήθος προβλημάτων, που δε μπορούσε ούτε για λίγο να ξεκουραστεί, αφιέρωνε στις προσευχές όχι μόνον τις ημέρες, αλλά και τις νύχτες. Ας τον μιμούμαστε, λοιπόν, και ας καταγινόμαστε συνεχώς με τις προσευχές όχι μόνον την ημέρα, αλλά και τη νύχτα. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

3. Σε σένα που είσαι άρχοντας, θέλω να σου πω ότι ο άρχοντας δεν ξεχωρίζει από τη χλαμύδα και τη ζώνη, ούτε από τη φωνή του κήρυκα που αναγγέλλει την άφιξή του, αλλά από το ότι αναζωογονεί αυτούς που έχουν καταπονηθεί και διορθώνει τα κακώς έχοντα, τιμωρεί την αδικία, δεν επιτρέπει όμως να διώκεται το δίκαιο από την εξουσία. Άλλωστε γνωρίζω το θάρρος σου, την παρρησία με την οποία ομιλείς, την υψηλή σου νοημοσύνη, την περιφρόνηση των βιοτικών, το μίσος σου κατά της πονηριάς, την ηπιότητα και τη φιλανθρωπία που κατεξοχήν αρμόζει στον άρχοντα. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

4. Πού είναι αυτοί που είχαν πολιτική δύναμη; Πού είναι οι ακαταμάχητοι ρήτορες, οι λαμπροστόλιστοι ιπποφόροι, οι στρατηγοί, οι τύραννοι; Δεν έγιναν όλα σκόνη; Δεν είναι όλα παραμύθι; Δεν περιορίζονται σε λίγα κόκαλα αυτά που θυμίζουν τη ζωή τους; Σκύψε στους τάφους και διάκρινε, αν μπορείς, ποιος είναι υπηρέτης και ποιος κύριος. Πού είναι ο φτωχός και ποιος είναι ο πλούσιος. Διάκρινε, αν μπορείς, τον φυλακισμένο από το βασιλιά, τον δυνατό από τον αδύνατο, τον ευπρεπή από τον άσχημο. Αν θυμάσαι, λοιπόν, τη φύση μας, (χώμα είσαι και θα επανέλθεις πάλι στη γη) δεν θα υπερηφανευθείς ποτέ. (Μέγας Βασίλειος)

5. Ο άρχοντας σ' αυτό κυρίως πρέπει να άρχει, δηλαδή να νικάει με την αρετή του. Αν όμως νικιέται, δεν είναι πλέον άρχοντας. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

6. Μας διατάζει ο άρχοντας να κάνουμε πονηρά και διαβολικά πράγματα και να ασεβήσουμε απέναντι στο Θεό; Αυτή δεν θα πρέπει να λογιστεί ως βασιλική διαταγή και δεν πρέπει να εκτελεστεί. Διατάζει να γίνουν δολοφονίες ή συκοφαντίες ή να συναφθούν παράνομοι γάμοι ή να αρπαχτούν ξένα πράγματα; Τέτοια συμπεριφορά δεν ταιριάζει σε σώφρονα άρχοντα, αλλά είναι φέρσιμο λωποδύτη, συκοφάντη, μοιχού και άρπαγα ανθρώπου. Όποιος λοιπόν είναι φίλος του Θεού και τιμά το Θεό και την επί της γης εξουσία που Αυτός παραχώρησε, δεν πρέπει να υπακούσει σε τέτοιες μιαρές διαταγές, αλλά είναι προτιμότερο να ακολουθήσει τη σωτηρία της ψυχής του, παρά να γίνει υπηρέτης των αντιθέων εντολών του άρχοντα. (Νικόλαος Μυστικός)

Έτσι, ο άνθρωπος πρέπει να μην απελπίζεται από όσα ακούει ή βλέπει. Πρέπει μόνο να θυμάται ότι η προσευχή είναι το σημαντικότερο όπλο του, καθώς και τα λόγια του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης: "Η θεία αυτή προσευχή, η επίκληση του Σωτήρα μας, το Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με, είναι και κατοίκηση μέσα μας του Ιησού Χριστού. Διότι με αυτή τη μνήμη ο Χριστός είναι μέσα μας. Γίνεται ένοικός μας και μας γεμίζει ευφροσύνη. Διότι λέει η Γραφή: Θυμήθηκα το Θεό και ευφράνθηκα''.